DE STRIJD VAN MIJN VADER.
de%20strijd%20van%20mijn%20vader025010.jpg
Naar boven...
Contact
de%20strijd%20van%20mijn%20vader025008.jpg

      Alles aan boord was in alarmstelling. In de gepantserde commandoto­ren zat de Engelse Bombardement Liaison Officer (BLO) Captain R. Stu­der, gespannen naar zijn radio te luiste­ren of zijn collega's aan de wal hulp van de Nederlandse kanonneerboot nodig hadden. Veel kans op een verzoek om steun was er nog niet, omdat het nog te donker was. Via de BLO zou de het schip om vuursteun verzocht kunnen worden door een Forward Observation Officer (FOO) die zich aan wal bevond. Middels radiocontact werden de co÷rdina­ten doorgegeven van de plaats waar het doel zich bevond. Tijdens een bombarde­ment moest door de FOO de plaats van de inslagen waargenomen kunnen wor­den, waarna de co÷rdinaten van deze insla­gen weer doorge­geven werden aan de BLO aan boord van de Flo­res. De artillerie officier aan boord kon dan weer de nodige correcties toepassen, zodat uiteinde­lijk het doel geraakt zou kunnen worden. Was het doel geraakt dan werd een staakt het vuren doorgegeven, met daarbij vaak het resultaat van de schietpartij. Een succesvolle actie was dan ook afhankelijk van een goede samen­werking en communicatie.

      Het lawaai van ontploffende granaten en het geratel van dood en verderf zaaiende mitrailleurs nam van minuut tot minuut toe. Het strand stond in het licht van schijnwerpers en brandende en ontploffende projectielen. Om 3.15 uur, net toen een ieder aan boord wat gewend begon te raken aan de heksenketel van licht en geluid en een beetje bijkwam van de eerste emoties, werd het schip onder vuur genomen. De witte schuim­koppen van de rondom het schip inslaande granaten waren duidelijk te zien. Door met volle kracht van en naar de kust te varen trachtte de commandant het silhouet van het schip zo klein mogelijk te maken en de vijandelijke schijnwerperstralen te ontlopen. Na enige minuten stopte het vuren, waarschijnlijk was het geschut door geallieerde troepen onschadelijk gemaakt.

      Tegen het ochtendgloren ontdekte de uitkijk een verongelukt zweef­vlieg­tuig, waarvan de overlevenden eerder in de donkere nacht om hulp geroepen hadden. Het vliegtuig was te vroeg losgekoppeld en voor de kust in zee gestort. Veertien overlevenden werden door de Flores aan boord genomen.

      Om 6.15 uur kwam de eerste vuuraanvraag. Eindelijk kon de ­beman­ning van de kanonneer-boot de doorgemaakte oefeningen in praktijk brengen. De artillerie officier werkte de gegevens uit en om 7.00 uur knalde het eerste salvo. Even later kreeg de BLO de correcties door en na vijf salvo's zat men op doel. Direct werd er over gegaan op snelvuur en om 7.14 uur verzocht de Forward Observation Officier het vuren te staken. Men kreeg het volgen­de tele­gram: "Battery silenced and destroyed. Good Shooting. Direct hits on gun emplacements!"

     In de loop van de dag wist de vijand zijn luchtverdediging te organiseren en probeerde door te dringen naar de voor de kust liggende schepen, die bezig waren het 8e leger met toebehoren aan land te zetten. Zo klonk er op de Flores om 7.15 uur, 9.30 uur, 11.03 uur, 13.00 uur, 16.00 uur, 19.10 uur, 20.40 uur en 22.00 uur het luchtalarm. Hierbij werd gevuurd op de overvliegende, vijandelijke vliegtuigen en had men te lijden van  bomaanslagen in de buurt, splinters over het dek, of luchtgevechten boven het schip.

     Om 21.43 uur kregen Hr. Ms. Flores en Hr. Ms. Soemba opdracht ten anker te gaan in de Baai van Marzameni om als anti luchtbatterij voor de daar liggende schepen te fungeren. De schepen lagen nog maar net op hun plek of er kwam een geconcentreerde luchtaanval van bom­men­werpers. Een knetterende anti luchtbarrage steeg op. Enige bomaansla­gen in de buurt van het schip veroorzaakten alleen wat schade aan servieswerk en om 23.30 uur, na ruim een uur, was de luchtaanval afgelo­pen. De oorlogswacht bleef op post en na 24 uur van onafgebro­ken inspanning kon de helft van de bemanning even in rusten.

      De volgende zeven dagen verliepen ongeveer op dezelfde wijze. Er vonden gemiddeld 10 tot 15 luchtaanvallen per dag plaats en de voornaamste taak bleef voorlopig het beschermen van de honderden schepen, die op de kust opereerden.

 

      De vuurdoop had plaatsgevonden. Er was geen sprake meer van oefeningen, maar van het onderdrukken van angst en spanningen. Angst en spanningen die later, veel later, weer boven zouden komen in zweterige nachtmerries.

 

Vorige pagina...
Verantwoording
Staat van dienst
Hr. Ms. Sumatra
Hr. Ms. Flores
Friesch Dagblad
HOME
HET BEGIN (2)
HET BEGIN
ENGELAND
HALIFAX
WEST-INDI╦
OOST-INDI╦
CEYLON
CEYLON (2)
NAAR EUROPA
PORTHMOUTH
KRIJGSGEVANGEN?
KRIJGSGEVANGEN? (2)
KONVOOIEREN EN
OEFENEN
OPERATIE HUSKY
OPERATIE HUSKY (2)
VERTREK
VERTREK (2)
A/B Hr. Ms. FLORES
ZOALS HIJ WAS (1)
ZOALS HIJ WAS (2)
VRAGEN
HET EINDE
HALIFAX (2)
OOST-INDI╦ (2)
ROLKAART FLORES
AUGUSTA-CATANIA(2)
VERDEDIGEN EN
AANVALLEN
AUGUSTA-CATANIA
BIZERTE
OPERATIE AVALANCHE
(2)
OPERATIE AVALANCHE
MONDRAGONE
OPERATIE BIGOT
KERST EN JAARWISSELING
OPERATIE SHINGLE (2)
OPERATIE SHINGLE
GAETA EN FORMIA
GAETA EN FORMIA (2)
NAAR ENGELAND
NAAR ENGELAND (2)
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA (2)
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦ (2)
TERNEUZEN
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA
WEER THUIS
HUWELIJK
WEER NAAR OOST-INDI╦
PLAATSING KLEINE VAARTUIGENDIENST
OVERSPANNEN
OVERSPANNEN (2)
TERUG NAAR NEDERLAND
TERUG NAAR
NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND
TERUG IN NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND (3)
HET EINDE
HET LEVEN AAN BOORD