DE STRIJD VAN MIJN VADER.
de%20strijd%20van%20mijn%20vader039011.jpg
Naar boven...
Contact
de%20strijd%20van%20mijn%20vader039009.jpg
Verantwoording
Staat van dienst
Hr. Ms. Sumatra
Hr. Ms. Flores

GAETA EN FORMIA.

 

      Er heerste nog steeds vlektyfus in Napels en passagieren was dan ook nog steeds verboden. Dit tot ongenoegen van de bemanning. Degene die geen taak had of niet lag te slapen na een afkomende wacht verveelde zich uitermate. Pa zal wel weer door de haven geslenterd hebben op zoek naar geallieerde schepen waar hij de nodige lekkernijen of sloffen sigaretten los kon peuteren.

      Nadat de schakelborden gerepareerd waren werd aan de bevelvoerende Admiral Morse gevraagd of het schip ten anker mocht gaan in een kleine baai nabij het kustplaatsje Sorrento. Dit werd toegestaan en de beman­ning beleefde hier 48 uur onbezorgde vakantie. Het weer was danig opgeknapt en het subtropische klimaat en de idyllische omgeving zorgde ervoor dat de oorlog even vergeten werd.

      

      Maar de strijd om ItaliŰ was voor de Flores nog niet ten einde. In de nacht van 3 februari werd de idylle verstoord en werd het schip opge­roepen terug te keren naar de haven van Napels. Dit zal voor de beman­ning geen prettig bericht geweest zijn. Het contrast tussen de afgelo­pen 48 uur en het opstomen naar Napels, met de wetenschap dat het ge­donder weer zou beginnen, zal menigeen aan een chagrijnige bui geholpen hebben.

     

Volgende pagina...
Friesch Dagblad

      Om half 10 's avonds meld­de de Flores zich, ter hoogte van Puzzuoli present bij Rear Admiral Mansfield. Deze admiraal werd ook weer aangeduid met een afkorting of code: C.S. 15. (Waarom niet RAM? voor Rear Admiral Mansfield). Waar de af­korting C.S. 15 voor stond is mij een raad­sel.

      Op 4 februari vertrok de Flores met de HMS Mauriti­us naar de Baai van Gaeta. Het was helder weer en de kustlijn was duidelijk waar te nemen. De huizen van Gaeta lagen te schitteren in de zon en zelfs de straten konden worden waargenomen. De commandant verzocht C.S. 15 om toe­stemming Gaeta te bombarderen. Hij vond dat deze vijande­lijke stad hen verleidelijk lag toe te lachen en wist dat het daar we­melde van vijandelij­ke soldaten. C.S. 15 gaf echter geen toestem­ming. Hij raadde de commandant aan zuinig te zijn met de kanonnen. Ze waren al in deplorabele staat en moesten nog even mee.

      Ook in de lucht werd weer hevig gevochten. Op een bepaald moment stortte er een Spitfire brandend naar beneden en de piloot kwam hangend aan zijn parachu­te op enige afstand van de Flores in zee terecht. Op vol vermogen werd naar de plek toegestoomd en een marinier sprong overboord om de man te redden. Hij wist de piloot, die geen tekenen van leven meer vertoonde, een reddingslijn om te binden en binnenboord te halen. Maar na enige uren reanima­tie werd op advies van de scheepsarts de pogingen gestaakt. Hij was vermoedelijk overleden aan inwendige verwondingen.

     Tijdens deze reddingsactie kreeg het schip een verzoek om vuursteun op een vijandelijk stuk geschut, even ten oosten van Formia. Er werd opgestoomd naar de zogenaamde Fixed Place, waar de Soem­ba al een boei had neergelegd. Er werden vijftien salvo's op het doel afgevuurd waarna de Flores iets zuidelijker ging liggen, in de buurt van de HMS Mauritius, in afwachting van verdere verzoeken.

      De gehele dag kreeg de Nederlandse kanonneerboot verzoeken om vuursteun. Niet elk verzoek kon worden ingewilligd omdat sommige situaties te gevaarlijk werden. Het zuivere bereik van de versleten kanon­nen begon danig terug te lopen en om een doel trefzeker te kunnen raken diende men steeds dichter bij de kust te komen. Het risico om te worden geraakt door vijandelijke kanonnen werd daardoor alleen maar groter. De opdrachten die de Flores moest laten liggen werden waargenomen door andere schepen, die kanonnen met een grotere reikwijdte hadden.

