DE STRIJD VAN MIJN VADER.
de%20strijd%20van%20mijn%20vader034011.jpg
Naar boven...
Contact
de%20strijd%20van%20mijn%20vader034009.jpg

MONDRAGONE.

 

      Tot 27 september bleef de Flores In Palermo. Het is was rustige tijd. Het enige nadeel was dat het schip bevoorraad werd door het Ameri­kaanse leger, waardoor de bemanning genoodzaakt was dagelijks voedsel tot zich te nemen waaraan ze niet gewend waren. Cornedbeef in plaats van een lap vlees, limonade in plaats van een koud glas bier, een biscuitje met jam in plaats van een boterham met kaas. Men hoopte dan ook dat het schip binnenkort gefoerageerd zou worden door de Engelsen.

Verantwoording
Staat van dienst
Hr. Ms. Sumatra
Hr. Ms. Flores

      "In Palermo hebben we lange tijd gelegen. Het schip moest gerepareerd worden en we hadden eindelijk eens de tijd om de benen te strekken. Ik hing regelmatig in de haven rond bij Amerikaanse schepen. Veel bijzon­ders hadden we niet te eten en ik probeerde her en der de nodige lekkernijen los te peuteren. Zij hadden veel en wij hadden weinig. Vaak stond ik een praatje te maken met Amerikaanse militairen en op een dag hing ik rond bij een Amerikaans schip dat werd geladen met nieuwe voorraden. Ik zag dat er dozen met sloffen Camel sigaretten aan boord werden gehesen. Het lukte me om enige van die sloffen los te praten en toen ik weer aan boord van de Flores kwam kon ik niet meer ‘stuk’ bij de bemanning".

      Op 18 september kwamen het vijfde leger van General Clark en het achtste leger van General Montgommery samen. De voet van Italië was in geallieerde handen. Op 4 oktober viel Napels waarna de legers bleven steken in de modder van de rivier de Volturno. Wat het vijfde en achtste leger ook probeerden, ze kwamen de rivier niet over. Op de noor­de­lijke oevers hadden de Duitsers zich diep ingegraven en wisten de frontlijn Volturno-Termoli, geholpen door het winterse weer, in handen te houden.

     Op 9 oktober voer de Flores de Baai van Napels binnen. Ook hier gaf het wat problemen om een plekje aan de kade te vinden. Zowel de baai als de haven van Napels lagen vol met scheepswrakken. Grote gedeelten van de stad en vooral de haven waren door de vijand gebombardeerd. De ruďnes en de vele vernielde schepen boden een trieste aanblik.

     Het verblijf in de haven van Napels was slopend. Regelmatig vonden er luchtaanvallen plaats en ook de luchtafweer van de Flores kwam hierbij regelmatig in actie. Op de achtergrond stond de Vesuvius, die tot een uitbarsting was gekomen. Het licht, dat de brandende lava verspreidde, vormde voor de vijandelijke vliegtuigen een baken waarop men zich uitstekend kon oriënteren. Daarom werd de vulkaan door de beman­ning regelmatig ver­vloekt.

      Ook 's nachts deed men nauwelijks een oog dicht. Na zonson­der­gang werd door de vele schepen in de haven, om de 20 minuten, een lichte dieptebom in het water tot ontploffing gebracht, om de zoge­naamde 'limpeteers' onschadelijk te maken. Dit waren vijandelij­ke kikvorsmannen, die door een onderzee­boot, even buiten de haven, werden uitgezet en wandelend over de bodem of zwemmend onder water een springlading aan de scheeps­wand van een geallieerd schip bevestig­den.

      Toch bood het verblijf in deze haven ook de nodige voordelen. Hoe armoedig de bevolking ook was, op de zwarte markt was van alles te krijgen. Er waren restaurants, cafés en andere uitspan­nin­gen waar de bemanning zich uitstekend kon vermaken. Ook werd er een excur­sie naar Pompeď geregeld.

     "In Napels hadden we eindelijk weer eens wat vertier. Vaak ging ik met een goede maat de wal op, op zoek naar een koel biertje. Op een bepaald moment zaten we aan de bar in een café in een gezellig gesprek gewikkeld. Het café zat stampvol militairen en naast mijn vriend zaten een paar mannen van de Ameri­kaanse marine. Ook zij zaten aan een biertje en waren in een druk gesprek gewikkeld. Op een bepaald mo­ment zag ik dat de man die naast mijn vriend zat, hem op zijn schou­der tikte. Hij draaide zich naar hem toe, waarop de Ameri­kaan schreeuwend, om de café gelui­den te overstem­men, aan hem vroeg: 'Where, the hell, do you come from!'

