DE STRIJD VAN MIJN VADER.
de%20strijd%20van%20mijn%20vader053010.jpg
Contact
de%20strijd%20van%20mijn%20vader053008.jpg
Verantwoording
Staat van dienst
Hr. Ms. Sumatra
Hr. Ms. Flores
Friesch Dagblad
Naar boven...

3 december 1948, Soerabaja. Op dat moment was ik op een paar dagen na 2 maanden oud.

      In de brief schrijft hij dat hij voor de keuringscommissie was geweest. Hij was afgekeurd voor de tropen en zou teruggaan naar Nederland. De datum van terugkeer wist hij nog niet. Het zou de maand kunnen zijn waarin hij de brief schreef of de maand januari 1949. Hij schreef dat hij in ieder geval afgekeurd was voor de tropen en er was hem al verteld dat, als hij in Neder-land aan zou komen, hij weer voor een commissie van doktoren moest verschijnen die hem verder zouden beoordelen. Hij hoopte dat hij dan afgekeurd zou worden. ôDan ben ik tenminste van alles afö, schreef hij.

1 februari 1949, Soerabaja.

      Hij zat nog steeds te wachten op de mogelijkheid om naar huis terug te keren. Volgens zijn schrijven zou hij de komende zondag of maandag vertrekken met het schip de Johan van Oldenbarneveldt dat die dag uit Batavia zou vertrekken. Voorheen was hem al beloofd dat hij met dit schip op 20 januari zou vertrekken, maar het ging niet door omdat deze ter reparatie in dok lag. Daarna kreeg hij het bericht dat hij zou repatriŰren met het troepentransportschip de Zuiderkruis.

6 februari 1949, Soerabaja.

     Er was hem beloofd, dat hij binnen enkele dagen kon vertrekken, samen met een lotgenoot. Een Indische jongen, die ook was afgekeurd voor de tropen. Zijn hele familie woonde nog in IndonesiŰ, maar zelfs iemand die in de tropen was geboren kon door de marine voor de tropen worden afgekeurd.

     Deze Indische jongen was tijdens de Tweede Wereldoorlog, als opvarende van een Nederlands marineschip, in Engeland geweest en had daar een Schotse vrouw getrouwd (Volgens de brief van mijn vader een Schotse lady). Pa schreef: ôAls hij in Holland is, is hij nog niet thuis. En als hij thuis is moet hij maar eens kijken of zijn vrouw hem trouw gebleven is. De Engelse vrouwen zijn over het algemeen niet zo precies, maar dat zal ik hem maar niet vertellen. Voorlopig is hij ook blij dat hij die kant op gaatö.

     Ook schreef hij dat het schip, de Johan van Oldenbarneveldt de dag daarvoor in de haven van Soerabaja was aangekomen. Zijn twee scheepskisten zouden zich vermoedelijk al in het ruim bevinden.

11 februari 1949, Batavia.

     In de eerste regels van deze brief spreekt hij zijn teleurstelling uit dat hij toch niet met de Johan van Oldenbarneveldt naar huis zou komen.

     Op een maandagmiddag werd hem, een gelijke in rang en een officier medegedeeld, dat zij de volgende ochtend met een vliegtuig naar Batavia (het tegenwoordige Jakarta) zouden vertrekken. Ze moesten gekeurd worden door een arts van de Maatschappij Nederland, de eigenaar van het schip de Johan van Oldenbarneveldt. Omdat dit schip een passagiersschip was mocht deze geen afgekeurde militairen vervoeren of militairen die ziek waren.

    Volgens de brief ging de hoofddokter uit Soerabaja ook met het vliegtuig mee. Hij zou, middels een gesprek met de dokter van de maatschappij, regelen dat de drie wel mee konden.

ôWij zijn niet bij die dokter van de maatschappij geweest, maar hij wel (de hoofddokter uit Soerabaja). En de uitslag is dat wij toch niet meegaan en moeten wachten op het zieken-transportschip de Grote Beer.

     Gezonde militairen gingen wel aan boord en pa had het nakijken. ôIk ben eigenlijk zo nijdig als een spin. En zolang ik in IndiŰ ben doe ik helemaal niets meerö, schreef hij mijn moeder.

      Hij schreef dat zijn scheepskisten waarschijnlijk eerder in Nederland zouden zijn dan hij, omdat zij al in het ruim van de Johan van Oldenbarneveldt waren geplaatst. Mocht mijn moeder die scheepskisten ontvangen, voordat hij in Holland was, dan mocht ze ze openbreken. Hij had uiteindelijk de sleutels van de sloten. Ze diende echter voorzichtig te zijn met het breekwerk, omdat de inhoud van de kisten of de kisten zelf daardoor beschadigd konden worden.

    Mijn moeder was op 19 maart jarig en hij gunde haar een hapje bij de feestborrel. De kisten waren voornamelijk gevuld met rijst en pindaĺs.

     Ook schreef pa dat hij zichzelf een stommeling vond. Hij was door de spanningen van wel of niet terug naar Nederland de verjaardag van zijn dochter Fimke, die op 2 februari 1949 twee jaar oud werd, glad vergeten. Maar hij zond haar, op de dag dat hij deze brief schreef, een heleboel kusjes.

    

Vorige pagina...
HOME
HET BEGIN (2)
HET BEGIN
ENGELAND
HALIFAX
WEST-INDI╦
OOST-INDI╦
CEYLON
CEYLON (2)
NAAR EUROPA
PORTHMOUTH
KRIJGSGEVANGEN?
KRIJGSGEVANGEN? (2)
KONVOOIEREN EN
OEFENEN
OPERATIE HUSKY
OPERATIE HUSKY (2)
VERTREK
VERTREK (2)
A/B Hr. Ms. FLORES
ZOALS HIJ WAS (1)
ZOALS HIJ WAS (2)
VRAGEN
HET EINDE
HALIFAX (2)
OOST-INDI╦ (2)
ROLKAART FLORES
AUGUSTA-CATANIA(2)
VERDEDIGEN EN
AANVALLEN
AUGUSTA-CATANIA
BIZERTE
OPERATIE AVALANCHE
(2)
OPERATIE AVALANCHE
MONDRAGONE
OPERATIE BIGOT
KERST EN JAARWISSELING
OPERATIE SHINGLE (2)
OPERATIE SHINGLE
GAETA EN FORMIA
GAETA EN FORMIA (2)
NAAR ENGELAND
NAAR ENGELAND (2)
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA (2)
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦ (2)
TERNEUZEN
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA
WEER THUIS
HUWELIJK
WEER NAAR OOST-INDI╦
PLAATSING KLEINE VAARTUIGENDIENST
OVERSPANNEN
OVERSPANNEN (2)
TERUG NAAR NEDERLAND
TERUG NAAR
NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND
TERUG IN NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND (3)
HET EINDE
HET LEVEN AAN BOORD