|
"Summit-Experience"
volgt de Nederlandse expeditie naar de Mount Everest. Eind maart
vertrok het Nederlandse team welke bestaat uit professioneel
avonturier Wilco van Rooijen, bergsportretailer Ron Doorakkers
en productmanager Rex Snelder naar het basiskamp van de Mount
Everest. Het doel van deze expeditie is om in een klein team en
zonder extra zuurstof, de 8.850 meter hoge top van de Everest te
bereiken. Wanneer het weer het toelaat, probeert Wilco na een
geslaagde toppoging per parapente vanaf de top af te dalen. Ron
en Rex zullen na een geslaagde toppoging op de normale wijze de
afdaling proberen te realiseren.
Afhankelijk van het weer zal
in de loop van mei 2004 de top van de Mount Everest worden
bereikt en zal het team begin juni weer in Nederland arriveren.
Het
Everest 2004 team vertrekt vanaf schiphol (foto: Maarten van Eck)
Ron,
Rex en Wilco, bedankt voor de groeten vanuit Nepal! En Wilco om
op je vraag een antwoord te geven.....: Die uitdaging ga ik
graag volgend jaar met je aan :-)! Succes!
Links:
Alle
informatie over de Friesche Vlag Breaker Everest Expeditie 2004
is te vinden op de officiële website: http://www.Everest2004.nl.
Meer
informatie over Wilco van Rooijen is te vinden op: http://www.ExpeditieNet.nl.
Meer
informatie over Ron Doorakkers is te vinden op: http://www.RonDoorakkers.nl.
18/05/2004:
De Grande Finale is begonnen! MB Team op scherp, Wilco en Rex
ook?
Maandagochtend
17 mei hebben Wilco en Rex kamp 2 op 7.400 meter bereikt. Helaas
bleken de omstandigheden voor Ron te zwaar na zijn 'blij dat ik
glij' actie. Belangrijkste is natuurlijk dat Ron nog leeft en
een wijs besluit heeft genomen. Nu is het zaak dat Wilco en Rex voldoende
drinken en proberen te eten, hoewel je dat op die hoogte vaak
weer direct uitkotst.
Als
alles volgens planning verloopt, gaat het woensdagnacht
gebeuren, de TOPpoging. De Heerenkamer zal dan het
'zenuwcentrum' zijn. We zullen met een live-verbinding de gehele
toppoging volgen met de mannen van MB Expedition 2003 èn extra
zuurstof. Wij zijn er klaar voor, nu Wilco en Rex nog! Hopelijk
is Heleen ook op tijd in het basiskamp zodat zij Wilco kan
opvangen na zijn retourvlucht met zijn parapente naar het
basiskamp.
Wilco,
die van onze plannen op de hoogte is, en daar ook veel energie
uit haalt, geeft ons nog een tip om de toppoging 'echt' mee te
beleven: we mogen niets drinken, een avond vooraf ook al niet
slapen, verplicht een keer kotsen, verplicht 2 uur buiten naar
de sterren staren en ademen door een rietje. Dit bericht kwam
echter te laat, de bitterballen zijn al ingeslagen en de
zuurstofflessen staan al klaar! Mannen, SUCCES!
19/05/2004:
Gezelligheid en spanning wisselen elkaar af in de Heerenkamer
Woensdagavond
18:00 uur NL-tijd / 24.00 uur Everest-tijd. Ik krijg door dat
Wilco, Rex en Dawa vanuit kamp 4 zijn vertrokken op weg naar de
top. De verwachting is dat het Team rond 02:00 uur NL-tijd de
top moet hebben bereikt. Kortom, 8 uur voor 450 hoogtemeters. De
mannen zullen stapje voor stapje de berg moeten veroveren.
Doordat vandaag ook de Hemelvaartvakantie start, staat heel
Nederland vol met files en ik besluit dan ook om na de files
richting Maarsbergen te rijden.
