Lyda Warmerdam-Heemskerk, de Blokhut te Vogelenzang

                 

 

Fietstocht van

 

MAASTRICHT naar ARLES

 

29 mei – 18 juni 2000

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

gefietst door Theo en Lyda Warmerdam


 

 

Overzicht dagindeling

Dag

Datum

Van

Naar

Km

totaal

dinsdag

30 mei

Maastricht

Bas Oha (Belgie)

 80

  80

woensdag

31 mei

Bas Oha

Rochefort

 73

153

Donderdag

 1 juni

Rochefort

Marbehan

 70

223

Vrijdag

 2 juni

Marbehan

Volstroff

102

325

Zaterdag

 3 juni

Volstroff

Château-Salins

 83

408

Zondag

 4 juni

Château-Salins

Charmes

 81

489

Maandag

 5 juni

Charmes

Port dus Saône

115

604

Dinsdag

 6 juni

Port sur Saône

Marnay

  65

669

Woensdag

 7 juni

Marnay

Pont de Poitte

106

775

Donderdag

 8 juni

Pont de Poitte

Poncin

 77

852

Vrijdag

  juni

Poncin

Châtonnay bij de (vieze)boer

106

956

Zaterdag

10 juni

Châtonnayâ

Chabuil

101

1057

Zondag

11 juni

Chabuil

Veronne (Pieter en Nia)

 50

1107

Maandag

12 juni

Veronne

Valréas

 73

1180

Dinsdag

13 juni

Valréas

Avignon

 81

1261

Woensdag

14 juni

Avignon

 

 

 

Donderdag

15 juni

Avignon

 

 

 

Vrijdag

16 juni

Avignon

Arles

 84

1345

Zaterdag

17 juni

Avignon camping

Avignon Station

 10

1355

Zondag

18 juni

Haarlem station

Naar huis

   8

1363

 

Dinsdag 30 mei Maastricht – Bas Oha:  80 km

 

Om 8 uur bij mooi weer uit het bos vertrokken richting Haarlem.

Greet stond er om ons uit te zwaaien en heeft geholpen met de fietsen in de trein zetten.

We hadden geen kaartje voor de fietsen gekocht omdat we dachten dat dat niet nodig was maar dat moest wel dus hebben we dat kaartje bij de conductrice gekocht (fl. 12,50 per fiets).

De trein kwam om 10 over twaalf in Maastricht aan en het weer was inmiddels iets donkerder geworden.

De lange broeken dus maar aanhouden.

Bij de eerste klim sloeg bij allebei onze fietsen de ketting bij het schakelen naar het kleinste blad om het blad heen. Handschoenen aan, ketting er weer om. Weer geprobeerd op het kleine blad, werkte niet weer meteen van het blad af.

We hadden een nieuwe achtergroep en ketting op de fietsen laten zetten maar de fietsenmaker had de voorbladen niet vernieuwd. Dan maar naar een fietsenmaker onderweg zoeken en blad 1 niet gebruiken.

Dat was lastig want al rap begonnen de klimmetjes. Ook begon het zoetjesaan te regenen jasjes aan, Chipperjack aan en later poncho erover. De omgeving was prachtig. We kwamen Tongeren, de stad die waarschijnlijk de oudste van België is en al sinds de 13de eeuw stadsrechten heeft.

We gingen onder een prachtige stadspoort en langs de onze Lieve Vrouwe Basiliek.

In een leuk lokaal hebben we wat gedronken en zijn met poncho’s en al, doorgereden.

Het ging steeds harder regenen en de poncho’s hielden het niet meer tegen.

Om 18,00 uur op de camping in Bas Oha best wel mooi aan de Maas.

Daar doornat aangekomen bleek er geen douche te zijn en ook geen warm water. Er stond nog een tentje maar de mensen waren er niet bij. Er was niets te koop dus tentje maar opgezet, warme kleren aan en om half acht lagen we met een stuk kaas en wat nootjes in de slaapzak.

 

Woensdag 31 mei Bas Oha – Rochefort: 73 km

 

We zijn niet van de honger wakker geworden en hebben lekker geslapen tot 7 uur.

De bewoners van het tentje waren ook 2 Middellandse Zee-fietsers, Jan en Ria uit Arnhem.

