Hoofdstuk 3

30, 60 tot 90 jaar leugens, misleiding en bedrog

Rik Min

Al meer dan 60 jaar wordt de bevolking van West-Europa en de USA misleid en overspoeld met leugens over de bedoelingen van vrijheidsstrijders, socialisten en communisten. Het begon in de vijftiger jaren van de vorige eeuw met het zwart maken van de bedoelingen van Soekarno en Lumumba; en het eindigt maar niet. Men gaat maar door met het zwart maken van de bedoelingen van Arafat, Kabila en Castro.
De oorlog tegen Saddam en de oorlogen tegen JoegoslaviŽ lieten zien dat het demoniseren van tegenstanders werkt. Tegen Stalin en de Sovjet-Unie werkte het ook [1]. Misleiding heeft vele gezichten: hele leugens, halve waarheden, bedrog, uitlokking, omkoping, chantage, communisten bestrijden door andere vormen van communisme te steunen, enzovoorts. In de afgelopen 60 jaar hebben communisten er veel van aan den lijve ondervonden en kunnen registreren.

Eens waren landen als RoemeniŽ en Afghanistan gewone landen. Het Pentagon heeft echter nooit gewild dat die landen socialistisch bleven. Ze heeft ze jaar in jaar uit systematische ondermijnd. Zoveel miljarden er nu jaarlijks in de oorlog in Irak en Afghanistan wordt gestopt, zoveel geld werd er jaar in jaar uit gebruikt om het moreel van de bevolking in Oost-Europa te slopen.

Het is inmiddels aantoonbaar bewezen dat het Pentagon de laatste dertig jaar groepen in de moslimwereld opgezet en gebruikt heeft tegen de communisten. Net zo als ze groepen Jezus-beweging, Bhagwans, Maharishi's en Hare Krisjna's in de zestiger jaren op voornamelijk universiteiten 'inzetten' tegen de in haar ogen 'opstandige linkse jeugd' en de 'groeiende invloed van communistische partijen bij intellectuelen'.
Derhalve is het Pentagon verantwoordelijk voor de ellende in de wereld, de achterlijke Taliban in Afghanistan te hebben geschapen en voor de puinhoop in Afrika, want haar steun aan dit soort reactionaire bewegingen heeft overal ter wereld de vooruitgang willen smoren. De USA heeft aantoonbaar de Taliban voortgebracht, het reactionaire Mobutu-regime, het moorddadige Suharto-regime en ga zo maar door. Allemaal ellende voor meer dan 3 miljard mensen en meer. En dat allemaal om een kleine kliek van groot-bezitters hun macht in de wereld te kunnen laten behouden.

Niet met wapens, maar met psychologie en communicatiewetenschappen

De Koude Oorlog is niet - en wordt niet - met wapens gevoerd, maar met psychologen, communicatiewetenschappers, sociologen en fanatieke bijbelgroepen. Strijdmiddelen hierbij waren merkkleding, life-styles, modes, images, star-dom en Hollywoodfilms. De rol van ingenieurs en natuurkundigen is hooguit nog de klassieke rol: om de druk op de ketel - via de gewone wapenwedloop - te houden. De moderne oorlogvoering is niet de verovering van een stukje grond , maar het veroveren van de hoofden en de harten van de mensen; en dus ook van zijn koopkracht [2]. Zoals men dat hier in het westen met mensen doet; doet men dat met de hoofden en de harten van de mensen in het oosten ook, het gaat in ťťn moeite door. Het doel: overal op slinkse, speelse wijze het kapitalisme te vestigen. Zo is de Sovjet-Unie, de DDR, Polen en Hongarije op de knieŽn gedwongen. Er is sprake van een nieuw soort kolonisatie dus. Oost-Europa is nu één groot wingewest voor westerse producten. Lokale producten zijn ťťn voor ťťn een kopje kleiner gemaakt.

