Dutch Light Orbs

www.dutchlightorbs.nl

 

Orbs: geest of gruis

 

Naar aanleiding van de brochure van nieuw uit te geven boeken van uitgeverij Ankh Hermes, Deventer, die aan de boekhandel en aan andere geinteresseerden verzonden werd, werd ik uitgenodigd door Koorddanser voor een interview. Aanleiding voor Koorddanser, een spiritueel agenda tijdschrift, was de komst van mijn boek: Orbs en andere lichtfenomenen.
Het interview werd geplaatst in het blad koorddanser nr. 267 van oktober 2009.
Direkt al was duidelijk dat het niet alleen bij een interview zou  blijven, maar er ook een activiteit met betrekking tot Orbs aan verbonden diende te worden.
Na afloop van het interview, vroeg Ewald Wagenaar, uitgever en eindredakteur van Koorddanser, me of we niet een excursie zouden kunnen houden. Dat was natuurlijk geen probleem. Het landgoed Kernhem, waar ik de meeste lichtbolfoto's maak, net als mijn vriendin Nel, zou de beste locatie zijn.

Onderstaand in eerste instantie het artikel zoals dat in Koorddanser verscheen, in tweede instantie een weergave van onze orbwandeling die er op volgde.

De oplettende lezer wijs ik er graag op, dat het interview  door Ewald Wagenaar (Koorddanser) zeer integer is afgenomen, maar niet overal mijn standpunten vertegenwoordigd.

De excursie die ik in samenwerking met  Koorddanser deed op 27-10-2009 was zeer geslaagd.

Een verslag daarvan vindt u onder het artikel.

Ed Vos
 



 

Orbs: geest of gruis

Mysterieuze lichtbollen op alledaagse foto’s met flitslicht

 


Orbs in het wild: met zekerheid geen trucfoto of gefotoshopt plaatje… (Foto: Ed Vos)

 


Ed Vos

 

Net als de piramides, graancirkels en ‘onverklaarbare’ geluiden op bandopnames, zijn ook ‘orbs’ een fenomeen dat met mysteriën is omringd. Door de één geclaimd als geesten, door de ander verguisd als ‘stofjes voor cameralenzen’. Stel ‘s dat orbs werkelijk niet uit materie bestaan. Waaruit dan wel?

 

Door Ewald Wagenaar

 

Het woord orb komt van het Latijnse orbis, wat met rond te maken heeft, denk maar aan orbit, een rondgang om bijvoorbeeld een planeet. Orbs zijn ronde lichtbollen op foto’s die met meestal digitale camera’s (en met een flitser) zijn gemaakt. Orbs bewegen niet, langzaam of snel, ze lijken sneller tevoorschijn te komen als er sprake is van prettige emoties zoals plezier en belangrijkste van alles is dat er aanwijzingen zijn dat orbs géén fysieke stofjes voor een cameralens zijn. Maar ‘iets’ anders.

Hoe werkt dat fotograferen van orbs? Eenvoudig: je gaat bij het vallen van de avond, maar ’s nachts kan ook, naar buiten en je schiet met je digitale camera op de flitsstand gewoon een beetje in het rond. In de natuur en op rustige, prettige of ‘leuke’ plekjes langs bijvoorbeeld een bosrand maak je veel kans. Want op de tweede of honderdste foto zie je ineens op je lcd-schermpje een beeld met een – vaak, niet altijd – mooie ronde lichtbol. Soms een beetje doorschijnend, alsof ie van transparant materiaal is gemaakt. Soms met kleurtjes en soms als streep, een ‘shooter’ volgens kenners. En soms meer dan één, of zelfs hele zwermen, een ‘orbrain’.

Je gooit de foto’s weg waar niets op staat en bewaart de beste orbfoto’s die je kan vergelijken met die op www.dutchlightorbs.nl. En wat denk je? Ze lijken sprekend op elkaar.

Achter deze site staat Ed Vos. Hij is al jaren als beroepsfotograaf bezig met dit fenomeen en zette in 2000 hierover deze site in elkaar. Talloze foto’s, verhalen en onderzoeken naar orbs zijn hierop terug te vinden. Ed Vos voltooide - ook vice-voorzitter van Forum Grenzwissenschaften und Kornkreisen.- bovendien een boek dat binnenkort bij Ankh-Hermes verschijnt. En uiteraard trok hij ook de aandacht van de sceptici, verenigd in de rabiate anti-kwakzalversclub Skepsis, die het op hem en zijn beelden heeft gemunt.

