Op zee Thomas Tidholm Overdag was het als een kleine nacht wanneer we het ruim ingingen en van het scheepsbeschuit aten De machines liepen maar het was onmogelijk om te zeggen of we ons voortbewogen Het leek soms alsof het kielzog ons opzoog zich rond ons sloot als een vloot roerloze volgboten alsof dit de haven was De hele zee was de haven Onder het oppervlak zwommen dolfijnen bruinvissen, vissen die graasden op weiden van gras Het was onmogelijk er te komen en toch zagen we het als een toekomst IJsbergen schommelden op ons af Een keer kwamen we allemaal het dek op en hezen de vlag als antwoord op een lang grauw signaal dat wij dachten gehoord te hebben en we verzekerden elkaar nogmaals dat niemand de boot wilde verlaten Maar dat was niet waar want de volgende nacht al pakte de eerste machinist zijn goudvis op en ging overboord We hadden meters om alles te meten maar het noorderlicht nam ze over en begon er op te spelen en elke nacht was het als een kleine dag in het midden wanneer het noorderlicht speelde en de mensen zich verder droomden hoewel ze al zo heel ver waren Helden waren we al zag niemand ons Ver weg kwamen en gingen de kusten met geuren van kruiden en ondergoed maar we wilden ze niet meer hebben We kwamen zelfs onbewogen uit de sirenengordel We bevroren maar een keer toen op een ochtend een eiland voorbijdreef met vrolijke, vriendelijke kannibalen die kokosmelk uit schedels dronken en langzaam vanaf de klippen zongen terwijl zij zichzelf aan elkaar offerden Daarna duurde het lang voor het leven weer op het dek durfde rond te snuffelen Het dek zat vol bobbels van klinknagels en de albatrossen glipten soms wat weg maar meestal klaarden ze het wel en stonden stil naar ons te kijken zoals wijzelf keken naar onze lege sigarettenautomaten De kapitein toonde ons zijn kaart en zei: De kaart is vierkant, maar de aarde is rond begrijpt iemand het verschil? en toen lachte hij alsof zijn hoofd zelf wilde wegrollen om het te begrijpen Maar wij verkozen de kaart Niet omdat dat veiliger was maar alleen omdat hij wit was aan de achterkant en dat gaf ons hoop hoewel niemand dat wilde zeggen Op zee is het niet makkelijk om te slagen Robinson Crusoë probeerde het en de Vliegende Hollander en de kinderen van Kapitein Grant en Pippi Langkous' vader maar ze vielen allemaal ten prooi aan luchtspiegelingen en eindigden als simpele legendes voor mensen met zwakke zenuwen De zee wilde ze niet hebben met hun opgeblazen pretenties Zelf mochten we blijven zo lang we niet probeerden onze eigen wegen te gaan Zo lang de haaien ergens anders te eten hadden Zo lang er zoet water was Zo lang het leven ons lief was |