Daar
heb ik al snel spijt van..... Tot aan het moment van vertrek,
heeft enkel de site van de Everestexpeditie mijn aandacht. Net
voordat ik wil gaan vertrekken naar Maarsbergen lees ik dat Rex
veilig is teruggekeerd in kamp 4. Balen, dit had ik vanuit de
Heerenkamer willen meebeleven. Extra spannend nu. De vingers van
Rex gaan namelijk achteruit, en Rex heeft daar weinig gevoel
meer. Rex meldt nog dat Wilco en Dawa een sterke indruk maken en
dat ze op 8.500 meter afscheid hebben genomen. Kortom, 350 meter
onder de top! Dat doet me denken aan onze eigen MB Expedition
vorig jaar. Daar moesten we ook omdraaien, net onder top. Bij
ons was het een levensgevaarlijke storm die ons het bereiken van
de top onmogelijk maakten, nu zijn het de bevroren vingers van
Rex die zijn droom onmogelijk maken. Een wijs maar zeer moeilijk
besluit zo dicht bij het doel!
Onderweg
naar Maarsbergen krijg ik telefonisch door dat Leo het advies
van Wilco wel heeft willen opvolgen, namelijk het verplicht
kotsen. Leo is daarvoor speciaal naar het misselijkmakende
pretpark Sixflags gegaan. Daar nam hij een ranzig
saucijzenbroodje om vervolgens in de Rollercoaster te stappen.
En daar ging onze Leo... langzaam met het treintje omhoog... de
spanning stijgt... zal ik mijn saucijzenbroodje binnen kunnen
houden... en dan, aangekomen op het hoogste punt, wordt Leo
ineens losgelaten... steil naar beneden... omhoog... nog een
keer naar beneden... door een looping...
En
jawel, nog voordat de poortjes van deze attractie open gaan,
ligt de inhoud van Leo's maag, inclusief saucijzenbroodje, in
het treintje... Kan het nóg heftiger? Een dag om nooit meer te
vergeten!
Helaas
is Leo van het broodje doodziek geworden en ook na zijn bezoek
aan dit 'pretpark' kotst Leo alles direct weer uit wat zijn mond
ingaat. Hij besluit dan ook om verstandig naar bed te gaan met
extra zuurstof binnen handbereik. Zodra het beter met hem gaat,
is Leo voornemens om direct naar Maarsbergen te koersen.
Eenmaal
aangekomen in de Heerenkamer te Maarsbergen, tref ik uiteraard
Jeroen en Annika maar ook teamlid Emile! Die heb ik al een tijd
niet gezien en vind het dan ook top dat ie er is. Terwijl wij
direct weer via internet gaan kijken of er nog nieuws is, gooit
Annika de ballen in de vetput. Dit gaat een gezellige, maar
spannende nacht worden. Reisdokter Ronald Hulsebosch laat via de
telefoon weten dat ie zijn mobiel mee naar bed neemt en dat we
hem niet moeten vergeten te bellen als er nieuws is. Dat verzoek
komt van meer mensen en even vragen we ons af wie we als eerste
moeten gaan bellen. En moeten we ook bijvoorbeeld om 03:00 uur
bellen met de mededeling dat het 'laatste nieuws' is, dat er
'geen nieuws' is....? Kortom de sfeer is goed, buiten bij de
vuurkorf en alle communicatiemiddelen binnen handbereik.
links:
MB Team Emile, Jeroen en Niels (Wilco op de krant) / rechts:
Emile brengt sfeer (foto Jeroen)
Het
is gezellig in de Heerenkamer en met Jeroen en Emile komen de
verhalen van ons avontuur weer snel tot leven. Vrijwel ieder
verhaal wordt onderbroken door een telefoontje, smsje of de
standaardvraag van ons van die avond, 'zou er al nieuws zijn?'
en duiken dan nog voor te antwoorden de 'communicatiehut' in.
