DE STRIJD VAN MIJN VADER.
de%20strijd%20van%20mijn%20vader030012.jpg
Naar boven...
Contact
de%20strijd%20van%20mijn%20vader030010.jpg

VERDEDIGEN EN AANVALLEN.

 

      De bemanning was bijna vierentwintig uur per dag in touw. Aan rust kwam men nauwelijks toe. Overdag verliet het schip de haven van Augusta om vuursteun te verlenen aan geallieerde troepen en 's avonds en 's nachts werd de haven verdedigd tegen vijandelijke luchtaanvallen.

      De opvarenden van de Flores konden niet bij de begrafenis aanwezig zijn. Om 11 uur kreeg men de opdracht naar de ingang van de Straat van Messina te gaan. De Duitse en Italiaanse legers probeerden SiciliŰ te verlaten en de bedoeling was de terugtrekkende troepen tegen te houden. Vluchtende vijandelijke militairen kwam men niet tegen, maar op een bepaald moment kreeg de bemanning een prachtig uitzicht op het stati­onsemplacement van Taormina. Snel werden hier enige salvo's op afge­vuurd, in een poging de rails van de spoorwegbatterij te vernie­tigen. Maar ook deze keer werd de Flores weer beschoten. Toen de vijand na verloop

      Op zaterdag 24 juli 1943 kreeg de comman-dant van Hr. Ms. Flores de opdracht om samen met de mijnenveger HMS Bristol naar Malta te vertrekken. Een dag later werd aangemeerd vlak bij het zusterschip Hr. Ms. Soem­ba in de smalle Dock Yard Creek. Direct werd olie en munitie bijgevuld. Munitie afkomstig van Hr. Ms.Sumatra, die dezelfde kanonnen had. Ook kwamen er monteurs aan boord, die het nodige repareerden. Deze reparaties duurden enige

dagen, waardoor de bemanning de tijd kreeg om te passagieren en te ontspannen.

      Op 31 juli waren de beschadigde huidplaten van de kanonneerboot hersteld. Enige dagen daarvoor was de Soemba al vertrokken en op maandag 2 augustus om half tien 's ochtends gooide de Flores weer de trossen uit in de haven van Augusta, vlak naast zusterschip Soemba. Men was klaar om de strijd voort te zetten.

      Enige dagen later bevond de Soemba zich ten noordoosten van Catani­a, op zoek naar een te beschieten doel. Hierbij kwam het schip onder vuur te liggen van de vijand en kreeg daarbij een voltreffer op de brug. De commandant stortte zwaar gewond neer en overleed enige tijd later in de ziekenboeg van het schip. Ook de officier van de wacht de Luitenant ter Zee der 2e klasse Van Laer raakte gewond. Dit zal de man geweest zijn van wie mijn vader in de jaren zestig een interview op de radio hoorde. Hij heeft er weer nachtmerries van gekregen. Mijns inziens vooral vanwege het feit dat hij ook wel eens iets dergelijks wilde, een stukje erkenning voor wat hij had meege­maakt. De vragen die hij kreeg na de oorlog lagen verre van de erkenning die hij nodig had.

      De volgende dag, 6 augustus 1943, werd de commandant van de Soem­ba, de overste Stekelenburg, met militaire eer door de opvarenden van zijn schip op het militaire kerkhof van Augusta begraven. Op deze dag waaiden de vlaggen van geallieerde schepen en het admirali­teitsgebouw half­stok.

Het stationsemplacement van Taormina in 1979.

van tijd zo goed ingeschoten raakte dat de kans om geraakt te worden steeds groter werd, heeft men zich maar nadrukkelijk gehouden aan de orders om voor het donker in Augusta terug te zijn en een voltreffer te vermijden.

      Het bleef 's nachts onrustig. De mannen die niet bij de antiluchtbatte­rij waren ingedeeld kwamen alleen hun kooi uit als de aanvallen te heftig werden.

      De volgende ochtend werd commandant Bax bij de Flag Officer Sicily geroepen. Hij sprak zijn medeleven uit voor de tragische dood van de commandant van Hr. Ms. Soemba en deelde tevens mee dat hij verwachtte dat men niet te veel risico's nam.  "Don't take to many risks. We'll need you elsewhere",sprak hij.

      Op maandagochtend 9 augustus werd de haven van Augusta aange­val­len door zes Focke Wulffs. Ze doken plotseling uit de zwaar bewolk­te lucht. Een paar bommen kwamen op ongeveer 100 meter van de Flores terecht, waarna het schip door de vliegtuigen met mitrailleurs werd beschoten. De kogels stonden rechtop in het dek, maar niemand raakte gewond.