50 jaar geworden en het idee voor deze tocht opgevat. Ze hebben wat langer de tijd dan wij, gaan de 24ste juni pas terug. Ria werkt bij CCV en heeft ook veel met Chipper te maken.

Onze natte spullen (want het had vannacht nog lekker geregend maar het was nu droog) opgeruimd, iets gegeten, het oude mannetje met zijn katten in de voortent onze campinggelden betaald en om halftien fietsten we bij droog weer Bas Oha uit.

We moesten even terug naar de grote brug over de Maas om aan de andere kant te gaan rijden. Prachtig pad zonder verkeer. Bij Andenne verlieten we de Maas maar niet voordat we in het dorp heerlijk stokbrood gekocht hadden, hetgeen we aan het water nog gegeten hebben bij lekker weer.

Jan en Ria kwamen langs die gingen ook wat te eten halen.

We kwamen door de akkerlanden met margrieten, boterbloemen en klaprozen, het was prachtig. Het heet hier “lage Ardennen” maar we vinden ze best wel hoog. Via allerlei kleine dorpjes zoals Evette, Moheville, en Buisonville kwamen we om halfvier in Rochefort aan op een mooie camping waar veel sta-caravans stonden. We vonden een prachtig plekje tegen het draad op het veld voor dagkampeerders en hadden er de hele avond zon.

Later arriveerden ook Ria en Jan. ’s Avonds hebben we gewandeld door het prachtige stadje aan de Lesse en Lomme. Er is een prachtige burcht uit de 12de eeuw die we beklommen hebben en er was nogal wat bedrijvigheid in het stadje, er was muziek en er werden allerlei stalletjes uitgezet.

 

Donderdag 1 juni (Hemelvaartsdag) Rochefort – Marbehan: 70 km

 

Om half 9 vertrokken uit Rochefort. De grote klimmen doemden op en we misten ons kleine blad. Mijn versnelling liep helemaal niet goed, op het tweede blad kon ik alleen 1,2 en 6 gebruiken, dat kost enorm veel energie. We reden via door grote bossen naar St. Hubert waar we koffie dronken. Hubertus woonde in dit plaatsje en werd op een Goede Vrijdag bekeerd tot het katholieke geloof. Tijdens de jacht zag hij tussen het gewei van een hert een oplichtend kruis. In de kerk zijn daaraan nog verschillende herinneringen te vinden. Later werd Hubertus bisschop van Maastricht en hij is nog steeds de beschermheilige van de jacht.

We reden via Lescheret en Léglise en zagen opeens twee reeën oversteken. Even later stak er een bunzing over en die stinken dus echt!

Ook zagen we heel veel roofvogels. We reden in de korte broeken maar hadden de jasjes wel nodig er moest veel geklommen worden en dan met 40 km de berg af, dan is het gauw te koud.

In het dorpje Marbehan net voor de camping even heerlijk op een terras wat gedronken en na een uurtje kwamen ook Jan en Ria aan. Toen gezamenlijk nog wat gedronken en de camping opgezocht. Een fijne camping, veel zon, goede wasgelegenheid.

Omdat het Hemelvaartsdag was hadden we geen boodschappen kunnen krijgen maar er was een prachtige snackbar dus hebben we daar heerlijk patat gegeten en wat gedronken, evenals Jan en Ria. Gezamenlijk nog wat aan de fietsen trachten te doen maar dat lukte niet.

José belde dat George zijn moeder vandaag is overleden. Jammer hoor.

Van Greet een telefoontje dat ze in Bas Oha is aangekomen.

 

Vrijdag 2 juni Marbehan – Volstroff: 102 km

 

Om 8 uur vertrokken. Eerst bij de Spar brood en lekkere hapjes gekocht. De natuur is weer prachtig met enorme vergezichten. In Chantemelle was een prachtige kerk. In Messancy koffie gedronken waarna we in Clemency  over de grens met Luxemburg gingen. Bij Bettembourg kwam de route van de hoge Ardennen er weer bij. We hadden wat moeite om uit Bettembourg weg te komen. Het was heel heet en het water was op. Een meneer die zijn visspullen in de auto deed vroegen we om water. Hij gaf ons meteen zijn eigen flesje maar dat wilden we niet, gewoon water uit de kraag en liefst alle vier de bidons vol. Dat deed hij en wees ons de weg en wenste ons goede reis.