Op internet wemelt het van de sites en meningen over dit fenomeen. Want laten we eerlijk zijn: als die lichtbollen geen stofjes of technische reflecties zijn – zoals vrijwel iedereen die zich er intensief mee bezig houdt beweert - wat zijn die bollen dan wel? En dan schiet – net als bij graancirkels en de piramides - de menselijke fantasie graag op hol. Geesten? Engelen? ‘multidimensionele’ wezens, deva’s, entiteiten?

 

Maar wat zijn nou die lichtbollen? Ed Vos: ‘Niemand weet het. Ik ook niet. Er zijn wel meningen. Ik weet wel dat er sommige orbachtige lichten op – niet alleen digitale - foto’s kunnen voorkomen die gewoon veroorzaakt worden door stofjes op of voor de lens, sneeuwvlokken of regen- of waterdruppels. Maar die herken ik makkelijk. Een orb is echt wat anders. Ik ben van mening dat het geen materie is wat gefotografeerd is. Ik kan ze soms met het blote oog zien, maar een camera registreert ze wel goed. Maar ik heb er geen verklaring voor en toch kunnen we niet om het fenomeen heen. Daarom houd ik het op ‘multidimensionele bewustzijnsvormen’.

 

Huh? ‘Dat is een verzamelnaam voor van alles: van deva’s, geesten en engelen tot entiteiten. Maar ik fotografeer dus geen geesten, maar orbs. Met radiësthesie – dezelfde techniek als pendelen en wiggelroedelopen – zijn wel uitspraken over orbs te doen. Daaruit blijkt dat orbs dikwijls een bijzondere relatie met water en oude krachtplaatsen hebben. En ook dat wijst  erop dat orbs aangetrokken worden door positieve emoties zoals plezier. Vandaar dat ze veel op concerten, bruiloften en feesten worden gefotografeerd. Ik denk dat ze onze energie ‘eten’, dat wij ze als het ware ‘voeden’.’

Op de site van Ed vind ik een gespreksverslag van een medium (William) die namens een orb spreekt: ‘En wat gezien wordt via de orb-verschijnselen is het begin van de individuele vibratie van een geest die door de ether breekt vanuit de geestelijke wereld naar de aardse stoffelijke wereld.’

En op een andere site mediumt iemand: ‘The orbs are actual units of the energy field surrounding Earth. They are living units. During the course of their getting close to people a manyfolded process takes place. Waves evoked by human emotions call for them on high frequencies. Joy is their code for arrival. They have a dip in the human quality of joy that they take back to the energy field around Earth from where they get to different places to do different jobs according to their various qualities.’

Het zijn geen meningen waarmee sceptici makkelijk overtuigd worden...

 

Zijn lichtbollen niet iets technisch? Iets dat met de digitale camera te maken heeft? ‘Dat er zoveel worden gefotografeerd komt omdat er met de komst van de digitale camera veel meer foto’s dan ooit tevoren worden gemaakt. Daarnaast zijn veel digitale camera’s door de kleine brandpuntsafstand in staat om zonder scherpstelling van dichtbij tot veraf in één keer alles scherp te fotograferen. Dan ‘pak’ je automatisch ook meer voorwerpen mee. Maar dat wil niet zeggen dat uit de tijd van vóór de digitale camera geen orbs op foto’s voorkwamen. Zie mijn site.

 

Wat zijn de ‘harde feiten’ rond orbs, of wat weet je zéker? ‘Dat het geen dicht-bij vuiltje of voorwerp is op de lens. Er zijn tal van orbs gefotografeerd die zich half achter een tak of boom bevonden. Dan zit er dus een voorwerp tussen de lens en de orb. Dat bewijst dat de lichtbol dus geen vuiltje op de lens kan zijn. Ook dat orbs überhaupt geen materiële voorwerpen zijn. Dat zien we bijvoorbeeld op foto’s met meerdere orbs waarvan de ene groter is dan de ander en daardoor dichterbij lijkt maar toch minder licht reflecteert, wat gezien de natuurkundige wetten niet zou kunnen. Ook zijn er verschillen in de structuur van orbs; het oppervlakte verschilt, van textuur, kleur, transparantie en zelfs vorm. Daarom houd ik het op ‘multidimensionele bewustzijnsvormen’.