      "Er werd 'alle hens aan dek' geblazen. We werden aangevallen door Duitse vliegtuigen. In een dergelijk geval had ik mijn eigen stek achter een kanon en rende naar mijn plaats. Toen de vliegtuigen hun bommen hadden afgeworpen, begonnen ze ons met mitrailleurs te beschieten. Op een bepaald moment zag ik ÚÚn van de vliegtuigen in duikvlucht op het schip afkomen. Z'n mitrailleurs begonnen te ratelen en ik zag de insla­gen van de kogels in het water. Kleine spetterende plopjes, die kringe­tjes en kleine fonteintjes op het water veroorzaakten. Ik zag dat de lijn van deze inslagen recht op mij afkwam. Ik kon geen kant op. Ik maakte me zo klein mogelijk en kon alleen maar bidden dat ik niet geraakt zou wor­den. Plotseling hoorde ik een hoop geratel vlak bij mijn hoofd. Toen ik opkeek zag ik, dat op ongeveer 10 centimeter van de plek waar mijn hoofd gelegen had, de kogels rechtop in het dek stonden"

      Iedere nacht werd de haven aangevallen, maar de Flores bleef onbe­schadigd. Op 10 augustus kreeg de commandant opdracht om de weg Riposto - Taormina onder vuur te nemen. Tussen tien over ÚÚn tot vijf voor half twee Ĺs middags werd de haven van Riposto beschoten. De weg naar Taormina begint hier en na verloop van tijd was het gehele havenkwartier in rook gehuld. Van vier uur tot kwart voor vijf werd een vijandelijk steun­punt bij Pozzilo onder vuur genomen. Dit gebeurde op verzoek van een Forward Observation Officer, omdat zijn onderdeel het nogal te verdu­ren had van dit steunpunt.

      De kanonniers waren verbaasd. Het leek net alsof men maar niet ingeschoten raakte. Steeds moest op verzoek van de FOO het vuur verlegd worden. Alles werd gecontroleerd, opnieuw bere­kend en bekeken, totdat er plotseling een telegram binnenkwam: "Your fire has caused tanks to cease fire and withdraw. Our infantry have been able to recover their positions". De FOO had de bemanning het vuur steeds laten verleggen om een bewegende colonne tanks van de vijand net zo lang te beschieten tot men zich terugtrok. Hierdoor konden Engelse soldaten een stelling, waaruit ze door deze tanks verdreven waren weer herbe­zetten.

      Op 15 augustus 1943 vertrok de kanonneerboot, om 9 uur ĺs avonds, uit de haven van Augusta en stoomde nogmaals op in de richting van de Straat van Messina. Het vermoeden bestond dat de strijd om SiciliŰ ten einde liep en er werd geprobeerd de zich naar het vaste land terugtrekkende troepen te onder­scheppen. Ook deze keer werd er niets waargenomen. Een dag later werd het bericht ontvangen dat SiciliŰ veroverd was. Men bleef nog enige dagen in Augusta om op 18 augustus, samen met de bemanning van de Soemba een houten kruis op het graf van de overste Stekelenburg te plaatsen.

      Op 21 augustus ging het schip met het gehele bombardementseskader naar Malta, maar niet voor lang want in de nacht van 25 op 26 augustus kwam de Flores in Bizerte, TunesiŰ aan. Er werd direct olie geladen, waarna het anker werd uitgeworpen in het Meer van Bizerte waar verdere orders werden afgewacht.

Verantwoording
Staat van dienst
Hr. Ms. Sumatra
Hr. Ms. Flores
Friesch Dagblad
HOME
HET BEGIN (2)
HET BEGIN
ENGELAND
HALIFAX
WEST-INDI╦
OOST-INDI╦
CEYLON
CEYLON (2)
NAAR EUROPA
PORTHMOUTH
KRIJGSGEVANGEN?
KRIJGSGEVANGEN? (2)
KONVOOIEREN EN
OEFENEN
OPERATIE HUSKY
OPERATIE HUSKY (2)
VERTREK
VERTREK (2)
A/B Hr. Ms. FLORES
ZOALS HIJ WAS (1)
ZOALS HIJ WAS (2)
VRAGEN
HET EINDE
HALIFAX (2)
OOST-INDI╦ (2)
ROLKAART FLORES
AUGUSTA-CATANIA(2)
VERDEDIGEN EN
AANVALLEN
AUGUSTA-CATANIA
BIZERTE
OPERATIE AVALANCHE
(2)
OPERATIE AVALANCHE
MONDRAGONE
OPERATIE BIGOT
KERST EN JAARWISSELING
OPERATIE SHINGLE (2)
OPERATIE SHINGLE
GAETA EN FORMIA
GAETA EN FORMIA (2)
NAAR ENGELAND
NAAR ENGELAND (2)
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA (2)
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦ (2)
TERNEUZEN
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA
WEER THUIS
HUWELIJK
WEER NAAR OOST-INDI╦
PLAATSING KLEINE VAARTUIGENDIENST
OVERSPANNEN
OVERSPANNEN (2)
TERUG NAAR NEDERLAND
TERUG NAAR
NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND
TERUG IN NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND (3)
HET EINDE
HET LEVEN AAN BOORD