Later reed hij ons voorbij op de brug over de E 25 en sprak ons nog even aan.

Toen we na een uur langs prachtige meertjes reden bij Roussy-le-Bourg zagen we hem staan vissen en hebben hem gedag geroepen.

We staken de Moezel over bij Cattenom en daarna een brug en een sluis.

In Metzeresche boodschappen gedaan en om 4 uur kwamen we op een mooie camping (met heel slecht sanitair) aan in Volstroff. Toen we ons plekje opzochten bleek er al iemand te staan. Een meisje alleen, op weg naar Avignon. We zijn bij haar gaan staan. Ze heet Nina van den Berg en komt uit Amsterdam. We hebben met elkaar een gezellige avond gehad. Nog een wandeling gemaakt om een groot meer bij de camping waar honderden kikkertjes net uitgekomen waren en trachten de wijde wereld te onderzoeken. Ook ’s nachts hadden we veel muziek van hun moeders, die tegen elkaar op kwaakten.

 

Zaterdag 3 juni Volstrof – Château – Salins:  83 km

 

Vandaag is Martien 61 geworden, even gebeld om te feliciteren.

We zitten nu midden in de landstreek Lorraine. De dorpen worden wat saaier, in de oorlog 1914 – 1918 heeft ervoor gezorgd dat hier heel veel jonge mensen gesneuveld zijn.

Wel wachtten ons flinke klimmen, b.v. die bij Luttange en Vigy, Hayes, Landonvillers en Faulquemont.

Bij een kapelletje bij Château Brehain zat een man bij twee fietsen. We dachten dat de dame even een sanitaire stop maar hield maar haar man vertelde dat ze 20 km ervoor geluncht en gebeld hadden en dat ze nu haar portemonnee miste toen ze bij het kapelletje even stopten. Ze had een auto aangehouden en was met die man 20 km terug gaan zoeken en al een dik uur weg. Het was ontzettend heet en de meneer (Piet) vond dat alles niet leuk. We hebben met hem gepraat tot zijn vrouw (Tjoeke) terug was, met portemonnee. Was gevonden en bij de burgemeester gebracht. Wat een geluk!!

We hebben afgesproken allebei naar Château-Salins te fietsen. Daar is een goede camping.

En inderdaad, een poosje nadat wij gearriveerd waren kwamen ze ook. Ze bleken 69 jaar te zijn en deze tocht nog zo graag willen doen. Ze vertelden dat ze jarenlang gastechtpaar op “de Krikkenhaar”geweest te zijn, het Nivon-huis waar we 3 weken geleden ons skeelerweekend gehouden hebben.

We hebben gezamenlijk koffie gedronken en hadden een gezellige avond.

 

Zondag 4 juni Château Salins – Charmes :  81 km

 

De gezellige avond kreeg een nat einde: om kwart over twee begon het vreselijk te onweren en te waaien en de regen striemde op de tent. Het lawaai was groot en het onweer was erg dichtbij, een lichtflits en daar boven op de knal en het leek of we in een disco beland waren.

We vonden dit niet leuk en zaten ook over Piet en Tjoeke in, hun tent stond namelijk niet zo erg strak. We konden er echter niet uit, het was te slecht. We hebben een half uur allebei een kant van de tent in bedwang gehouden omdat hij vreselijk stond te bewegen.

Het onweer trok later weg en we hebben toch weer wat geslapen, ook de tent van de anderen stond nog.

Om 6 uur was het buiten droog maar onze matjes en zelfs onze pyjama’s waren nat. We gingen eruit, Piet was ook al op de been. Na ontbijt en inpakken stapten we om half 8 op de fiets. Een paar grote klimmen als start. We gaan vandaag in Charmes naar de fietsenmaker, we weten nog van de vorige reis dat daar een goede is.

Rond koffietijd waren we in Lunéville waar we koffie dronken op een terras. Er kwam een man uit Heerenveen bij ons zitten. Doet ook deze tocht maar had gebroken spaken. Had ze zaterdag opnieuw laten spaken maar hij reed het dorp uit en ging er weer door.

