Op de fiets naar ROME

 

van 7 tot 29 juni 1997

 

 

Theo en  Lyda Warmerdam
DAGINDELING

dag

Juni

Dag

Vertrek van

Fiets naar

Aant

km

Tot.

1

7

Zat.

Vogelenzang

Weert

188

188

2

8

Zon

Weert

Echtz

108

296

3

9

Ma.

Echtz

B.Breisig

110

406

4

10

di.

B.Breisig

Bingen

108

514

5

11

Woe

Bingen

Waldorf

133

647

6

12

Do.

Waldorf

Tubbingen

148

795

7

13

Vrij.

Tubingen

Sigmaringen

 78

873

9

14

Zat.

Sigmaringen

Bregenz

112

985

10

15

Zon.

Bregenz

Bludenz

Landeck

 77

1062

11

16

Ma.

Rustdag Landeck

 

 

 

12

17

di.

Landeck

Nauders

 60

1122

13

18

Woe.

Nauders

Naturns

 77

1199

14

19

Do.

Naturns

Trento (hotel)

121

1320

15

20

Vrij

Trento

Bardolino Gardameer

 87

1407

16

21

Zat.

Bardolino

Modena

156

1563

17

22

ZON.

Modena

Plan de Voglio

  88

1651

18

23

Ma.

Pl.de Voglio

Florence

 86

1737

19

24

Di

Florence

Siena

 83

1820

20

25

Woe.

Siena rustdag

 

 

 

21

26

Don.

Siena

Chiusi

 90

1910

22

27

Vrij

Chiusi

Orvieto

 74

1984

23

28

Zat.

Orvieto

Lago .Bracciano

117

2101

24

29

Zon

L. Bracciano

ROME

 68

2169

Maandag en dinsdag in Rome doorgebracht. Woensdag van Station Termini naar Florence met de trein. Donderdag, vrijdag en zaterdag Florence (camping Internationale). Zaterdagavond bus naar Eindhoven.

Zondagmiddag met Intercity in Haarlem.

 

 

 

 

 

 

Na onze fietstocht van Vogelenzang naar de Middellandse Zee ontstond het idee om naar Rome te fietsen.

Er leiden natuurlijk vele wegen aar Rome maar we hebben gekozen voor de  route door Duitsland en Oostenrijk.

Tijdens de voorbereidingen kwamen we op het idee om te gaan fietsen voor een goed doel: Hulp aan de Sahhellanden en onze omgeving warm te maken voor deze stichting en ons te sponsoren per kilometer of  voor de hele tocht.

Dit idee werd enthousiast ontvangen  en we hebben ca. Fl. 3250,- bij elkaar gefietst.

De route 

Bertus Aafjes ging in zijn eerste voetreis in 1936 met de fiets naar Basel en door omstandigheden, te voet verder naar Rome.

In zijn "voetreis naar Rome" schrijft  Bertus Aafjes:  "alle wegen leiden naar Rome, daar kan geen vergissing over bestaan.

Om in de oude stad te komen houde men slechts de grote baan ".

Helaas is de grote baan nu een autoweg en niet geschikt voor wandelaars en fietsers!

 

Een aantal zeer verschillende trajecten

Onze lange afstand fietstocht van Vogelenzang naar Rome kan worden verdeeld in een aantal verschillende trajecten:

1. Van Vogelenzang via Tiel naar Weert, Remagen en met de Rijn mee tot Bingen

2. Van Bingen, door het Zwarte Woud  naar de Bodenzee

3. Vanaf de Bodenzee door de Rijndelta en de Sylvrettapas naar Landeck

4. Van Landeck naar de Norberthöhe en de Resiapas naar Bolzano, Trento en het  Gardameer

5. Door de Po-vlakte en de Apennijnen  over tot aan San Piero a Sieve waar de Toscane  begint

6. Van Florence naar ROME

 

Alle overnachtingen,  op die in Trento na zijn gemaakt op campings in ons groen met gele Nomad vrijbuiter tentje, de maaltijden bestonden voor 90% uit pasta's.

