ASTROLOGISCH PROGRAMMA

NEWCOMB - VERSIE-3

Nauwkeurigheid en geldigheidsbereik  van planetenberekening

Menu 

Home

Newcomb-V3

 info

Mail

Home >NewcombV3>Newcomb3_nauwkeurig.html

De nauwkeurigheden en geldigheidsbereik van de planetenberekening in Newcomb Versie-3

In de afzonderlijke artikelen (dus de webpagina's) over de berekening van de Zon, Maan en planeten voor de horoskoop wordt zeer uitvoerig ingegaan op de gebruikte rekenmethodiek, baanbepaling en de behaalde nauwkeurigheden. Deze worden uitgedrukt in boogseconden nauwkeurigheid voor lengte, declinatie, breedte en tijdseconden voor de Rechte Klimming.

Van de behaalde resultaten worden in elk artikel grafieken getoond met welke nauwkeurigheid in een bepaald tijdvak wordt gerekend. Deze resultaten zijn het werk van vele honderdduizenden tests (jawel... honderdduizenden) die zijn uitgevoerd in de periode 2004 tot en met 2006.
Een paar voorbeeldgrafiekjes worden hieronder getoond, maar u kunt het beste naar de afzonderlijke artikelen gaan om de uitgebreide bespreking te volgen.

Deze webpagina geeft uitleg van de nauwkeurigheden en het geldigheidsbereik van de berekeningen van de Zon, Maan, de planeten, de Maansknoop (mean en true), Cheiron en de Zwarte Maan en -Zon in de nieuwste versie (3) van het astrologisch programma Newcomb.

Inhoudsopgave:

• Voorbeeldgrafiekjes van nauwkeurigheden

• Nauwkeurigheden van de hemellichamen in tabelvorm

• Geldigheidsbereik van de berekeningen

• Astronomische literatuurverwijzingen

Voorbeeldgrafiekjes van behaalde nauwkeurigheden in Newcomb Versie-3 

In onderstaande voorbeelden zijn de nauwkeurigheden in de grafiekjes de verschillen die zijn gemeten tussen de DE406 efemeride (van het Bureau Des Longitudes) en het programma.
Over de gehele periode van 3000 v. Chr. tot 3000 na Chr. zijn ca. 6000 testwaarden berekend voor de geocentrische lengte en ca. 6000 waarden voor de declinatie. In totaal ca. 12.000 testwaarden per planeet.
In totaal is dit voor 10 hemellichamen 120.000 testwaarden. Deze testen zijn uitgevoerd voor de 3 methoden VSOP87, IPS2000 en de theorie van Bretagnon/Simon.
In totaal zijn ruim 360.000 tests uitgevoerd, waarmee de gegeven nauwkeurigheden tot op zeer grote mate wetenschappelijk zijn vastgesteld.

De eerste grafiek toont de nauwkeurigheid van de heliocentrische lengte van de Zon in de periode 1900-2000:

De volgende grafiek geeft de resultaten voor de periode 1700-1710 (maar geldend voor de gehele periode 1700-180). Dit is nuttig bij de onderzoek van horoskopen van historische personen:

De nauwkeurigheid van de planeet Jupiter in de periode 1900-2000:

De nauwkeurigheid van de planeet Pluto in de periode 1900-1910 (maar geldend voor de hele periode 1900-2000):

De nauwkeurigheid van de positie van de Maan in de periode 1900-1910 (maar geldend voor de hele periode 1900-2000)

De nauwkeurigheid van de Maan voor hele vroege periodes, zoals de Middeleeuwse periode 1000-1100:

Dit waren slechts enkele voorbeelden van de nauwkeurigheid van de Zon, Maan en planeten in Newcomb Versie-3.

naar boven

Nauwkeurigheden van de posities van de hemellichamen in Newcomb Versie-3 

Hieronder volgen de nauwkeurigheden in tabelvorm per hemellichaam, zoals ze geldend zijn in Newcomb Versie-3. Per hemellichaam is een aparte tabel gemaakt, waarin u steeds 3 kolommen ziet. 
De eerste kolom geeft de periode aan, waarop de nauwkeurigheid bettrekking heeft.

De tweede kolom de nauwkeurigheid van de geocentrische lengte (positie in de zodiak voor een horoskoop) en, indirect van de Rechte Klimming. Alle nauwkeurigheden zijn steeds in BOOGSECONDEN ( " ) aangegeven. Als er staat: 0,001, dan betekent dit dus een nauwkeurigheid van 0,001 boogseconden. Alle nauwkeurigheden zijn bepaald door vergelijking met de berekeningen van Newcomb Versie-3 met de ultieme DE406-efemeride, die een formele geldigheidsbereik heeft van 3000 voor Chr. tot 3000 na Chr.

De derde kolom geeft de toegepaste planeettheorie aan met een verwijzing naar de astronomische literatuur. Deze literatuur vindt u helemaal onderaan het artikel terug.

De Zon:      link naar de uitgebreide theorie over de Zon

Mercurius:      link naar de uitgebreide theorie over Mercurius

Venus:     link naar de uitgebreide theorie over Venus

Mars:

Jupiter:

Saturnus:

Uranus:

Neptunus:

Pluto:

Maan en True Draconis:

Mean Draconis:

Planetoïde Cheiron:

Astronomische literatuur: 

1. Planetary Programs and Tables from -4000 to +2800. Pierre Bretagnon en Jean-Louis Simon. Willmann-Bell, Inc.,
    Richmond - Virginia, 1986.

2. Improved Planetary Solutions 2000. J. Chapront, G. Francou, Syrte Paris Observatory, jan. 2002.

3. Planetary theories in rectangular and spherical variables: VSOP87 solutions. P. Bretagnon, G. Francou. Astronomy &
    Astrophysics, Vol. 202, 309-315, 1988.

4. Calcul des perturbations mutuelles des quatre grosses planetes en fonction d'une seule variable angulaire. J.L. Simon, F.
   Joutel, P. Bretagnon. Astronomy & Astrophysics, Vol. 265, 308-323, 1992.

5. Pluto Tables From -2997 to 2993. Representation of planetary ephemerides by frequency analysis. application to the five
    outer planets. J. Chapront, G. Francou. Astronomy & Astrophysics Suppl. Series, Vol. 109, 191 (1995).

6  Lunar Solution ELP version ELP/MPP02. J. Chapront, G. Francou. Syrte Paris Observatory, okt. 2002

7. ELP2000-85 a semi analytical lunar ephemeris adequate for historical times. J. Chapront, M. Chapront-Touzé. Astronomy
    & Astrophysics, Vol. 190, 342 (1988)

8. Lunar Tables and Programs from 4000 BC to AD 8000. M. Chapront-Touzé, J. Chapront. Willmann-Bell Inc.,
    Richmond - Virginia, 1991

naar boven

Wordt vervolgd..................

© J. Ligteneigen, opgemaakt 25 mei  2007

____________________________________________________________________________

Pagina voor het laatst bewerkt op / Page maintained on / Seite bearbeitet am / Pagina aggiornata il:   08/01/2011