Rond middernacht worden we zelfs ietwat baldadig van het wachten
en geven via de website reacties op andere berichten. Dan
plotseling bericht van Heleen, de vriendin van Wilco. Zij is
onderweg naar het basiskamp en probeert de spanning te
doorbreken met een smsje. Niet veel later is de live-verbinding
met Heleen opgebouwd. Ik had best met haar groep richting basiskamp
willen trekken, maar goed voor mij niet het juiste moment. Wellicht andere keer. Voor haar is
deze nacht ook superspannend. Meer dan wat info over het weer
kan ze ons helaas ook niet geven. Na vele bitterballen, liters
drank en de komst van Gjalt in de Heerenkamer, is er helaas nog
steeds geen nieuws rond de verwachte aankomsttijd om 02:00 uur.
Ons wordt wel duidelijk dat als Wilco de top heeft gehaald hij
in ieder geval niet per parapente is afgedaald. Dat gaat zo
snel, dat ie al lang contact had opgenomen. We zijn positief
gestemd, dus van een ongeluk gaan we niet uit, hoewel dat toch
af en toe door je hoofd spookt bij die lange radiostilte.
MB
Team in de 'communicatiehut'
Na
nog enkele smsjes, telefoontjes, bitterballen, drank, spanning
en gezelligheid later, denken we rond een uur of 03.30 dat Wilco
waarschijnlijk aan zijn terugtocht is begonnen en dat de
weersomstandigheden te gevaarlijk zijn om via de satelliettelefoon
contact op te nemen. We danken Jeroen voor de geboden
gastvrijheid en keren huiswaarts om daar te wachten op het
bevestigende antwoord. Ik ben rond 04.30 thuis en creëer ook
een soort van communicatiepunt. Internetverbinding op scherp,
mobiel en vaste telefoon binnen handbereik en met slaapzak op de
bank. Nog steeds geen bericht van Wilco en Dawa Sherpa; Geen
goed nieuws, geen slecht nieuws.
20/05/2004:
Wilco van Rooijen en Dawa Sherpa halen de top van Mount Everest!
Rond
08:00 uur NL-tijd bereikt mij het bericht dat Wilco en Dawa
Sherpa op de top van de Mount Everest hebben gestaan. Rond 10:00
uur Everest-tijd / 04:00 uur NL-tijd hebben de twee de top
bereikt. Kortom, ruim 10 uur over een stukje van 450 meter! Dat
kun je eigenlijk op zeeniveau nauwelijks voorstellen. Degene die
zich hier echt niets bij voor kunnen stellen raad ik aan om een
lezing van Wilco bij te wonen waarin de beelden voor zich
spreken of neem deel aan een MB Expedition. Dan krijg je echt
een goede indruk wat de hoogte met je doet. Het unieke aan deze
prestatie is dat Wilco de top heeft bereikt zonder kunstmatige
zuurstof. Op de top hadden Wilco en Dawa gezelschap van enkele
andere klimmers, welke wel met zuurstof klommen. Helaas bleek
een afdaling per parapente niet verantwoord wegens het slechte
zicht/weer.
Dat
de afdaling het gevaarlijkst is blijkt wel uit het volgede
bericht welke mij via EverestNews bereikt:
Deaths
on Everest (20/05/04)
Three
Korean climbers have died on Everest. One descending from the
Summit of Everest from the North side. Another attached to the
ropes, probably searching for his friends, and a third also in
the rescue operation.
A Japanese woman has also died descending from the North side of
Everest. After the summit she lost consciousness coming down and
died. She was 63.
A Bulgarian climber is now missing on the North side. The
climber was last seen some 50 meters beneath the peak while
descending on Thursday. He had radio problems, so hopefully just
a radio problem.