      Om half vijf 's middags ging het schip terug naar de Puzuollibaai. Onderweg werd het stoffelijk overschot van de Britse piloot, met militaire eer, een zeemansgraf bezorgd. Vier Britse matrozen, die aan boord van het schip bij de verbindingsdienst werkten, fungeerden als dragers. Uiteindelijk stond de gehele bemanning blootshoofds rond de baar en sprak de commandant een gebed uit en hield een korte grafrede. Hierna bad de Britse verbindingsoffi-cier het Onze Vader. De enige hoornblazer aan boord van het schip was niet in staat de Last Post te blazen, maar het Wilhelmus en een koraal maakten evenveel indruk. De Commandant: "De machines worden gestopt en met een 'ÚÚn, twee, drie in Godsnaam' wordt de baar, gedekt door de Engelse vlag, overboord gezet. Het is een indrukwek­ken­de plechtigheid, die niet nalaat op onze, toch al zo gefolterde zielen, een diepe indruk te maken. De gehele dag blijft de stemming aan boord somber en down"

      De commandant kreeg opdracht een rendez vous met Hr. Ms. Soemba tot stand te brengen, maar waar men ook zocht, het schip was niet te vinden. Er werd gezocht in de baai van Gaeta, waar de Franse kruiser La Gloire bezig was met het beschieten van enige kustdoelen. De commandant van dit schip seinde dat de Soemba vermoedelijk in de Puzzuolibaai zou liggen. Maar ook daar was het schip niet te vinden. Op het moment dat de Flores, omstreeks 12 uur 's middags, de baai van Napels binnenstoomde, zag men de Soemba, als escorte van  een konvooi, de haven van Napels verlaten. Het schip werd gepraaid en het bleek, dat tijdens de bombardementen in de Golf van Gaeta, ÚÚn van de kanonnen gebarsten was. Er vielen enkele lichtgewon­den. Ook waren de andere kanonnen van de Soemba hoognodig aan vervanging toe. Het schip ging onderweg naar Malta, in de hoop van nieuwe te worden voor­zien.

      De operatiebevelen van de Soemba werden, middels een lijn, overgescho­ten en vanaf nu nam de  Flores de taak haar zusterschip waar. Vanaf dat moment stond men onder bevel van Rear Admiral Mansfield die zich aan boord van de HMS kruiser Orion bevond. De Franse kruiser La Gloire en de Britse kruiser HMS Mauritius waren ook van de partij.

      

HOME
HET BEGIN (2)
HET BEGIN
ENGELAND
HALIFAX
WEST-INDI╦
OOST-INDI╦
CEYLON
CEYLON (2)
NAAR EUROPA
PORTHMOUTH
KRIJGSGEVANGEN?
KRIJGSGEVANGEN? (2)
KONVOOIEREN EN
OEFENEN
OPERATIE HUSKY
OPERATIE HUSKY (2)
VERTREK
VERTREK (2)
A/B Hr. Ms. FLORES
ZOALS HIJ WAS (1)
ZOALS HIJ WAS (2)
VRAGEN
HET EINDE
HALIFAX (2)
OOST-INDI╦ (2)
ROLKAART FLORES
AUGUSTA-CATANIA(2)
VERDEDIGEN EN
AANVALLEN
AUGUSTA-CATANIA
BIZERTE
OPERATIE AVALANCHE
(2)
OPERATIE AVALANCHE
MONDRAGONE
OPERATIE BIGOT
KERST EN JAARWISSELING
OPERATIE SHINGLE (2)
OPERATIE SHINGLE
GAETA EN FORMIA
GAETA EN FORMIA (2)
NAAR ENGELAND
NAAR ENGELAND (2)
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA (2)
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦ (2)
TERNEUZEN
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA
WEER THUIS
HUWELIJK
WEER NAAR OOST-INDI╦
PLAATSING KLEINE VAARTUIGENDIENST
OVERSPANNEN
OVERSPANNEN (2)
TERUG NAAR NEDERLAND
TERUG NAAR
NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND
TERUG IN NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND (3)
HET EINDE
HET LEVEN AAN BOORD