De grootste misleiding - brainwashing van het overgrote deel van het westerse publiek en kleine groepen van het lokale publiek - heeft plaatsgevonden rondom de bedoelingen van Milosevic, de president van de toenmalige eenheidsstaat JoegoslaviŽ. Milosevic wilde als president van JoegoslaviŽ, de staat JoegoslaviŽ bijeen houden. Dat is immers de taak van een president. Ook in ander landen is dat de taak van een president. In Nederland is dat de taak van de koningin en de minister-president, of ze nu Kok of Balkenende zouden heten...

Rondom de belegering en de inname van Srebrenica komen de leugens tot op de dag van vandaag nog steeds op bijna alle voorpagina's en in bijna alle TV-journaals voor. De "ServiŽrs in Srebrenica werden bewust, willens en wetens geprovoceerd", dat schrijven de journalisten B. Rijs en F. Westerman in de derde druk van hun boek "Srebrenica: het zwartste scenario" [4]. Zij vonden papieren bewijzen dat moslimsoldaten van het Tweede Bosnische legerkorps in Tuzla, majoor Ramiz Becirovic, het bevel kregen om "met terreurdaden paniek te zaaien" onder de Servische bevolking en in Servische dorpen buiten Srebrenica.

Op 11 juli 1995 weigerde de legerleiding om de moslimmannen te hulp te schieten die door de bergen Tuzla probeerden te bereiken. De lezers en kijkers van de westerse media hebben deze informatie tot op de dag van vandaag verdrongen voor een tegenovergestelde 'waarheid' over 'de moslims'. PvdAers en GLers waren toentertijd bijna niet te overtuigen van het feit dat de 'schurken' de schuld niet hadden en juist hun eigen 'vrienden' de boosdoeners konden zijn. Tot op de dag van vandaag nodigen vele gemeentebesturen in Nederland nog steeds groepen 'Bosnische moslims' en Kosovaren uit om op folkloriades 'gezellig' te komen volksdansen; ook in Enschede. Wat men voor oorlogshitsers in huis haalde, beseffen de meeste - ook linkse - gemeentebesturen gewoon niet. Joegoslaven in Nederland weten wel beter.

Dat er zoveel misleiding mogelijk is, heeft te maken met de kwaliteit en het niveau van het geschiedenisonderwijs en de maatschappijleerlessen. Dat begint al op de universiteiten waar toekomstige leraren onzin wordt verteld over Marx of communisten.

Misleiding zie je op allerlei fronten. Het gebeurt via quasi-linkse bewegingen. Via de milieubeweging; via de krakersbeweging, via de vrouwenbewegingen, via 'Keer 't tij', etc. Bewegingen zijn 'eendimensionaal'. De activisten voelen zich lekker vrij, want ze hoeven geen discussies met hun vijanden te voeren over andere zaken zoals communisme, Stalin of de politieke lijn van Moskou, om maar wat dwarsstraten te noemen. Deze 'bewegingen' hebben dus succes, maar ze lopen altijd vroeg of laat tegen de grens op die het kapitalisme hen opdringt. Die grens durven deze activisten niet over. Zelfs de anti/anders-globalisten hebben dit gebrek. Ze durven niet over oplossingen te praten, bijvoorbeeld over socialisme. Wel over 'internationaal socialisme', zoals de IS, maar wat ze daar mee bedoelen is onduidelijk. Hooguit bedoelen ze een soort internationale solidariteit. Dat is dus geen socialisme.
Het succes van eendimensionale bewegingen is de laatste twintig jaar groot geweest, maar het nadenken over een socialistische maatschappij is er eerder door afgenomen dan toegenomen. Activisten die te lang in dit soort eendimensionale bewegingen hebben gezeten, zijn, tegen de tijd dat ze kinderen krijgen, niet gemakkelijk meer te winnen voor het socialisme, laat staan voor een communistische partij.

