Het gevecht tegen een uitbreker
 
Heeft u wel eens naar een klusprogramma gekeken en u weleens afgevraagd hoe het komt dat die mensen zo goed kunnen klussen. Nou, ik weet het, die mensen hebben volgens mij allemaal katten in huis. Zo ben ik namelijk ook aan het klussen geslagen.

Toen wij gingen samen wonen vond ik klussen wel leuk, maar ik had andere hobbies zal ik maar zeggen. Mijn plan was het huis zo snel mogelijk bewoonbaar te maken en daarna zeker een jaar of 5-6 geef hamer of zaag meer ter hand te nemen.

Laat ik alle vrijgezellen mannen onder ons dan één advies meegeven. Begin niets met een vrouw die helemaal weg is van katten. En zeker niet als ze er ook nog eens mee wil gaan fokken. Doet u dat wel dan kan ik u alvast garanderen dat het niet lang duurt voor dat er een stem tegen je zegt: "zeg schatje, zou het niet fijn zijn als de katten naar buiten konden?"

Zo begon mijn klus carriere ongeveer. We hadden nog geen katten maar Inge wilde deze erg graag. Ik vond katten ook leuk dus waarom zouden we er niet eentje
in huis nemen.
Of beter gezegd twee dan kunnen ze fijn samen optrekken. Dus het werden er twee, Inge wilde er ook graag mee gaan fokken, leuk zo'n nestje. Ik kan u verzekeren dat wanneer u aan katten begint één van
de eerste klussen zal zijn een krabpaal. Moeilijk? niet echt. Sterker nog het in elkaar schroeven is zo eenvoudig dat het de burger moed geeft en men alle
trauma's van zelfbouwpakketten van de Ikea spontaan vergeet.

Enfin de krabpaal wordt gehaald in elkaar gezet en met heel veel trots in de kattenkamer geplaatst. "Kijk lief een krabpaal en ik heb geen één onderdeel over, knap hè?".
Dat vraagt om een lintje.
Na de eenvoudige krabpaal en het bezoeken van enkele shows zal u snel merken dat er ook ingewikkeldere krabpalen bestaan. Maar heb vertrouwen in u zelf ook deze zijn zonder het overhouden van enkele onderdelen goed zelf in ekaar te zetten. Wellicht dat de Ikea eens met de fabrikanten van deze krabpalen moet gaan praten. Maar goed ik dwaal af.

Bovendien werd het plan geopperd om een ren te maken voor de katten zodat ze fijn naar buiten konden. Nou ben ik ook niet dom, een ren van twee bij twee meter leek me een goed idee. Niet al te veel werk en tijd. Maar het uitstellen van dit plan was op dat moment wel erg geniaal. Onze katten waren helemaal niet geinteresseerd in het naar buiten gaan dus waarom zouden we dan een ren maken?

Na onze tweede krabpaal en ons eerste nestje, waaruit wij een poesje aanhielden, kochten wij een nieuw poesje, een rode. En als u echt wil leren klussen en zelf ingewikkelde constructie wilt bedenken. Neem dan een rood poesje in huis. U zult snel merken dat deze lieve katten erg vindingrijk zijn en uw bouwwerken voortdurend zal uit testen.
Nadat wij Kyara hadden opgehaald, kwam toch weer het plan voor een buitenren op borrelen. En had ik nu die ren maar gemaakt van twee  bij twee meter, want nu ze er zo een tijdje over had kunnen nadenken was het misschien toch handiger op de hele tuin of tenmisnte het terras af te bakenen zodat onze lieve vrienden buiten konden gaan spelen.
Maar goed ik liet me niet kennen, ik had teminste ervaring van twee krabpalen dus wat kon mij
gebeuren.
.Het uitdenken en bouwen van de ren ging redelijk snel en enigzins eenvoudig.
Althans het raamwerk ging goed. Het gaas gaf een paar problemen. Ik hou nogal van grote stappen snel thuis en toen ik een rolgaas van twee meter hoog zag staan, dacht ik meteen aan; kopen die rol en klaar. De rol mee naar huis en tegen het raamwerk aangezet. Toen ik de eerste twee meter had voorzien van gaas en ik tegen de gaas leunde begreep ik waarom ze het voilere gaas noemen. Het gaas wat ik zo bloedig met enige ferme woorden en luide kreten had vast gemaakt in een halfuur lag binnen twee tellen weer op de grond. Het was niet stevig genoeg. Gelukkig kon ik de rol terug brengen en opzoek gaan naar ander en vooral sterker gaas.

