Uitgangspunt

Tegenwoordig hoor je het van alle kanten: de mens is een bijzondere aap op één van de takken van de evolutieboom. Toch druist het nog steeds in tegen een heleboel dingen die we daar in die boom soms dromen en denken. Als de mens met zijn bijzondere geest geëvolueerd is, betekent dat bijvoorbeeld dat een dergelijke geest eerder een gevolg is van evolutie dan haar eerste oorzaak. Het geloof in een apart domein van de geest is fantasie en we moeten de traditionele tegenstellingen tussen natuur en bovennatuur, stof en zin, dier en mens flink bijstellen.

Onze geest lijkt steeds meer een aanpassing of een bundel met aanpassingen. Maar waarom doen wij dan eigenlijk zoveel meer dan louter overleven - waarom doen we ook aan inleven, scheppen we schoonheid en zoeken we waarheid (althans, soms)? Waarom ontstond er een aap met zulke wonderlijke eigenschappen? Met dit soort vragen heb ik mij veel beziggehouden. Een aantal van mijn teksten kunt u hier downloaden door op de titels te klikken (let op het aantal pagina's!)

Naar mijn smaak verklaart de evolutie veel eigenaardigheden van ons kenvermogen, ons handelen, onze moraal en onze samenleving. Een evolutionair perspectief stelt ons bovendien soms in staat beter met deze eigenaardigheden om te gaan. Maar dan moeten er wel allerlei misverstanden over evolutie overwonnen worden. Het is nog een hele klus om te laten zien hoe de stukjes van de wijsgerige puzzel in elkaar passen - om tot een houdbaar evolutionair naturalisme te komen.