Dus maar met een boekje op een terras want ook maandag zijn de fietsenmakers dicht dus hij moest lijdzaam afwachten.

Lunéville is een mooie stad en heeft een mooi kasteel in Versailles-stijl met een hoofdgebouw in het midden en twee volkomen symmetrische vleugels. Er staat een mooi ruiterstandbeeld om het geheel te verfraaien. Achter het kasteel zijn prachtige tuinen waar je zo binnen mag. Hierna kruisten we al snel de rivier de Meurthe en ging het bergop.

We kwamen bijtijds op de camping aan de Moezel in Charmes. Navaag leerde ons dat de goede fietsenmaker het aardse verruild had voor het hemelse door middel van een hartinfarct. Morte, morte zei de campingbazin en er was geen nieuwe fietsenmaker in zijn zaak gekomen.

We hebben een poos buiten gezeten maar op een moment ging het toch regenen en weer onwijs onweren.

 

Maandag 5 juni Charmes – Port sur Saône :  115 km

Om 8 uur gestart. Het was nog regenachtig en het onweer ijlde nog in de verte. Om half 10 brak de lucht dachten we. Maar het onweer kwam toen echt dichterbij en we hebben 3 kwartier in een schuur staan wachten, toen klaarde het op en konden ook de jacks uit. De wind was hard en we hadden hem tegen, hetgeen ons behoedde voor het onweer.

Om 12 uur stopten we in Darney. Hier zit een goede fietsenmaker. We spraken met 2 mannen die zeiden dat hij de volgende morgen beslist om 9 uur in zijn werkplaats zou zijn.

Besloten in Darney te blijven en er en rustige middag van te maken. Boodschappen gedaan en op naar de camping in Darney.

Maar die was nog gesloten, geen water, geen sanitair niets. Gegeten en de route bekeken, de volgende camping ligt 57 km verder. Inmiddels was het kwart voor 3, wat doen we?

Fietsen dus en wel naar Port- sur- Sâone, we weten dat daar een restaurant naast de camping is dus dat opent perspectieven! Het was een zware tocht met veel klimmen, maar om 7 uur waren we er. Tent opgezet en met een echtpaar uit Twente gesproken die kennissen bleken te zijn van Tjoeke en Piet. Toen naar het restaurant: men deed precies de deur op slot, te laat. Ook in het stadje geen eten meer te krijgen. Dus om half tien het noodrantsoen maar aangebroken.

De campingbazin zei dat er geen fietsenmaker meer is, die zit 10 km buiten de route en dan ook nog waar we al voorbij zijn. Morgen maar even vragen in de stad, het kan zijn dat bij de Renault-garage een fietsenmaker inzit.

Port- sur- Sâone is een mooie watersportplaats met een knooppunt van 3 bruggen. Er is veel beroeps en pleziervaart op de Sâone.

 

Dinsdag 6 juni Port- sur- Sâone – Marnay:  65 km

 

Vanmorgen uitgeslapen en om 9 uur de fietsenmaker gaan zoeken. 3 km terug zat de Renault-garage maar ook hier werden we verwezen naar een plaatsje 10 km terug buiten onze route.

Dan maar naar Poligny, moet er ook een zitten.

Om halfelf gaan fietsen. We verlieten het Sâone-dal. De oude wasplaats van Ferrieres bekeken en in Scey sur Sâone, waar veel mooie torentjes zijn, koffie gedronken. We naderden nu de Vogezen. Tussen de middag op een leuk pleintje in Les Verrieres onze stoeltjes tevoorschijn gehaald en onze lunch gebruikt. Na een behoorlijke klim kwamen we om 4 uur in Marnay aan. Tegelijk met ons kwamen er zo’n 20  tendermaster-caravans met zigeuners aan de ingang. Zij moesten nog een uur buiten de poort blijven maar daarna mochten zij binnen. De hele avond bleef er politiebewaking op het park. We sliepen aan het water bij een watervalletje in de rivier.

 

Woensdag 7 juni Marnay – Pont de Poitte: 106 km

 

Om kwart over 8 vertrokken uit Marnay  richting Poligny om weer een fietsenmaker op te zoeken. Het was een prachtige tocht door de Jura, de natuur was overweldigend met de Grotten van Oselle, Arc et Senans met de prachtige fabriek om zout te winnen uit 1773.

