kapitein tje

& &

 

mariël otten © maart-april 2018

     
 
BLØF & OTJE & ZOUTELANDE
ZOUTELANDE & BLØF
HIER AAN DE KUST
20 JAAR FAN INGELIJST
ZOUTELANDE NAAR CONCERT @ SEA
BLØF & CONCERT @ SEA

ZIE OOK

Mijn interview met Fernando Lameirinhas

LINKS

Bløf kijkt terug (2011) serie 1 + serie 2
Bløf-archief op YouTube (2012)
 

20 jaar fan ingelijst

mariël otten © maart 2018 [txt+img]

Mijn eerste Bløf-concert is deze zomer twintig jaar geleden. Ik was in die jaren wat je noemt een superfan. Er volgden alles bij elkaar 37 optredens, 1x twee keer op één dag, 1x twee avonden achter elkaar, 4x de fanclubdag.
Het laatste concert in 2012 in de Ziggo Dome toen Bløf zelf "20" was geworden.
De foto's uit het pre-digitale tijdperk zijn misschien niet om in te lijsten maar ik heb het toch gedaan. Best leuk om die oude kiekjes weer eens te zien.

14 augustus 1998

@ bellamypark vlissingen

Een heerlijk warme zomeravond, twintig jaar geleden.
We zijn gebracht met de auto en afgezet op loopafstand van het Bellamypark. Het geluid in het anders zo stille centrum van Vlissingen doet onze harten sneller kloppen. Alsof je hart eerder dan je hoofd doorheeft dat hier vanavond geschiedenis wordt geschreven. Dat de Zeeuwse helden van weleer worden weggespeeld door het bandje met de rug naar het standbeeld van Michieltje. Het enthousiaste publiek zingt de liedjes uit volle borst mee. Dit is een thuiswedstrijd. Bløf is wereldberoemd in Zeeland.
Bellamypark wordt Belhamelpark ... misschien omdat Paskal op het laatste moment geen
k - l - o - o - t - z - a - k durft te zingen of omdat hij dat spandoekje ziet: "Liefs uit Vlissingen".
Het is erg laat als iedereen op huis af gaat.
Het is 14 augustus 1998: de dag dat ik Bløf voor het eerst live zie spelen en ontdek dat het generatieconflict is opgelost. Jong én oud die uit hun bol gaan bij dezelfde liedjes? Marco Borsato zou dat later "een strik om de generatiekloof" noemen.
Zelfs het provinciebestuur vindt de muziek mooi.

Vóór de landelijke doorbraak met Liefs uit Londen in de zomer van 1998 is Bløf al een paar jaar "wereldberoemd in Zeeland". De provincie en dan met name de persoon van Wim van Gelder (Commissaris van de Koningin voor Zeeland) speelt in de beginperiode een belangrijke rol.
In september 1996 mag Bløf de Aanmoedigingsprijs voor jong Zeeuws talent in ontvangst nemen. De prijs, 5.000 gulden, wordt uitgereikt tijdens een optreden op het Abdijplein in Middelburg.
We zijn het inmiddels gewoon gaan vinden, maar dit is het allereerste popconcert op dat prachtige plein.
De provincie betaalt mee aan de videoclip voor Aan de kust (mei 1998) en in juni die zomer wordt niet een klederdrachtgroep (ook leuk hoor!) maar Bløf afgevaardigd naar de herdenking van 350 jaar Vrede van Münster.

 Boven werd geschreven in opdracht van de Provincie Zeeland. Dat had alles te maken met de herdenking van de Vrede van Munster, waarvoor elke provincie een afvaardiging naar Den Haag stuurde. De eerste uitvoering was dan ook op het Binnenhof, in de stromende regen, tussen het koekhappen, zaklopen en de wagenspelen in. Aanwezig waren koningin Beatrix en prins Willem-Alexander. Of ze het ook echt leuk vonden, viel niet meteen van hun gezicht af te lezen, maar we hebben wel de eer gehad om koningin en prins de hand te schudden. 
Bløf in: "Bløf Boek" (2002: 17).

De cd XXL, in augustus 1998 opgenomen met het Zeeuws Orkest, wordt hèt relatiegeschenk bij uitstek van de provincie.

