DE STRIJD VAN MIJN VADER.
de%20strijd%20van%20mijn%20vader017010.jpg
Naar boven...
Contact
de%20strijd%20van%20mijn%20vader017009.jpg

      Na aankomst in Trincomalee  werd het personeelsbestand van Hr. Ms. Sumatra geleidelijk aangevuld. Daarbij moest het schip de in Soera­baja afgebroken reparaties zo goed mogelijk afma­ken. Echter, in Trincomalee waren de benodigde onderdelen niet voor handen, waarop werd doorgereisd naar Colombo, de hoofdstad van Ceylon. Onderweg kwam men langs de plek waar de HMS Dorsetshire en de HMS Hermes waren gezonken. Grote olievlekken op het water, drijvende reddingsvlotten en andere voorwerpen wezen de plaats aan waar beide schepen ten onder waren gegaan. Het vervulde de bemanning met een stille, droevige boosheid.

grimassen te trekken. Helaas konden ze niet bij elkaar komen, omdat de streek water tussen beide schepen te groot was. Vermoedelijk frustreerde dit Kees 2 dusdanig dat hij op een dag zijn evenwicht verloor, over de reling tuimelde en in het water terecht kwam. Tot grote consternatie op beide schepen tuimelde ook de aap van het Panamese schip overboord. Alhoewel de bemanning van de Sumatra eveneens opgewonden aan de reling stond en van alles deed om Kees 2 te redden van een wisse verdrinkingsdood, was het lawaai aan boord van het Panamese schip, van de meer temperamentvolle Panamese bemanning, luidruch-tiger. Er werden vanglijnen uitgeworpen waarna Kees en zijn vriendin weer aan boord van beide schepen werden geholpen.

      Toen de oude kruiser de ha-ven van Colombo naderde was het eerste dat opviel, een groot bord bij de haveningang met de tekst: “Ceylon for good tea”.

      Ook hier waren de benodigde onderdelen niet te krijgen, waarop het schip enige dagen later vertrok naar Bombay. In deze havenstad ging werd gedokt naast een Panamees schip, de Panamania. Het toeval wilde dat zich aan boord van dit schip ook een aap bevond. Kees 2 had veel belangstelling voor deze aap en ze zaten de hele dag op de reling naar elkaar te wuiven en gekke

       Nadat de reparaties aan de Sumatra waren voltooid werd er een proefvaart gehouden. Het weer was uitermate slecht, maar het resultaat van de reparaties was bevredigend.

 

      “In Bombay heb ik een rustige tijd gehad. Ik kan me herinneren dat er veel koeien op straat liepen en lagen, die door een ieder met rust gelaten werden. Als die beesten in de weg lagen, omdat ze een tijdje rustig aan het herkauwen waren, wachtte men tot ze klaar waren. Het waren heilige dieren en ook wij moesten het niet wagen ze een por te geven als ze ons in de weg lagen. Deden ze hun behoefte op straat, dan stond er direct iemand klaar om het weer op te ruimen”.

 

      Uiteindelijk werd de kruiser naar Engeland teruggeroepen. Niet omdat men daar om schepen zat te springen, maar er was in Europa een groot gebrek aan personeel om de Nederlandse marineschepen te bemannen. Men wilde dit tekort aanvul­len met het personeel van de Sumatra. Als eerste haven werd Colombo weer aangedaan, waarna men op zaterdag, 18 april 1942 richting Engeland vertrok.

      Admiraal Helfrich schrijft over dit vertrek:"Of­schoon ik had gehoopt de kruiser bij de Eastern Fleet te mogen behou­den, werd hij naar Engeland teruggeroepen. Men had daar het personeel hard nodig. Hij vertrok op 18 april uit Colombo. Ik staarde hem wee­moedig na uit een raam in mijn kamer op het Galle Facehotel".

 

      Ik heb de indruk dat mijn vader, tot nu toe, nog maar één keer bij een directe oorlogsactie betrokken is geweest. Namelijk op de rede van Vlissingen toen de Sumatra werd aangevallen door Duitse vliegtuigen. De bezetting van Portugees Timor, waaraan Hr. Ms. Soerabaja deelnam, tijdens zijn verblijf op dit schip, verliep zonder enig wapengeweld. In Trincomalee moest zijn schip de haven verlaten in verband met een vijande­lijk aanval, maar zolang er geen bom viel of schot werd gelost in de buurt van zijn schip, zag de wereld er nog vreed­zaam uit. De spanning die de dreiging van een eventuele aanval met zich meebracht zal te voelen geweest zijn. Bij terugkomst in de haven van Trincomalee zal hij uitgebreid in de gelegenheid zijn geweest de vernieti­gende resultaten van een bom­bardement te aanschou-wen. Ik neem aan dat de blakerende puinhopen indruk gemaakt hebben.

      Ook nu was hij weer aan een hoop ellende ontsnapt, omdat hij zich ook nu weer op het juiste moment op de juiste plaats bevond. Namelijk op die plek waar de projectielen niet terecht kwamen. Gelukkig zou hij dit de hele oorlog volhouden, maar de afstand tussen hem en die projectie­len zou steeds kleiner worden, waardoor de voedingsbodem voor latere nachtmerries en, zoals hij het zelf altijd zei, voor ‘opgekropte zenuwen’ gelegd zou worden.

Vorige pagina...
Verantwoording
Staat van dienst
Hr. Ms. Sumatra
Hr. Ms. Flores
Friesch Dagblad
HOME
HET BEGIN (2)
HET BEGIN
ENGELAND
HALIFAX
WEST-INDIË
OOST-INDIË
CEYLON
CEYLON (2)
NAAR EUROPA
PORTHMOUTH
KRIJGSGEVANGEN?
KRIJGSGEVANGEN? (2)
KONVOOIEREN EN
OEFENEN
OPERATIE HUSKY
OPERATIE HUSKY (2)
VERTREK
VERTREK (2)
A/B Hr. Ms. FLORES
ZOALS HIJ WAS (1)
ZOALS HIJ WAS (2)
VRAGEN
HET EINDE
HALIFAX (2)
OOST-INDIË (2)
ROLKAART FLORES
AUGUSTA-CATANIA(2)
VERDEDIGEN EN
AANVALLEN
AUGUSTA-CATANIA
BIZERTE
OPERATIE AVALANCHE
(2)
OPERATIE AVALANCHE
MONDRAGONE
OPERATIE BIGOT
KERST EN JAARWISSELING
OPERATIE SHINGLE (2)
OPERATIE SHINGLE
GAETA EN FORMIA
GAETA EN FORMIA (2)
NAAR ENGELAND
NAAR ENGELAND (2)
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA (2)
DE INVASIE VAN
NORMANDIË
DE INVASIE VAN
NORMANDIË (2)
TERNEUZEN
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA
WEER THUIS
HUWELIJK
WEER NAAR OOST-INDIË
PLAATSING KLEINE VAARTUIGENDIENST
OVERSPANNEN
OVERSPANNEN (2)
TERUG NAAR NEDERLAND
TERUG NAAR
NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND
TERUG IN NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND (3)
HET EINDE
HET LEVEN AAN BOORD