Het is een gebouwencomplex dat gebouwd is door Claude Nicolas Ledoux, de koninklijk inspecteur van zoutwinning.

De fabriek ligt in een cirkel van 235 meter doorsnee om de zoute bron heen met woningen, kerk en ontspanningsruimten. Dit alles vanuit een humanitair sociaal ideaal uit die tijd: een goede gezonde omgeving leidt tot betere mensen.

In Poligny aangekomen had de fietsenmaker niet het beoogde blad op voorraad.

Toen hebben we besloten niet meer aan fietsenmakers te denken maar gewoon te trappen, dan maar zonder het kleine blad, dat maakt het allemaal een hoop ongecompliceerder.

We zijn naar de camping gegaan, een mooie, dat wisten we, en het was twee uur.

Er stonden 6 caravans van Nederlanders die allemaal uitgeteld voor hun spulletje zaten. Wetend dat er een klim van 4 km naar Plasne voor ons lag hebben we toch onze bidons gevuld en zijn er tegenaan gegaan. Hij was nog net zo zwaar als 4 jaar geleden, maar, we hadden voor het eerst in 8 dagen de wind mee! We zaten op een moment hoger dan de buizerds in de lucht.

We zagen een dood vosje op de weg, ja de auto’s rijden hier erg hard, hij was misschien wel slim, maar niet snel genoeg. Onderweg even gestopt bij een Belgisch stel dat ook onze tocht doet. Zij is 4 maanden zwanger, maar ze gaat lekker zegt ze. Achteraf hebben we hen al in Port- sur- Sâone ook gezien.

Om half 6 waren we in Pont de Poitte op de Camping des Pecheurs. Inmiddels waaide er een koude mistral, maar het was droog.

Om 9 uur kwam het Belgisch stel nog langs. Zaten in een hotel waar ook een fietser die alleen was at. Een half uurtje staan praten. Het meisje kwam uit Antwerpen. Toen ze Vogelenzang hoorde zei ze: “oh, daar ben ik wel eens geweest met mijn oom, daar is een groot waterwingebied en daar hebben we vogels gekeken.” Over de wereld is klein gesproken!

 

Donderdag 8 juni Pont de Poitte – Poncin:  77km

 

Om kwart over acht vertrokken. Ik had geen gepast geld en de bazin zei: ga maar lekker fietsen jò, het is goed zo. Ook wat ik aan klein geld had wilde ze niet hebben.

We gingen nu langs Onoz (lange klim) en  de Barrages van Cernon. Een pracht aan natuur en heel hoog.  De Ain die diep beneden ons lag, is in feite een groot blauwgroen stuwmeer geworden. Daarna bereikten we de grote lus en het water van de dam die 100 meter hoog is.

De Ain is breed en prachtig en bij het dalen zo af en toe een plaatje om te zien. Boven aan de Barrage van Condes met een Duits echtpaar staan praten die op de motors waren en we hebben foto’s van elkaar gemaakt met elkaars toestellen.

We gingen langs de imposante boogbrug bij Granges, een spoor en verkeersbrug boven elkaar en daarna richting Bolozon Gare.

Op een bankje in Toirette tussen de middag geluncht en de “man alleen” gesproken die af en toe een stukje met ons meerijdt. Hij (Henk) komt uit Raamsdonkveer en is 66. Rijdt 3 weken en gaat dan terug.

Om 3 uur waren we in Poncin, het was erg heet en dus welletjes. Er waren heerlijke douches en het was goed weer voor een wasje!

 

 

Vrijdag 9 juni Poncin – Châtonnay: 106 km

 

Prachtig weer, de tent droog en om halfacht vertrokken.

We reden nu de Jura uit. Jammer!

Nu kwamen we in het gebied van de Drôme en Isère. Bij Loyettes staken we de Rhône over. Dit is de poort naar zuidelijk Frankrijk. Aan de overkant van de rivier kruist de route eerst nog kilometers het immens brede Rhônedal, met zijn eindeloze mais en zonnebloemvelden. Daarna kwamen de flinke stijgingen en dalingen, de uitlopers van de Dauphine.

Om twaalf uur hadden we al 61 km gefietst ondanks windkracht 6 en tegenwind.

