Durness, Assynt en Inverpolly

De streek in het noordwesten van Schotland is de meest ruige die er te vinden is. Zeer oude gneiss (afkomstig van Newfoundland, maar hier "Scourie-gneiss" genoemd) wisselt af met dorre heide, doorsneden door riviertjes en meertjes, gedeeltelijk achtergebleven door de erosie van de laatste ijstijd, zo'n 10.000 jaar geleden. De streek heeft dan ook slechts 25.000 bewoners. In de zomervakantie verdubbelt dit aantal door toerisme. Dit is dan ook, naast crofting en de visserij, een belangrijke bron van inkomsten.

Suilven vanaf Stac Pollaidh

Deze pagina is als volgt verdeeld: Durness en Kinlochbervie, van Kinlochbervie naar Kylesku, de Assynt(-motortrail), Inchnadamph, en Inverpolly Reserve en de Summer Isles.

Durness en Kinlochbervie.

Durness (omgevingskaart) is het meest noordwestelijke plaatsje in Scotland. De "Smoo Caves" liggen hier, twee zijn er vanaf Durness bereikbaar, de derde kan via een boottrip bij eb worden bezocht.
Vlakbij ligt aan Balnakeil Bay een kunstenaars-kolonie; een bezoek aan Cape Wrath kan in het plaatselijke hotel geboekt worden. In Keoldale vertrekt de boot over de Kyle of Durness en per busje gaat het dan verder naar Cape Wrath. Verder is de uiterste punt van het noordwesten verboden gebied, omdat er een militaire basis ligt.

Doedelzakband tijdens de Highlandgames in 1998. Kleinschalig als ze in Durness worden gehouden, zijn de Highlandgames hier nog onbedorven.

De weg tot aan Rhiconich, waar de afslag naar Kinlochbervie ligt, is single track. Kinlochbervie, met de dorpjes eromheen, heeft zich van weinig opgewerkt tot een redelijk welvarend gebied.

Er is redelijk goed te eten in "the Old School", waar ieder zijn opmerkingen kwijt kan in schoolschriften. De uitbaters zijn al op leeftijd, dus de koffie wordt geserveerd in een voetbadje.

Het plaatsje leeft van toerisme en visserij. Gesteund met Europese subsidies is er een visafslag gekomen en aan de infrastructuur is hard gewerkt. De weg is bijvoorbeeld tweebaans, er is een school en een ziekenhuisje.

Vanuit Oldshore Mor kan naar Sandwood Bay gewandeld worden.
Terug naar inhoud.

Van Kinlochbervie naar Kylesku.

De Laxford River mondt uit in Loch Laxford. De naam geeft al aan dat dit een bijzonder zalmrijk gebied is. Algemeen geldt in heel GB dat er vergunningen nodig zijn om te vissen, het vissen op zalm is erg duur (afhankelijk van de plaats kan dit oplopen tot 20.000 gulden per week!). Vissen op forel is nog betaalbaar, hoewel ook niet goedkoop.

Het is mogelijk af te slaan naar Tarbet, vanwaar een dagtocht naar Handa Island vertrekt. Dit kliffen-eiland is bekend vanwege de vele vogels die hier broeden.

zicht vanuit Scourie

In Kylesku ligt er sinds 20 jaar een brug over Loch Glencoul. In de pub annex restaurant hangen de foto's van de oude ferries die hier voeren. Het eten is goed, vooral de garnalen die aan een spies geserveerd worden. Vanaf de kade vertrekt een rondvaart via allerlei wildlife naar de hoogste waterval van Groot-Brittanië, de Eas Coul Aulin. Hier is ook naartoe te wandelen.

Aan de overkant van Loch Glencoul ligt de zogenaamde Glencoul-fault, een duidelijk zichtbare breukrand waar jongere steenlagen over oudere heenliggen.

Loch Glencoul

Quinag vanaf Loch Glencoul
Terug naar inhoud.

De Assynt.

Het loont de moeite om een rondje Noord-Assynt te maken. Er zijn veel geologische zaken gewoon langs de weg te zien, en het wordt beschreven in een goedkope brochure, de "Assynt Motor Trail", verkrijgbaar bij de VVV's. De mooiste route is met de klok mee, dus vanaf Loch Assynt richting Lochinver.

Aan de oever van Loch Assynt ligt de ruïne van Ardvreck Castle, vlakbij het monumentje ter nagedachtenis aan Peache en Horne, die de geologische geschiedenis van de streek in kaart brachten en zo mede aanzet gaven tot het ontwikkelen van de schollentheorie. Op de foto is te zien dat er bomen op de eilandjes groeien, de schapen hebben geen kans gehad ze op te vreten zoals op het land.

Lochinver (omgevingskaart) is de "hoofdstad" van de streek, met winkels, benzinepompen, een supermarkt, het bekroonde Tourist Information Centre met tentoonstelling en Higland Stoneware (potterieën). Rijd vanaf hier richting Stoer, onderweg is het uitzichtspunt waar bij goed weer vijf van de bekendste Assynt-bergen op rij te zien zijn.