Over een andere vorm van misleiding gesproken: sommige Nederlanders geloven zelfs dat Nederland al socialistisch is en dat de PvdA 'de socialisten' zijn. Die misleiding begint feitelijk al op school. Weer anderen beweren rustig dat Nederland - wat hen betreft - af is. Dat we naar buiten toe feitelijk een roofstaat zijn, de trouwste bondgenoot van het kapitalistische systeem, onderdeel zijn van het wereldimperialisme en dat de geproduceerde meerwaarde van de werkende klasse rechtstreeks naar de bankkluizen van de bezittende klasse - all over the world - vloeit, hebben weinig van die linkse broeders en zusters door.

Dat ik niet de enige ben die zo denkt bleek op 21 juni 2005, toen er net een aantal Britse, pro-moslimachtige zelfmoordenaars zich in de metro had opgeblazen. De burgemeester van Londen, Ken Livingstone, bijgenaamd rode Ken, vertelde de toegestroomde en opeens hogelijk verbaasde mediamensen dat "in de jaren tachtig de Amerikanen Osama Bin Laden gerekruteerd en gesteund hadden; hem geholpen hadden met doden en hem opgezet hebben zich tegen de Russen in Afghanistan te keren". Ken Livingstone vertelt er nog bij dat "ze" er blijkbaar "niet over nagedacht hadden dat hij zich misschien tegen zijn schepper zou gaan keren", aldus de burgemeester van Londen. Bijna alle media en bijna alle Britse politici namen hem deze uitspraak - die hij natuurlijk niet had mogen doen - zeer kwalijk. Hoe de wereld echt in elkaar steekt, hoor je immers niet aan het gepeupel te vertellen [6].

In 2004 verscheen het boek "Regeert de leugen". De schrijver Cees J. Hamelink, vertelt al in zijn voorwoord het karakteristieke van wat ik wil aantonen, namelijk dat nota bene de VARA probeerde het boek tegen te houden, dit omdat men daar de titel als merk "de leugen regeert" claimde. Men had deze drie woorden "bij het Benelux-merkenbureau laten deponeren" [7]. Hoe komt een dergelijk gedrag juist bij een omroep als de VARA voor? Zit daar meer achter dan een onnozele claim? Natuurlijk, juist de VARA, de Volkskrant en de VPRO zitten midden in het circuit van de medialeugens tegen communisten en bevrijdingsbewegingen. Zij en de Volkskrant hebben in de Koude Oorlog bewust of onbewust de taak op zich genomen links op het verkeerde been te zetten. De andere media zetten de rest van Nederland wel op het verkeerde politieke been...
Het boek van Hamelink staat vol voorbeelden van leugens die in de media voor waar aan het publiek zijn doorgegeven. Helaas geeft Hamelink geen duidelijke overall-analyse, maar de droge opsomming van allerlei medialeugens, volgens hem, is voor de meeste lezers overtuigend genoeg. Regeringen liegen en de media praten regeringen na en zoeken hun leugens zelden verder uit. Dat is het patroon dat Hamelink schetst [7].
De regeringen van de USA logen - bijvoorbeeld - dat ze al jaren al het mogelijke hadden gedaan om Osama Bin Laden te pakken. In 1996 bood de Soedanese minister van Defensie aan Osama Bin Laden aan de USA uit te leveren. Zijn uitlevering werd door de USA geweigerd en men liet hem naar Afghanistan vertrekken. Hamelink: "Merkwaardig want men had Osama Bin Laden in 1995 al officieel in staat van beschuldiging gesteld".
De media logen systematisch over de zogenaamde 'beroemde' toespraak van Milosevic in 1989 terwijl tegelijkertijd Izetbegovic van de Bosnische moslims en Tudjman van de Kroaten al volledig op de nationalistische toer zaten. Milosevic sprak namens de Joegoslaven over het bewaren van de eenheid van JoegoslaviŽ en de gelijke rechten voor elke bevolkingsgroep; Izetbegovic en Tudjman uitsluitend over afscheiden en rechten van hun eigen groep (pagina 35): eigen volk eerst. Maar dat is tien jaar uit de media gehouden. De NATO en de EU wilden die discussie niet.
Zo gaat het boek van Hamelink met zijn voorbeelden van politieke manipulatie en medialeugens een tijdje door. Prof. Cees J. Hamelink is ťťn van de weinigen in Nederland die misleiding en bedrog als zodanig aan de orde durft te stellen. Jammer genoeg laat hij het bij zijn constateringen.