 

1. Van Vogelenzang, via Weert naar Remagen en met de Rijn mee tot Bingen

Op zaterdag 7 juni vertrokken we om 6 uur  's morgens, via Mijdrecht naar Wilnis en via Kockengen naar Haarzuilens.

Bij Kockengen kreeg ik het idee niet goed geladen te zijn, voelde de fiets een beetje zwieberen, ook misschien omdat ik voor het eerst met  "low-riders" reed. Die waren voor mijn gevoel te zwaar beladen en dat gewicht hebben we verdeeld naar de achterkant en in de voortassen zijn de helmen gegaan  en dat fietste beter.

De wind was kracht 6 en dat kregen we goed door toen we langs het Amsterdam Rijnkanaal kwamen.

Na gezellig koffie vervolgden we onze weg richting Tiel. De wind was enorm  en bleef pal tegen  en om vier uur begon het toen we in Nistelrode waren, te regenen en te onweren. Snel een kroeg ingedoken en toen kwam ook "de man met de hamer". 

 

 

 

Hartstikke moe van die enorme wind heb ik van de nood een deugd gemaakt en  ben in een hoekje stil een uurtje gaan zitten slapen. Om 17.15 uur was het onweer over en gingen we verder in de wetenschap, dat we, als we onze afspraak om in Weert te slapen wilden nakomen, nog 60 km te gaan hadden. Even slikken dus.

Het was een enorme kluif, die laatste, achteraf 65 km en om 21.15 kwamen we gesloopt aan in  'de Weerterbergen '  (waar onze schaats- en skeerlergroep een weekeinde doorbracht) waarna de grote verwenpartij begon.

Er stond voor allebei een warm bad klaar waarna een heerlijke massage volgde en een fantastisch diner.

Daarna was het geen probleem om tot half 1 buiten te genieten van een borreltje een fijn gezelschap. (188 km)

 

De volgende morgen regende het dus vertrokken we pas om 12 uur. Eer we Roermond voorbij waren was het half 2 en even later  begon het weer te onweren dus, bij een boer de schuur in want van onweer zijn we echt bang.

Na een uur konden we verder. Het Limburgse landschap begon op te doemen en het werd heuvelachtiger.

We volgden de Ruhr 19 km en passeerden de Duitse grens. De wegen waren autovrij, maar de paden erg klef van de vele regen en de fietsen zagen er al niet meer uit.

Om 19.30 kwamen we aan op de camping in Echtz, een prachtige camping aan een meertje waar we in het restaurantje een heerlijk tienertje nuttigden.

Er waaide een behoorlijke onweersbui over, maar er kwam gelukkig niets uit.  (108 km)     

 

Om half tien reden we de poort van de camping in Echtz uit en hadden de route weer snel opgepakt.

Door wuivend koren, wiegende halmen gingen we richting Zulpich naar Lommersum waarna we al snel het Zevengebergte voor ons zagen opdoemen. Na een forse klim en een heerlijke afdaling kwamen we in Remagen aan de Rijn. Het blijft altijd een heerlijk gezicht al die vrachtboten en  rondvaartboten te zien gaan over die Rijn en daar tussen door de parlevinker met zijn varende supermarkt die aanhaakt bij de vrachtboot om de boodschappen aan boord te krijgen.

In Bad Breisig hebben we een  goede camping gevonden.. ( 110 km)

 

De Rijn verder afgezakt, langs de Deutsche Eck bij Koblenz,  waar de Moezel in de Rijn komt,  af en toe wat industrie, de grote bocht bij Boppard tot aan Bingen waar we op een camping aan de Rijn terechtkwamen. Op deze camping stikte het van de bouwvakkers die allemaal alleen in een caravan sliepen, maar die 'avond de koppen bij mekaar staken en luidruchtig zaten te pilzen.

Zeker een grote klus in de buurt!

Druk, maar 's avonds aan de Rijn heerlijk op het terras gezeten dat bij de camping hoorde. (108 km)

 

 

 

 

 

2. Van Bingen door het  Zwarte Woud  naar de Bodenzee

Na Bingen de route via Worms opgepikt. Door prachtige korenvelden maar er zaten enorme klimmen in.

Het weer was bedompt, maar heerlijk om te fietsen. Worms is een prachtig plaatsje met een grote brug over de Rijn met een enorme klok erin.

