Vorige

Home

Volgende

Na de Reformatie werden waarschijnlijk niet ineens alle schilderingen overgewit. Dit vond als regel fasegewijs bij onderhoudsbeurten van de kerk plaats. Ook de protestanten waren niet gecharmeerd van kale, wite muren. Daarom brachten ze in de 17e en de 18e eeuw (bijbel-)teksten aan als decoratie. Figurale voorstellingen werden afgekeurd met uitzondering van allegorische figuren op kansels e.d. Volgens Van der Ploeg zijn deze uitsluitend niet figurale schilderingen waarschijnlijk door plaatselijke schilders uitgevoerd.1

Boven: Het was trouwens ongebruikelijk om in een protestantse kerk Latijnse teksten te gebruiken. 
non clamor sed amor sonat in aure dei
betekent: Niet het geschreeuw, maar de liefde klinkt in Gods oor.2

Onder: De tekst beneden is ontleend aan Spreuken 3: 1-2, weergegeven in een oud Nederduitsche vertaling. 
De tekst luidt: 
Mijn kindt vorgett mijn gesette Nob (?)
Unde dijn Harte Beware mijne Gebode
wente se werde dij eijn lanck levent unde Go
ede Jaren Unde F(re)de bringen. Proverb.3 ca.
3
Anloo, 17e eeuwse cartouches op de triomfboog, 2005

1. Van der Ploeg : 2001: 224 e.v.
2. Grote e.a.: 2001: 3.
3. Uit: Steensma, 1977: 48.