29 augustus 1998

@ uitmarkt amsterdam: spui (middag) beursplein (avond)

Bløf speelt op de Uitmarkt! We staan eerst 's middags op het Spui: een piepklein podiumpje en mijn vriendin zegt: "Die gaan heel groot worden!" Ik zoek ze op na het optreden en wil graag dat ze cd Naakt onder de hemel signeren. Helder is dan nog niet uit, geloof ik. Ze vinden het maar vreemd, al die aandacht in de grote stad. Er zijn ook nog geen viltstiften voorradig. De handtekeningetjes op de CD zijn net zo klein als dat podiumpje op het Spui.

's Avonds is al een ander verhaal. Groter podium, meer publiek en Aan de kust, Liefs uit Londen en Wat zou je doen? worden live uitgezonden op de nationale televisie.
Waar komen ineens al die Zeeuwen vandaan, denk ik, want iedereen zingt al die liedjes mee. Het kattebelletje van Chris is voor niemand een verrassing. Dit is het nog jeugdige Bløf. Paskal aait Peter over z'n bol, Bas aait Paskal en we moeten met ons allen de ene keer 'n pirouetje doen, de andere keer de zanger uitschelden voor klootzak. Wat maakt het uit? Ze doen wat ze leuk vinden en het publiek vindt het fantastisch. Springen! Laat jullie horen!!

In januari 1999 staat Bløf voor het eerst in Ahoy' - bij Vrienden van Amstel. Alle grote "vrienden" staan op het grote podium, Bløf op een klein podiumpje in het publiek. Ze zijn er enorm chagrijnig van, maar het pakt verrassend goed uit. De plek en sfeer past uitstekend bij de liedjes. Er zijn heel veel sterretjes. Na afloop merkt Paskal op: "Tja, 10.000 man. Vorig jaar stonden we in een café te spelen voor 20".
Alleen concertgangers weten dat Bløf een rockband is en/of de fans, zoals ik, die het cd-tje Live in Nighttrain (Middelburg, 10 maart 1998) met Anders, Kom dichterbij, Lieveling en Schilder me rood continue over de koptelefoon binnen laten denderen.
De rest van Nederland kent de band alleen van radio en tv en dus van de rustige hits Liefs uit Londen, Aan de kust en Wat zou je doen. Best grappig dat je niet van plan bent meezingers te schrijven en je produceert de ene meezinger na de andere.
Het speciaal voor de koningin geschreven nummer Boven en de single Harder dan ik hebben kan zijn van een geheel andere orde.

11 maart 1999

opnamesessie TMF studio bussum

 Nu kreeg ik te maken met een band uit Zeeland die liet weten dat ze alleen op dinsdag konden 
Sylvia Snel, op dat moment bij EMI verantwoordelijk voor TV-promotie, werkte voordat ze tourmanager wordt bij Bløf met grote namen als Tina Turner en Janet Jackson (in: Hier, 2012: 96).

Een heel klein clubje mag erbij zijn. Bij de opnamen van live versies van nummers van de nieuwe plaat Boven. Het is behoorlijk donker, de hele studio staat vol met kaarsen en het is verboden om mee te zingen!? Het resultaat: een vreemd sfeertje in de studio in Bussum. De bank met het koeievel, waar gasten bij TMF-interviews doorgaans op zitten, ontbreekt.
"Ik zag Paskal gisteren nog in het café om de hoek", zegt het meisje naast me. Dit is het "geheim" van Bløf, inmiddels wereldberoemd in Zeeland: het zijn gewone jongens gebleven.
Bas vertelt: "Als we optreden, doen we dat in onze gewone kleren. We doffen ons niet op, maar we trekken ook geen gescheurde spijkerbroek aan. We zijn gewoon de jongens van hiernaast, die toevallig wat leuke muziek maken" (in: Rijden door de nacht, 1999: 95).
Ze zitten gewoon liedjes te spelen met elkaar ... met ons erbij. Nu ja, dit is vandaag wel erg dichterbij dan ooit ;-)
Heel veel later zijn ze dat "gewone jongens" en "Zeeuwse band" 'n beetje beu.

 Toen ik op mijn 23ste doorbrak met Bløf, vond ik het helemaal niet leuk om als Zeeuw gezien te worden. Ik was veel liever een stoere stedeling geweest. Nu ik ouder ben, ligt dat anders. Nu ben ik trots op onze prachtige, ruime provincie. Ik hoef niet naar de andere kant van de wereld als ik hier met m'n sloepje het Veerse Meer over kan. 
Paskal Jakobsen in: Vivace zomer 2020.

Bløf speelt deze middag een heel album bij elkaar: Harder dan ik hebben kan, Kauwgom, thee en wierook, Neer (tracks op cd-single Niets dan dit), Hand op mijn hart, Liefs uit Londen, Niets dan dit (op cd-single Zaterdag), Boven, Aan de kust en Zaterdag (op cd-single Een dag op de grens).

