Van de bisschop - H. Laurentiusparochie

Ga naar de inhoud

Van de bisschop

Nieuws
Boodschap voor Aswoensdag 2022

Broeders en zusters in Christus,

We hebben ze net achter de rug: de Olympische Winterspelen, waarbij de winnaars
op de bovenste tree met het goud in hun handen zich de besten mogen noemen.
Winnaar, triomfator, beter en sterker willen zijn, is een menselijke trek van alle tijden.
Het verhaal gaat dat wanneer in de oudheid de winnaar van een veldslag een
triomftocht door Rome hield en met groot gejuich werd binnengehaald, op de
zegenwagen een slaaf achter de veldheer stond en hem regelmatig in het oor
fluisterde: “Bedenk dat je maar een mens bent!,” om te voorkomen dat de triomfator
zich verheven zou voelen.

‘Gedenk mens, van stof ben je gemaakt en tot stof zul je terugkeren.’ Er komt een
dag, voor iedere overwinnaar, voor ieder die op de bovenste trede van het
erepodium of van het leven heeft gestaan, dat hij of zij verzwakt raakt en aan het
einde van het bestaan is gekomen. Deze vergelijkbare woorden, die de slaaf in het
oor van de triomfator fluisterde, horen we op Aswoensdag opnieuw. Ieder van ons
persoonlijk: ‘Gedenk mens van stof ben je gemaakt en tot stof zul terugkeren.’
Memento mori: Gedenk dat je sterfelijk bent.

Op Aswoensdag worden we er dus aan herinnerd dat we maar een beperkte tijd op
aarde hebben. Enerzijds kan dat besef ons triest en moedeloos maken. Anderzijds
kan het ons ook aanmoedigen om de kostbare tijd die we hebben, zo goed mogelijk
in te vullen. Zowel in relatie tot onszelf als tot de ander en tot God.

Onze kwetsbaarheid is groter dan onze kracht. We hebben dat de laatste jaren
ervaren. Wie had twee jaar geleden met carnaval kunnen vermoeden dat wij mensen
twee weken later door een piepklein virusje in onze zo goed georganiseerde
maatschappij onze eigen kwetsbaarheid zouden ontdekken als zelden tevoren?
‘Gedenk mens van stof ben je gemaakt en tot stof zul je terugkeren.’
Misschien dat de gebeurtenissen in deze laatste twee jaren mensen angstig
stemmen. Dat zij ons ‘als de dood’ voor de dood maken. Wees voorzichtig, want het
leven kan zo gedaan zijn. En dat is zo. Elke dag kan onze laatste zijn. Voor ieder van
ons komt ooit het moment van sterven.

Waarom zouden we onszelf moeten herinneren aan ons sterven? Het is iets dat
iedereen onbewust wel weet, maar waar we liever niet bij stilstaan.
Met carnaval vieren grote groepen met al hun zintuigen feest: ogen, oren, neus, tong,
huid. Met het hele lichaam. En je geest? Die wordt vier dagen verdoofd, waarna op
Aswoensdag het afkicken begint. Zo is Aswoensdag de rituele schakel tussen
werelds genieten en daar afstand van doen. Het askruisje op je voorhoofd is een
symbool van het besef van vergankelijkheid. ‘Gedenk mens dat gij van stof zijt en tot
stof zult wederkeren.’

Dat is de kracht van Aswoensdag. Denk dan ook na over de dood en over de
sterfelijkheid van elke mens. Denk dan na over de dingen die echt tellen, over de
zaken die belangrijk zijn en die je echt wilt bereiken. En richt je hier dan ook op; niet
op een onbepaald moment, niet morgen, maar vandaag. Vandaag is de enige tijd die
we hebben, gebruik die tijd dan ook goed. Kom niet te laat tot de ontdekking dat er
dingen in het eigen leven zijn die meer en eerder aandacht hadden verdiend.
In de lijn hiervan wijst as er ons ook op dat we niet volmaakt zijn. We zijn niet alleen
'beperkt' in onze levensduur, maar ook onze 'kwaliteitsvolle' omgang in onze relatie
met onszelf, met anderen of met God laat soms te wensen over.

De dood is nog ver weg, denken we. En dus denken we er niet teveel over na, totdat
het moment dáár is en we beseffen dat we eigenlijk niet echt geleefd hebben zoals
we dat wilden doen.

Met het askruisje drukken we dan ook het besef uit dat we fouten en tekortkomingen
hebben en dat de vastentijd ons de kans geeft, gedurende de komende
veertigdagentijd ons hier bewust mee bezig te houden.
Daarbij gaat het er niet om dat we blijven steken in het besef dat we mensen met
fouten en tekorten zijn, maar veel meer dat er voor onze zonden, onze
kleinmenselijke kanten, vergeving is door Christus’ werk in ons. Dat de
onontkoombare dood niet het einde is, maar de doortocht naar het eeuwige leven
van Pasen.

De eerste prefatie van de Veertigdagentijd zegt het kernachtig als volgt:
“Want Gij gunt uw gelovigen de vreugde jaarlijks met een zuiver hart naar het
Paasfeest toe te gaan: dit is een tijd van meer toeleg op het bidden, van grotere
aandacht voor de liefde tot de naaste, een tijd van grotere trouw aan de sacramenten
waarin wij zijn herboren. Zo groeien wij tot de volheid der genade.”
Dat die genade vanaf deze Aswoendag ons mag doordringen en ons een zalig
Pasen mag brengen, opdat onze aardse daden eeuwigheidswaarde mogen dragen.

Roermond, Aswoensdag 2 maart 2022
+ Harrie Smeets,
bisschop van Roermond

Naschrift:
Gebed voor Oekraïne
Toen de bisschop deze tekst voorbereidde, was nog niet duidelijk hoe de situatie in Oekraïne zich zou ontwikkelen, vandaar dat er in de tekst geen verwijzing naar wordt gemaakt. Het is echter helder dat de oproep van paus Franciscus om op Aswoensdag in vasten en gebed extra aandacht voor de situatie in Oekraïne te vragen van harte door de bisschop wordt onderschreven.

Parochie H. Laurentius - Bemelen
Terug naar de inhoud