kapitein tje

wat willen we bewaren?  

mariël otten 2019 © id img txt

     
DE TEGELWEG
ZWINNESTRIJD

Handen af van het Wad

WAAR WIJ WONEN

* Dit is mijn hof

* Terug op 't Gat

STRIJD OM HEDWIGE of: de waanzin van ontpoldering en ontbossing

Oorlog op Doel

Meer of minder Schooorlse duinen

Cleene Hooge: bouwen om het geld

BLOEMKOOL VAN HET LAND: Gekke koeien, pestvarkens, plofkippen ... en stikstof

De laatste boer & koe in de wei
Het spek van slager Blom
Alpenkoeien in Tijnje
 

alpenkoeien in tijnje

2018 © mariël otten [txt] 13 februari 2010 © otje [img]

Wat een bijzonder bezoek is dit. Het is 13 februari 2010. We zijn in Friesland om Sint Piter te onthalen in Grou. Gisterenavond waren we al bij slager Blom in Workum en vandaag doen we nog meer boodschappen, o.a. dus hier in Tijnje.
Appie Oosterloo en Mia Stark zijn hele lieve mensen maar kijken toch een beetje de kat uit de boom. Je kent het wel. Stadsmensen. Ze laten ons een filmpje zien van heren-in-pak die hier laatst op bezoek waren. Ze stonden op de wei toen een ringtone te horen was. Een van de heren trok zich terug van het gezelschap om ongestoord te kunnen telefoneren. Een van de koeien vond dat wel interessant en liep er sloompjes achteraan. De heer-in-pak werd er nerveus van, stapte van de koe weg en begon dat steeds sneller te doen. De koe ook ... Aan het einde van het filmpje is de man-in-pak serieus aan het hollen - de koe erachteraan. Appie en Mia liggen voor de zoveelste keer blauw van het lachen. Ik geloof dat ze geen televisie kijken, maar dit filmpje hebben ze wel honderd keer gezien en ze worden het niet moe anderen ermee te plezieren.
Stadsmensen. Ik schuif wat ongemakkelijk op m'n stoel. Ik zou niet eens vrijwillig in een wei met koeien gaan staan.

De tekst gaat verder onder de foto.

In het boek Het spek van slager Blom staat ook een verhaal over de zoogdierenboerderij met camping "Romsicht" in Tijnje. God ja, die tipi's, dat was ook zo'n verhaal. Daar kwam toch echt een indiaan het erf opgelopen!?

Ik lees in het boek dat de Oosterloo's niet méér koeien houden dan je bij naam kunt kennen. Ze hebben geen wurghypotheek, ook geen auto, geen kranten- of tijdschriftenabonnement, geen centrale verwarming en ze kopen hun kleren meestal in de kringloopwinkel.
Ze gaven hun melkveebedrijf op toen de directieven van de zuivelfabriek nog strikter werden en de tankwagens groter. Zo'n grote tankwagen voor 60.000 in plaats van 16.000 liter kon niet manoeuvreren op het erf.
Appie en Mia waren ook ongelukkig met het zogeheten Keten Kwaliteits Protocol dat boeren dwong om kalveren op melkpoeder groot te brengen (omdat bij moedermelk een risico op paratuberculose zou zijn).
Daarom begonnen ze opnieuw, nu officieel "biologisch", met zoogdieren van een vleesras. Het werden Simmentaler bergkoeien.
Een verrassing was dat je in het Friese Tijnje met maar 1,4 koe-eenheid per hectare precies dezelfde EU-inkomenssteun ontving voor "extensieve veeteelt" als de Oostenrijkse bergboeren. "Zo'n regeling is vast niet door een Nederlander bedacht", zegt Mia (2003:39).
De kalveren op Romsicht drinken een heel jaar bij hun moeder (een half jaar is voldoende voor het etiket "biologisch") en houden vast aan de horens. De roodbonte Simmentaler heeft gemarmerd vlees (vetter, geaderd), wat voor de supermarkt reden is om er minder voor te betalen. De Oosterloo's begonnen het vlees daarom in een eigen winkel te verkopen. Er bleek voldoende (en groeiende) vraag naar te zijn.
Heerlijk vlees - en daarom waren we die koude februarimiddag op bezoek. Foto: we verlaten Romsicht met heel veel aardappelen.

Nog niet zo lang geleden hoorden we van vriendin Annie die in Tijnje gewoond heeft en ons meenam naar de boerderij dat de Oosterloo's gestopt zijn met de koeien en de boerderijwinkel is gesloten. Inmiddels is de boerderij verkocht en genieten Appie en Mia van een welverdiend pensioen.