DE STRIJD VAN MIJN VADER.
Naar boven...
Contact
de%20strijd%20van%20mijn%20vader003009.jpg de%20strijd%20van%20mijn%20vader003008.jpg
Verantwoording
Staat van dienst
Hr. Ms. Sumatra
Hr. Ms. Flores
Friesch Dagblad

ZOALS HIJ WAS.

 

      Op 28 maart 1995 overleed mijn moeder. Ze werd 74 jaar oud, even oud als mijn  vader. Ze had maagkanker en na een hoopvolle operatie ging het toch weer mis. Er waren uitzaaiingen gevonden. Toen de doktoren er zeker van waren dat er niets meer aan te doen was is ze bij ons in huis gekomen, waar mijn vrouw en ik haar de laatste maanden van haar leven hebben verpleegd. Uiteindelijk, toen ze wist dat ze ging sterven, hebben we menigmaal gepraat over verschillende onderwerpen. Pa kwam daarbij ook vaak ter sprake.

      Hij kon soms wat onbehouwen uit de hoek komen. Eén van de voorvallen die bij mijn moeder op haar sterfbed naar boven kwam, was een verjaarsvisite bij mijn oom en tante. Deze oom was de jongere broer van mijn vader, Harm. Hij was directeur van een wijnimportbedrijf en had daardoor nogal veel kennissen die liefhebbers waren van een goed glas wijn en maatschappelijk een goede positie hadden opgebouwd. Hier-door waren ze over het algemeen financieel in zeer goede doen en juist om die reden had mijn vader vaak een groot resepct voor zijn medemens.

      

 

      Tijdens de visite was hij in een zeer geanimeerd gesprek verwikkeld met twee gepensio-neerde piloten van de KLM, die ook regelmatige bezoekers waren van de wijnkelder van mijn oom. Mijn moeder, die wat op de achtergrond zat, luisterde mee. Tijdens het gesprek maakte mijn vader een opmerking waar ze het niet geheel mee eens was. Ze probeerde daar iets van te zeggen maar op het moment dat mijn moeder haar mond opendeed, keek mijn vader haar verbaasd aan, alsof hij zich afvroeg waar zij het lef vandaan haalde om zich, op haar eenvoudige boerenmanier, te mengen in het gesprek dat hij voerde met deze twee hoogstaande heren. Halverwege haar opmerking onderbrak hij haar met een wapperend handgebaar en de minachtende woorden: "Pfff, dát is nou míjn vrouw". Mijn moeder schaamde zich en voelde zich, volgens eigen zeggen, zo klein worden als een muis. "Was me dat nu gebeurd, dan was ik direct naar huis gegaan", zei ze, "maar dat durfde ik toen niet". Het voorval is nooit uitgesproken en het zat haar na al die jaren nog steeds dwars.

      Op een dag kwam mijn vader nogal triomfantelijk thuis. Hij was naar de huisarts geweest en had, en passant, met deze man gesproken over de paar borreltjes die hij voor het avondeten wel eens nuttigde. De arts wist natuurlijk al lang dat mijn vader de oorlog had meegemaakt en schreef regelmatig een recept valium-10 uit om de nachtmerries waar hij vaak last van had, uit te bannen. Wetende dat het meemaken van een oorlog geen sinecure is, had de arts mijn vader verteld er begrip voor te hebben dat hij zo nu en dan eens behoefte had aan een borreltje. Eén of twee borreltjes voor het eten, om de eetlust op te wekken, konden geen kwaad.
      "Zie je nou wel", zei mijn vader, toen hij zijn relaas had gedaan, "er is helemaal niets aan de hand". Mijn moeder trachtte pa nog uit te leggen dat een halve fles Beerenburg niet in twee borrelglaasjes paste, maar pa wuifde elk argument met een handgebaar weg en schonk zichzelf een borrel in. Vanaf dat moment dronk hij zijn twee borrels voor het eten uit een goed gevuld limonadeglas.

      Op latere leeftijd werd hij steeds cynischer en was vaak wat verbitterd. Aan een reünie met opvarenden van de schepen waarop hij tijdens de oorlog gevaren had, voornamelijk de kruiser Hr. Ms. Sumatra en de kanonneerboot Hr. Ms. Flores, wenste hij niet deel te nemen.

      Toen hij met pensioen was, was er aardig wat spaargeld en hij is dan ook uitgebreid in de gelegenheid geweest om nog eens een bezoek te brengen aan Indonesië waar hij voor, tijdens en na de oorlog enige tijd heeft vertoefd. Elk voorstel daartoe deed hij af met de woorden "Ach, daar is inmiddels zoveel veranderd, dat herken ik toch niet meer". Frappant was echter wel dat, als hij met ma op vakantie ging, het reisgezelschap binnen een mum van tijd wist dat hij een oud marineman was en de oorlog had meegemaakt.

