DE STRIJD VAN MIJN VADER.
de%20strijd%20van%20mijn%20vader026010.jpg
Naar boven...
Contact
de%20strijd%20van%20mijn%20vader026008.jpg

HET LEVEN AAN BOORD.

 

      Over het algemeen werd oorlogswacht gelopen en dat betekende voor de bemanning dat ze lange tijd niet konden slapen. In de machinekamer werd de wacht in tweeŰn gelopen, maar het gedeelte van de machinekamerbe­manning dat vrij was, was bij alarm ingedeeld als munitiehaler in de munitiebergplaatsen of als bediener van een munitielift. Ook kon men worden ingedeeld bij de bemanning van een kanon. Het schrijver- en huishoude­lijk personeel bezette posten in de vuurleiding, in het seinstation of in het radarstation. Het enige bemanningslid dat zich voortdurend met de taak bezighield waarvoor hij was aangesteld was de kok. Tijdens alarm serveerde hij een eenvoudige maaltijd bij de mensen op post. Mensen op post in het seinstation konden tussen twee beschietin­gen door nog wel eens een hazenslaapje doen. Maar iedereen had zoveel belangstelling voor hetgeen er rondom het schip gebeurde, dat maar weinigen zich rust gunden.

      Als er geen sprake was van een actie werd oorlogswacht gelopen. Dat wil zeggen, de bemanning was in twee ploegen verdeeld, waarvan ÚÚn deel op post en het andere deel in rust. Het geschut was zodanig bemand, dat een eerste paar salvo's direct afgegeven konden worden. Er bestond de afspraak, of er nu alarm was gegeven of niet, zodra er een schot gelost werd diende een ieder zich naar zijn post te begeven.

 

      "Er werd alarm gegeven, we werden bescho­ten door vijandelijke vliegtui­gen. Ik kwam van bene­dendeks en rende naar het stuk geschut waar­achter ik mijn post had. Daar aangekomen bleek er al iemand te zitten, die het schijnbaar te link vond om nog verder door de kogelregen te rennen. Ik heb nog gezegd, dat hij weg moest wezen, omdat het mijn aangewezen plek was, maar hij reageer­de niet. Daar ik niet in dekking stond ben ik snel naar een ander stuk geschut gerend, waar nog niemand zat. Daar heb ik mijn werk gedaan en toen de aanval voorbij was liep ik langs het kanon waar ik eigenlijk had horen te zitten. De man die uit angst mijn plaats had ingenomen, was geraakt en op slag gedood".

Verantwoording
Staat van dienst
Hr. Ms. Sumatra
Hr. Ms. Flores
Friesch Dagblad

      Gedurende oorlogstijd op zee zijn er twee gevaarlijke ogenblikken op een dag, namelijk gedurende de ochtend- en avondschemering. Tijdens het licht worden bestaat de mogelijkheid dat men onver­wacht op vijandelijke oppervlakteschepen stoot. Deze schepen kunnen in het nachtelijk duister niet verkend worden en vallen tijdens het licht worden pas op. In de avondschemering is dit niet mogelijk, daar men van te voren ruim de tijd heeft gehad de omgeving te verkennen. Ook ver­schenen in de perioden van schemering vaak laag over het water sche­rende bommenwerpers of torpedovliegtuigen. Meestal gebeurde dit gedurende de avondschemering, omdat de silhouetten dan helderder zijn en de laagstaande zon en de donker wordende oostelijke hemel een goede camouflage was voor deze vliegtuigen. Op deze gevaarlijke uren werd door de bemanning van de Hr. Ms. Flores altijd in alarmstelling gevaren. Iedereen was op zĺn post en tegelijk benutte men de gelegenheid om de verbindingen in de vuurleiding en seincommunicatie te testen.

      Op de rolkaart van de Flores werden de taken van mijn vader als volgt omschreven:

Oorlogstoestand dag: B.B. Wn. Kn I

Alarm uit B.B.: Wn. Kn I

Alarm uit S.B.: Wn. Kn III

Verlaatrol: vlot 1

Brandrol: Spuitgast

3 div. zeewacht: O.Off. v/d wacht

Achter de drie punten

1) op post

2) slapend op post

3) slapend in verblijf

staat vermeld:

hele uur - halve uur

0o - 90o

      Het bakboord (B.B.) of stuurboord (S.B.) op een rollenkaart is de verdeling van de bemanning in tweeŰn. Elke post kon om de zes uur afgelost worden. Tijdens alarm was iedereen op post.

      De verdeling in bakboord en stuurboord heeft geen betrekking op de zijde van het schip. EÚn aanval kan op beide zijden gericht zijn of tijdens dezelfde aanval van zijde wisselen. Het zou te gek zijn als de bemanning dan zou wisselen naar de andere kant van het schip. Mocht het schip zinkende zijn dan diende pa plaats te nemen in vlot 1 en bij brand was hij spuitgast. Verder begrijp ik dat als hij wacht moest lopen hij onderofficier van de wacht was.

