Home
Buffy

Ter nagedachtenis aan Buffy

foto Paul0005.JPG
Rough Wroughts Asteia Mi Staseoon, NVK

19-02-2005 --------- 13-04-2018

 

Lieve Beeps,


Wat zijn we verdrietig nu we afscheid van je hebben moeten nemen. We wisten sinds september dat je wat vlekken op je lever had, maar bij controle in januari waren ze maar een beetje gegroeid. Wat viel het tegen dat je in april ineens heel hard achteruit ging. Weer gigantisch hoge leverwaarden ondanks het leverdieet wat je kreeg, en medicatie sloeg niet meer aan. Om je niet te laten lijden hebben we de moeilijke beslissing genomen om je in te laten slapen.


IMG00917.JPG


We hebben je ruim 13 jaar geleden geboren zien worden. Eerst kwamen je drie broertjes, en daarna jij als enige dame. Je moeder Tyrza verzorgde je prima en heeft je een goede start en opvoeding gegeven. Je was een erg aanhankelijke en vrolijke pup. Ook was je heel sportief, je was dol op “Frits” je frisbee. Als we de tuin in gingen keek je altijd eerst naar de plaats waar “Frits” hangt, alsof je wilde zeggen: Frits moet mee!


Buffy frisbee.jpg


Showen vond je als jonge hond niet heel leuk, dus dat hebben we niet veel met je gedaan. In de veteranenklasse vond je het showen ineens prima, je hebt zelfs het veteranenkampioenschap in 2013 behaald.

Je hebt vier nestjes gehad en een eenling: Willow, je allereerste pup die we gehouden hebben. Je was een geweldige moeder. Toen van je nestje in 2010 na vijf dagen Roosje overleed aan een longontsteking bleef je haar zoeken nadat we haar bij je weggehaald hadden. We hebben haar nog enkele keren aan je laten zien, maar je wilde niet inzien dat ze overleden was en wilde haar bij je leggen om te zogen. Wat hadden we toen met je te doen.

Dat zorgzame heb je altijd gehouden, net als dat heel aanhankelijke naar ons toe. Altijd met je kopje op schoot willen liggen. Daarnaast was je heel speels. Dol op tennisballen en flostouwen. Als je wilde spelen kwam je met je speeltje in je bek aan en maakte een “rauwrauw” geluid. Zo noemden we je speeltjes dan ook. Als we vroegen: “waar is rauwrauw?” kwam je met je favoriete speeltje van dat moment aan.


Pups 2012 Buffy Week 1 051.jpg

Je was dol op de zon, ondanks je bijna zwarte vacht lag je daar het liefst uren in. Vooral als we een kussen op één van de tuinstoelen legden, dan was je een echte koekoek, binnen twee tellen lag je er op.

Je had aan twee dingen echt een hekel:

  1. De stofzuiger, die viel je altijd aan als hij in de buurt kwam.
  2. Grote zwarte honden. Dat begrepen we wel, je was een keer heel lelijk gebeten door een loslopende zwarte hond terwijl je zelf een Halti tegen het trekken aan had, en je dus niet goed kon verweren. Na die aanval was jouw strategie: veel herrie maken, dan blijven die zwarte monsters wel weg.

Wat heel bijzonder aan je was was je zesde zintuig voor goede en minder aardige mensen. Als er iemand binnen kwam die je niet vertrouwde ging je er voor staan en hard blaffen. Bij mensen die je aardig vond ging je meteen op schoot zitten. Telkens weer bleek dat de mensen waar je tegen blafte niet erg hondvriendelijk of niet helemaal te vertrouwen waren. Deze bijzondere gave hebben we bij onze andere honden nog niet gezien.

We konden met jou ook afspraken maken. Voor één van je nestjes zou de dekking niet doorgaan als het na Koninginnedag werd. Blijkbaar wilde je heel graag pups, want je was precies dekrijp op Koninginnedag. Bij een volgend nestje was John met je dochter Kendra naar een show, en hij vroeg ’s ochtends voor vertrek of je wilde wachten met bevallen tot hij weer thuis was. Zodra hij er laat in de middag weer was kreeg je de eerste perswee.



Lieve Buffy, zo’n zachte, speelse, gevoelige hond als jij was bestaat er geen tweede. We missen je verschrikkelijk. Je moeder Tyrza is je nog dagen aan het zoeken geweest. Ze heeft je ook de laatste paar dagen van je leven bewaakt, alsof ze wist dat we al snel afscheid van je zouden moeten nemen.

Rust zacht lieve Beeps, je was een kanjer!

 

Diana en John Lint & Tyrza, Willow, Kendra, Yazu, Whoops, Whyzz, Phoenix