Vliegveld in Nazca

Ergens in het westen van Peru, niet zover van de kust ligt het plaatsje Nazca. Het is een onooglijk plaatsje, er is vrijwel niets te beleven en het opwindendste plekje in de buurt van het dorp is het vliegveld. Hier stijgen kort na elkaar cessna's op met een stuk of 5 belangstellenden. In een misselijkmakende vlucht van 20 minuten kan men kennis maken met één van 's werelds vreemdste fenomenen: de nazcalijnen.

De woestijn in die omgeving bestaat uit een bruine, steenachtige laag met daaronder een lichtere laag. De donkere laag werd afgegraven of weggekrast zodat de lichte laag tevoorschijn kwam. Vervolgens maakte men van het donkere zand opstaande randen langs de lichtere lijnen. Zo werd het contrast verhoogd en kon men de lichte lijnen duidelijk onderscheiden. Het doet een beetje denken aan je kindertijd, als je tenminste wegen voor je speelgoedautootjes hebt gemaakt op zandpaden door de bovenste laag steentjes opzij te schuiven.

De hoeveelheid lijnen is indrukwekkend. Ze lopen kriskras door elkaar over een gebied van 500 km2. Er zijn honderden lijnen en tientallen figuren, waarvan de spin, de aap en de kolibrie misschien wel de bekendste zijn.
 

Nazcalijnen

Maria Reiche

Omdat de lijnen vanaf de grond nauwelijks zichtbaar waren, duurde het tot 1941 voordat er serieuze aandacht aan besteed werd. Toegegeven, eerdere onderzoeken stamden uit 1926, maar die omvatten eigenlijk alleen de rechte lijnen. Zij werden voor het gemak Incatrails genoemd en men geloofde dat het lang vergeten paden waren waarlangs de Inca's processies hielden of zich verplaatsten.

In 1941 werden de lijnen "herontdekt" door Paul Kosok. Hij ontdekte dat één van de lijnen helder verlicht werd door de zon op de winterzonnewende van 21 juni dat jaar. Hij trok direct de conclusie dat de lijnen een astronomische kalender moesten voorstellen, een gedachte die werd overgenomen door zijn toenmalige assistente Maria Reiche.

Maria Reiche werd in 1903 geboren in Dresden. In 1932 ging ze naar Peru, waar ze gouvernante werd bij een familie in Cusco.
Toen ze na twee jaar weer terug naar Duitsland wilde werd ze door vrienden overgehaald om in Lima te te gaan wonen. Ze zou wetenschappelijk werk gaan vertalen.

Daar ontmoette ze Dr. Paul Kosok, een ontmoeting die haar leven zou veranderen. Ze kwam via hem in aanraking met de Nazcalijnen en zou de rest van haar leven gepassioneerd onderzoek doen naar de oorsprong en de betekenis van de lijnen.