In Ladenburg, waar we inkopen deden op een leuk pleintje spraken we een oude heer die vertelde dat de oude heer Karl Benz , de oprichter  van Mercedes, de eerste Mercedes in Ladenburg  gemaakt heeft en de heer Benz is altijd in Ladenburg blijven wonen.

Hij is ook begraven in het 999 jaar oude Ladenburg. Zijn huis is nu conferentieoord voor vergaderingen van Mercedes.

Bij Hemsbach eens goed op de kaart gekeken en besloten er nog 40 km bij te pakken en zo belandden we om 18.00 uur in Waldorf.

(133 km)

 

Na een nacht vol onweer en regen om 9 uur vertrokken uit Waldorf. Alles was nat, dus de boel is wat zwaarder.

De bergen worden hoger en de klimmen steviger, maar de natuur is prachtig en we hebben lang de rivier de Worm gevolgd . In de route zat een foutje zodat we bij Kroznau een uur en 10 km omreden.

In de prachtige stad Bruchsal koffie gedronken. Om twee uur besloten vandaag door te gaan naar Tubbingen.

Onderweg vroegen we aan een wegwerker de weg  en hij vroeg ons waar de reis naar toe was.

We zeiden "naar Rome" waarop hij zei " naar Rome, mein Jésus", nee hoor, zeiden we, naar de Paus!

Pas om 21.15 waren we in Tubbingen waar de keuken tot half 10 open was. We zijn meteen gaan zitten om te eten en hebben later pas de tent opgezet. (148 km)

 

's Morgens eerst  de stad Tubbingen bekeken. Die is prachtig met een heel mooi beschilderd raadhuis en mooie vakwerkhuizen. Op het plein was een markt en het zag er allemaal heel gezellig uit.

Na wat lekkere dingen gekocht te hebben moesten we toch weer aan de klim. Er zaten vandaag  klimmen  van 7 en 8% in.

Rond 3 uur begon het weer te regenen en te onweren en besloten eerder dan gepland te stoppen, in Laitz bij Sigmaringen.

100 meter voor de camping hebben we een half uur geschuild bij een zwembad voor een grote regen- en onweersbui.

Daarna naar een fijne camping aan de Donau met uitzicht op een prachtig kasteel.

Toen de tent stond hebben we een was in de wasmachine gedaan en zijn we het stadje gaan bekijken waarna we in Hotel Post lekker hebben  gegeten. (78 km)

Om 8 uur uit Sigmaringen  vertrokken en in Laitz broodjes en croissants gekocht. Er zaten vandaag heerlijke afdalingen in dus ook behoorlijke klimmen. De hele dag de jassen aangehad, maar het weer was toch prima. Om 16.00 uur aangekomen in Bregenz  aan de Bodenzee en al zoekend naar de camping begon het enorm te storten van de regen en te onweren.

Na een uur onder de overkapping bij een sportvereniging zijn we doodgegaan naar de camping bij de boer Weiss in Bregenz.  (112 km)

 

Hier besloten een pakketje naar huis te sturen met de gebruikte kaarten, het eerste boekje dat we uitgefietst zijn en wat kledingstukken die me teveel zijn met de passen van de komende dagen in zicht.

De campinghoudster zal dit pakketje, als ze een van de komende weken in de stad is, even onder rembours voor ons versturen. We vroegen de Oostenrijkers in de kantine bij de boer, wat we nu moeten doen als het weer blijft zo het is, met de Sylvrettapas van morgen. Door iedereen werd het opgaan afgeraden, verleden week is hij nog 3 dagen dicht geweest wegens overstromingen en onweer. We zien morgen wel!

 

 

3. Vanaf de Bodenzee, door de Rijndelta, via Sylvrettapas naar Landeck

Vanmorgen  om 9 uur vertrokken  de prachtige Rijndelta in. De Rijn voert hier per jaar 30 miljoen m3 zand en puin uit de bergen mee en zodoende komt er elk jaar 3,5 ha land bij. Een deel is ingepolderd, Hollandse landschappen tegen een Alpendecor. Het fietspad, dat hoog  op een dijk ligt is  wel 60 km lang en leidt tot  Bludenz. We kwamen langs de douane van Zwitserland bij Hohenems en de Oostenrijkse grens met Koblach. Het weer was broeierig, de natuur overweldigend.