Het misleiden van linkse mensen (in West-Europa)

Rechtse mensen denken belang te hebben bij het kapitalisme. Linkse mensen hebben nu eenmaal iets verder gekeken en geconstateerd dat de werkende mens bij het kapitalisme op de lange duur niet veel meer te winnen heeft. Derhalve is het misleiden van rechtse mensen niet per se nodig, maar het misleiden van linkse mensen wel. Hoewel de hele werkende klasse feitelijke wordt misleid, rechtse zowel als linkse mensen, zoals in een piramidespel al de rijkdom slechts naar een handjevol mensen vloeit, denken rechtse mensen rechts omdat ze denken dat ze belang hebben bij dit systeem. De werkende klasse, de mensen die door de aard van hun werk gevoelig zijn - of moeten zijn - voor linkse analyses en linkse partijen, hebben in principe geen belang bij dit systeem. Het misleiden van linkse mensen dient natuurlijk behoorlijk subtieler te gebeuren. En dat gebeurt dan ook: zeer subtiel kan men wel stellen. Het is gewoon een kwestie om voor alle groepen in de samenleving de juiste gevoeligheid te vinden, een lange adem te hebben en veel geld. Grotere leugens worden zelfs nog eerder geloofd dan kleinere leugens. Er zijn leugens, grote zowel als kleine, die al 120, 90, 60 of 30 jaar lang verteld worden en nog trappen hele volksstammen binnen linkse en rechtse kringen in Nederland er keer op keer in [8].

De meeste PvdAers en GroenLinksers willen om te beginnen al niet niet meer denken in termen van links of rechts [9]. Hoewel dat een aangepraat idee is, maakt dit het wel heel makkelijk om mensen met dat soort ideeŽn te belazeren. Maar gelukkig zijn er binnen links ook nog communisten, die kun je niet makkelijk van hun stuk brengen. In de vakbond zijn zij traditioneel de mensen die de anderen met hun argumenten en feitenkennis op sleeptouw kunnen nemen. De SP is een geval apart. Die springt - electoraal gezien - in het gat dat Wim Kok en Wouter Bos hebben achtergelaten toen ze naar rechts opschoven. Daarmee zal de SP vroeg of laat geheel sociaal-democratisch worden. Ze is het feitelijk al [10]. De SP doet nog wel iets aan de onderkant van de samenleving, maar ze willen niet meer vechten voor een socialistische maatschappij. De Marxistische principes die de SP had, zijn al jaren geleden officieel op twee achtereenvolgende congressen overboord gegooid (NRC, Zwolle, 20 dec. 1999).

Wat heel erg in opkomst is zijn boeken die Stalin met Hitler vergelijken en quasi politieke boeken die China in een verkeerd daglicht willen zetten. Nog voor en vooral tijdens de Olympische Spelen van 2008, zal China nog heel wat voor haar kiezen krijgen. Honderden, duizenden journalisten staan klaar om zich op China en haar communistische partij te storten. Mao wordt nu al, in de pers en in de Raad van Europa, erger dan Stalin en erger dan Hitler voorgesteld. Men zal campagne voeren tegen de communisten, tegen socialistische samenlevingen en China in het bijzonder. Veel trucs zullen uit de kast gehaald worden. Het is zaak deze trucs te herkennen. Ze zullen erg subtiel zijn. Ze zullen de bevolking haast onmerkbaar tegen China opzetten, zoals ze ook - tijdens de Olympische Spelen in de Sovjet-Unie - de bevolking in Nederland tegen Moskou heeft opgezet. Uiteindelijk gingen de Nederlanders niet. Dat was natuurlijk een schandaal. In Atlanta in de USA, hebben de socialistische landen en de communistische partijen in de wereld toch ook niet de Olympische Spelen geboycot?