 

      “Holland”, zei mijn maat. "Holland, Holland hoorde ik de Amerikaan verbaasd vragen.“Yes, Holland”,zei mijn maat. Never heard of it”, zei de Amerikaan en schouderopha-lend draaide hij zich weer naar zijn vrienden. Mijn maat keek mij aan, gaf me een knipoog, draaide zich naar de Amerikaan en tikte hem op zijn schouder. De man draaide zich om, met een vragende blik, waarop mijn vriend vroeg: And where the hell do you come from?The United States of America!”, bralde de man nogal trots zijn borst opzettend. The United States of America”, zei mijn vriend, zich daarbij bedacht­zaam over het voorhoofd wrijvend.The United States of America”, herhaalde hij nog eens bedenkelijk, waarop hij plotseling zijn schouders ophaalde en zich weer naar mij draaiend zei: “Never heard of it”. Ik kon aan het gezicht van deze Amerikaanse militair zien dat hij met stomheid was geslagen. Hij rolde bijna van zijn kruk. Hij kon zich waarschijnlijk niet voorstellen dat er mensen op deze wereld rondliepen die nog nooit van zijn vaderland gehoord had­den".

      Op 12 oktober, in de vroege ochtend, kreeg de Flores opdracht op te stomen naar de monding van de Volturno. De bedoeling was de vijand uit de stellingen te verdrijven, zodat de geallieerde legers de mogelijkheid hadden om de rivier over te steken. Om 8.45 uur werd een wegknooppunt in de buurt van het dorp Cancello onder vuur genomen en vervolgens schreef commandant Bax in zijn boek: "Te 12.15 uur bevuren we een transportcolonne nabij het plaatsje Mondragone en daarna schieten we Mondragone zelf in brand". Met deze zin eindigt het betreffende hoofdstuk.

      Het feit dat het dorpje Mondragone in brand werd geschoten, werd door Bax in zijn boek en passant vermeld. Een reden werd niet ge­noemd voor dit vernietigende bombardement. Had de vijand zich ver­scholen in de huizen? Leverde het voortbestaan van dit plaatsje enig nadeel op voor de voortgang van de geallieerde veroveringen? Zouden er meer mensenle­vens te betreuren zijn geweest als dit niet gedaan was? In een dorp wonen burgers. Mannen, vrouwen en kinderen. Was het bekend dat deze mensen inmiddels elders waren? Een ieder weet dat een oorlog wreed is. Maar waarom de bevolking van een dorpje de dood in gejaagd moest worden, is mij een raadsel.

      Zoals eerder vermeld, staat in het boek van J.S. Bax een foto van de resten van een hospitaalschip, dat door vijandelijke vliegtuigen werd gebombardeerd. Volgens Bax was deze foto genomen om later, bij eventuele publicatie, de wereld de wreed­heid van de vijand te tonen. Misschien dat een overlevende van Mondragone nog een foto heeft van de verscheurde lijken van mannen, vrouwen en kinderen, liggend tussen de puinhopen van hun dorp. Misschien is er nog wel een foto van huilende nabestaanden die, zittend bij de resten van hun huizen, de doden betreuren. Misschien dat een dergelijke foto ook gepubliceerd zou moeten worden om het nageslacht de wreedheid van de vijand te tonen. En dan te bedenken dat mijn vader doorgaans zijn werkzaamhe­den als waarnemer verrichtte achter kanon I of III. Ik vraag mij af of deze gebeurtenis hem ook dwarszat. Dacht hij er nog wel eens aan terug. Zou dit voorval in zijn nachtmerries wel eens naar boven zijn gekomen. Ik heb hem er nooit over horen praten.

Friesch Dagblad
HOME
HET BEGIN (2)
HET BEGIN
ENGELAND
HALIFAX
WEST-INDIË
OOST-INDIË
CEYLON
CEYLON (2)
NAAR EUROPA
PORTHMOUTH
KRIJGSGEVANGEN?
KRIJGSGEVANGEN? (2)
KONVOOIEREN EN
OEFENEN
OPERATIE HUSKY
OPERATIE HUSKY (2)
VERTREK
VERTREK (2)
A/B Hr. Ms. FLORES
ZOALS HIJ WAS (1)
ZOALS HIJ WAS (2)
VRAGEN
HET EINDE
HALIFAX (2)
OOST-INDIË (2)
ROLKAART FLORES
AUGUSTA-CATANIA(2)
VERDEDIGEN EN
AANVALLEN
AUGUSTA-CATANIA
BIZERTE
OPERATIE AVALANCHE
(2)
OPERATIE AVALANCHE
MONDRAGONE
OPERATIE BIGOT
KERST EN JAARWISSELING
OPERATIE SHINGLE (2)
OPERATIE SHINGLE
GAETA EN FORMIA
GAETA EN FORMIA (2)
NAAR ENGELAND
NAAR ENGELAND (2)
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA (2)
DE INVASIE VAN
NORMANDIË
DE INVASIE VAN
NORMANDIË (2)
TERNEUZEN
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA
WEER THUIS
HUWELIJK
WEER NAAR OOST-INDIË
PLAATSING KLEINE VAARTUIGENDIENST
OVERSPANNEN
OVERSPANNEN (2)
TERUG NAAR NEDERLAND
TERUG NAAR
NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND
TERUG IN NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND (3)
HET EINDE
HET LEVEN AAN BOORD