Groene Taille Comité

Correspondentieadres:
Oude Rijksweg Zuid 7a
6114 RC Susteren
Tel: 0641513486

 

Persberichten

Dagblad de Limburger:
 

                    Lokale en provinciale politici duiken in de Gebiedsvisie de Groene Taille. Kort door de
               bocht: wilde dieren willen van oost naar west lopen, maar botsen op heel wat barrières
               van noord naar zuid: de A2, het spoor, de Rijksweg, het kanaal. Waar blijft de balans?


‘Alleen aan de voorkant kun je eisen’


               DOOR CHANTAL HAMERS
 

SUSTEREN

„Hier kun je je geen foutje permitteren.” Peter Versloot van het Groene Taille Comité staat bovenop de brug over de snelweg A2 bij Roosteren en kan per windrichting een knelpunt aangeven. Het comité wil de leefbaarheid in dit smalste stuk Nederland op peil houden. Verharding en bouw, even niet. Nu is de natuur aan de beurt.
       Vanaf de brug heb je goed overzicht op de ‘bottleneck’. Flarden laag groen tussen de nodige infrastructuur. Een klaverblad met op- en afritten van de snelweg, een enorme reclamemast in het maïsveld, hoog opgestapelde containers, industrieterrein Holtum-Noord, de dijk met daarachter het kanaal.
       Uitgerekend Susteren noemt de provincie de natuur een ecologisch belangrijk knooppunt. „De natuur in dit gebied wordt heel hard geraakt omdat het zo smal is”, vindt Versloot. „Voordat de A2 verbreed wordt, moet je kijken waar je plekken creëert waar dieren wél nog kunnen migreren richting Grensmaas en het Duitse achterland.”
       Echt-Susteren telt enkele natuurgebiedjes, waarvan het comitié bepleit dat die met elkaar verbonden blijven. „Anders komt er geen ree meer in of uit.” De leden zijn dan ook niet te spreken over de hoge hekken die ProRail langs de rails heeft geplaatst op cruciale oversteekplaatsen voor dieren.
       Politiek zeggen ze niet te ambiëren, hoewel het comité die nu souffleert. „Politiek dichter bij de mensen kun je ook omdraaien” zegt Har Pluijmakers. „De gemeente heeft te weinig visie, te veel hapsnapbeleid.
       Met onze visie breng je mensen bij elkaar.” „De natuur, de recreatie is de sterkte van Susteren”’ vindt Marianne Leenders. Het bindt bovendien de leden van het comité, die verder zeer verschillend zijn: Versloot, de nuchtere accountmanager versus Pluijmakers, de idealistische natuurmissionaris.
 

 
Marianne Leenders, Har Pluijmakers en Peter Versloot strijden voor een beter evenwicht tussen natuur en infrastructuur in Susteren.
foto Rob Oostwegel

       Paradepaardje in de nota die politici nu bestuderen, is een ecoduct: een brede brug waarover wilde dieren de A2 en zelfs het Julianakanaal trotseren. Waarom niet inzetten op bufferzones, de voedselgebieden voor zoveel dieren, die een stuk makkelijker en goedkoper te realiseren zijn? „Je moet hoog inzetten als je een serieuze gesprekspartner wilt zijn”, denkt Versloot. „En dat ecoduct komt er echt hoor”, verzekert Pluijmakers. Inderdaad, de provincie en het ministerie propageren zo’n grootschalige voorziening ter hoogte van Susteren. „Ook is een tunnel onder de provinciale weg nodig. Voor het spoor dient de duiker in de Middelsgraaf vervangen te worden door een ecoduiker”, stelt het ministerie voor Landbouw en Natuurbehoud verder op haar website.
       Pluijmakers wil maar aangeven dat ’ie niet doorslaat als natuurmens. Al staat hij lyrisch langs de akker aan de rand van het IJzerenbos. „Kijk, een kiekendief. Daar nog een, met een witte stuit. Er zijn maar vijftig paren in heel Nederland.” Om er meer te krijgen, zou dit stukje Nederland weer moeras moeten worden, wat het ook was. Gevarieerde lage begroeiing, dát is van levensbelang. „Je kunt geen infrastructuur vermijden”, concludeert Versloot. „Maar je kunt nu al meedenken over plannen. Wel een reclamemast, maar na 23 uur het licht uit bijvoorbeeld. Want alleen aan de vóórkant van de besluitvorming kun je eisen.”

woensdag 15 januari 2006

Bron: http://mgl.digi-dition.nl/daily/2006/2/15/MGL/RO/13/articles/artikel_DDL_1DA_20060215_73_730.php
 

Copyright © Groene Taille Comité | Home | Contact