 

Maar radiësthesie is evenmin ‘wetenschappelijk’. Welke experimenten kun je doen om het bestaan aannemelijker te maken? Ed Vos: ‘Als je met twee camera’s tegelijkertijd, op de milliseconde nauwkeurig en met een kleine onderlinge afstand, bijvoorbeeld op één statief bevestigd, foto’s zou kunnen maken. En dat je dan op beide camera’s orbs zou zien. Dát is een kostbare technische opgave, maar het zou een hard argument zijn dat het géén stofjes betreft. Of je zou zonder dat er mensen in de buurt zijn, willekeurig foto’s kunnen laten maken met een zelfontsluiter of aangestuurd door een computer. Of een kring van camera’s die op één punt gericht zijn.’

 

Heb jij een vorm van verbinding met ze, een communicatie? Vos: ‘Ja, ik kan ze oproepen. Wat niet betekent dat ze altijd komen. Vooral als hun aanwezigheid niet gewenst is, zoals in fotostudio’s. Ik roep ze met een interne monoloog op, zeg maar telepatisch.’

 

Wat is hun betekenis voor ons? ‘Allereerst is het markant dat de mensheid ze nu (pas) goed kan waarnemen, zij het met een camera. Daarin zie ik een verbinding met het toenemende wereldwijde bewustzijn als gevolg van de stijgende trillingsfrequentie van de aarde. De tijd en mensheid zijn er rijp voor. Daarnaast doen ze dikwijls helende en mooie dingen. Ik heb een foto met een getuigenis van iemand die een bol zag die een uitgeputte koe uit de sloot hielp. Vrienden van mij in de VS werden door een orb rain gewaarschuwd onderweg, gingen terug naar huis en hoorden later dat verderop de weg door hevige regenval was weggeslagen. Soms doen zich rond het overlijden van dierbaren op hun favoriete plaats of stoel bijvoorbeeld orblichtverschijnselen voor die de nabestaanden veel troost brengen.’

 

Foto foetsie

Vragen blijven open. Want de (mijn) menselijke logica wil een verklaring. Bijvoorbeeld: als orbs niet materieel zijn, wat dan wel? Ectoplasma? Wat reflecteert dan precies wel het flitslicht? Waar zijn de vrijwilligers en gulle gevers die leuke experimenten doen die de wereld meer duidelijkheid kunnen geven? Hoe zit die relatie met emoties precies? Zouden orbs niet onze eigen menselijke mentaal-emotionele creaties kunnen zijn?

In Zweden (Natuur- en bewustwordingscentrum Rodjorna, zie www.retraite-zweden.com) fotografeerde ik na een kwartiertje rondflitsen bij het vallen van de zomeravond een paar prachtige roodachtige lichtbollen. Waarvan één in hoge resolutie met een lijnenspel aan de oppervlakte dat deed denken aan dat van een graancirkel. Ik liet het verschillende andere gasten van Rodjorna zien daar. Maar thuis in Nederland wilde ik de foto’s downloaden en toen bleek dat deze mooiste foto helemaal zwart was geworden. Iets wat mij met een digitale camera nooit eerder was overkomen. Niet per ongeluk gewist, want dan was er ook geen zwarte foto, niet twee foto’s over elkaar opgenomen, want dat kán niet eens met mijn camera. Een mysterieuze verdwijning. Voor mij staat in ieder geval vast dat er ‘iets’ was. Alleen weet ik net als Ed Vos niet wat.

Ed Vos: ‘Ja dat verdwijnen van foto’s is mijn vriendin ook twee keer overkomen. Het is alsof de lichtbol niet bekeken wil worden.’

Maar het kan ook zijn dat iets multidimensionaals met de tijd heeft lopen knoeien. Of dat het mijn verhaal in Koorddanser nog mysterieuzer wilde maken dan het onderwerp al is. Wie zal het zeggen. Maar thuis heb ik in de Nederlandse natuur ook een paar orbs kunnen fotograferen, op een grafheuvel, bij volle maan, want als je gaat fotograferen, pak het dan wel in stijl aan. Dan komen ze misschien sneller omdat je er zelf meer plezier in hebt…

 


Koorddanser organiseerde samen met Ed Vos bijgestaan door Nel de Boer, een lichtbollenexcursie op dinsdag 27 oktober op het landgoed Kernhem, op de Veluwe.

