DE STRIJD VAN MIJN VADER.
Naar boven...
Contact
de%20strijd%20van%20mijn%20vader004008.jpg de%20strijd%20van%20mijn%20vader004007.jpg
Verantwoording
Staat van dienst
Hr. Ms. Sumatra
Hr. Ms. Flores
Friesch Dagblad
 

      Waarom mijn vader toch dat avontuurlijke gevoel kreeg? Hij had net als de meeste mensen het boek als een avonturenroman gelezen en tijdens het lezen de omschreven verschrikkingen niet aan den lijve ondervonden of gezien. Toen hij na enige jaren oorlog verminkte lijken op het zeeoppervlak had zien drijven, het van bloed roodgekleurde zeewater had gezien en gewonde, om hulp krijsende medemensen had zien verdrinken, werd hij een ander mens. Hij leed aan nachtmerries, waarin hij na jaren dezelfde slachtpartijen weer beleefde. Dit was misschien de reden van zijn overmatig alcoholgebruik. Het verdoofde de hersenen. Het deed de pijn en het verleden voor even vergeten. Hij zocht naar erkenning en begrip, viel in herhalingen als hij eens wat vertelde, misschien in de hoop dat men het voor de zoveelste keer wel begreep. Ik kreeg wel eens de indruk dat hij zijn daden mooier afschilderde dan dat ze in werkelijkheid waren, om bewondering en respect te oogsten. Dit respect werd uitgebeeld door de verschillende medailles die hij had gekregen, maar als ex-marineman liep hij daar al lang niet meer mee op zijn borst. Hij was al jaren weer een gewoon deelnemer aan de maatschappij, met een baan van negen tot vijf en een inkomen waar hij en zijn gezin van konden leven, maar een vetpot was het niet. Zo bijzonder was hij dus niet. Aan hem was niet op te merken wat hij had gezien en meegemaakt. Misschien dat een oorlogswond, waarmee hij voor de rest van zijn leven hinkend door het leven was gegaan, enige uitkomst had kunnen bieden. Maar het bijzondere is dat bij alles wat hij heeft meegemaakt, hij nooit een schrammetje heeft opgelopen. De geestelijke wonden waren echter des te groter.

      Na vorenstaande lijkt het alsof mijn vader een cynische, nukkige man was. Maar dat was hij niet van nature. Hij kon ook lachen en ik heb de indruk dat de familie hem een rustige, wijze man vond. Bij problemen wist hij op een kalme manier naar een oplossing te zoeken of wijze, doordachte adviezen te geven.

      Hij kon een geweldige Indonesische rijsttafel maken en stond dan een hele zaterdag in de keuken te kokkerellen. De schaal met zelfgebakken kroepoek noemde hij altijd vrolijk "de schaal met varkensoren", vanwege de roze kleur. Dit gerecht was het eerste klaar en 's winters kwam de schaal op de haard in de kamer te staan om de inhoud warm te houden. Als kind werd mij op het hart gedrukt dat ik er niet van mocht snoepen. Pa was waarschijnlijk bang dat de kroepoek op zou zijn voordat de resterende gerechten van de rijsttafel op tafel zouden staan.

      Vrienden en vriendinnen van mijn zuster en mij vonden het een feest als ze bij ons mochten eten nadat pa weer een zaterdag in de keuken had gestaan. Ze praten er nu nog over. Hij kon er zelf ook goed van eten. Op zomerse dagen droop het zweet van zijn voorhoofd en na verloop van tijd moest de broekriem los. Ook kwamen dan de verhalen los. Onder andere over rawits (hete pepertjes in zuur) waar hij zonder blikken of blozen van kon eten. Vaak vertelde hij het verhaal van die keer dat hij voor de tweede keer in Nederlands Oost-IndiŰ was. Zijn huid was nog niet door de zon gebruind en hij werd door collega's, die niet wisten dat het zijn tweede keer was, voor 'baroe' (groentje) uitgemaakt. Op maandag werd er bij de marine altijd nasi gegeten dat geserveerd werd met de nodige Indische bijgerechten, waaronder rawits. Om zijn collega's een lesje te leren gedroeg pa zich dan ook als baroe en vroeg onnozel wat voor boontjes dat waren. Er werd hem uitgelegd dat het een soort Indische sperziebonen waren en hij werd gniffelend uitgenodigd er eens eentje te proeven. Hierop stak pa een rawit in zijn mond, kauwde deze met een pokerface op en zei: "Tjonge, die zijn best lekker". "Je had hun gezichten eens moeten zien", voegde hij er dan lachend aan toe. Ter demonstratie van zijn kunnen nam hij dan meestal aan tafel ook een rawit uit het schaaltje en kauwde deze gemoedereerd naar binnen.

      Hij vermaakte zich kostelijk als op zijn uitnodiging een gast, zonder bovenstaand verhaal te kennen, voorzichtig een rawit probeerde om vervolgens met hoogrode kleur en betraande ogen naar de keuken te rennen om de scherpe, hete smaak met water weg te blussen.

      Hij hield van gezelligheid. Er zijn nog foto's van sinterklaasavonden, waarop hij lachend in de lens kijkt of vrolijk een zojuist uitgepakte surprise omhoog houdt.

      In de tijd dat mijn zuster en ik nog op de lagere school zaten, bakte hij elke zondagochtend voor het hele gezin een omelet met ham als ontbijt. Een geklutst ei noemde hij dat. Hij stond dan als eerste op en tegen de tijd dat het eiergerecht klaar was schoof de rest van het gezin, in pyjama en ochtendjas rond de tafel om te smullen van pa's kookkunst. Nadat de tafel was afgeruimd werd het kaartspelletje Pesten gespeeld en pa hield de punten bij. Elke week verheugde ik me weer op de zondagochtend.

HOME
HET BEGIN (2)
HET BEGIN
ENGELAND
HALIFAX
WEST-INDI╦
OOST-INDI╦
CEYLON
CEYLON (2)
NAAR EUROPA
PORTHMOUTH
KRIJGSGEVANGEN?
KRIJGSGEVANGEN? (2)
KONVOOIEREN EN
OEFENEN
OPERATIE HUSKY
OPERATIE HUSKY (2)
VERTREK
VERTREK (2)
A/B Hr. Ms. FLORES
ZOALS HIJ WAS (1)
ZOALS HIJ WAS (2)
VRAGEN
HET EINDE
HALIFAX (2)
OOST-INDI╦ (2)
ROLKAART FLORES
AUGUSTA-CATANIA(2)
VERDEDIGEN EN
AANVALLEN
AUGUSTA-CATANIA
BIZERTE
OPERATIE AVALANCHE
(2)
OPERATIE AVALANCHE
MONDRAGONE
OPERATIE BIGOT
KERST EN JAARWISSELING
OPERATIE SHINGLE (2)
OPERATIE SHINGLE
GAETA EN FORMIA
GAETA EN FORMIA (2)
NAAR ENGELAND
NAAR ENGELAND (2)
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA (2)
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦ (2)
TERNEUZEN
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA
WEER THUIS
HUWELIJK
WEER NAAR OOST-INDI╦
PLAATSING KLEINE VAARTUIGENDIENST
OVERSPANNEN
OVERSPANNEN (2)
TERUG NAAR NEDERLAND
TERUG NAAR
NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND
TERUG IN NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND (3)
HET EINDE
HET LEVEN AAN BOORD
Vorige pagina...