De wind werd steeds harder, de klimmen hoog en ik moest echt af en toe lopen.

Tussen de middag bij de lunch zagen we Henk weer in Frontanas.

Wat gekletst en hij reed met ons op. Jammer genoeg reden we een 3,5 tons weggetje voorbij omdat het bord weg was en zaten we zo een kilometer of 5 te ver. Toch teruggegaan en het weggetje was een 2 meter hoog weggetje geworden. Het werd heel warm. We wilden naar de mooie camping van Faramans mar dat bleek te ver. Boodschappen gedaan in Châtonnay en daarna naar de camping bij de boer. Vieze sanitaire voorzieningen maar het plekje was goed en ook Henk stond best.

We hebben koffie gedronken en gebak gegeten en Henk vertelde dat hij verleden jaar weduwnaar geworden was en zijn vrouw had verzorgd tijdens een lang ziekbed. Hij wilde deze tocht graag maken en we hadden diep respect voor hem.

Hij vertelde dat hij er tijdens de lunch helemaal doorzat en eigenlijk rechtsomkeert wilde maken maar wij hadden hem er (zonder dat we dat wisten) doorheen getrokken. Fijn.

Morgen doet hij rustig aan en gaat na twee dagen rust dan weer terug richting Nederland. We hebben vandaag een dood schildpad en dode slangen gezien.

 

Zaterdag 10 juni Châtonnay – Chabuil: 101 km

 

Vanmorgen was Henk toch al wakker en heeft ons uitgezwaaid.

Het weer was goed, geen jassen aan, maar wel wat dreigend. We begonnen met 5 klimmen in 15 km, die waren niet mis. We gingen door een bos waar we een koppel knorrende zwijnen zagen.Daarna door een groot militair oefenterrein en we klommen geleidelijk van 350 naar 500 meter en werden beloond met een prachtig uitzicht.

Maar rond de lunch waren we in Hauterives bij het Palais Idéal dat we even bekeken hebben.

Het is een soort paleis dat door een postbode meneer Cheval (1836 - 1924) in 30 jaar gebouwd is volgens allerlei stijlen. Het is 26 meter lang, 12 meter breed  en 10 meter hoog is.

Toen we het dorp uitfietste kwamen we Henk tegen. Hij heeft besloten hier twee dagen te blijven en dan terug te gaan. Weer gedag gezegd en doorgefietst naar

St. Donat sur Herbesse en de prachtige stad Romans sur Isère, waar we dwars doorheen gingen en met een prachtige brug over de Isère. Beland op de mooie camping bij de boer i  Chabuil (4 jaar geleden ook geweest).

Ons tentje tussen 2 Nederlandse echtparen met caravans in de grond gepind en gaan douchen.

Toen het eten klaar was begon het te gieten. Onder de luifel van de rechtse caravan ons schnitzeltje met toebehoren verorberd. Daarna werden we door de andere kant uitgenodigd op de koffie in de caravan. Erg aardige mensen uit Hoorn. Het werd noodweer, zelfs niet goed genoeg om nog een paar pilsjes uit de auto te halen.

We hebben tot half 12 gezellig zitten kletsen en hebben ons naar ons tentje gespoed.

 


 

Zondag (Pinksteren) 11 juni Chabuil – Veronne: 50 km

 

Alles was drijfnat maar toch de handel ingepakt. De dame uit Hoorn had nog gauw twee croissantjes voor ons gebakken en een bakkie gezet. Om 9 uur, uitgezwaaid door onze beide buurtjes, vertrokken. In Chabuil even rondgekeken. De regen bleef gestadig doorgaan en de klimmen waren behoorlijk. Er stond “enige korte venijnige klimmen”: het was een klim van 20 km! In Crest onze route richting Pieter en Nia opgepakt namelijk naar Saillans.

Bij het bordje van de camping le Chapelins in Saillans opgebeld en Pieter heeft ons de weg uitgelegd: dorp Saillans in, bordje Veronne volgen 2 klimmetjes alles bij elkaar 4 km en 200 meter. We vonden de klimmetjes KLIMMEN en moesten af en toe lopen. Toen de teller al op 5 km stond weer gebeld. Ik had gerekend vanaf die camping, Pieter had gezegd vanaf bordje Veronne. Dus, nog een klein stukje, een bruggetje en jawel hoor, daar stonden Pieter en Nia op de weg ons toe te juichen. Wat een leuk weerzien! Ze wonen hier hoog en heel rustig in een prachtige omgeving waar de geiten over de rotsen lopen.

