Groene Taille Comité

Correspondentieadres:
Oude Rijksweg Zuid 7a
6114 RC Susteren
Tel: 0641513486

 

Nieuwsbrief September 2006

Nieuwsbrief:

Susteren, 23 September 2006,

Via Dagblad de Limburger is bekend gemaakt dat de Grontmij een masterplan, genaamd Landgoed Lemborgh, heeft ontwikkeld voor in- en nabij het Limbrichterbos. In het masterplan zijn o.a opgenomen, seniorenwoningen, een paardenpolobaan, clubfaciliteiten, parkeervoorzieningen, infrastructuur een burgerking restaurant en wel het meest ambitieus een 18 of 27 holes golfbaan met oefenbanen. Totale oppervlakte ongeveer 140 ha. Het Groene Taille Comité heeft op 7 september een gesprek gehad met Grontmij waar zij hun plannen hebben gepresenteerd. Naar aanleiding hiervan heeft het Comité de Grontmij een brief geschreven. Deze brief is tevens verstuurd naar alle overheidsinstanties en organisaties die op enigerlei wijze zijn betrokken bij het plan om hen te informeren over de vragen en visie van het Groene Taille Comité.


Wij beperken ons in de brief in eerste instantie tot een aantal vragen die betrekking hebben op het golfterrein in relatie tot ecologische aspecten en de biodiversiteit in het plangebied.
Voorop gesteld; het Groene Taille Comité is net als vele burgers en instanties van mening dat het Limbrichterbos in zijn huidige hoedanigheid impulsen nodig heeft die leiden tot versterking van natuur en landschap. Het Limbrichterbos valt onder de Ecologische Hoofdstructuur (EHS).
Dat betekent dat het gebied hoge natuurwaarden in zich draagt. De overheid heeft de keuze gemaakt dat in dit gebied enkel activiteiten kunnen plaatsvinden die de huidige ecologische waarden niet aantasten maar versterken. Hoewel het buffergebied (nog) niet is aangewezen als EHS gebied zijn de meeste in het bos en de bosranden verblijvende diersoorten voor voedsel aangewezen op dit buffergebied. Het bos heeft hierbij de functie van dekking en nestgelegenheid. Het Limbrichterbos is een typisch loofbos met aangrenzend landbouwgebied met weiland, graan- en akkerbouw.
   Foto 1: Limbrichterbos is een loofbos dat bestaat uit
   vele oude grote loofbomen.

Het gebied biedt daardoor ruimte aan soorten die gebonden zijn aan dit biotooptype. Zoogdier- en vogel-soorten waaronder rode lijstsoorten maken gebruik van het buffergebied als voedselgebied. Denk hierbij aan muizen voor roofvogels en uilen, vossen en marterachtigen. Grassen en kruiden voor reeën, hazen en konijnen. Zaden en insecten voor soorten als patrijs, geelgors, veldleeuwe-rik en fazant. Juist het buffergebied is in dit opzicht van cruciaal belang.

Ons is bekend dat golfterreinen grenzend aan het stedelijk gebied in monotone landbouwcultures en dennenplanta-ges, waar nauwelijks diersoorten kunnen leven, een toe-gevoegde natuurwaarde kunnen hebben. Immers door de aanleg van waterpartijen en boomgroepen ontstaat een nieuw habitat. Het Limbrichterbos is hiermee niet vergelijk-     Foto 2: Het buffergebied bij het Limbrichterbos
baar.                                                                                          bestaat uit weilanden en akkers.

In de huidige opzet van het plan zal het buffergebied van het Limbrichterbos echter vrijwel geheel opgaan in golfterrein waardoor het bestaansrecht van het bos en de dieren die hierin leven vrijwel komt te vervallen.

Wij hebben de Grontmij gevraagd, ons aan te geven hoe het golfterrein qua biotoop wordt ingericht zodat de huidige dier- en plantensoorten niet verloren gaan maar ook hoe zij denkt het gebied voor deze soorten te versterken.
Rust en dekking zijn voorwaarden dat diersoorten de voedselbronnen ook kunnen benutten.
Wij hebben Grontmij gevraagd hoe zij de bufferzone menen in te richten dat deze soorten voldoende rust (voorkomen van verstoring door mensen en materieel) en dekking kunnen vinden.


   Foto 3: Golfterrein contra het huidige boerenlandschap rond het Limbrichterbos waar Grontmij een golfterrein
   wil maken.

Tijdens onze bijeenkomst heeft Grontmij aangegeven dat bij de inrichting van het plan das en ree de indicatorsoorten zijn en als zodanig richtinggevend bij de uitwerking van het plan. Het zijn beide soorten die sterk afhankelijk zijn van het bosrandgebied. Het ree heeft, afhankelijk van het voedselaanbod, gemiddeld 200 meter gevarieerde bufferzone met dekking en rust nodig om te foerageren. Kruiden, verschillende grassoorten, bieten en jong graan vormt het hoofdvoedsel van het ree. De das is een soort die hoge habitateisen stelt en qua voedsel afhankelijk is van kleine prooidieren zoals muizen, nestjongen van konijnen, engerlingen, kevers, regenwormen, slakken, fruit, haver en maďs. Geen voedsel geen dieren!


   Foto 5: De das moet het vooral hebben van regen-         Foto 6: Het ree heeft rust en dekking nodig en vooral
   wormen, kevers, haver en kleine zoogdieren.                  boerenland om te overleven
.

                                                                                                 Foto’s: Michiel Schaap www.home.zonnet.nl/mcj.schaap

Het zijn beide soorten die zich territoriaal gedragen en dus in de directe nabijheid van hun gebied voedsel halen. De das en het ree zijn bovendien zeer verstoringsgevoelig.
De vraag die we aan Grontmij stellen is hoe zij denken dat het golfterrein kan voldoen aan de gestelde habitateisen van das en ree?

Wilt u reageren op deze nieuwsbrief, neem dan contact met ons op.

- Groene Taille Comité

Copyright © Groene Taille Comité | Home | Contact