 

Lichtbollen excursie op landgoed Kernhem (Ede)
dinsdag 27 oktober 2009

Door Ed Vos

Het organiseren van een orbs excursie is op zich natuurlijk niet zo'n probleem.  Zoals Ewald in Koorddanser al aangaf, valt er natuurlijk geen garantie te geven dat de orbs zich daadwerkelijk manifesteren op foto's. Daarnaast is het vooraf prikken van een datum natuurlijk ook geen garantie dat de weergoden meewerken. De zaterdag voorafgaande aan de excursie bezochten Nel en ik het landgoed om de komst van de "Koorddanser groep" aan de lichtbollen aan te kondigen, en hun medewerking te vragen. In alle respect voor het fenomeen uiteraard. De orbs lieten zich die zaterdag rijkelijk fotograferen wat ons aangaf dat het wel goed zou komen tijdens de excursie. We hadden er eerlijk gezegd ook niet aan getwijfeld.
Dinsdag 27 oktober zouden alle "koorddansers" zich om 17.00 uur verzamelen. Lennie en ik waren er al vanaf ca. 11.30 uur en hebben plaatsen bezocht die energetisch met het landgoed in verbinding staan.
Het weer was uitzonderlijk goed voor de tijd van het jaar en uitermate geschikt om lichtbollen te fotograferen. Geen regen, mist of  andere factoren die wellicht technisch verklaarbare orbs op de foto's zou doen verschijnen.

Best wel spannend trouwens om met een groep onbekenden op orb-tour te gaan.  Maar: "Let's go with the flow"!
Ewald (Uitgever van het blad Koorddanser kwam rond 16.00 uur zoals we ook afgesproken hadden.

De club begon zich te vormen.
Utopia Radio was ook van de partij

Opmerkelijk is, dat iedereen op tijd was!
Om 17.21 zou de zon onder gaan. Het ultieme tijdstip om lichtbollen te fotograferen! Ook astrologisch bleek deze dag de juiste te zijn voor een dergelijke excursie.
Heel leuk was het ook dat er twee kinderen bij waren die zeer interessante vragen stelde. De jeugd heeft immers de toekomst!
Dank je wel Lennie dat je de toch wel lastige, maar goede vragen van de kinderen zo goed op een begrijpbare manier beantwoord hebt. Dat kan alleen een Oma (met inzicht) maar doen.

Na een korte inleiding door Ewald en mijzelf vertrokken we. We waren nog maar net van de parkeerplaats af van huize Kernhem, of passeerden de Leylijn die van sneek naar Helmond loopt, dwars door huize Kernhem. Recht tegenover huize Kernhem ligt de doolhoflaan die ook een Leylijn volgt. Huize Kernhem ligt dus op een Leycentrum. Voor meer algemene informatie over het landgoed lees mijn eerder geschreven artikel door hier te klikken.
 

De Doolhoflaan was ook het hoofddoel van deze excursie. Het is een 1700 meter lange laan tot aan wat men een grafheuvel noemt, maar in feite een oude Keltische inwijdingsplaats is.  Er werd wat af gefotografeerd! En geflitst. Lichtbollen kunnen ook zonder flits gefotografeerd worden, maar is de kans op succes met flits doorgaans groter. Onderweg werd nog het één en ander besproken over de historie en het bijzondere van het landgoed. Ook spraken de deelnemers het één en ander met elkaar over eigen ervaringen op het spirituele, esoterische en soortgelijke onderwerpen. Het waren immers allemaal deelnemers die Koorddanser lezen.

Hoewel we geen "lichtbollengarantie" konden geven, hebben alle deelnemers ze wel kunnen vastleggen. Op het landgoed wordt met regelmaat, ook in onze tijd, het "witte wief" waargenomen die vermoedelijk door Ewald op de gevoelige plaat (sensor) vastgelegd geworden is.
Na deze excursie zijn er ook heel leuke individuele contacten geweest, en zijn er mensen die nooit van orbs gehoord hadden nu laaiend enthousiast geworden.

Uit de vele foto's die de diverse deelnemers gemaakt hebben, hieronder een selectie

 

        

        

        

        

        

        

        

 

Ewald, mijn dank dat je na ons interview ten kantore van Koorddanser mij vroeg of we geen excursie konden organiseren. Ik was daar meteen voor in.
De groep paste ook heel goed bij elkaar, en was er van meet af aan een heel goede energie onder de deelnemers.

 

 

Ed Vos
Auteur van het boek:
"Orbs en andere lichtfenomenen
Multidimensionale bewustzijnsvormen"
ISBN 978-90-202-0366-0
Uitgeverij Ankh Hermes Deventer

 


Home

 

© Ed Vos