2 april 1999

cd-presentatie boven @ arsenaaltheater vlissingen

Dit is de eerste van drie cd-presentaties in Vlissingen met percussionist Angelo als vijfde bandlid en in het voorprogramma Maarten Was ik maar dood van Roozendaal. Niet even toegankelijk voor elke Bløf-fan. Hij doet ook mee op "Liefde en drank" - met Chris op de grote trom en Peter op de bekkens. Op Geen idee en Einde na worden alle nummers van de nieuwe cd gespeeld - en ook al zijn ze "nieuw", ze worden allemaal weer uit volle borst meegezongen.

5 mei 1999

@ bevrijdingsfestival dam amsterdam

We zingen met ons allen "Lang zal hij leven" voor Peter.

10 juni 1999

boven-tour @ paradiso amsterdam

Optreden met percussionist Angelo van den Burg (rechts op de foto voor Chris).

Er gebeurt iets vanavond met Bløf en wel op het moment dat ze beneden in de kleedkamer staan bij te komen. De setlist zit erop. Het publiek is enthousiast. De mannen horen de fans boven hun hoofd stampen. Het plafond lijkt wel op en neer te gaan. Dit is Paradiso, lijken ze tegen elkaar te willen zeggen. En ze gaan het trapje omhoog naar het podium zoals al die grootheden voor hen. The Rolling Stones, Bruce Springsteen, U2. Ze beginnen aan hun eerste toegift. Wij blijven roepen roepen "nog een liedje! nog een liedje!"
PS: Er is ook een buslading Zeeuwse fans aanwezig!

De speellijst ligt voor ze op de grond: Welkom thuis / Kom dichterbij / Een dag op de grens / Harder dan ik hebben kan / Niets dan dit / Aan de kust / Liefs uit Londen / Hand op mijn hart / Laat het licht aan / Duizend keer / Kauwgom, thee en wierook / Boven / Schilder me rood + Zaterdag (met Ian Matthews) + Nergens meer naartoe / Einde + Helder (en ergens tussendoor ook nog: Neer / Schaduw van de brug / Anders / Wat zou je doen).

4 juli 1999

@ miniatuur walcheren

Deze telt eigenlijk niet mee. Naast onder meer het gebouw waar Omroep Zeeland in zit, is in 1998 het "Bevrijdingsfestival Vlissingen" een van de nieuwe aanwinsten op Miniatuur Walcheren toen midden in Middelburg. Volgens mij werden er indertijd twee liedjes afgespeeld: Aan de kust en Harder dan ik hebben kan. Miniatuur Walcheren is helaas gesloopt en keerde op een andere lokatie terug onder de naam Mini Mundi. Ook Bløf verhuisde mee. Er wordt nu een volledig concert gespeeld voor de in grote(re) getale toegestroomde minifans - kort filmpje uit 2009. Ik weet eigenlijk niet of de twee achtergrondzangeressen die er ooit als geintje bij waren gezet ook zijn meeverhuisd.

22 augustus 1999

@ vondelpark amsterdam

31 december 1999

@ millennium dam amsterdam

Ik ben er speciaal voor thuis gebleven! Je maakt zo'n eeuwwisseling toch maar één keer in je leven mee. Maar omdat het optreden van Bløf (veel) eerder begint dan aangekondigd was, mis ik het alsnog. Ik spring met mijn dronken hoofd nog wel op de tram die zich een weg baant door het vele vuurwerk langs de route, maar ik ben te laat en heb dus ook niet gezien dat Paskal struikelde.

16 januari 2000

1e fanclubdag @ arsenaal vlissingen

Luister, kijk en geniet mee van het optreden van de Fanclubband: Op handen met Chris op drums en Bas op tamboerijn, Welkom thuis met Paskal op drums en Chris op tamboerijn, Boven idem plus Bas op bas, Anders met Chris op bas en Bas op gitaar en Een dag op de grens met Paskal op drums. Zo gezellig was het dus.

 Ik drum een beetje. Dat vind ik erg leuk om te doen, maar ik kan het niet goed en oefen ook eigenlijk nooit, het is erg 'hobbymatig'. Maar het is altijd wel zo'n stille wens geweest van mij, ik wilde vroeger eigenlijk stiekem altijd als drummer in een bandje, maar kon dan toch beter zingen dan drummen, en dan willen ze je niet als drummer. 'Ga alsjeblieft van dat drumstel af!' is mij heel vaak gezegd. 
Paskal Jakobsen in: Bløf Magazine mei 2000.

