DE STRIJD VAN MIJN VADER.
de%20strijd%20van%20mijn%20vader057011.jpg
Contact
de%20strijd%20van%20mijn%20vader057009.jpg
Verantwoording
Staat van dienst
Hr. Ms. Sumatra
Hr. Ms. Flores
Friesch Dagblad
Naar boven...

      Pa was nu wel terug bij vrouw en kinderen, maar nadat hij was gestopt met werken bij zijn vader had hij nog geen baan. Hij kreeg een karig pensioen van de marine en de inkomsten waren niet hoog genoeg om er zonder zorgen van te leven.

      In de tijd dat hij werkeloos thuis zat kreeg hij een brief van een vriend, die ook in Austerlitz op dezelfde afdeling zat. De man heette Cupido.

      Mijn vader schreef een brief terug. Deze brief toont de verbittering waar hij de rest van zijn leven last van heeft gehad en werd gevonden in een oude schoenendoos. Het was een kladje dat hij vermoedelijk later in het net heeft overgeschreven.

Brief Cupido:

 

 

Beste de Vries,                                                                                              Austerlitz. 1-3-'50

 

      Eindelijk even een briefje, ja ik heb je gezegd, aan schrijven heb ik een broertje dood en bovendien was het de laatste tijd niets gedaan. Maar nu gaat het weer beter.

      Hoe is het? Ben je al volop aan het werk? En hoe is het met je ontslag en je pensioen? Dingen waar wel belangstelling voor bestaat hier. Van de oude garde is niet veel over. Ben Jan ben ik nu de oudste in AII. Schenkels is naar huis en volgende week gaat Bootsman de Graaf. Ook Schoonkens heeft vier weken geleden aan zijn stutten getrokken en is zich aan het voorbereiden om naar AustraliŰ te gaan. Haan is ook nog hier, maar zal wel gauw verdwijnen. Hij gaat naar een vriend in Amsterdam en krijgt daar waarschijnlijk een prima positie. Hekhuisen is ook nog hier en staat op het punt om afgekeurd te worden. Beek is sinds januari j.l. weer in dienst, maar blijft eender. Hij is nu bevorderd tot opper.

      Wannneer ik zelf wegga is nog niet bekend, ik hoop maar gauw, dan kan ik ook eens naar een betrekking uitkijken. Als ik in dienst gebleven was, was ik dit jaar nog opper geweest, maar zal blij zijn als mijn jas aan de kapstok hangt, al willen ze maken wat ze willen. Voorlopig wil ik alleen zo snel mogelijk hier weg en naar huis.

      Zr. Driessen komt net binnen en laat je groeten. Ze vraagt of je nog veel patience speelt en pijpjes drinkt. Dat therapiebiertje bevalt nog altijd goed.

      Met dr. Nicolai is het ook nog hetzelfde. "Hoe gaat het?" Iedere morgen hetzelfde en steeds gaat het goed. Binnen een dag of wat zal hij voor de tweede maal vader worden. Dr. De Bel gaat ook de 15e met groot verlof, zodat in zijn afdeling grote opruiming gehouden wordt en hij ons voor het eerst alles voorlegt. Deze week is er een sergeant machinist Voogt bijgekomen die zegt dat hij je kent en je laat groeten. Hij is ook afgekeurd en is in Rotterdam voor anker gegaan.

      Verder loopt hier alles van ouds. Eten, drinken, slapen en om de veertien dagen naar huis, dat laatste is verreweg het belangrijkste, vooral daar m'n vrouw nu in Heester woont. Als alles goed gaat wil ik proberen naar Nieuw Zeeland te komen met m'n hele gezin, maar dan tegelijk. Hopelijk is het daar niet zo'n kleingeestige wereld als hier. Maar afin 't is overal wat.

      De Vries ik eindig. Het is wel een kletspraatje maar het leven is hier ook bar eentonig, ontvang de hartelijke groeten van alle bekenden. Dr. Nicolai incluis en een stevige poot ook voor (onleesbaar) van je vriend mede patient.

Antwoord van pa op deze brief. (zoals gevonden in het kladje).

Beste vriend Cupido                                                                                        26 maart 1950.

 

      Zo hier eindelijk antwoord op je brief.

      Het gaat mij ook al zoals jou, een broertje dood aan schrijven, zeker ook niet als de zaak er niet al te best voor staat. Laat ik maar bij het begin beginnen.

