DE STRIJD VAN MIJN VADER.
de%20strijd%20van%20mijn%20vader019009.jpg
Naar boven...
Contact
de%20strijd%20van%20mijn%20vader019008.jpg

PORTHMOUTH.

 

      "We lagen in de haven van Portsmouth, toen er een V-2 op de haven terecht kwam. Een paar Engelse oorlogsschepen werden geraakt en vlogen in brand. Ook wij werden opgeroepen om te redden wat er te redden viel. Zo kwam ik in de machinekamer van een gebombardeerd Engels schip terecht. Alles stond in brand en het was de bedoeling dat wij de boel zouden blussen. Tijdens deze werkzaamheden zag ik het lichaam van een man half onder een brandende machi­ne liggen. Ik had het idee dat hij nog bewoog en liep er heen, met de bedoe­ling het slachtoffer te redden en onder die machine vandaan te trekken. De hitte was niet te harden maar ik wist hem te bereiken. Ik pakte zijn hand vast en trok er aan. Tot mijn afgrijzen scheurde ik de arm los en bleef de romp onder de machine liggen. Het lichaam was al door het vuur ge­kookt".

      Vanuit Porthmouth werd mijn vader twee weken met vakantie naar Schotland gestuurd. De reis ging per trein met een klein groepje men­sen, waarvan hij, gezien zijn rang, de leiding had. Toen ze op een avond in hun Schotse verblijfplaats in een pub zaten had hij een vreem­de ervaring. Zoals inmiddels bekend, was mijn vader een rasech­te Fries en sprak de Friese taal vloei­end. Schijnbaar sprak men in het Schotse dorpje eveneens een dialect, die meer op de Friese- dan op de Engelse taal leek. Op een bepaald moment stond ÚÚn van de plaatselijke pubbezoekers op, waarop een ander aan hem vroeg: "WŔr gjist hinne". Hij kreeg als antwoord: "Ik gjin nai hoes ta".

      Daar ik wel Fries spreek, maar nooit geleerd heb de taal te schrijven heb ik beide uitspra-ken fonetisch weergegeven. Mijn vader echter, vond het uiterst curieus en was uitermate verbaasd, dat hij verstond wat beide mannen zeiden: "Waar ga je heen". "Ik ga naar huis toe".

      "Tijdens mijn verblijf in Engeland werd er toch wel wat aan ontspanning gedaan. Op een dag trof ik een intekenlijst aan op het mededelingen­bord. De mogelijkheid bestond om in te schrijven voor een trip naar een zwembad, die over een paar dagen zou plaatsvinden. Ik had wel zin om er eens een dagje tussenuit te knijpen, dus vulde ik mijn naam in. We zouden worden vervoerd met een legertruck. Echter, de avond voor de dag van vertrek heb ik mijn naam doorge­krast. Ik had er om ÚÚn of andere reden niet zoveel trek meer in. De mensen die wel meegingen hebben we nooit meer teruggezien. Uitgere­kend die dag viel er een V-2 op dat zwembad".

      Op een bepaald moment kreeg hij kennis aan een Engels gezin. Hij kwam hier vaak op bezoek en genoot van het huiselijke leven. EÚn van de afgrijselijkste dingen die dit gezin meemaakte tijdens de oorlog, was het klaarmaken van een maaltje zoute haring door mijn vader. Pa had via een bootsman een paar blikjes zoute haring en een paar uien geritseld en deze meegeno­men bij een bezoek aan de Engelse familie. Vanwege de schaarse tij­den was men daar nogal verguld mee en vooral het bezit van de uien wekte verba­zing, omdat uien niet meer te krijgen waren. Volgens mijn vader werden uien in die periode gebruikt om mosterdgas van te maken en de uienoogst was dan ook bestemd voor oorlogvoering.

      Men wilde de haring en uien direct in de koekenpan leggen en er een fantastisch feest­maal mee bereiden, maar mijn vader stelde voor er een typisch Hollands gerecht van te maken. Daar de haring nogal zout was heeft hij ze eerst een nacht in een emmer water te weken gelegd om de uitzonder­lijk zoute smaak wat te verzach­ten. De volgende dag werd de haring op een schaal gelegd, gegarneerd met wat gesnipper­de uitjes en tot afgrijzen van het gastgezin verorberde hij deze rauwe vis met smaak. Na enig aandringen wilde men ook wel een hapje proeven en toen men de smaak te pakken had bleef er weinig meer voor hem over.

 

      Na zijn terugkomst in Europa, kwam pa vaker en directer in aanraking met de gevolgen van oorlogvoering. Tijdens de reis naar Engeland was er niet of nauwelijks sprake van contact met de vijand. Tijdens zijn verblijf in Portsmouth, gedurende de conserverings­werkzaamheden aan de Sumatra zal de oorlogsdreiging en de verschrikkelijke gevolgen van een V-2-aanval­, de nodige indruk gemaakt hebben.

 

      Op donderdag 7 april 1943 werd hij overgeplaatst op de kanonneerboot Hr. Ms. Flores en toen waren de rapen gaar. De periode die hij op dit schip gevaren heeft, heeft op de rest van zijn leven een stempel gedrukt.

Verantwoording
Staat van dienst
Hr. Ms. Sumatra
Hr. Ms. Flores
Friesch Dagblad
HOME
HET BEGIN (2)
HET BEGIN
ENGELAND
HALIFAX
WEST-INDI╦
OOST-INDI╦
CEYLON
CEYLON (2)
NAAR EUROPA
PORTHMOUTH
KRIJGSGEVANGEN?
KRIJGSGEVANGEN? (2)
KONVOOIEREN EN
OEFENEN
OPERATIE HUSKY
OPERATIE HUSKY (2)
VERTREK
VERTREK (2)
A/B Hr. Ms. FLORES
ZOALS HIJ WAS (1)
ZOALS HIJ WAS (2)
VRAGEN
HET EINDE
HALIFAX (2)
OOST-INDI╦ (2)
ROLKAART FLORES
AUGUSTA-CATANIA(2)
VERDEDIGEN EN
AANVALLEN
AUGUSTA-CATANIA
BIZERTE
OPERATIE AVALANCHE
(2)
OPERATIE AVALANCHE
MONDRAGONE
OPERATIE BIGOT
KERST EN JAARWISSELING
OPERATIE SHINGLE (2)
OPERATIE SHINGLE
GAETA EN FORMIA
GAETA EN FORMIA (2)
NAAR ENGELAND
NAAR ENGELAND (2)
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA (2)
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦ (2)
TERNEUZEN
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA
WEER THUIS
HUWELIJK
WEER NAAR OOST-INDI╦
PLAATSING KLEINE VAARTUIGENDIENST
OVERSPANNEN
OVERSPANNEN (2)
TERUG NAAR NEDERLAND
TERUG NAAR
NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND
TERUG IN NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND (3)
HET EINDE
HET LEVEN AAN BOORD