Rond 12 uur komen de eerste donkere wolken weer opzetten, we rijden toch door naar Bludenz. Daar vragen we naar de omstandigheden op de Sylvretta, die zijn niet goed. Na veel gedub besluiten we na 1 1/2 uur de knoop door te hakken en de trein (63 km) te nemen naar Landeck. Het is mogelijk de fiets mee te nemen in de trein en we worden fantastisch geholpen door het spoorwegpersoneel.

Om 16.15 zijn we op de camping in Landeck, waar we besluiten morgen een rustdag in te lassen, omdat onze vrienden Vera en Gerard daar maandagavond op hun terugreis  vanuit Griekenland met de motor, zullen overnachten.

(77 km)

 

De rustdag gebruikt om te rusten. De gedachte om met een kabelbaan naar boven te gaan  of te proberen met de bus naar de Syvrettapas te gaan  bleken overbodig: Het donkere wolkendek hing laag en  een bus ging er niet.

Even de stad in geweest en om 16.00 uur kwamen Gerard en Vera de camping oprijden. Gezamenlijk heerlijk gegeten en nog in pilsje in het kleine kantinetje van de camping omdat het regende.

 

 

4. Via de Norberthöhe , de Rechenpas, Bolzano en Trento naar het Gardameer

's Morgens met z'n vieren ontbeten bij de bakker om de hoek en daarna ieder zijns weegs gegaan.

De Norberthöhe stond op het programma. 11 haarspeldbochten voordat de top op 1461 m bereikt is.

Het was warm, dus in elke bocht een zopie uit de bidon en een minuutje rust.

Na Nauders volgde een behoorlijk stuk vals plat totdat we bij de grens met Italië, dus de Reschenpas aankwamen .

 

 

 

 

 

Intussen was het weer gaan regenen en we hoorden het onweren in de verte dus bleven we op de camping 100m voor de grens staan. In de regen de tent opgezet, gekookt en toen naar Hotel Dreiländereck gegaan voor wat warmte en een bakkie en wat gezelligheid Hier was een bus van Kras Stervakanties en hebben we een kopje koffie gedaan met de chauffeur en de reisleider. (60 km)

 

In Nauders de  natte tent opgeruimd en de grens met Italië overgegaan om de Rechenpas te nemen.

Het heeft vannacht veel geregend. Op de Rechenpas kwamen we een koppel koeien  tegen die verweid werden  en ons niet erg vertrouwden. Toch kreeg de drijver  hen langs ons en konden ook wij onze weg vervolgen langs de Rechensee.

Dit meer is ontstaan in 1950 door de aanleg van een stuwdam. Voor die tijd waren er twee kleine, natuurlijke meren. Een groot deel van Rechen en het hele dorp Graun is onder water verdwenen; alleen de romaanse kerktoren steekt als een stomme aanklacht boven het water uit. Iets hogerop werd een nieuw dorp Graun gebouwd.

 

Nu begonnen de eindeloze fruitboomgaarden op te doemen. De Betuwe is hier een speldenprikje bij en om de haverklap kregen we een hoos water over ons heen van de sproeimachines die overal aanstonden.

In Naturns op de Waldcamping beland die erg mooi is.

Boodschappen gedaan en gekletst met een Engelsman die vanaf  1972 tot 1976 bij Fokker gewerkt had en in Hoofddorp heeft gewoond.

Van de campinghouder een flesje Weissbier gekregen vanwege de fietsprestatie!

Het is heerlijk weer en lang voor de tent gezeten. (77 km)

 

Na een heerlijke nachtrust om 05.15  door een miljoen vogels gewekt. Goed idee om dan maar op te staan en om 06.40 zaten we op de fiets. Optimistisch vertrokken in korte broek en sandalen maar na 10 minuten bleek dat een lange broek geen overbodige luxe was.