Maar de allergrootste trucs zijn de trucs die de IsraŽliŽrs al 60 jaar tot in de finesses beheersen om de IsraŽlische Arabieren te marginaliseren en de Palestijnse bevrijdingsbewegingen te elimineren: groepen mensen tegen elkaar opzetten door via de media misleidend woordgebruik te genereren en - zonder ophouden - keer op keer misleidende bedoelingen te verspreiden. Uitlokking en demonisering zijn daarbij de technieken; met verwarring bij het grote publiek als resultaat. Deze IsraŽlische methoden zijn in de jaren zestig door het Pentagon overgenomen en worden momenteel op grote schaal door de neo-conservatieven van de regering Bush gebruikt. De IsraŽlische leiders hebben het in de Koude Oorlog voor elkaar gekregen dat de aandacht van het grote publiek compleet afgeleid is geraakt van de zaak waar het om gaat. Niet alleen de zaak waar het de zionisten om gaat - het handhaven van een joodse staat - maar ook de zaak waar het op wereldniveau om gaat: het ondermijnen van de legitimiteit van bevrijdingsbewegingen en het demoniseren van linkse of progressieve leiders.

Zoals iedereen weet gebruiken bevrijdingsbewegingen weliswaar geweld, maar zullen bevrijdingsbewegingen nooit terreur tegen de bevolking van hun land toepassen. Het ANC en de PLO hebben nooit terreur tegen de eigen bevolking gebruikt en ook nooit tegen blanken of joden; laat staan zelfmoordcommando's gebruikt in cafés, restaurants of marktpleinen. (Terreur komt namelijk ergens anders vandaan.) Dat bijna niemand in Nederland de PLO of het ANC op dit punt gelooft of geloofd heeft, komt door de massamedia. De massamedia hebben nu eenmaal een bijna-monopolie op het nieuws [13]. Wat er aan de hand is, is dat door slimme psychologen en communicatiedeskundigen, een zodanige waarheid bij de massa wordt geconstrueerd dat de cirkel in hun hoofden als het ware vierkant wordt gemaakt. Wat wit is wordt zwart gemaakt; wat zwart is wit. Men komt dan niet meer uit 'de' waarheid. De burger verliest de zaak waar het om gaat uit het oog.

Hoe men links steeds in zijn eigen staart laat bijten?

Linkse mensen hebben (hadden) een paar principes: het milieu, de vrouwenemancipatie, tolerantie naar minderheden, geen ruzie willen maken, leven en laten leven, geen geweld te gebruiken, etc. Rechtse mensen en rechtse klieken weten linkse discussianten haarfijn op de klippen te laten lopen en zo hun eigen belangen in mistgordijnen te hullen. De politiek van het Pentagon is een soort schaakspel, een poging tot een soort omsingeling van links, zodat links ideologisch in het debat en voor het grote publiek geen kant meer op kan. Het meest eenvoudige voorbeeld is de PLO. De PLO-leiders zijn rond 2000 subtiel in de rol van politieman gedrongen om 'het terrorisme' van Hamas in te dammen.

In het Pentagon weet men dat burgerlijk links niet een twee drie de moslims in Palestina zal afvallen. Links werkt al 10, 20, 30 tot 60 jaar samen met de Arabische moslims. De communistische partijen waren in deze regio soms sterk. Nu minder. Toch is er - van buiten de regio uit - een zodanige situatie gecreŽerd dat de moslims tegen links ageren. De moslims noemen links - en niet alleen de communisten - plotseling 'niet-gelovigen'. Dat is in al die jaren van samenwerking en samen strijden daar nog nooit tegen communisten gezegd. Het is ook totaal niet waar. Het is een voorbeeld van een tegenstelling die van buiten af is aangewakkerd.