Kortom,
de expeditie is pas echt succesvol als het gehele expeditieteam
weer veilig in BaseCamp arriveert! De weersvoorspellingen
voorspellen nog een zware terugtocht met fikse sneeuwbuien
waarbij dus alertheid wordt gevraagd. Zaterdag 22 mei wordt het
team in absolute veiligheid verwacht. Nog even in spanning dus.
Terwijl Wilco, Dawa en Rex, die natuurlijk ook nog op de berg
zit, de terugtocht vervolgen, probeer ik om 08:00 uur NL-tijd
nog wat te rusten.
22/05/2004:
Veilig terug; toppoging geslaagd!
Vandaag
krijg ik gelukkig door, na alle verontrustende berichten op
EverestNews, dat Wilco en Rex in de ochtend gezamenlijk zijn
aangekomen in ABC, het vooruitgeschoven basiskamp. Kortom, de
mannen zijn in relatieve veiligheid. Tijdens de topbeklimming
lijkt Wilco een vorm van sneeuwblindheid te hebben opgelopen aan
zijn rechteroog, waardoor dat oog onscherp zicht geeft. Tevens
heeft hij lichte bevriezingsverschijnselen aan zijn voeten.
Beide ongemakken zijn van tijdelijke aard. Maandag keren de
mannen terug in Basecamp alwaar Heleen Wilco zal opvangen.
Hopelijk zie ik beide spoedig weer in Nederland.
02/06/2004:
TEAM Friesche Vlag Breaker Everest Expeditie weer thuis!
Met
de thuiskomst van Ron Doorakkers (Tilburg), Rex Snelder (Groessen)
en Wilco van Rooijen (Utrecht) kunnen we de balans opmaken van
een zeer geslaagde Friesche Vlag Breaker Everest Expeditie 2004.
Voordat het TEAM arriveerde was het al een drukte van belang op
Schiphol. Veel TV ploegen, familie, vrienden en natuurlijk de
hoofdsponsor, Friesche Vlag. Ik ben vrij vroeg en tref al snel
teamlid Ben en de moeder en zussen van Wilco. Zijn moeder wenst
me voor het hele NexTpedition 2004 team succes tijdens onze MB
Expeditie. Dat is namelijk snel onderwerp van gesprek als ze
onze fleecejacks ziet. Goed opletten en heel terugkomen is haar
advies.
Als
het hele MB-team compleet is, gaan uiteindelijk na lang wachten
de schuifdeuren open. Wilco, Ron, Rex en basiskamp Nederland
teamleden Maarten en Jos komen de ontvangsthal binnen onder luid
applaus. Direct erna Heleen en haar supportgroep waarmee zij
naar het Basiskamp is gereisd. Iedereen weer veilig op
Nederlandse bodem.
Wilco
en Heleen begroeten familie (links) en Wilco doet verslag van
zijn topervaring (rechts)
Na
de vele begroetingen konden we mee naar de persbijeenkomst. Daar
het verhaal van Wilco, Ron en Rex gehoord en natuurlijk de
indrukwekkende beelden èn TOPfoto waarvan we als bewijs ook een
exemplaar meekregen. Na alle (pers)drukte, tijdens het
ontvangstfeestje, kwamen de expeditieverhalen los. Zoals we
Wilco kennen, vertelde ie vol enthousiasme over zijn ervaringen
en moest de regie (Maarten) er aan te pas komen om Wilco er toch
echt toe te bewegen om naar Utrecht te gaan. Op naar de eerste
verplichtingen.
Belangrijke
data:
-
02/06/2004:
Aankomst Schiphol Everest team + team Heleen :-)
-
05/06/2004:
Friesche Vlag Breaker Everestexpeditie op TV; deel 1 (RTL5 -
19:30 uur)
-
12/06/2004:
Friesche Vlag Breaker Everestexpeditie op TV; deel 2 (RTL5 -
19:30 uur)
-
17/06/2004:
Wilco gehele nacht en dag erna in spanning: toppoging NexTpedition
2004! :-)
Wilco
'on top of the world' (foto: Everest 2004)
|