Koffie gedronken in Marling waar het restaurant om half 9 al vol zat met vrouwen en mannen die een bakkie doen voor dat ze naar hun werk gaan. We bleven tussen de appelbomen fietsen tussen imposante rotswanden met aan hun voet leuke dorpjes temidden van frisgroene wijnranken. De bijna witte rotsen kunnen bij het opkomen en ondergaan van de zon prachtig rose oplichten een verschijnsel dat "Alpengloeien "genoemd wordt

Toen ging het regenen om nooit meer droog te worden. Zoveel regen heb ik op één dag nog nooit gezien. Stug doorfietsend kwamen we tot de ontdekking dat de camping  waar we heen fietsten opgeheven was dus besloten we, doornat, door te gaan naar Trento. Inmiddels hadden we net onder Bolzano het Duitse taalgebied verlaten.

De rivier de Etsch stroomt nu verder als Adige waarnaast een prachtig geasfalteerd fietspad loopt. Doch, als het zo hard regent en ook nog gaat onweren, dan valt de schoonheid toch wat weg!. Door- en doornat kwamen we in Trento in de Jeugdherberg aan.....vol.

Na enig bellen bleek Hotel Venezia op het Domplein nog een kamer te hebben waar we binnen tien minuten waren.

De hete douche is nog nooit zo weldadig geweest!! (121 km)

 

 

 

 

 

 

 

Alles is bijna droog en we hebben heerlijk geslapen in een echt bed. Nog even 's morgens de stad in geweest en wat eten gekocht en koffie gedronken op het Domplein. Daar werden stellages gebouwd voor de opvoering van Citta de Concilio.

Onze nog drijfnatte schoenen achter op de tassen gebonden in de hoop dat die vanavond droog zijn.

Vandaag was de Adige bij mooi weer prachtig. In S. Cecilia  bij een fruitverkoper vers fruit gekocht en door hem getrakteerd op een heerlijk stuk watermeloen.

Op weg naar het Gardameer zaten er nog heel wat klimmetjes in, maar de cypressen doemden voor ons op in grote getale. In Rovereto is tijdens de eerste wereldoorlog vreselijk gevochten en ter nagedachtenis aan de gevallenen, slaat elke avond de Campana dei Caduti (klok der gevallenen) honderd maal.  Na Rovereto wordt  het dal smaller en slechts hier en daar ligt  een dorpje  met dicht op elkaar gebouwde huizen rond een klein kerkje. Rond het Gardameer gaan de Alpen over in heuvellandschap zodat een klein sprongetje genoeg is om het Gardameer te bereiken, wat bij het bereiken daarvan van bovenaf een schitterend uitzicht geeft op cipressen, wijngaarden en villa's.

Het Gardameer is het grootste (370 km2) van de Italiaanse Alpenmeren. Het is ontstaan door grote gletschers die in de ijstijd de bodem uitschuurden. Vandaar de grote diepte van 346 meter.

De camping in Bardolino was snel gevonden. Druk, want het was weekend, maar heerlijk warm voor een duik in het meer. De laatste natte spullen van gisteren waren zo droog in het heerlijke zonnetje. (87 km)

 

 

5. De Po-vlakte en de Apennijnen over tot aan San Piero a  Sieve waar de Toscane begint

 Slecht geslapen, veel drukte van disco's gonsden over het meer. Vroeg Bardolino ingegaan om gas te kopen want de fles is leeg. Nog niet te krijgen, de gasboer begint pas om 10 uur en dat is ons te laat.

Al gauw belandden we in de Po-vlakte, vergelijkbaar met  de Flevopolder, alleen bergen op de verre achtergond.

De heuvels zijn morenen wallen van grote gletschers die grote hoeveelheden zand en grind voor zich uitschoven. Vandaar de vele  zand- en grindwinningsbedrijven. Het weer was heerlijk, 28 graden en een lekkere zijwind.  De etappe was 50 km, de volgende camping 80 km verder, dus daar kozen we voor.

Bij Concordia stonden 4 mannen uit een fonteintje te drinken, Italianen, dus dan konden wij er ook wel uit drinken! We raakten aan de praat, onze fietsen werden bekeken en gewogen en zij gingen met ons het dorp in naar de campingwinkel voor gas, dat we zelf nooit gevonden zouden hebben. Uitgezwaaid door die vier gingen we op naar de camping in Modena die 16 km van de route af lag en waar we om 19.00 uur belandden.

