Waarvandaan?

Thomas Tidholm





Ik weet dat velen zich afvragen waar het vandaan komt, of het van binnen of van buiten is, en of het op kan raken. Volgens mij moet het wel van buiten zijn. Dat zie je aan de handen, hoe ze uitgestrekt worden om het te ontvangen. Het hele wezen is met gezicht en al die kant op gekeerd.
         Naar binnen is immers niets gekeerd, slechts de achterkant. Van die kant verwacht je niets, daarom zit daar ook geen gezicht. Je kunt daar lachen, maar die lach komt door de mond naar buiten en wil ontmoeten wat van buiten komt, en het groeten, en het mee terugnemen naar binnen.
         Sommigen zeggen dat je de handen uitstrekt en dat je lacht om dingen weg te geven die je hebt, maar ik geloof dat niet. Ik geloof dat je alleen maar wilt hebben en hebben, de hele tijd wil je meer hebben. Ik geloof niet dat je iets hebt.

Dan vragen ze zich af of het op kan raken.
         Dan antwoord ik dat het dat niet kan. Dat kan het in ieder geval niet. Er is genoeg voor je hele leven







naar centrale Tidholm-pagina naar  centrale pagina naar centrale vertaalpagina
uit Ik was een slechte hond
(uitgeverij Perdu)

© 1995 hans kloos