DE STRIJD VAN MIJN VADER.
de%20strijd%20van%20mijn%20vader016010.jpg
Naar boven...
Contact
de%20strijd%20van%20mijn%20vader016009.jpg

TRINCOMALEE, CEYLON.

 

      De reis naar Trincomalee, Ceylon (het tegenwoordige Sri Lanka), verliep gelukkig zonder contacten met de vijand. De batterij was slecht geoefend en kon maar voor een gedeelte worden bezet. Het niet geheel vaargereed zijn van de kruiser en de onvolledige bezetting van het schip zou een zekere ondergang betekend hebben als het was opgemerkt door de vijand.

      Als gevolg van het verzouten van het voedings­water kon geruime tijd maar zeer langzaam worden gevaren. Bijna een etmaal lang lag de Sumatra ten gevolge van dit euvel stil. Tijdens de reparaties te Soerabaja had men abusievelijk de aftapleiding van ÚÚn der conden­sors, verbonden met een spruit van de zoutwater circulatielei­ding. Nadat dit mankement verholpen was kwam de Sumatra op 15 februari 1942 in Trincomalee aan.

 

 

    

      "We hadden een aap aan boord, Kees, die ook op de rol stond als zijnde een bemanningslid van het schip. Het dier werd op een dag meegeno­men door een opvarende van de Sumatra. Hoe hij er aan kwam weet ik niet. Iedereen kon nogal goed met hem opschieten, maar bij tijd en wijle kon hij vreselijk ondeu­gend zijn. Dit wekte bij sommige mensen nogal eens de nodige irritaties op.

     

       De aap Kees werd door de bemanning Kees 2 genoemd. Er was namelijk nog een Kees aan boord, Kees 1. Dit was een officier, waarvan de bemanning vond hij een sprekende gelijkenis vertoonde met Kees 2. Beiden kregen een nummer achter hun naam, om ze tijdens gesprekken uiteen te houden. De twee konden niet zo goed met elkaar opschieten, waarschijnlijk omdat ze zoveel op elkaar leken. Maar ze waren geliefd bij de bemanning. Kees 1, omdat het een man was die een bijzonder rustig optreden had en om Kees 2 kon men lachen vanwege zijn malle streken.

       Kees 2 mocht graag in de warme kooi stappen van een bemanningslid die, tijdens Ĺoveralĺ (wakker worden), zojuist was opgestaan. Vaak liet hij als dank een natte kledderboel achter. Dit werd niet zo gewaardeerd en bij een scheldpartij maakte Kees 2 zich gillend uit de voeten door zich, als een Tarzan, van de ene kooi naar de andere te slingeren.

    

       Er waren eenden en kippen aan boord, die het avondmaal met vers vlees konden verrijken. Toen Hr. Ms. Sumatra nog maar kort ten anker lag in de haven van Trinco-malee trachtte ÚÚn van de vele kippen zijn vrijheid te verkrijgen door over de reling te fladderen. Helaas, de kade kon hij niet bereiken. En daar een kip geen eend is, deed zij luid kakelend haar uiterste best om de kop boven water te houden. De gehele bemanning stond opgewonden aan de reling. Op dat moment was er niets belangrijker, dan de kip van een wisse dood redden. Ook een Kiekendief kreeg belangstelling voor de kip. Een lekker maaltje wilde er bij deze vogel wel in en hij bleef boven de spartelende en kakelende kip rondvliegen. Een marinier dook in het water in een poging het beest te redden. Het werd een strijd tussen de kiekendief en de marinier, die uiteindelijk door de marinier werd gewonnen. De bemanning stond juichend aan de reling toen de redder met kip weer aan boord klauterde. De oorlog was even vergeten. Achteraf werd deze, door het zeewater gemarineerde kip, met smaak opgegeten.

 Op een dag liep ik langs de kombuis, toen met veel kabaal de deur openvloog. De aap stortte zich in mijn armen, gevolgd door een vloeken­de bottelier. De man was gewapend met een pollepel en wilde hem er van langs geven. Hij was stiekem de kombuis binnengedron­gen en had gesnoept van de voorbereidingen van het middagmaal. Angstig klampte hij zich aan mij vast en uiteindelijk heb ik de boel weten te sussen. Sinds die tijd konden we nogal goed met elkaar opschieten. Telkens als Kees in de problemen zat zocht hij bescherming bij mij.

       Eens is hij overboord gevallen. We hebben hem op het nippertje kunnen redden. Maar enige maanden later was hij plotseling voorgoed verdwenen. Vermoedelijk is hij, bij slecht weer, onge­zien over de reling geval­len".

