Vorige

Home

Volgende

Beilen, kerk en toren vanuit het zuiden, 2008
De Nederlandse hervormde kerk van Beilen wordt omgeven door het kerkhof. Zij werd eertijds gewijd aan de Angelsaksische missionaris Willibrordus (658-739), bisschop te Utrecht en/of Nicolaas. Tegenwoordig wordt zij echter Stefanuskerk genoemd. Aan hem was echter niet de kerk, maar een vicarie gewijd.1 .
Het huidige laatgotische kerkgebouw stamt uit het eind van de 14e dan wel begin 15e eeuw.2 De Beiler kerk was met die van Anloo, Diever, Rolde, Vries en Sleen of Emmen een van de zes seendkerken waar de kerkelijke rechtspraak plaatsvond. Die seenddistricten vielen waarschijnlijk later samen met de zes dingspelen voor wereldlijke rechtspraak, i.c. het Beilerdingspel. 
Het grondplan van de kerk is dat van een eenbeukig schip bestaande uit drie traveeŽn en een versmald koor van twee traveeŽn met een driezijdige koorsluiting. Aan de zuidzijde werd in 1938 een achtzijdige consistoriekamer aangebouwd.3
De westtoren van vier geledingen, heeft aan de noordzijde een traptoren en wordt bekroond door een ingesnoerde naaldspits. Hij wordt gerekend tot het zogenaamde Drentse torentype, waarover later meer.
De kerk werd gerestaureerd in de jaren 1937-1938 onder begeleiding van architect J. Boelens Kzn. te Assen.4. In 1990 kreeg de kerk een grondige herstelbeurt onder architectuur van S. Deinum.5

1. Roemeling, 2013: 390. Zie voots Bakker: 1998: 39. Volgens Dijkstra (1991: 3) was de kerk gewijd aan de heilige Stefanus, maar hij vermeldt daarbij dat in andere bronnen de heilige Martinus en de heilige Willibrord als zodanig worden genoemd. Zie in dat verband: Dijkstra 1991: 6 e.v, de voetnoten 6 en 7.  
2. Stenvert e.a., 2001: 80.
3. Reijs, 1985: 55.
4. Stenvert e.a., 2001: 80.
5. Deinum, 1991: 9 e.v.