 

      Gedurende de zomer waren de uren van duisternis korter dan de dag­lichtperiode, waardoor de ene wacht een korte periode van rust had en de ander een lange. Dit werd opgelost door wekelijks het rooster te wisselen.

      Zoals de commandant van de kanonneerboot later schrijft ging men als volgt te werk: "Wij maakten om 5 uur overal (reveille) voor het slapende wachtkwartier. Dit kreeg een half uur om zich te kleden en te ontbijten, daarna gingen de alarmbellen en vulde de opkomende wacht de plaat­sen in de alarmrol aan. Wij bleven dan totdat het vol daglicht was in de alarmstelling, deze gelegenheid dus tevens benuttende om alle verbin­dingen in de batterij te beproeven, na afloop waarvan de afgaan­de wacht kon inrukken, ontbijten en daarna naar kooi gaan. Om half twaalf 's och­tends werden deze mensen weer gepord om te eten en te twaalf uur af te lossen. De dan afkomende wacht kon na het eten slapen tot 5 uur en kwam om half zes, na "theewater" gedronken te hebben weer op post voor het avondalarm. Als het goed donker was ging de andere helft theedrinken en daarna naar kooi. Deze moest er om half twaalf 's nachts weer uit om af te lossen totdat het ochtend­alarm weer luidde. Dan waren we de klok rond".

      De commandant van het schip en de artillerieofficier konden zich niet aan een dergelijke regeling houden, omdat zij op elk uur van de dag bereikbaar moesten zijn. De commandant had dan ook een soort houten doodskist op de brug laten maken, waar hij zo nu en dan eens een korte periode gekleed in ging liggen om een hazenslaapje te doen. Van 3 tot 6 uur 's nachts werd hij afgelost door de eerste officier. De artillerieofficier rolde zich zo nu en dan eens op tussen zijn instrumenten in de commandotoren en kreeg een schop van een bemanningslid als er alarm was of als hij om een andere reden nodig was.

      "Ik had nogal goede ogen en werd regelmatig als uitkijkpost aangewe­zen. Er bevonden zich altijd vier uitkijkposten aan boord, namelijk aan de voorzijde van het schip aan bak- en stuurboord en aan de achterzijde van het schip aan bak- en stuurboord. Onze taak was een gedeelte van de lucht en de zee te verkennen op vijandelijke vliegtuigen, opper­vlakteschepen, periscopen van onderzeeboten of in de richting van het schip lopende belletjesbanen van torpedo's. Stel dat de horizon de lijn is van een cirkel die om het schip loopt, dan diende iedere uitkijk een kwart van die cirkel te verkennen. Het kwam regelmatig voor dat ik als eerste iets ontdekte.

      Stel dat een onderzeeŰr een torpedo op het schip af­schoot dan zag je de bellenbaan op het schip afkomen. Afhankelijk van de richting van waaruit die baan kwam riep je dan naar de brug: ĹTor­pedo aan bak­boord! Of torpedo aan stuurboord!ĺ Het schip werd dan met volle kracht in de richting van de belletjesbaan gedraaid in de hoop, dat de torpedo het schip zou passe­ren. Dit is ons altijd gelukt".


HOME
HET BEGIN (2)
HET BEGIN
ENGELAND
HALIFAX
WEST-INDI╦
OOST-INDI╦
CEYLON
CEYLON (2)
NAAR EUROPA
PORTHMOUTH
KRIJGSGEVANGEN?
KRIJGSGEVANGEN? (2)
KONVOOIEREN EN
OEFENEN
OPERATIE HUSKY
OPERATIE HUSKY (2)
VERTREK
VERTREK (2)
A/B Hr. Ms. FLORES
ZOALS HIJ WAS (1)
ZOALS HIJ WAS (2)
VRAGEN
HET EINDE
HALIFAX (2)
OOST-INDI╦ (2)
ROLKAART FLORES
AUGUSTA-CATANIA(2)
VERDEDIGEN EN
AANVALLEN
AUGUSTA-CATANIA
BIZERTE
OPERATIE AVALANCHE
(2)
OPERATIE AVALANCHE
MONDRAGONE
OPERATIE BIGOT
KERST EN JAARWISSELING
OPERATIE SHINGLE (2)
OPERATIE SHINGLE
GAETA EN FORMIA
GAETA EN FORMIA (2)
NAAR ENGELAND
NAAR ENGELAND (2)
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA (2)
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦ (2)
TERNEUZEN
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA
WEER THUIS
HUWELIJK
WEER NAAR OOST-INDI╦
PLAATSING KLEINE VAARTUIGENDIENST
OVERSPANNEN
OVERSPANNEN (2)
TERUG NAAR NEDERLAND
TERUG NAAR
NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND
TERUG IN NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND (3)
HET EINDE
HET LEVEN AAN BOORD