Onthaald met een welkomst-gebakje met Bløf-logo. Er is een kleurhoek, een schminkhoek en een computerhoek. Er is een fotosessie die héél veel tijd in beslag neemt (met Els en Godelieve Kranendonk i.s.m. Sprint Photo). Er is een Bløf quiz en een vraag-het-Bløf-ronde. Er is de veiling waarbij onder andere de bank uit de theatertour (gesigneerd, 250 gld) van eigenaar wisselt - maar niet voordat ze in de Meervaart hebben gespeeld (zie hieronder). De opbrengst, 2000 gulden, gaat naar Amnesty. Er is, eerder op de dag, een jamsessie en de dag wordt afgesloten met een speciaal optreden van Bløf.

Er gebeurt van alles op zo'n fanclubdag. 't Leukst vind ik het afsluitende concert omdat er nummers worden gespeeld die je niet al te vaak hoort. Vandaag zijn dat Droomkoningin, Verkeerd gedeeld, Laatste ronde, Altijd vanavond, Doe maar net alsof (Doe Maar), Dansen aan zee, Round here (Counting Crows), Buiten en Wachten op jou. Zoals je kunt zien aan de foto's hierboven stond ik er weer eens met m'n neus bovenop. Bofkont!
Ook de band realiseert zich dat het liedjes zijn die ze niet vaak spelen en dat wel duidelijk is waarom, maar dat het evengoed leuk is. Het zijn natuurlijk ook vooral oude liedjes ("zo zijn we ooit begonnen") en omdat de fans die "als enigen in Nederland allemaal uit het hoofd kennen", mogen we dit keer wel meezingen.
Dat zegt Paskal op de cd die we mee naar huis krijgen na afloop van de vierde en laatste fanclubdag in 2006. Op de cd opnames van die dag: Zeven nachten, Kauwgom, thee en wierook, Welkom thuis, Monsters slapen nooit, deze hebben we voor het laatst op de vorige Fanclubdag gespeeld: Duizend keer, Lieveling, Diamant, Rijden door de nacht, Streep mijn naam maar weg, deze hebben we nog nooit gespeeld alleen op de plaat: Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder (cover van Ramses Shaffy), Aan de kust (gezongen door Norman), Laatste ronde, we hadden ons voorgenomen deze nooit meer te spelen, maar we doen het toch: Wat zou je doen.

M'n nichtje Merel (rechts op de foto hieronder met Chris) die al haar hele leven in de vakantie(s) naar Zeeland komt, zit vandaag voor het eerst in een Zeeuwse bus!

20 januari 2000

theatertour @ meervaart amsterdam

Over Helder als afsluiter van een concert:
 We deden dat ook tijdens onze eerste theatertournee (1999-2000), en dan maakten we er een sport van om het eerste deel zo zacht mogelijk te spelen. Als we dan aankwamen bij het harde stuk waar Chris zich opeens kon uitleven, veroorzaakte dat menig hartverzakking bij het publiek. En wij een lol. 
Bløf in: "Bløf Boek" (2002: 15).

Not my cup of tea. We zitten allemaal braaf op stoeltjes en Bløf op 'n gegeven moment zelfs met z'n vieren op een oude kerkbank. Die wordt op de (tweede) Fanclubdag geveild. Er is een pauze! Voor de helft is een "donker" gedeelte met de mannen gekleed in het zwart; na de pauze wat "lichtere" nummers met de mannen ... u raadt het al: in het wit. Leuk is wel op die bank zit Peter met een banjo, Bas met een accordeon en Chris met een basgitaar!
De theatertour doet in drie maanden tijd vijftig (kleine en grote) theaters aan. We horen voor het eerst Dansen aan zee, een nieuw nummer dat nog niet is opgenomen maar wel live wordt gespeeld.