      In de morgenuren van 8 april 1942 verstoomde de Japanse Admiraal Nagumo zijn eskader, bestaande uit drie slagschepen en een vliegdekschip, naar het zeegebied ten oosten van Trincomalee, met de bedoeling de havenplaats aan te vallen. ĺs Middags ontdekte een Britse Catalina (vliegboot) deze vloot op circa 470 mijl ten zuidoosten van Ceylon. Duidelijk was dat de vijand koerste in de richting van het eiland en om die reden werd de haven van Trincomalee direct ontruimd. In de avond en nacht verlieten alle schepen de haven en zochten positie op zee in de buurt van Ceylon. Ook de  Sumatra verliet de haven.

      De volgende dag, bij dageraad, nam een Britse Catalina opnieuw de vijandelijk vlootmacht waar, maar nog voordat dit vliegtuig bijzonderheden over de sterkte en positie van deze schepen kon doorseinen, werd de verbinding plotseling verbroken. De kustradar in Trincomalee had even te voren een groep vijandelijke vliegtuigen waar-genomen, die de haven uit het oosten naderde. Om 7.20 uur werden deze vlieg­tuigen zichtbaar op een hoogte van ruim 4000 meter. Enkele minuten later vielen de eerste bommen. De doelen waren de werf en het nabij Trinco­malee gelegen vliegveld China Bay. Aan beide werd aanzienlijke schade toegebracht.

      Alles wat aan jachtvliegtuigen beschikbaar was ging ten aanval de lucht in. Hierbij werden enige vijandelijke vliegtuigen neergehaald en 9 eigen jachtvliegtuigen gingen verloren. Rond 9.00 uur stegen ongeveer 90 bommenwerpers op van het Japanse vliegdekschip voor een aanval op de op zee zijnde schepen. Een Britse marine­officier aan boord van de HMS. Hermes gaf de volgende beschrijving: "De aanval werd perfect uitgevoerd, meedogenloos en volkomen onbe­vreesd, en wekte precies de indruk van een tot in de puntjes verzorgde demonstratie. In groepjes van drie maakten de vliegtuigen zich los en doken, uit de zon komend, recht op het schip af".

      De bemanning van de Sumatra heeft in Trincomalee verschillende keren contact gehad met opvarenden van Engelse oorlogsschepen. Het muziekcorps van de HMS Dorsetshire heeft eens een uitvoering gegeven aan boord van de Sumatra. Een voorstelling die door de bemanning zeer werd gewaardeerd. Later heeft men tegen het personeel van dit schip en personeel van de HMS Hermes, in de baai van Trinco-malee, een polowedstrijd gespeeld. De omgang met de opvarenden van beide schepen was uitermate vriendschappelijk.

      Enige tijd later verlieten de Dorsetshire en Hermes de haven ter begeleiding van een konvooi. De bemanning van de Sumatra nam hartelijk afscheid van hun nieuwe vrienden, niet wetende dat dit een afscheid voorgoed was. Enige dagen later werden beide schepen door Japanse torpedovliegtuigen tot zinken gebracht.

Volgende pagina...
Verantwoording
Staat van dienst
Hr. Ms. Sumatra
Hr. Ms. Flores
Friesch Dagblad
HOME
HET BEGIN (2)
HET BEGIN
ENGELAND
HALIFAX
WEST-INDI╦
OOST-INDI╦
CEYLON
CEYLON (2)
NAAR EUROPA
PORTHMOUTH
KRIJGSGEVANGEN?
KRIJGSGEVANGEN? (2)
KONVOOIEREN EN
OEFENEN
OPERATIE HUSKY
OPERATIE HUSKY (2)
VERTREK
VERTREK (2)
A/B Hr. Ms. FLORES
ZOALS HIJ WAS (1)
ZOALS HIJ WAS (2)
VRAGEN
HET EINDE
HALIFAX (2)
OOST-INDI╦ (2)
ROLKAART FLORES
AUGUSTA-CATANIA(2)
VERDEDIGEN EN
AANVALLEN
AUGUSTA-CATANIA
BIZERTE
OPERATIE AVALANCHE
(2)
OPERATIE AVALANCHE
MONDRAGONE
OPERATIE BIGOT
KERST EN JAARWISSELING
OPERATIE SHINGLE (2)
OPERATIE SHINGLE
GAETA EN FORMIA
GAETA EN FORMIA (2)
NAAR ENGELAND
NAAR ENGELAND (2)
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA (2)
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦ (2)
TERNEUZEN
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA
WEER THUIS
HUWELIJK
WEER NAAR OOST-INDI╦
PLAATSING KLEINE VAARTUIGENDIENST
OVERSPANNEN
OVERSPANNEN (2)
TERUG NAAR NEDERLAND
TERUG NAAR
NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND
TERUG IN NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND (3)
HET EINDE
HET LEVEN AAN BOORD