We hebben heerlijk gedoucht, met elkaar gekletst, alle natte spullen gedroogd en een heerlijk diner genoten met Canard a l ‘orange. Daarna Nederland Tjechie gekeken dat met een penalty van Frank de Boer werd gewonnen met 1- 0. Toen op een zalig bed de nacht doorgebracht.

 

Maandag 12 juni Veronne – Valréas: 73 km

 

Na een heerlijke en gezellig ontbijt om half 10 uur vetrokken. Afgezakt naar Saillans, brood gekocht en de bidons bij de fontein gevuld. Een mannetje sprak ons aan en vroeg waar we vandaan kwamen. Hij was een wandelmaatje van Pieter en Nia en sprak vol lof over hen.

Via Crest de Pas de Laurens op. Een enorme klim van 8 km waarbij ik niet op de fiets kon blijven. Toen een tweede klim van 8 km voor Pont de Barret. We zaten zo enorm hoog en de wind waaide heel hard maar het was prachtig. Overal wilde brem langs de kant,  die zalig rook.

In Pont de Barret koffie gedronken en een Nederlandse krant kunnen kopen.

Om half vier waren we op de camping in Valréas. Een camping met aardig wat Nederlanders, een zwembad en een kleine frituurmogelijkheid. Dus patat met kip besteld voor 7 uur.

’s Avonds kwam er nog een aardig stel uit Vlaardingen naar ons toe die ons een wijntje aanboden (Aad en Miep). Greet belde, gaat allemaal goed en ze stond in Hauterives op de camping met Henk. Vlaréas staat bekend om zijn heerlijke wijnen van de Enclaves es Papes, uit de tijd dat Avignon de standplaats van de Paus was.

 

Dinsdag 13 juni Valréas – Avignon: 81 km

 

Tot half acht geslapen. Rustig ingepakt en ontbeten. Toen alles net klaar was begon het te regenen. Miep uit Vlaardingen riep voor een bakkie onder de luifel van haar caravan. Na een drie kwartier was het droog en werden we door Miep en Aad uitgezwaaid. We reden door prachtige lavendelvelden die opeens overgingen in fruitboomgaarden. Duizenden abrikozen en perziken hingen aan de bomen en werden al geoogst. Vier jaar geleden waren we twee weken later en was er nog niets rijp. De krekels voorzagen ons van een prachtig concert.

Even voor Avignon staken we de Rhône over die in 2 armen vertakt, waarbij een enorme stuw gebouwd is een arm.

We zijn naar camping Bagatelle gegaan die aan de Rhône ligt en waar je met een loopbrug zo in de stad bent. Ook heb je uitzicht op het paleis der Pausen en op de Pont d’ Avignon.

Er is een campingwinkel en goede sanitaire voorzieningen dus heerlijk om uit te rusten van deze fietstocht.

 

Woensdag 14 juni: Avignon

 

Lang geslapen en daarna de stad in gegaan en het Paleis der Pausen bekeken.  Toen de brug op waar met behulp van een soort telefoon uitleg in eigen taal gegeven wordt.

Ook de tuinen er omheen zijn erg mooi. In de stad geluncht en in de namiddag lekker gelezen en geschilderd.

’s Avonds kregen we een enorme stortbui en hebben van 6 tot 8 in de tent gezeten. Op de camping was twee dagen eerder een fiets gestolen dat was niet zo’n lekker gevoel. We hebben de fietsen in de tent gelegd, dan slaap je tenminste. Daarna nog een poosje aan de Rhône gezeten met een prachtig uitzicht op de verlichte gebouwen.

 

Donderdag  15 juni: Avignon

 

Even de stad in geweest, daarna aan de Rhône gaan zitten in afwachting van Greet en Marjel.

Die kwamen rond kwart voor 2 aanfietsen en we hebben hun komst met een pilsje aan het water gevierd.

’s Avonds gezamenlijk ons eigen potje gekookt en daarna met een pilsje en een fles wijn naar de Rhône.

