| Indisch Beeldverhaal |
Vandaag is morgen gisteren |
Patrick Wouters |
||||||||||||||||
| Introductie Deel 1 Deel 2
|
Van jongs af aan ben ik
gefascineerd door het Indische verleden van mijn familie. Bij mijn Indische ooms en tantes zag ik de foto's op de dressoirs of aan de muur en bladerde ik graag door de albums met foto's van vroeger. Intrigerende foto's die zo uit de boeken van Rob Nieuwenhuys of Hein Buitenweg leken te komen. Toch herkenden zij in eerste instantie weinig van zichzelf in die boeken. Zij hadden zo hun eigen beelden en verhalen. Het Indische verleden verdween naar de achtergrond en werd pas weer toegelaten in hun leven, nadat ze hun stek hadden gevonden in de Nederlandse samenleving. Mijn opa van vaderskant heb ik niet gekend. Slechts een handvol foto's van hem is bewaard gebleven. Foto's waarover niemand meer iets vertellen kan. Een enkele keer geeft een bijschrift uitsluitsel. Schelte Wouters werd geboren in Pemalang op 29 december 1901 als derde kind van Schelte Wouters (de "Indische stamvader") en Hermine Pauline Pratje. Begin twintigste eeuw woonde de familie Wouters in Pekalongan. De archieven houden het echter op "wonende in de omgeving van Cheribon". Schelte senior werkte in die tijd op de Suikerfabriek Adiwerna in Tegal.
De oudste foto die ik van mijn opa heb, is gemaakt ten tijde van de Eerste Wereldoorlog. Zijn vader was toen al overleden (1916). Met zijn broers kwam hij in een weeshuis terecht. Over zijn omzwervingen op Java is niet veel bekend; er valt wel veel over te fantaseren ... Later kwam hij onder de hoede van zijn zwager Lucien van der Velde, eigenaar van Apotheek de Vriendschap in Soerabaja. Lucien was getrouwd met Scheltes halfzuster Catherine, de oudste dochter van Schelte senior uit zijn eerste huwelijk met Lientje Barentz.
© Patrick Wouters |
|||||||||||||||||