kapitein tje

op zoek naar zeeland

 

mariël otten 2008-2020 © id img txt

     
 
OVER DE BOOMDIJK NAAR ARNEMUIDEN
't Winkeltje van Thona
en van Jan van Thona
Otje door Corrie
Arnemuidse meisjes
De visleurster
De klok van Arnemuiden
De vloot in Vlissingen
Museum Arnemuiden
't Uusje van Eine
De werf van Meerman

ZIE OOK

Oranjemuiden
Behoud Hoogaars
Zeeuwse visserstruien

LINKS

Ondernemend Arnemuiden
Historische Vereniging Arnemuiden
Museum Arnemuiden
Historische Scheepswerf Meerman
Stichting Behoud Hoogaars
 

museum arnemuiden

mariël [txt+img] annet+yvette [img] 2008-07-19 / 2013-06-26

Ook Arnemuiden kende een Gouden Eeuw, in de 15de en 16de eeuw, en ze zijn er trots op. Arnemuiden was een stapel- en handelsstad. Schepen uit heel Europa lagen er op de rede. Boven de stad hingen de zwarte rookpluimen van zoutketen. Het stadje kende tot ongeveer 1800 ook een bloeiende zoutnering. Daarna verzandden de Sloe en de Arne en de eens zo levendige rede kwam er verlaten bij te liggen. Visserij werd de belangrijkste inkomstenbron. Heel Arnemuiden schakelde na 1860 over op de garnalenvangst. Stoere hoogaarzen, geduldige garnalenpelsters en taaie visleursters bepaalden het dagelijks leven. Toen Arnemuiden in 1871 zelf werd afgesloten van open water werden Vlissingen en Veere nieuwe "thuishavens".

Museum Arnemuiden: glas-in-lood raam boven de ingang

en maquette van het vroegere Arnemuiden.

Het Museum Arnemuiden bestaat uit twee delen. Het eigenlijke museum is ondergebracht in het vroegere stadhuis. Aan de overzijde van de straat is een huisje ingericht als 19de eeuwse woning: 't Uusje van Eine.

Bij een bezoek krijg je een gids mee, een "van Erremuue", die niet alleen toelichting geeft bij wat er tentoongesteld is, maar de bezoeker regelmatig verrast met een persoonlijke anekdote. Onze gids vandaag, Kees van Belzen, is de kleinzoon van een van de slachtoffers van de ramp. Omdat al zoveel familieleden niet terug waren gekomen, mocht hij geen visser worden maar ging hij op de grote vaart. "Is dat echt de schoen van je opa?" vraagt mijn nichtje (16). Menig bezoeker zal zich die schoen blijven herinneren, het enige wat van opa is teruggevonden.

De gidsen vertellen over de voor Arnemuiden kenmerkende slangen- en de blokjestrui. Aan de trui kon je zien waar een visser vandaan kwam. Dat kon belangrijk zijn als een visser ergens aanspoelde. Ze droegen ook oorringen. Als er dan een niet thuisgebracht kon worden, werd de oorring gezien als vergoeding voor de onkosten van een begrafenis.

Het museum Arnemuiden heeft de afgelopen jaren een flinke opknapbeurt ondergaan. De in 1987 aangebouwde achtervleugel van het vroegere stadhuis is erbij getrokken, zodat nu het gehele voormalige gemeentehuis aan de Langstraat in gebruik is genomen. Aan de achterzijde hebben de Stichting Behoud Hoogaars en de Stichting Historische Scheepswerf C.A. Meerman een eigen ruimte gekregen.

Een groot deel van de bovenverdieping is ingericht als expositieruimte voor de Arnemuidse klederdracht. Vanaf 4 mei kun je langs de vier afzonderlijke beeldende scènes lopen die door de tijd heen het verhaal van de dracht vertellen. Beginnend bij een tafereel uit 1870 in de oude juwelierwinkel van Minderhoud, langs visleursters op de Middelburgse markt 1930/40, de streekdrachtwinkel van De Troije tot aan de hedendaagse garnalenpelsters op de Visserijdag.
Voor de verschillende opstellingen zijn vijftien modelpoppen gemaakt. Daar hebben zo'n twintig vrouwen onder leiding van Sylvia van Dam, conservator van Museum De Schotse Huizen, een groot deel van de winter 2012 aan gewerkt.

De winkel van Thona de Troije

Garnalen pellen op visserijdag

WORDT VERVOLGD