Een gezellige camping veel Hollanders om ons heen die een praatje kwamen maken. (156 )km)

Vroeg uit Modena vertrokken, alvorens eerst nog langs de Dom gefietst te zijn . Om de route weer op te pakken moesten we 16 km terug maar daar hadden we niet zoveel zin in. Het was zondagmorgen, rustig in de stad, dus eerst het station opgezocht , hetgeen in 1 keer vragen lukte. Daarna konden we richting  Navicello aanhouden, wat weer na 1 keer vragen lukte. Zodoende zaten we met 3 kwartier op de we naar Recovato. Via landwegen kwamen we in Bologna waar we alleen de toegangswegen tot Bologna zagen en er verder omheen gingen. Na fruit en broodjes gekocht te hebben doemden de  Apennijnen. voor ons op met het dal van Reno en later dat van Setta. Rond Sasso Marconi zijn echte rotswanden te zien Hoe hoger we kwamen, hoe mooier het uitzicht werd over de ronde groene bergen, die soms met lapjes akkerland bedekt waren. 

Om 15.15 een camping gezocht in Plan de Voglio, hij lag wel 500 meter 10% klimmen in een hitte van 35 graden!

Vanavond heeft Theo de remblokken van de fietsen vernieuwd, de remmen gesteld want morgen wordt het echt zwaar met  een klim van 3,5 km 6%, 4,5 km 6 tot 8%, 1 km 8%, 1 km 3-5%, 600 m. 8% dus ook de beloningen in de vorm van afdalingen zullen niet ontbreken!

(88 km)

 

Om 07.45 vertrokken uit Plan de Voglio, Het was nog niet al te heet en we gingen goed. Voor  Passo della Futa werd het

steiler (8%). De hellingen werden steeds hoger, de uitzichten steeds mooier. Het is weer een heel ander landschap dan we tot nu toe gezien hebben. Hoge pieken, hoge wegen door prachtige velden, waar af en toe de snelweg op een lager niveau meeslingert. We kwamen in het dal van Sieve, breed en riant. De brem geurt en kleurt dat het een lust is voor neus en oog.

Na Fiésole, waar we even op het prachtige plein de Romaanse campaniles van de 11e eeuwse Dom  bekeken hebben hebben nog enkele slingers en we kwamen aan in Florence, het einddoel van vele fietsers, maar wij gaan nog door naar ROME!

De camping bij de gezellige jeugdherberg genomen. Het krioelt van de jongelui uit alle delen van de  wereld  die in de jeugdherberg hun onderkomen hadden: een prachtig met marmer versierde auberge waar wij ook konden douchen.

Daarnaast, erbij horend was de camping. Nog 2 stellen Florence-gangers stonden bij ons.

(86 km)

 

6. Van Florence door de Toscane naar Rome

Pas om half negen vertrokken na eerst aan het luikje brood gehaald te hebben. Er zaten al zeker honderd mensen aan lange tafels te eten in de jeugdherberg. Iedereen kreeg aan het luik koffie, thee of melk, een panini en een botertje en een portie jam.

De stad uitgereden via de Ponte Vecchio, dat lukte snel en we belandden vanzelf op de Piazza Michelangelo. Hier kijk je op de stad Florence in één woord prachtig. Even op het plein doorgebracht, zo vroeg op de morgen al vol met toeristen.

De heuvelachtige Toscane bleek bergachtig te zijn. Het verschil in natuur met de Apennijnen is groot, de klimmen zijn evengoed zeer fors.. Er zijn heel veel pottenbakkerijen langs de route en dan is het eventjes jammer dat je niets kunt kopen.

Vandaag werden we de hele dag gevolgd door een groep rallyrijders met Alfa Romeo's uit Holland waarvan we met een stel een paar keer aan de praat raakten. Wij moesten namelijk nogal klimmen en zweten en zij, met hun oude Alfa, kwamen er makkelijk tegenop, hetgeen ze toch, voor de derde keer passerend, een beetje gênant vonden!

