St Antonius - H. Laurentiusparochie

Ga naar de inhoud

St Antonius

Liturgie > Bijzondere vieringen
De verering van Sint Antonius Abt (Sint Tuënis) op zijn naamdag, 17 janauri, heeft in de parochie van Bemelen een eeuwenoude traditie. Het brengt het pelgrims op de been die naar Bemelen komen. De traditie, die in versukkeling was geraakt, werd in 1979 nieuw leven ingeblazen koor het kerkelijk mannenkoor Sint Cecilia, dat dan een aparte Latijnse mis zingt en de St. Antoniushymne ten gehore brengt. Tijdens de mis wordt het Sint Tuënisbrood gezegend dat, volgens de traditie, heilzaam is voor mens en dier. Na afloop is dan de traditionele winterkermis in het café, tot in de late uurtjes.
Het beeld van Sint Antonius dat tijdens de Antoniusvieringen op 17 januari elk jaar in de kerk van Bemelen wordt geplaatst stamt uit de 16e eeuw. Dit beeld werd rond 1950 uitgeleend aan het Bonnefantenmuseum, maar is in 1997 grondig gerestaureerd en teruggebracht naar Bemelen.
Wie was St. Antonius (St. Tuënis)?
De ouders van Antonius waren welgestelde Egyptische boeren. Het waren principiële christenen in een vrijwel heidense omgeving. Antonius werd geboren omstreeks het jaar 251. Toen Antonius twintig jaar was, stierven zijn ouders. Hij gaf alle bezittingen aan de armen en trok zich in eenzaamheid in de woestijn terug. Eerst woonde hij 35 jaar in een grafkelder, uitgehouwen in de rotsen, in de buurt van zijn geboortestad Koma.

Daarna woonde hij nog 20 jaar aan de andere kant van de Nijl. Vervolgens trok hij zich terug in een oase in de woestijn. In deze woestijn had Antonius veel te lijden onder bekoringen. Hier voegden andere christenen zich bij hem en vormden een van de eerste gemeenschappen van monniken. Daarom is hij bekend als de vader van het kloosterleven. Antonius stierf in het jaar 356. Al snel na zijn dood werd hij heilig verklaard. Hij staat ook bekend als Antonius de Grote, Antonius de Kluizenaar of Antonius Abt.
Honderden jaren later begon men in Europa met de verering van Sint Antonius. In de elfde eeuw werd een kloosterorde, de Antonieten, gesticht door de Franse edelman Gaston te Didier de la Motte. Hij stichtte deze orde uit dankbaarheid omdat zijn zoon van een ernstig ziekte, St Antoniusvuur genaamd, werd genezen. Deze kloosterorde hield zich vooral bezig met ziekenverzorging. In de bloeitijd onderhielden zij liefst 369 hospitalen en gasthuizen.

Ook in Bemelen is waarschijnlijk een klooster van de Antonieten geweest, gelegen in Sint Antoniusbank. In de zestiende eeuw behoorde het gehucht Sint Antoniusbank tot de Commanderij der Antonieten te Maastricht. Deze Commanderij voerde het bestuur over de Sint Antoniusbank.

Sint Antonius dankt zijn grote bekendheid vooral aan het feit dat hij vereerd wordt als patroon tegen besmettelijke ziekten bij mensen en dieren. Zijn naamfeest wordt gevierd op 17 januari. En het is op deze dag dat sinds mensenheugenis velen naar Bemelen komen om St. Antonius te vereren en de broden te laten zegenen.
Sint Antonius wordt meestal afgebeeld met een staf bekroond met de letter Tau ( Ͳ ). Deze Tau werd het embleem van de Antonieten. Bij vele afbeeldingen van de heilige zien we vaak een varken, een fakkel, een boek, een klokje, een rozenkrans en een duiveltje.

Het beeld van Sint Antonius dat zich in onze kerk bevindt dateert uit de zestiende eeuw.
Sint Antonius abt is niet te verwarren met Sint Antonius van Padua die vaak wordt aangeroepen om zoekgeraakte zaken terug te vinden.
Parochie H. Laurentius - Bemelen
Terug naar de inhoud