kapitein tje

op zoek naar zeeland

 

mariël otten 2008-2020 © id img txt

     
 
OVER DE BOOMDIJK NAAR ARNEMUIDEN
't Winkeltje van Thona
en van Jan van Thona
Otje door Corrie
Arnemuidse meisjes
De visleurster
De klok van Arnemuiden
De vloot in Vlissingen
Museum Arnemuiden
't Uusje van Eine
De werf van Meerman

ZIE OOK

Oranjemuiden
Behoud Hoogaars
Zeeuwse visserstruien

LINKS

Ondernemend Arnemuiden
Historische Vereniging Arnemuiden
Museum Arnemuiden
Historische Scheepswerf Meerman
Stichting Behoud Hoogaars
 

over de boomdijk naar arnemuiden

mariël [txt+img] 2008 + 2013

"Arnemuiden is een stad. Dat kan zelfs Den Haag niet zeggen" - uitspraak van een (letterlijk en figuurlijk) oud kapitein op werf Meerman.

Vandaag de dag heet Arnemuiden "een echt vissersdorp" te zijn. Maar dan wel een dorp met stadsrechten. En vooral: met inwoners die trots zijn op Arnemuiden. En betrokken! Of het alleen of vooral door de damesdenktank komt, dat weet ik niet, maar bemoeienis met de herinrichting van het dorp is er en dat is positief!

13 juni 2013: Een bevriende paeremes-snijder laat zich ontvallen dat hij voor een boodschapje regelmatig van Nieuwland naar Arnemuiden loopt. Ik ben, op een kort bezoek in 2008 na, nog nooit in die "stad" geweest en het lijkt mij een strak plan om tijdens deze zomervakantie over de dijk naar Arnemuiden te lopen. Voor ons betekent het dat we van NS-station Middelburg door de wijk Dauwendaele lopen, het industriegebied passeren en heel veel snelwegen en gevangenis Torentijd. Nieuw- en Sint-Joosland zien we niet liggen. Enkel de molen steekt z'n koppie boven de geluidswal uit.
Dan is daar de Nieuwlandse haven (en het gebouwtje dat wacht om als erfgoed ontmaskerd te worden).

Rechts: de Adriana Maria.

Hier begint die dijk. Maar van een pad kun je niet spreken. Het gras staat er tot heuphoogte. Het lijkt verderop steeds beter te worden, maar dat is bedrog. Het zijn hele zware kilometers zonder veel romantiek.
Prachtige natuur, maar nog een beetje wilder dan we wilden.

Ze hebben er in Arnemuiden hartelijk om moeten lachen. Aan de andere kant van het water loopt gewoon een wandelpad over de dijk. Het vrijerslaantje.

2008: Ik ben voor het eerst in Arnemuiden - met een broer, schoonzus en twee nichtjes. We passeren het Chinese restaurant, waar kort daarvoor die verschrikkelijke brand is geweest, de kerk met de-klok-van en op het plein het beeld van de visleurster. We bezoeken Museum Arnemuiden, 't Uusje van Eine en de werf van Meerman.

In het museum vertelt gids Kees van Belzen dat de laars op het schip in het museum van zijn opa is geweest. Die is van zee niet teruggekomen. Het maakt diepe indruk op m'n nichtje - toen 16. Opa van Belzen is een van de vissers die worden bezongen in "De klok van Arnemuiden", een lied waarvan ik lang dacht dat het een feestnummer was, tot ik beter naar de tekst ging luisteren: Als de klok van Arnemuiden / Welkom thuis voor ons zal luiden / Wordt de vreugde soms vermengd met droefenis / Als een schip op zee gebleven is.

26 juni 2013: Vandaag ben ik alweer in Arnemuiden voor wat een onvergetelijke ervaring zal worden. Ik heb al veel gehoord over ' t Winkeltje van Thona. Iedereen die het over klederdracht heeft, noemt vroeger of later dat winkeltje als dé plek waar je precies die stoffen en stofjes kunt vinden die je zoekt. Ik heb begrepen dat 't winkeltje dicht is en een plek heeft gekregen in Museum Arnemuiden. Dat laatste blijkt inderdaad het geval, maar het winkeltje zelf ... dat is ook nog steeds open. Het is daar schuin tegenover dat kapitein Otje wordt aangekleed als erremusse door Corrie van Thona.

WORDT VERVOLGD