In Stoer kan de motortrail verlaten worden om naar Point of Stoer te rijden waar vanaf de vuurtoren naar de "Old Man of Stoer", een 70 meter hoog kliffen-restant gewandeld kan worden.

De single tracks zijn smal en steil, en passeren de croftersdorpjes Clachtoll, Stoer, Drumbeg (hier op foto) en Nedd. Crofters huren in het algemeen van de Landlord (dit doet middeleeuws aan, maar in delen van de Highlands wordt nog steeds voor een appel en een ei gewerkt!), maar hier hebben ze de handen ineen geslagen en sinds 1992 is dit gebied gemeenschappelijk bezit.

Vanaf Lochinver is ook het weggetje via Inverkirkaig naar Inverpolly aan te raden (komt iets ten westen van Stac Pollaidh uit). De weg is hier af en toe zo smal en bochtig, dat het rijden met bussen en caravans hier streng ontraden wordt, en terecht. Tegelijkertijd geeft het schitterende uitzichten. In Inverkirkaig begint bij de boekenwinkel/tearoom een wandeling naar de Kirkaig Falls.
Terug naar inhoud.

Inchnadamph

Het hotel in Inchnadamph (het dorp bestaat uit drie boerderijen en één hotel) geeft veel informatie over de streek. Vlakbij liggen de Bone Caves, de meest toegankelijke zijn die, waarvan het pad ernaartoe begint bij een viskwekerij. Pas op: komend vanuit het noorden ligt de kwekerij vlak na een bocht (een paar kilometer onder Inchnadamph). De plek staat aangegeven in de folder "Assynt Motor Trail".

De wandeling van zo'n drie kilometer voert door kalkzandstenen gebergte, waarbij het laatste stuk omhoog gaat. In de Bone Caves zijn botten, gebruiksvoorwerpen enzovoorts gevonden van préhistorische bewoners, maar alles is afgevoerd naar een museum in Londen. Volgens een B&B-Landlady in Ullapool is dit één van de zaken waar Schotland aan kapot gaat. Verder vond ze dat de kinderen verengelsen, de Schotse eigenaar van Ardvreck Castle is (in 1800-zoveel) weggehoond tengevolge van daden van zijn Engelse vrouw, gepensioneerde Engelsen die in Ullapool en omgeving van hun rust genieten verpesten het verenigingsleven, en het ergste van alles: alleen de oudere notabelen in Ullapool werken nog in kilt. Het streven naar Schotse onafhankelijkheid komt niet uit het niets!

Het riviertje dat het eerste deel van de wandeling vergezelt, blijkt onderweg zomaar op te houden. Het water verzamelt zich in het binnenste van de kalkzandstenen berg voordat het naar buiten komt. De foto laat de "bron" zien.

Na de Ledmore junction (splitsing Ullapool/Lairg) ligt richting Ullapool de Knockan Cliff. Hier is een Visitor Centre gevestigd waarin het ontstaan en de structuur van de gesteenten wordt uitgelegd. De wandeling/klim op de Knockan Cliff begint hier, maar aangeraden wordt dit alleen bij goed weer te doen want het is nogal steil, glad en gevaarlijk. Tijdens de klim zijn de verschillende steensoorten te zien: tengevolge van botsing tussen twee continentale platen is de oudere laag over de jongere laag geschoven. Bovenop zijn er uiteraard vergezichten over Assynt.
Terug naar inhoud.

Inverpolly Reserve en de Summer Isles

Na de Knockan Cliff leidt de eerste afslag rechts naar het Inverpolly Reserve.

Aan deze weg ligt Stac Pollaidh (of Stac Polly), een redelijk goed beklimbare berg (612 meter, de stijging is ongeveer 400 meter). Wel drassig.

Op de route naar de Summer Isles langs de kust (dus niet de kortste weg) kom je eerst een visrokerij tegen. Vooral zalm wordt hier verwerkt, met of zonder whisky-dope. Van de buitenkant wordt hier met tekst wat uitleg gegeven maar de enige plek waar je binnen kunt, is de verkoopruimte.

de Summer Isles

In Achiltibuie ligt het Hydroponicum, een soort kassencomplex waarin groenten en fruit wordt gekweekt. De eigenaar van het plaatselijke restaurant was het zo zat, de onbetrouwbare levertijden te moeten accepteren en enorme bedragen voor deze spullen te betalen dat hij besloot ze zelf te kweken. Zelfs bananen!
Terug naar inhoud.

Voor opmerkingen en reacties: kees.beekman@wxs.nl

© 1998-2001 Teun Kees
Alle rechten voorbehouden; behalve voor particulier gebruik, is alle gebruik van tekst of foto's van deze homepage verboden, tenzij toestemming van de auteur is verkregen.