      Dat mijn vader de oorlog had meegemaakt bij de Koninklijke Marine en daarbij aan de nodige gevechtshandelingen had meegedaan heeft, volgens mij, nogal een stempel op het gezin gedrukt. Toen ik op een avond vrij nerveus in de huiskamer op de bank zat, in verband met een af te leggen examen, heette mijn vader mij "welkom bij de club". Hij wist wat ik voelde. Hij had de oorlog meegemaakt en was hier nog steeds nerveus van.
      Hij was nogal corpulent, waarschijnlijk ten gevolge van de vele genuttigde pullen bier en andere spritualiën, maar volgens hem waren het 'opgekropte zenuwen', omdat hij de oorlog had meegemaakt. Hij dronk dus vrij veel en als mijn moeder daar eens wat van zei, dan verklaarde hij dat hij een extra borrel nam omdat hij daar rustig van werd. Uiteindelijk had hij de oorlog meegemaakt.
      Dit overmatige alcoholgebruik irriteerde mijn moeder uitermate. Ze hadden er vaak woorden om maar mijn vader verklaarde dat het een goed medicijn voor hem was. Hij had de oorlog meegemaakt.
      De woorden werden er niet minder om. Hij bleef drinken. Vooral de combinatie Beerenburg-Valium 10 had tot resultaat dat hij binnen een half uur dusdanig zweverig was, dat hij slingerend naar de slaapkamer liep om zijn glas weer bij te vullen. Onder in de slaapkamerkast had hij zijn drankvoorraad. Was er visite dan haalde mijn moeder de drankjes voor de gasten uit de keuken en de drankjes voor mijn vader werden door hemzelf ingeschonken in de slaapkamer.

      Toen mijn vader nog leefde heb ik hem regelmatig gevraagd iets over de oorlogstijd te vertellen. Waar hij geweest was, wat hij had meege­maakt enzovoorts. Hij wilde hier doorgaans niets over kwijt. Wel kwamen de verhalen boven als hij een slok op had, bijvoorbeeld bij verjaarspartijtjes. Maar meestal viel hij, tot grote ergernis van mijn moeder, in herhalingen waardoor het voor een regelmatig toehoor­der niet interessant meer was. Ook speelde hij in deze verhalen vaak de hoofdrol, verrichtte een heldendaad of werd: "als vrijwilliger aange-wezen", omdat zijn superieuren wisten dat hij degene was die de opdracht tot een goed einde kon brengen. Bijvoorbeeld: een touw uit de knoop halen in het topje van de mast. Hij hing dan enige tientallen me­ters boven dek aan één hand zonder hoogtevrees te hebben.

      Als de combinatie Valium-Beerenburg hem goed naar het hoofd was geste­gen, vertelde hij wel eens iets over luchtaanvallen, bombarde­men­ten en dergelijke. Maar het bleven vlagen zonder dat er een lopend verhaal van te maken was.

      Eens, op een zondagmiddag, toen hij weer het nodige had genut­tigd vertelde hij dat hij tij-dens de af­kondiging van de mobili­satie in 1939 een soort avontuurlijk, opgewonden gevoel kreeg. In de trant van: ‘Er dreigt oorlog, maar we zullen ze een poepie laten ruiken’. "Had ik toen maar geweten wat ik nu weet", voegde hij er somber aan toe.

      Voor de oorlog had hij het boek 'Van het Westelijk Front geen Nieuws' van E.M. Re-marque, gelezen. Dit boek han-delt over de eerste wereldoorlog en Remarque schreef dit boek om het nageslacht te waarschu­-
Mobilisatie. Wij zijn niet bang. 1939.
             a/b Hr. Ms Sumatra

wen voor de verschrikkingen en duivelse wreed­heden van een oorlog. Hij beschrijft zeer realistisch de bloederige taferelen die zich tijdens de gevechten in deze oorlog afspeelden.

Volgende pagina...
Pa staande, derde van links in zwarte jopper.
HOME
HET BEGIN (2)
HET BEGIN
ENGELAND
HALIFAX
WEST-INDIË
OOST-INDIË
CEYLON
CEYLON (2)
NAAR EUROPA
PORTHMOUTH
KRIJGSGEVANGEN?
KRIJGSGEVANGEN? (2)
KONVOOIEREN EN
OEFENEN
OPERATIE HUSKY
OPERATIE HUSKY (2)
VERTREK
VERTREK (2)
A/B Hr. Ms. FLORES
ZOALS HIJ WAS (1)
ZOALS HIJ WAS (2)
VRAGEN
HET EINDE
HALIFAX (2)
OOST-INDIË (2)
ROLKAART FLORES
AUGUSTA-CATANIA(2)
VERDEDIGEN EN
AANVALLEN
AUGUSTA-CATANIA
BIZERTE
OPERATIE AVALANCHE
(2)
OPERATIE AVALANCHE
MONDRAGONE
OPERATIE BIGOT
KERST EN JAARWISSELING
OPERATIE SHINGLE (2)
OPERATIE SHINGLE
GAETA EN FORMIA
GAETA EN FORMIA (2)
NAAR ENGELAND
NAAR ENGELAND (2)
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA (2)
DE INVASIE VAN
NORMANDIË
DE INVASIE VAN
NORMANDIË (2)
TERNEUZEN
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA
WEER THUIS
HUWELIJK
WEER NAAR OOST-INDIË
PLAATSING KLEINE VAARTUIGENDIENST
OVERSPANNEN
OVERSPANNEN (2)
TERUG NAAR NEDERLAND
TERUG NAAR
NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND
TERUG IN NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND (3)
HET EINDE
HET LEVEN AAN BOORD