Tomas Tranströmer
De
herinneringen zien me
Een ochtend in
juni als het nog te vroeg is
om wakker te worden maar te laat om weer in te slapen.
Ik moet de buitenlucht
in waar het wemelt
van herinneringen, en ze volgen mij met hun blik.
Je ziet ze niet,
ze versmelten helemaal
met de achtergrond, perfecte kameleons.
Ze zijn zo dichtbij
dat ik ze hoor ademen
hoewel het vogelgezang oorverdovend is.
Minnena
ser mig
En
junimorgon då det är för tidigt
att vakna men för sent att somna om.
Jag
måste ut i grönskan som är fullsatt
av minnen, och de följer mig med blicken.
De
syns inte, de smälter helt ihop
med bakgrunden, perfekta kameleonter.
De
är så nära att jag hör dem andas
fast fågelsången är bedövande.
lees ook het
interview met Tomas Tranströmer of het
Zweedse origineel