Na een enorme klim bereikten we Impruneta waar we in de Santa Maria kerk de twee beelden van Luca della Robia bekeken. Daarna gingen we door naar Greve, een stadje met een prachtig plein met aan beide zijden omgeven door arcaden met terrassen waar we koffie gedronken hebben met aan ons tafeltje  Maartje van Weegen met haar Joop Daalmeijer. Aan het einde van het plein is een winkel van Enoteca del Gallo Nero waar alle wijnsoorten uit de Chianti streek verkocht worden. Om 17.00 uur op de camping in Siena gearriveerd.  Een gezellig praatje gemaakt met Jan en Riet uit Berlicum, die met een blauwe camper waren, en  ook veel fietsen. Afgesproken, als we elkaar weer tegenkomen (zij reizen 7 weken) drinken we een borrel bij ze. (83 km)

 

Om Siena, met zijn prachtige kerk te kunnen bezichtigen  een rustdag ingelast.

Eerst rustig ontbeten, koffie gedronken en toen de stad in, die op zich een monument is van middeleeuwen naar Renaissance. De Dom is inderdaad prachtig en het Piazza del Campo werd al in gereedheid gebracht voor de Palio. De paardenrennen die twee maal per jaar gehouden worden. De oude stad is onderverdeel in 17 wijken, contrade, waarvan de beste ruiters, gekleed in renaissance-tenue in de kleuren van de wijk, de strijd met elkaar aanbinden in een race om het plein heen. Het gaat er bijzonder serieus aan toe en de paarden worden eerst in de kerk door de pastoor gezegend .

 

Om 06.00 uur uit Siena vertrokken en meteen Le Crete ingegaan. Een wonder van de natuur, zeker als je hier 's morgens vroeg in de opkomende zon doorheen rijdt. Complete stilte, het zoeven van de banden en verder stilte, op het geluid van de vogels na. Het ziet er uit als een maanlandschap, bijna geen bomen alleen het okergele koren, kilometers groot, met slechts af en toe een laan van cipressen die leidt naar een boerderij meestal op een heuvelpunt.

De hellingen zijn zwaar en lang, af en toe 10%.

Omdat de volgende camping nog 36 km zwaar parcours weg was,  besloten we om 3 uur in Chiusi te stoppen. De camping lag 6 km van de route en over een grote heuvel, in een diep dal aan het meer van Chiusi.

Na bestudering van de route van de volgende dag kwamen we tot de ontdekking dat de camping van Ovieto 32 km weg is en de daaropvolgende 80 km. We hadden dus die 32 er nog bij moeten pakken als we de kerk van Ovieto, men zegt de mooiste van Italië, willen bekijken. Te laat , we gaan er morgen vroeg tegenaan. (90 km)

 

Voor dag en dauw vertrokken. De heuvels tussen Chiusi en Orvieto zijn enorm en het werd ontzettend warm.

Op de top van  een berg liep een vrouwtje een veldboeket te plukken maar toen ze me zag zwoegen rende ze me tegemoet en bood ze mij de bloemen aan met "bravo, bravo".

Om 11.30 uur kwamen we aan de voet van de stad  Orvieto  met 7 km 8% klim. Niet naar boven, wel naar boven?

Omdat we steeds gezegd hadden  dat we deze kerk beslist wilden zien kozen we voor wél.

En het wás zwaar. Het duurde  1 1/2 uur voordat we boven waren en kregen in de laatste kilometer de eerste lekke band sinds  5 jaar tochten fietsen! Band geplakt en door.

 

Ook deze kerk is onvoorstelbaar mooi, onbegrijpelijk dat mensen dit kunnen maken. We kwamen een Hollands echtpaar tegen die met ons een borreltje wilden drinken op het plein. Erg gezellig, ook erg warm.

We besloten de dichtstbijzijnde camping (11 km verder) op te zoeken en het verder kalmpjes aan te doen.

3 km voor de camping kwamen we Jan en Riet tegen op de fiets. Die stonden ook op de camping waar we naar op weg waren. Dat betekent een borrel vanavond!! (74km)

 

Om 5 uur uit bed, 6 uur zaten we heerlijk op de fiets. Prachtig weer, hoge bergen op weg naar Bagnoregio waar we om 8 uur broodjes kochten en het postkantoor bezochten want de flappen raakten op.

