Onderstaand artikel verscheen in het AD van maandag 28 augustus 2012 op pag. 12; hier die hele pagina 12 in pdf-formaat.

IEDEREEN WEET NOG WAAR HIJ WAS EN WAT HIJ DEED

'Het was 'n
magische
tijd voor
iedereen'

foto
Voor Paul Klein was de maanlanding het begin van hobby. Hij heeft inmiddels zes- tot zevenduizend spe-
ciale krantenedities over memorabele gebeurtenissen in de wereld. FOTO MARNIX SCHMIDT

NAARDEN - Neil Armstrong en de maanlanding in
1969: miljarden mensen hebben er een herinnering
aan, als een magisch moment uit hun jeugd, als een
dag om nooit te vergeten of als een richtingbepa-
lende inspiratie voor de rest van hun leven.

JEROEN DE VREEDE

En weg was de huisarts . . . 20 juli
1969 was een hectische dag in de
boerderij van Maaike Wander in
Hekelingen, het huidige Spijkenisse.
Beneden op de televisie is de
maanlanding te zien, maar boven
in de slaapkamer ligt Maaike te be-
vallen. "De huisarts liep van de
slaapkamer boven naar de woonka-
mer beneden. Om te zien hoe het
met mij ging én om niks van de
maanmissie te missen", vertelt
Maaike Wander.
Later kwam zelfs de vrouw van de
huisarts erbij – wel zo gezellig – en
pas veel later, tegen de avond kwam
foto
Marja is net geboren, op de dag
van de maanlanding.
een kerngezonde dochter, Marja, ter
wereld. "Natuurlijk heb ik helemaal
niets van de uitzending meegekre-
gen, maar iedere 20 juli denken we
natuurlijk terug aan dat bijzondere
moment."
De herinneringen aan de maan-
landing in 1969 zijn legio. Het is zo'n
moment als in 1963 de moord op
Kennedy; iedereen weet nog waar
hij was en wat hij deed. Voor Paul
Klein
uit Naarden was de maanlan-
ding het begin van een levenslange
hobby. De speciale krantenedities
met de verslagen van de maanlan-
ding waren de eerste van een nog al-
tijd groeiende krantencollectie van
bijzondere gebeurtenissen; zes- tot
zevenduizend tot nu toe, schat hij.
"Het was zo'n bijzonder moment
om mee te maken. Al die jaren ston-
den bol van ruimtevaart en tech-
niek, met de reizen van de Sovjet-
Unie en als kind met de boeken van
Kuifje naar de maan.
Uit de kranten van Klein spreekt
zonder uitzondering enorme be-
wondering voor Armstrong en zijn
collega's. En verbazing zelfs, dat het
allemaal mogelijk is en goed is gelo-
pen.
Regisseur Rudolf Spoor kan die
grenzeloze fascinatie en verwonde-
ring beamen. Hij regisseerde de
urenlange live-uitzending over de
landing, met de legendarische Henk
Terlingen ('Apolllo Henkie'). als pre-
sentator. Het publiek in de zaal,
onder wie de ministers Luns en
Klompé, durfde amper te applaudis-
seren, herinnert Spoor zich. "De
spanning was zó ontzettend groot.
We wisten vantevoren dat er tijdens
de landing geen live-beeld zou zijn.
Dat hebben we opgelost met een na-
gebouwd maanlandschap en een
schaalmodel. Henk Terlingen ver-
taalde de Engelse radioboodschap-
pen."
Enkele maanden later zou Spoor
de bemanning zelf de hand schud-
den tijdens een Europses tour. Een
ding zit Spoor als echte regisseur
nog altijd dwars: "Dan stuur je de
eerste mens naar de maan, de eerste
van de hele mensheid en dan heb je
er geen foto van! Onbegrijpelijk! De
beroemde fot is Buzz Aldrin. Van
Armstrong is slechts één onscherp
videobeeld. Echt een grote misser."
Een van de vele kijkers naar de
uitzending was de latere sterren-
kundige Theo Jurriëns. Als 8-jarig
jochie had hij twee grote idolen:
Joeri gagarin en na juli 1969 Neil
Armstrong. "Natuurlijk droomde ik
van de ruimte, van de maan, van
ruimtereizen maken. Ik vond mezelf
alleen niet stoer genoeg om astro-
naut te worden, dus ik heb het bij
sterrenkunde gehouden".
De 8-jarige Theo stuurde zowel de
Amerikanen als de Russne brieven
met vragen om foto's, documenten -
alles eigenlijk. "Als ik antwoord
kreeg, en dat was vaker van de Rus-
sen, dan rende ik naar de biblio-
theek om d Engelse tekst te verta-
len. Het was een magische tijd. Ik
heb nog wel eens geklaagd bij de
PTT over een postbode omdat een
brief van de NASA verfrommeld was
aangekomen". . .