      Gewerkt heb ik inderdaad. Zelfs een paar maanden. (bij zijn vader) Maar toen moest ik er ook gauw mee stoppen, had ik geen inzinking willen krijgen. Nu was ik er mij zelf wel van bewust, toen ik Austerlitz verliet, dat ik lang nog niet de oude was. Maar ik dacht toen met hard werken zal ik er wel komen. Het is juist het tegengestelde geworden. Tot begin februari heb ik het volgehouden. Toen moest ik stoppen. Sinds die tijd loop ik nu een beetje rond en kijk zo links en rechts eens rond voor een lichtere betrekking. Ook heb ik Leiden met het geval in kennis gesteld. Vereleden week ben ik daar weer een dag naar toe geweest om het geval nog eens mondeling toe te lichten. Men was het er daar ook mee eens dat ik een lichtere baan moet hebben. Maar wat weten ze niet.

      En de tijd dringt, want 16 april ga ik met ontslag en dan moet ik zeer zeker een andere betrekking hebben.

      Zelf heb ik gesolliciteerd voor congiŰrge. Daar heb ik nu nog een beetje hoop op. Alhoewel die kans ook al zeer gering is. Ik ben n.l. nummer 3 van het drietal die voorgedragen zijn voor deze betrekking. Dat is zoiets als tweede reserve. Maar aangezien die baan mij wel lijkt, heb ik er veel werk van gemaakt. Als ook dit mislukt sta ik er gekleurd op. En dat alles voor Vorst en Vaderland.

      Dan sta ik ook nog ingeschreven op het arbeidsbureau. Zowel in Leiden, als hiet in Drachten. Maar wat geeft het. Ze zien je liever gaan dan komen. Vooral als je weet dat je een soort "Oorlogsinvalide" bent. Niet als dienstplichtige, maar wel als beroeps. Verleden week heb ik dat ook pas ontdekt. Oorlogsvrijwilligers, dienstplichtigen, e.d. zijn voorrangsmilitairen vooral als ze na de oorlog ook nog in IndiŰ zijn geweest, al hebben ze geen kachel horen fluiten. En wij, al een beetje murf van het oorlog voeren, komen op de tweede plaats. En aangezien er nog een heleboel van die voorrangsmannetjes op komst zijn en ook nog rondlopen, mogen wij wel verhongeren. Alweer voor datgene wat ik net aangehaald heb. Althans ik. Er zijn ook die meer geluk hebben.

      Nee Cup, laat je niet wegjagen voordat je zeker bent van een goed baantje, met niet te veel hoofdbrekens, want dat kun je nog niet verwerken, al meen je het zelf wel.

      Wat het therapiebiertje betreft, krijgen doe ik het niet meer, maar ik heb het de laatste tijd wel weer eens hard nodig. Patience speel ik nog wel eens, kun je aan zuster Driessen vertellen.

      Cupido ik eindig. Het is wel niet veel bijzonders, maar ik verkeer ook nog niet in de goede stemming om te babbelen.

      Ontvang de beste wensen met de hartelijke groeten van je vriend de Vries. Doe ook al de oude kennissen de groeten van mij, in het bijzonder Dr. Nicolai en ook zuster Driessen.

De brieven zijn letterlijk overgeschreven van het origineel.
Volgende pagina...
Vorige pagina...
HOME
HET BEGIN (2)
HET BEGIN
ENGELAND
HALIFAX
WEST-INDI╦
OOST-INDI╦
CEYLON
CEYLON (2)
NAAR EUROPA
PORTHMOUTH
KRIJGSGEVANGEN?
KRIJGSGEVANGEN? (2)
KONVOOIEREN EN
OEFENEN
OPERATIE HUSKY
OPERATIE HUSKY (2)
VERTREK
VERTREK (2)
A/B Hr. Ms. FLORES
ZOALS HIJ WAS (1)
ZOALS HIJ WAS (2)
VRAGEN
HET EINDE
HALIFAX (2)
OOST-INDI╦ (2)
ROLKAART FLORES
AUGUSTA-CATANIA(2)
VERDEDIGEN EN
AANVALLEN
AUGUSTA-CATANIA
BIZERTE
OPERATIE AVALANCHE
(2)
OPERATIE AVALANCHE
MONDRAGONE
OPERATIE BIGOT
KERST EN JAARWISSELING
OPERATIE SHINGLE (2)
OPERATIE SHINGLE
GAETA EN FORMIA
GAETA EN FORMIA (2)
NAAR ENGELAND
NAAR ENGELAND (2)
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA (2)
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦
DE INVASIE VAN
NORMANDI╦ (2)
TERNEUZEN
DE LAATSTE REIS VAN DE SUMATRA
WEER THUIS
HUWELIJK
WEER NAAR OOST-INDI╦
PLAATSING KLEINE VAARTUIGENDIENST
OVERSPANNEN
OVERSPANNEN (2)
TERUG NAAR NEDERLAND
TERUG NAAR
NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND
TERUG IN NEDERLAND (2)
TERUG IN NEDERLAND (3)
HET EINDE
HET LEVEN AAN BOORD