hans kloos ergens in Lapland 
© 1987 h.rystadius Ik ben geboren en als de voortekenen niet bedriegen, ga ik op een dag ook dood.
Ik zou hier een curriculum vitae kunnen neerzetten. Er zijn nogal wat versies. Steeds een andere ging er op de post in de tijd dat ik mijn zinnen had gezet op een baantje dat mijn schrijvers-bestaan enige financiŽle ondergrond kon geven. Niet omdat mijn leven drastisch veranderd was of omdat ik er vrolijk op los loog, maar omdat er simpelweg steeds een ander verhaal nodig was. The Foundation for the Improvement of Living and Working Conditions van de EU in Dublin was nu eenmaal iets anders dan het Rijksmuseum in Amsterdam of het NOB in Hilversum. Alleen voor de laatste heb ik overigens inderdaad gewerkt als ondertitel- en voiceover-vertaler van bijvoorbeeld Flipper, Astrid Lindgren-series en -films, documentaires en comedy's, van items met Salman Rushdie, Eric Cantona, Yasser Arafat, Benny Hill en de man en vrouw op straat in alle wereldsteden waar ze Engels of Zweeds spreken.


still uit de video Perenboom (1997)

Ik zou ook kunnen vertellen dat ik als puber niet alleen gedichten schreef, maar ook altijd al zat te vertalen, songteksten met name (Time van David Bowie, Old Man van Neil Young) of dat ik zo nu en dan graag samenwerk met beeldend kunstenaars (in de strip Retour van tekenaar Witte Wartena, in de video Perenboom van de Zweedse Pia Wergius of in de performance Splitzij van Anne Verhoijsen) of dat ik sinds 1995 vader ben van het mooiste meisje op aarde, maar de vraag is wat dat zegt over de schrijver Hans Kloos.

Marc Kregting heeft daar veel over gezegd in Het gewicht is afhankelijk, een artikel over mijn werk in het aloude De Gids. En twaalf jaar geleden deed Chris Keulemans, die toen nog de drijvende kracht achter Stichting Perdu was, een verzoek aan een aantal jonge dichters, onder wie Rogi Wieg, Jaap Boots, Elma van Haren, Jan Kostwinder, Joost Zwagerman, K. Michel en ondergetekende. Of ze een kort verhaal wilden houden over ťťn gedicht van een ander dat cruciaal was geweest voor hun ontwikkeling. En in de Amsterdamse Balie op een avond in december doken toen zestien dichters op allerlei manieren onder de opdracht uit. De korte lezinkjes werden in 1989 door uitgeverij Perdu gebundeld in een boekje met de titel Openbaringen.

Of ik het nu nog zo zou schrijven, weet ik niet. De retoriek van de lezing is op papier of op beeldscherm misschien wat aan de dikke kant. Hoe het ook zij, als je deze openbaring leest, weet je straks meer van mij dan een verhaaltje met jaartallen ooit kan vertellen. De titel is ontleend aan een van de mooiste popsongregels aller tijden - ik gebruik hem wel vaker: and the horses wonder who U are uit Prince's Raspberry Beret.


Of luister naar een ruim anderhalf uur durend interview bij cantina@vpro
(begint in het eerste uur na ± 26 minuten)



e-mail naar centrale pagina


© 2004 hans kloos