Besloten om vandaag zo dicht mogelijk bij Rome te komen, want het lijkt toch mooi daar op zondag aan te komen.

Er zijn 2 mogelijkheden, een korte, heel zware route langs de kraterwand van het Lagi di Vico, of de veel langere route langs vele dorpjes, die evenwel ook steeds hoog op een berg liggen. We kozen voor de lange route, omdat het inmiddels minstens 35 graden was en we zeker een liter water per uur dronken.

Via Ronciglione en  Sutri  en een stel enorme klimmen arriveerden we om 16.00 uur op de laatste camping van het Lago di Bracciano, waar ik al rap een lekkere duik in kon nemen.

Nog 34 km tot het bordje ROME en dan nog 25 tot de St. Peter.

Vandaag  117 km

 

Om 6 uur vertrokken. Veel discogangers  raceden ons voorbij, de disco sloot in Bracciano om 6 uur, een uur later sloot er daar weer net een disco. We voelden ons niet echt lekker langs de weg want alles reed bijzonder hard en het gepoeng, gepoeng klonk keihard uit de auto's vandaan. Omdat Rome op 7 heuvelen gebouwd is, moest er toch nog wel wat energie in het laatste traject gestopt worden!

 

Precies om 10.00 uur reden we het St. Pieterplein op, alvorens eerst, 40 meter daarvoor hoorden roepen:  Hé Theo en Lyda. Dat waren Jan en Riet van de blauwe camper weer, als je wat zou afspreken zou je elkaar niet vinden in deze drukte. Duizenden mensen die het plein opkwamen. Uit de luidsprekers hoorden we dat de Paus de H. Mis aan het opdragen was en later dat hij zelf preekte.  Tussen 10 en 12 uur stroomde het plein vol met duizenden mensen en om 12.00 uur werd het rode kleed uit het raam gehangen en kwam de Paus  de menigte toespreken.

We zijn nog tot 1 uur op de trappen van het plein blijven zitten, om tot ons te laten doordringen, dat we het echt gehaald hadden met de bepakte fietsen  naast ons en veel mensen om ons heen met allerlei vragen over onze tocht. Een voldaan

Intussen hadden we van Jan en Riet gehoord dat zij  op camping Tiber staan dus daar zijn we (20 km buiten Rome) naar toe gegaan, zij willen tenslotte de hun beloofde borrel, als we elkaar ooit weer tegenkomen, graag komen halen! (66 km)

 

Camping Tiber was mooi, rustig en gezellig, Er ging de hele dag een gratis busje op en neer naar het metro-station, zodat je zonder veel moeite de stad Rome kon bereiken.

Maandags hebben we de St. Pieter van binnen bekeken de stad doorgelopen over enkele bruggen gegaan en het Victor Emanuel II monument bekeken, waar 40 jaar aan is gewerkt. Elk stukje Rome is een monumentje op zich.

 

Woensdags hebben we de fietsen weer bepakt en zijn dwars door het onbeschrijflijk drukke verkeer van Rome naar het Centraal Station TERMINI gegaan en de trein genomen naar Florence.

Ook Florence hebben we bekeken, het koperen varken vastgehouden en vereeuwigd en ook een dag heerlijk gelegen en gezwommen op de camping.

Zaterdag om half twaalf kwamen Jaap en Maroescha, een stel uit Ugchelen dat we vorig jaar op onze tocht naar de Middellandse Zee hadden ontmoet, naar de camping toe. Zij waren een week na ons vertrokken en waren donderdag in Florence aangekomen. Het werd een heel gezellige dag op de camping Internationale in Florence.

Op zaterdagavond  5 juli zijn we half 8  's avonds in de bus van Activa Tours gestapt die ons zondagmorgen om 11.15 uur afzette in Eindhoven.

 

Daar bleek ik een lekke band te hebben. Eerst maar een treinkaartje gekocht voor de Intercity naar Haarlem en in de trein de band geplakt. Vanuit  Haarlem naar huis gefietst waar we om half drie arriveerden.

Een onvergetelijke tocht met enorm veel opgedane indrukken is  ten einde.