Iedereen weet dat communisten niks zien in terrorisme en zeker niet in bommen plaatsen in prullenbakken op marktpleinen of bij restaurants. Communisten liquideren - net als Hanny Schaft in de Tweede Wereldoorlog - weliswaar personen en bezetters - maar wel altijd alleen personen en bezetters die direct betrokken zijn bij de strijd voor de bevrijding van het land. Binnen IsraŽl zijn acties tegen de achterstelling en onderdrukking van arabieren, christenen, druzen, kortom van alle niet-joden, altijd doorgegaan; net als in Zuid-Afrika tijdens de Apartheid. Deze strijd werd 60 jaar lang verkeerd uitgelegd in de pers. Sterker nog: de arabieren werden als gediscrimineerde minderheid/meerderheid verzwegen of ze werden zowel binnen als buiten IsraŽl gedemoniseerd als het niet anders kon. Arafat was jaren 'een terrorist'; later kreeg hij de Nobelprijs voor de vrede.

Links is rond de dood van Van Gogh in de ideologische problemen gebracht doordat binnen links, rond 1997 een stroming van multiculturalisme ontstond (rond Rabbae) die plotseling vond dat elke moslim haast per definitie goed was. Vreemd genoeg waren dat mensen die vaak nooit iets gedaan hadden voor de Palestijnse zaak en de Palestijnse bevrijdingsbeweging. Er ontstond een verwarring binnen links over geloof. Was geloven nu opium van het volk, achterlijk of niet achterlijk. Niemand durfde Pim Fortuyn te corrigeren dat hij onzin uitkraamde over achterlijke arabieren, maar dat geloven in het algemeen achterlijk is, dat wat moslims en christenen geloven evenzeer. Fortuyn bleek katholiek te zijn. Hij beschuldigde dus de verkeerde groep. Was dat dom of opzet? Door de verwarring binnen links ging de VVD met de items van geloof, bijzondere scholen, islamitische scholen, scheiding van kerk en staat, de verlichting, e.d. aan de haal [14]. De hele negentiende eeuwse discussie over scheiding van kerk en staat werd door links, en vooral door mensen rondom Ed van Tijn (PvdA), de Anne Frank-stichting, Ab Harrewijn (GL) en Anja Meulenbelt (SP) zeer stom en kortzichtig gespeeld. Links had zich hiermee ideologisch schaakmat laten zetten. Links liet zich in zijn eigen staart bijten. Er ontstond een onontwarbare ideologische kluwen. De zionisten Ronnie Naftaniel en Rabbijn Soetendorp stonden er lachend naar te kijken. De pro-IsraŽllobby had links in Nederland vooralsnog grotendeels uit weten te schakelen. En dat allemaal vanwege de verwarring over: is een geloof achterlijk? is jood-zijn een religieuze zaak? Is zionisme Apartheid? Wat zijn 'de' bezette gebieden en wat moet worden bevrijd, waarvan en waarom?

Rondom JoegoslaviŽ ontstond ook een zeer langdurige verwarring. Ook dit kwam door een geraffineerde media-leugencampagne. Ook deze campagne werd centraal geredigeerd. Links had net zo'n beetje de moslims uitgevonden en durfde hen niet te bekritiseren in hun gedrag in BosniŽ, Srebrenica en Kosovo. Net zoals de Pax Christi de Kroatische strijd tegen de eenheidsstaat JoegoslaviŽ door dik en dun steunde. Nota bene samen met de Nederlandse fascisten die mankracht leverden aan de Kroatische strijd tegen Milosevic. Zoals de de zoon van Jan Cremer, die in die periode in de Nieuwe Revu openlijk vertelde dat hij samen met andere Nederlandse fascisten, die in JoegoslaviŽ met de KroatiŽrs vochten, eigenhandig "meer dan 50 ServiŽrs had doodgeschoten". Hoofdredacties, maar ook journalisten waarvan je het niet verwachtte, durfden niet buiten de van buitenaf vastgelegde patronen te denken en te schrijven. Dat Milosevic zijn land bij elkaar wilden houden,werd vanaf het begin van de JoegoslaviŽ-oorlogen niet als optie in het denken meegenomen.