12 juni 2000

@ popfestival zeeland abdijplein middelburg

Tweede Pinksterdag. Op het Abdijplein vindt het eerste popfestival van Zeeland plaats. De programmering is op één Vlaamse act na geheel Zeeuws. Eigenlijk wil de politie dat het festival niet doorgaat. Er mogen tijdens het EK voetbal geen grootschalige evenementen georganiseerd worden. Uiteindelijk besluit burgemeester van Middelburg dat het festival gewoon doorgaat.
En dan ... komt er geen hond kijken. Er is meer politie dan publiek op de been.
Als de Grandpa Nick Sessie Band met Marjon van Iwaarden (!) opent, staan er dertig toeschouwers op het plein. 's Middags bij Nuff Said is het aantal opgelopen tot driehonderd. Halverwege de avond bij Racoon staat de teller op achthonderd.
Tja, jammer en een beetje onbegrijpelijk. Organisator Cor de Jonge (van Scoop) vindt het toch "een heel goed festival" en "het moet ook absoluut een vervolg krijgen" (PZC, 13 juni 2000).
We weten allemaal hoe het verder ging. Bløf gaat het zelf organiseren en het heet Concert at Sea. En, o ja, en Scoop is weg - ook jammer.

Van later datum is POPAANZEE, een samenwerkigsproject va ZB Plabureau en Bibliotheek van Zeeland en de Zeeuwse poppodia. Het project is in het leven geroepen om bands die in Zeeland uitontwikkeld zijn, te helpen om zichzelf de provincie uit te lanceren. Tegenwoordig staat POPAANZEE voor "platform voor talentotwikkeling in popmuziek". Zie popaanzee.nl

Onder de toeschouwers een oude bekende ... Henk Tjoonk.

26 augustus 2000

@ sail 2000 haven amsterdam

Geen foto's gemaakt maar hier Anders met Candy Dulfer en Dansen aan zeemet Frank Boeijen

10 september 2000

@ film by the sea ponton badstrand vlissingen

Het is zo'n heerlijk warme nazomerdag. Wij zijn komen lopen van Zoutelande over het strand. Bløf speelt vanaf een ponton in zee. Het geluid is abominabel slecht. Het massaal toegestroomde publiek daarom niet minder enthousiast. Maar wat nog het meest indruk maakt: na afloop zijn al die 60.000 mensen spoorslags verdwenen. Weg. Nog voordat het ponton uit zicht is. Gewoon weg! Ze zitten niet, ondanks het warme weer, op terrasjes - ze zitten niet, ondanks het tijdstip, achter de mossels in een eettent. Vlissingen op een zwoele zondagavond rond zes uur.

Columnist Bert schrijft (jaren later) in de Veerse Courant:  Eigenlijk lag het ponton net iets te ver van het strand waardoor het geluid veel later bij de toehoorders kwam dan Bløf gewend was: "Heb je het nog een beetje naar je zin? Vlissingen?" Geluid 5 seconden heen. Publiek: "jééééé". Geluid 5 seconden terug. Dat schoot niet op. Bløf was alweer aan het volgende nummer begonnen. 

4 en 5 oktober 2000

cd-presentatie watermakers @ arsenaal vlissingen

Het is een hele reis van Amsterdam naar Vlissingen, dus als Bløf twee avonden achter elkaar optreedt in het Arsenaal, waarom zou je dan niet twee keer gaan? Vooral als je kunt overnachten bij vrienden om de hoek. Er zijn maar liefst drie CD-presentaties: twee hier in het Arsenaal en een soort "landelijke" in de Amsterdamse Melkweg. In Vlissingen worden negenentwintig (!) nummers gespeeld waarvan vijftien van het nieuwe album. Alleen Heimwee niet. Naast Chris op drums, verzorgt Angelo van de Burg wederom de aanvullende percussie.

De speellijst: Halverwege (nw) / Hier (nw) / Wat waar is en wat niet / Goud en zilver (nw) / Een dag op de grens / Dansen aan zee (nw) / Ze is er niet (nw) / Schaduw van de brug / Oog in oog (nw) / Monsters slapen nooit (nw) / Vrouw op de veranda (nw) / Liefs uit Londen / Iets van suiker (nw) / Twee koude handen (nw) / Anders / Niets dan dit / Zaterdag / Streep mijn naam maar weg (nw) / Aan de kust / De bus naar huis (nw) / Waar de oceaan begint (nw) + Welkom thuis / Harder dan ik hebben kan / Engel voor één dag (nw) + Wat zou je doen / Watermakers (nw) / Boven + Helder / Einde.

9 oktober 2000

signeersessie fame amsterdam

Mijn laatste ontmoeting met de band-met-Chris is een signeersessie bij platenzaak Fame in de Kalverstraat in Amsterdam. Er komt letterlijk niemand opdagen. Eigenlijk een tamelijk genant gebeuren. Ik heb de cd Watermakers al laten signeren, maar ja er is geen hond, dus vraag ik de mannen ook hun handtekening te zetten op de eerste pagina van mijn Bløf-plakboek.

Klik hier voor het vervolg