 

Vrijdag 16 juni Avignon – Arles en retour: 84 km

 

Om half negen met z’n vieren vertrokken naar Arles. Weer door prachtige boomgaarden waar men overal aan het plukken was. We hadden een warme wind met zeker kracht 8 mee en waren binnen 2 uur in Arles dat je binnenrijd langs een immense gevangenis.

In Arles koffie gedronken.

Arles is qua oppervlakte de grootste stad van Frankrijk met 77.000 ha. Uit de Middeleeuwen dateren kerk en klooster van St. Trophime met heel mooi houtwerk. Vincent van Gogh heeft hier veel sporen nagelaten want hij heeft hier heel veel geschilderd.

Uit de Romeinse tijd is er een amfitheater waar nog stierengevechten worden gehouden en een openlucht theater.

Na een picknick zijn we terug gefietst. Marjel heeft de kop genomen en wij in zijn kielzog, maar het was trappen geblazen.

In Lansac stonden wel honderd auto’s beladen met fruit te wachten voor de veiling die om 3 uur zou beginnen. We kregen van een vrouw wat heerlijke abrikozen en werden bewonderd om onze “courage”. Na de boodschappen gedaan te hebben, heerlijk gekookt op de camping en daarna in het restaurant de wedstijd Nederland – Denemarken gekeken die eindigde in een 3-0 zege voor Nederland. Tijdens de voetbal wedstrijd dook opeens het stel op dat we in Port- sur- Sâone ontmoet hadden, de vrienden van Piet en Tjoeke.

Piet en Tjoeke zijn nog steeds goed op weg en komen er aan.

 

Zaterdag 17 juni Avignon camping – Avignon station: 10 km

 

’s Morgens de stad nog even in geweest. Daarna gezamenlijk ons galgenlunch gebruikt en de boel gaan inpakken en op de fietsen doen. Net voor we zouden vertrekken kwamen Piet en Tjoeke de camping op. Een heel leuk weerzien en blij dat ze zover gekomen zijn.

Ze blijven nu een paar daagjes, met dat andere echtpaar, in Avignon, ze hebben tenslotte nog een week voordat hun bus terug gaat.

Rond 3 uur reden we weg. Eerst naar het station Voyageurs om te vragen waar station Sud was.

We kregen een plattegrond mee en het was maar 4 km. Wel bloedheet langs de weg. Daar aangekomen bleek er geen fietsenwagon te zijn, die kwam pas met de trein mee om kwart over 7 en wij moesten terug naar het Hoofdstation in Avignon. Een hoop heen en weer gepraat en terug gegaan, onderweg nog fietsers oppikkend die ook naar heet verkeerde station onderweg waren.

Met veel moeite de fietsen via een veel te kleine lift naar het tweede perron vervoerd. Inmiddels waren er wel zo’n tien fietsers gearriveerd.

Toen hoorden we dat de trein 2 uur vertraging zou hebben. Greet en ik zijn de stad in gegaan want de pilsjes voor de avond waren met die hitte op het perron al verdwenen.

Pils wijn en chippies gekocht en weer terug. Toen doken Jan en Ria op op het station om ons uit te zwaaien. Waren die dag aangekomen in Avignon en wisten nog de tijd dat we gezamenlijk zouden vertrekken. Erg leuk.

De trein kwam om kwart over acht dus dat was toch nog snel.

We hadden een heerlijk compartiment met elkaar, hebben gezellig geborreld tot 12 uur en hebben daarna een heerlijke nacht geslapen tot half acht.

 

Zondag 18 juni Haarlem – huis 8 km

 

Om kwart voor 10 waren we in ’s Hertogenbosch en hadden we om half elf de Intercity naar Haarlem.

Daar stonden Marlies en Edwin en Folkert en Anne Marie ons op te wachten.

Na afscheid genomen te hebben fietsten we naar huis waar Bob, Pascalle, Cindy, Dave en Marlou voor de deur zaten. Ze hadden een lint gespannen waar we doorheen moesten.

De tuin zag er prachtig uit en was fantastisch door ze bijgehouden.

Na een voortreffelijke lunch bleven ze ook nog voor het avondeten.

Einde van een heerlijke vakantie.

 

Lyda