Binnen links is praten over achterlijkheid van geloven en het geloof in een God plotseling niet meer in. In de zestiger jaren was het heel normaal het daar wel over te hebben. Waarom die angst om over het rare van het geloven in een God nu te praten? Het lijkt wel chantage. En dat is het natuurlijk ook: links wordt gechanteerd en laat zich chanteren. Het is lafheid van een partij. Men wil blijkbaar geen stemmen verliezen. Het liedje van Robert Long over de kerk en de boeken van Maarten 't Hart over God, lijken voor de huidige generatie linkse mensen opeens geen relevante ijkpunten meer. De liberalen in Nederland gedragen zich op deze punten heel wat minder laf dan veel linksen in Nederland. Hoe kan dit allemaal? Waarom laat links zich zo op het verkeerde been zetten?

De kern van de zaak is dat het Pentagon en de pro-IsraŽl lobby een zeer ingewikkelde werkelijkheid hebben geschapen met een uitzaaiing tot in de kleinste hoeken van deze aardbol en die is op elk moment van de dag in aktie te zien. Nieuws wordt geboren; tegennieuws wordt in de wieg gesmoord. Deze werkelijkheid is zodanig met leugens omkleed en wordt zodanig met leugens en bedrog, op de spits gedreven, dat men bijna niet meer terug kan krabbelen zonder gezichtsverlies. De reactionaire fascistische leiders van de Arabische volkeren zoals Egypte, Libanon, etc., hebben een monsterverbond gesloten met Washington. En Washington heeft op zijn beurt een monsterverbond gesloten met de joodse staat. De ene club heeft olie en toegang tot alle energie-prijzen en IsraŽl is een soort onzinkbaar vliegkampschip in deze plas met olie. Het Pentagon en de IsraŽlische regeringen zijn sinds de Suez-crisis in 1956, maar feitelijk al veel eerder, maar dan met Groot- BritanniŽ er nog bij, twee handen op ťťn buik. In dit hele monsterverbond doen republikeinen en democraten niets voor elkaar onder. De zogenaamde arbeiderspartij in IsraŽl en de Likoud ook niet. Alles is gericht om de communisten en de socialistische landen geen invloed te geven; zelfs geen vierkante millimeter in de wereld en ook geen seconde in het nieuws.

Het een-tweetje uit 1979, van het Pentagon met de radicale moslims, zal moeten worden omgevormd tot een een-tweetje tussen de moslimwereld en de socialistische wereld. We are on our way now.

Enschede, eerste versie 2004; updated 2006; laatste versie aug. 2008

[1] Ludo Martens, idem

[2] Een progressieve Afrikaan drukte dat eens tegen een journalist als volgt uit: Wij hadden aanvankelijk ons land en onze grondstoffen; jullie hadden slechts bijbels. Nu hebben wij jullie bijbels en jullie ons land en vooral onze grondstoffen.

[3] Men moet verslaafd worden aan de dingen die de sterren van het witte doek ook doen of kopen. Verslaafd worden aan hun life-style, de laatste videocamera's, dure lingerie, dure drankjes en/of de mooiste internet PC's, maar ook geweld; en dat allemaal maar gewoon vinden.

[4] Bericht in NRC, 6 Mei 1997 zowel als in Tubantia, 6 Mei 1997. De papieren bewijzen zijn - zoals bleek - gedateerd 20 juni 1995.

