Portretkunst en sociale geografie





de cyclus Gemeentelijk






Wie Torgny Lindgren zegt, denkt aan betoverende verhalen over kleine boerengemeenschappen in het dunbevolkte noorden van een Zweden dat verleden tijd is. Maar de rasverteller van Het licht en De schoonheid van Merab is in de jaren zestig begonnen als dichter van bundels waarin het hedendaagse leven centraal staat zoals dat zich afspeelt in de grote dorpen en kleine stadjes van Midden- en Zuid-Zweden. Dikter från Vimmerby heet een bundel uit 1970. Vernederlandst zouden dat gedichten uit pakweg Woerden zijn. Veel meer hoeft er niet vernederlandst te worden, want de sfeer die deze poëzie oproept, komt bekend voor, soms zelfs akelig bekend. Het is een portret van de welvaartstaat. In Zweden kwam die tot stand onder de sociaal-democratie, hier waren de christen-democraten de constante factor, maar dat maakt de overeenkomsten niet minder.

De manier van portretteren is typerend voor Torgny Lindgren: niet zonder humor en ironie, maar ook niet afzijdig. Dat bewaart de gedichten voor vrijblijvendheid. Reden genoeg om de cyclus Gemeentelijk uit Dikter från Vimmerby te vertalen. Het portret is wel zo Zweeds dat een paar zaken misschien enige toelichting behoeven.

Het Arbeidsmarktbestuur (I) voert het overheidsbeleid inzake arbeid en werkgelegenheid uit en bepaalt het ook mede. Lindgrens topografie is niet verzonnen. Elk gehucht en beekje is terug te vinden op kaarten. Hultsfred (IV) en Vimmerby zijn buurdorpen en dus elkaars rivalen. 'De plaatselijke afdeling van de sociaal-democratische partij' zou de beste omschrijving zijn van de term 'arbetarekommunen', letterlijk vertaald zou het 'de arbeiderscommune' zijn en in vertaling werd het 'de partijafdeling' (VII). Amelin (VII) is een van de grote figuren uit de geschiedenis van het socialisme in Zweden. Het 'Stadshotell' is het centrum van vermaak in veel Zweedse gemeenten. Het is het enige hotel-restaurant terplekke en tegelijk dansgelegenheid, is kortom het Hotel (X, XIII).

Het lepe en het mooie van Lindgrens portret is dat hij niet alleen een beeld van de anderen geeft, maar ook van zichzelf. En dat is herkenbaar.


Meer informatie.



naar  centrale pagina naar centrale vertaalpagina
uit Raster 81
© 2000 hans kloos