Nadat het gaas was geplaats en de deur was gemonteerd konden onze katten naar buiten, maar wel waar wij bij waren. De ren was dan wel een meter of twee hoog, maar katten kunnen klimmen. Na mij ijzersterke uitspraak dat een net niet nodig was omdat onze katten het niet fijn vonden om in gaas te klimmen, vond Kyara het wel tijd worden om de tuin eens van boven af te bekijken. En voor wij er erg in hadden liep onze rode dame boven op de balken. Dus toch een net, of toch een andere constructie? Ik koos voor een combinatie. Een constructie waar bij een net met een breedte van ca 50cm ca 45 graden schuin omhoog de tuin in komt. Niet echt moeilijk dacht ik nog. Maar voor de zekerheid kocht ik wel een net van 10x10 meter zodat ik altijd nog een net over de ren kon spannen.
De balken had ik gezaagd en bevestigd en het begon er aardig op te lijken dat het ging lukken. Maar helaas ik kreeg het net niet bevestigd tussen de balken. Zelfs met de hulp van mijn vader kreeg ik het niet voor elkaar. Maar twee weten er meer dan één en wij kwamen met de oplossing. We gingen geen net gebruiken maar hetzelfde gaas als dat wat we op de ren hadden bevestigd. Dat gaas was namelijk verkrijgbaar in een hoogte van 50 cm.

Met enige moeite hebben we dit bevestigd en zaten we nog met één probleem. Aan 1 kant was de schutting geen 2 meter maar 1m80 het bevestigen van een paar balken met daar op gaas kon niet want dan kregen we de deur naar de rest van de tuin niet meer open.
Maar deze kruising tussen Rob en Nico gaf niet op. Ik ging toch maar eens aan de slag met het net dat ik had gekocht en na 4 pogingen was het me gelukt om het net over een draad te spannen en onze katten konden onmogelijk de ren uitkomen. Ik kan u verzekeren dat deze gedachte net zo ver van de waarheid was als wij van de maan.

Boven de deur waar ik ook geen gaas kon bevestigen had ik ook een stukje net gespannen. Een stukje van ongeveer 30cm hoog. Op een avond was ik op mijn gemak TV aan het kijken en de katten liepen buiten. Nou had Kyara al een paar keer in het gaas gehangen en kwam ze al klagende weer naar beneden, maar toch wilde ik haar in de gaten houden. Ik had al een paar keer naar buiten gekeken en al onze katten zien zitten op ons terras. Toen ik naar bed wilde gaan ging ik de troepen verzamelen, maar Kyara was nergens te bekennen. Ik had haar ook niet naar binnen zien komen, of toch wel? Nadat ik het hele huis ongeveer drie keer had doorzocht had ik maar één conclusie, ze was weer uitgebroken. kwaad als ik was liep ik de tuin in riep haar een paar keer, en dacht iets te horen bij de buren in de tuin maar ik kon niets zien. Ik ging naar binnen, deed de lampen in de kamer uit en liep naar zolder. Het licht liet ik uit en het raam deed ik verder open. Nog geen minuut nadat alles donker was en ik op zolder uit het raam hing, zag ik Kyara over de balk langs het schuin naar binnenstaande gaas richting de deur van de kooi lopen.

Boos stormde ik de trap af maar toen ik al scheldende de tuin in liep en Kyara naar beneden rende en met haar staart in de lucht me vrolijk begroette kon ik niet anders dan mijn boosheid en bezorgdheid snel vergeten en deze rode donder mee naar boven nemen. Die nacht heeft ze bij mij op bed geslapen en ik heb me toen voorgenomen maar weer een nieuwe constructie te bedenken voor boven de deur. Uiteindelijk is me dat ook gelukt en tot nu toe is er
geen kat meer uit de ren ontsnapt.

Uit geklust ben ik nog lang niet. Een week geleden heb ik een werpkist ontworpen en gebouwd, omdat ik de werpkist van spat gewoonweg te duur vond. Maar door mijn katten ben ik gaan klussen en één ding weet ik zeker ons volgend huis wordt aangepast en ingericht voor ons en onze katten. Er is namelijk niets mooier dan je katten te zien spelen in een eigen gemaakte ren, of je kittens geboren zien worden in je eigen ontworpen werpkist

 

 

Marcel van Oostrum
12-10-2003