Emotionele reacties op initiatief tegen ’moderne slavernij’

,Man mag alleen maar dokken’







gerry
Gerry Mariman is bezig met een handtekeningenactie om de alimentatiewetgeving te veranderen.

FOTO: JAAP WOLTERBEEK


KAMPERLAND, zaterdag

Partneralimentatie is moderne slavernij, stelde Gerry Mariman drie weken geleden in deze krant.In het artikel verhaalde hij over de tien jaren van financiële ellende die achter hem lagen en hoe hij door betaling van alimentatie zélf financieel aan de grond is geraakt. Samen met zijn nieuwe partner Ellen van Gemert is hij nu bezig met een handtekeningenactie om de alimentatiewetgeving te veran-deren.Op het artikel kwamen via mailto:mariman20@hetnet.nl ruim vijfhonderd,vaak zeer emotionele reacties binnen. Hiermee zijn Gerry en Ellen inmiddels in Den Haaggeweest: „Een Tweede Kamerlid is nu bezig uit te zoeken wat de mogelijkheden zijn. Zo zou er een wetsvoorstel ingediend kunnen worden om te gaan werken met een glijdende schaal; dat er ieder jaar twintig procent minder alimentatie wordt betaald. Op die manier zet je de andere partij aan tot werken in plaats van op de bank hangen.Let wel: het gaat hier om partneralimentatie,niet om alimentatievoor de kinderen. Dat die betaald moet worden, staat buiten kijf. Via de site http://home.hetnet.nl/~mariman20 handtekeningen te verzamelen om een zogeheten ’burgerinitiatief’ te starten:„Op deze manier kun je als Nederlands burger een bepaald onderwerp op de agenda van de Tweede Kamer laten plaatsen. De Tweede Kamer moet het dan bespreken en er een


standpunt over innemen. Zo werken we via twee sporen. Een greep uit de reacties: „Ik heb jaren- lang 2300 euro per maand moeten betalen. Geen rechter geloofde dat ik het niet kon opbrengen. Uiteindelijk heb ik in 2006 zeven maanden in gijzeling gezeten in de gevangenis. Maar in de wet staat toch ’wat de partner redelijkerwijs kan betalen’? ’Ik zal niet in details treden maarheb de afgelopen vier jaar vier gerechtelijke procedures gehad, 30.000 euro advocaatkosten, nieuwe relatie kapot, nieuw huis moeten verkopen, baan kwijt en het ergste van alles: ik zie mijn twee kinderen nu ook niet meer.’ ’Mijn ex werkt nu parttime. Ik zou een herberekening kunnen aan-vragen, maar ik durf haar niet te vragen om haar jaaropgaaf, want dan zie ik straks de kinderen nooit meer… Ik denk ook wel eens, als iemand een uitkering krijgt,is er sollicitatieplicht, maar mijn ex krijgt 1300 euro per maand van mij en kan heerlijk doorluieren.”

  „Als vrouw mag en kun je alles flikken, als man en vader mag je alleen maar dokken. Het is in deze tijd belachelijk dat je je ex twaalf jaar lang moet onderhouden. Ik steun de actie met volle overgave en hoop dat er wat wordt bereikt.”