kapitein tje

wat willen we bewaren?

 

mariël otten 2020 © id img txt

     
Zwinnestrijd [2018]
Bescherm de kust
Het Victoriahotel & de Slag om de Nieuwmarkt [2019]
De laatste boer & koe in de wei [2018]
Het spek van slager Blom [2018]
Alpenkoeien in Tijnje [2018]
Kappen met kappen [2020]
 

Zouden we het Naardermeer missen? of het Zwin en het Wad? Misschien de grachtengordel van Amsterdam? De laatste twee zijn inmiddels Werelderfgoed dus we zijn er misschien wel trots op. Maar wie leegte of stilte of duisternis wil bewaren, wordt al gauw voor dwaas uitgemaakt. Wie weet nog dat het Naardermeer de randstedelijke vuilstort zou worden - en dat er vergaande plannen waren om het Wad in te dijken, het Zwin te asfalteren, de Nieuwmarkt en Jordaan te slopen.

Het aanblik van de eerste keer dat ik ze zag, zal ik nooit vergeten. Het sloeg me als het ware in m'n gezicht. Het was het totaalbeeld dat binnen kwam. En dan vooral die schaduw achter het raam. Er woonden nog gewoon mensen! Daarna werden het krotwoningen genoemd, maar eigenlijk waren alleen de schaduwen achter het raam verdwenen.

De eerste keer dat ik ze zag, nam ik geen foto. Maar alle keren daarna stapten we even af.
De foto hierboven is van 20 juni 2013. Er wonen geen mensen meer en het huis ernaast is al verbouwd.

Het is een manier van leven die ophoudt. Het was er eerst heel erg lang. Dan is er nog 'n stukje. En dan is het weg. Voorgoed verdwenen, voltooid verleden tijd.
Ik noemde dit blok "mijn" huisjes en bedoel daar niks verkeerds mee. Lange tijd wist ik ook het juiste adres niet. Ik zei steeds: "We fietsen nog even over het Kalfhoeksepad, langs mijn huisjes".

Uit Google Street View (september 2014) begrijp ik dat de andere woning inmiddels ook helemaal is opgeknapt.

De eerste foto van "mijn huisjes" maakte ik pas de tweede keer. En elke keer als we in de buurt zijn, fietsen we er even langs, als om een oude kennis te groeten. Die "oude kennis" is nu helemaal opgeknapt. Het grootste pand links is een ruime vakantiewoningen geworden en het is niet eens lelijk.
Check hier informatie over vakantieverhuur van Westhovenseweg 3 (Aagtekerke).

Renesse in Andere Tijden

 Bij alle drukte die een zomerseizoen met zich meebracht, was één ding duidelijk: op 1 september was het dorp weer van ons. Dan was het seizoen echt afgelopen en daar waren velen wel aan toe ook. De uittocht begon al enige dagen daarvoor. Huizen werden schoongemaakt, strandhuisjes afgebroken en opgeslagen. Het dorp werd wat opgeruimd. Noodzakelijke reparaties konden worden uitgevoerd en we spraken weer onze eigen taal. Wat overbleef waren verhalen en kiekjes. 
Maurits Schoenmaker in Zoutelande verhaalt het verleden

"Het dorp" van Wim Sonneveld, het goede leven, de gouden jaren - voor mij is dat een rustig dorpje in het zuiden aan de zee. Wie het nog van vroeger kende, komt terug en is tevrêe. Maar de zee is Westerschelde geworden. Heel lang bleef dat zo, maar de zee is Westerschelde gewpprden. Er is de afgelopen vijftig jaar onvoorstelbaar veel veranderd.

WORDT VERVOLGD