Peru -  Tumbes

Contents

Peru

Amantani
Arequipa
Chivay
Cusco:
- City
- Incatrail (1)
- Incatrail (2)
- Incatrail (3)
- Machu Picchu
Ica
Lima
Nazca
Pisac
Pisco
Tumbes
Trujillo

Ecuador

Baños
Chualaceo
Cotacachi
Cotopaxi
Cuenca
Misahuallí
Otavalo
Quito
Riobamba

Bolivia

Alota
Coroico
La Paz
Laguna Verde
Salar de Uyuni (1)
Salar de Uyuni (2)
Uyuni


Back to gallery-index


List of photos on this website of sites occurring on The World Heritage List of UNESCO.
 
grens Ecuador - Peru

Er kan nog meer bij ...

Photo taken on December 9 2002

balk.gif

Next: Trujillo (Peru)

balk.gif

Vervolg Dag 19 9 december 2002 Maandag Grensovergang en verder naar Tumbes
De bus, hèt vervoermiddel van onze expeditie, brengt ons naar Huaquillas, sinds 1998 een grensplaats aan de grens met Peru, na het ondertekenen van het vredesverdrag tussen Ecuador en Peru. Hier moeten we uitstappen omdat de bus Peru niet ingaat. Daarna lopen we met onze rugzakken door een drukke marktstraat. Voor het vervoer naar Tumbes is alleen een minibus of colectivo voorhanden waar we met ze allen in moeten. Alle bagage wordt op het dak geladen, 't kèn net. Bij het douanekantoor van Ecuador lever ik het formuliertje in dat ik bij aankomst op het vliegveld van Quito kreeg, waarna ik in ruil een uitreisstempel in mijn paspoort krijg. En dan via een brug de grens over naar Aguas Verdes.
Bij het grenskantoor van Peru gaan Vogel en E. verder met een motorfietstaxi. Voor de statistiek en om toegang te verkrijgen vul ik natuurlijk een formuliertje in. Mijn paspoort en het formulier worden van een inreisstempel voorzien. De kopie van het formulier berg ik zorgvuldig op want over een maand moet ik dat bij de grensovergang naar Bolivia weer inleveren.
We komen deze reis voor het eerst aan de kust, een heel klein stukje van de 2400 km lange kustlijn van Peru, langs de Grote of Stille Oceaan, vroeger Stille Zuidzee genoemd, ook bekend als de Pacific.
In Tumbes is het tropisch warm. Eerst naar de bank om travellercheques te wisselen voor Sols.

bankstempel
Behalve het geld krijg ik ook een papiertje met een stempel.
Op het centrale plein, waar de politie rondjes rijdt, het beroemde Peruaanse gerecht
ceviche gegeten. Dat is rauwe vis of garnalen, gemarineerd in citroensap, met uiringen en gecombineerd met maïs en zoete aardappelen. Dit kun je met recht een echte binnenkomer noemen. ´s Avonds door de drukke hoofdstraat gelopen en daarna weer lekker gegeten, een warme schotel met calamares, garnalen en yucca onder een saus bestrooid met kaas. Met E. en D. ga ik nog wat drinken en die tropische nacht zijn we de laatsten die het plein verlaten.
Door de tafelventilator de rest van de nacht aan te laten staan heb ik goed geslapen.

Dag 20 10 december 2002 Dinsdag Aan het strand en verder naar Trujillo
Op de hoek bij ons hotel als ontbijt een broodje ham en een broodje warme chorizo met mostard gegeten.
Om half elf vertrekken we met een busje naar het strand. We hebben het strand voor ons alleen. De zon is bloedheet, onder een afdak kan ik in de schaduw blijven. Er zijn grote golven waarin het lekker duiken is. Anderen gaan langs de vloedlijn wandelen. Tegen het eind van de middag gaan we weer terug naar Tumbes. We rijden langs grote rijstplantages waar de net geoogste rijst ligt te drogen.
´s Avonds negen uur vertrekken we met de nachtbus naar Trujillo. E. en ik nemen een motorfietstaxi, die onze bagage maar net kan vervoeren naar het busstation. De rest gaat lopen.
In de bus trek ik mijn schoenen uit en val van tijd tot tijd in slaap. De bus rijdt langs de kust over de Panamericana door een woestijnlandschap. In het donker is er weinig te zien. Soms rijden we door een matig verlicht dorp, vergeleken met onze standaard waar bijna geen verschil is tussen dag en nacht. Overigens is op satellietfoto's die 's nachts zijn gemaakt te zien dat de kust van Peru ook goed verlicht is. Soms stopt de bus even om mensen in en uit te laten stappen. Naast me zit O. Halverwege de reis ligt ze naast haar stoel met haar hoofd op haar arm op de stoelzitting. Hierdoor kwam bij mij het beeld op van een wenende Maria Magdalena. Ik wordt weer helemaal katholiek tijdens deze reis. Ze zegt dat ze zo comfortabeler reist, dat heeft ze geleerd in Australië, ook berucht om zijn lange busreizen.
Vervolg: Naar de volgende badplaats: Huanchaco    Vorige: Varken aan het spit Chualaceo

 
  Photographs and text © J.M.Posthumus           E-mail: Hans Posthumus  
advertenties


Google



Privacybeleid Donatie