kapitein tje: ringrijden in zoutelande
 
     
home | volgende >>

De rijder zit voorover gebogen op het paard. Arm en schouders stil. Hij voelt, in perfecte balans en timing, de galop aan. De rijder is geconcentreerd, volledig van de buitenwereld afgesloten. Zijn blik gefocust, hij trekt een denkbeeldige lijn van de punt van zijn lans naar de ring. Het neerkomen van de hoeven lijkt geen geluid te maken, maar het zand spat alle kanten op. 't Is voorbij in een vloek en een zucht. De ring is gestoken, of niet ...

Ringrijden in Zoutelande. Toen ik jong was, ging ik niet bij ringrijden kijken. Ik had niks met paarden, kende de spelregels niet en ben niet op Walcheren geboren. Ik liep er langs, voorbij en verder. Als je jong bent, heb je wel wat anders te doen...
Als ik andere vakantiegangers uit mijn generatie vraag wat zij indertijd vonden van het ringrijden, duiken drie woorden steeds op: groot - kont - stank. Maar ze denken tegelijkertijd dat het voor toeristen bedoeld is. Het lijkt mij een hele klus als je ringrijden - groot, kont, stank - wilt promoten als toeristische attractie, maar: is ringrijden wel voor toeristen? Waar komt ringrijden eigenlijk vandaan? En wat zijn de spelregels? Heeft ringrijden toekomst?

waar komt ringrijden vandaan?