[5] Wie versloeg het nazisme? Nederlanders denken niet meer verder dan dat hun neus lang is. De Sovjet-Unie heeft veruit de grootste inspanning geleverd en betaalde de hoogste tol - 27 miljoen doden - om het nazi-leger te overwinnen. In vergelijking daarmee: de USA heeft 300.000 doden te betreuren gehad.

[6] Zowel in de Volkskrant, 21 juli 2005, als in de Telegraaf van die dag.

[7] Cees J. Hamelink, "Regeert de leugen?"; "Mediaplichtigheid aan leugen en bedrog". Uitgeverij Boom. 20xx.

[8] De leugen dat het communisme de dood "van 85 tot wel 95 miljoen mensen op zijn geweten heeft". Zie Raad van Europa op 26 jan. 2006: "20 miljoen in de SU en 65 miljoen in China" (NRC, 26 jan. 2006). Het getal waar een zekere Feddema 15 jaar geleden in Intermediair mee kwam over Stalins 65 tot 70 miljoen slachtoffers is hier plotseling niet meer meegenomen (dat was ook wel erg idioot, maar het stond wel zwart op wit in een blad voor Nederlandse studenten. Niemand reageerde toen. Ik wel. Men zou dan op een getal van 130 miljoen slachtoffers kunnen komen. De leugen regeert. Per jaar gaan er immers wèl dergelijke aantallen kinderen en volwassenen dood vanwege het imperialisme. Dat immers geen vooruitgang of bevrijding van landen toestaat. Iedereen die dat daar toelaat is dus medeplichtig aan opzettelijke doodslag (moord, oorlogsmisdaad, genocide)... Afin, het is zo simpel de communisten overal de schuld van te geven. Churchill was bijvoorbeeld juist de man die van 1920 tot 1925 de hongersnoden in de Sovjet-Unie op zijn geweten heeft. Hij was de opdrachtgever van de vier jaar durende geheime oorlog van zes kapitalistische landen tegen de jonge Sovjetstaat.

[9] Binnen links zijn er heel veel mensen die zeggen dat Nederland wat hen betreft "af" is. Nog een beetje van dit en een beetje van dat, en dan is het wel goed. Oorlogen en crises kunnen hier niet meer voorkomen want "we hebben de knapste koppen in dienst om dat te voorkomen". Dit zijn meestal ook de mensen die zeggen dat er tussen links en rechts geen verschil meer is.

[10] Op hun congres in Zwolle heeft de SP het marxisme-leninisme op de schroothoop van de geschiedenis gegooid (NRC, Zwolle, 20 dec. 1999). In die tijd heeft hij het ook opgegeven "Nederland socialistisch te maken". Jan Marijnissen heeft zich daarvůůr en daarna met regelmaat zeer laatdunkend uitgelaten over het nog steeds "streven naar een socialistische maatschappij" (hij noemt dat in navolging van vele Nederlandse media 'links radicaal') en helemaal laatdunkend is hij over communisten, d.w.z. de NCPN, die hij zelden of nooit bij naam noemt, "die daar nog" - al of niet op termijn - "naar zeggen te streven".

[11] Zwartboek van het communisme; misdaden, terreur en onderdrukking. Arbeiderspers, 1997.
Alan Bullock. Hitler en Stalin; parallelle levens. Arbeiderspers, 1991 (Nederlands vertaling; 2e druk, 2001)

[12] Solidair 19 okt. 2005: het boek "Wilde zwanen" van de Brits-Chineese schrijfster Jung Chang.
Solidair 19 okt. 2005: het boek "Mao, het onbekende verhaal" van de Brits-Chinese schrijfster Jung Chang.

[13] Nijmegen 27 okotober 2005: congres over de rol van de media. Daar werd een film gedraaid met een vergelijking tussen het NOS journaal en het RTL-nieuws aangaande de berichtgeving over het Midden-Oosten en IsraŽl. Eťn van de aanwezigen was ex-premier Dries van Agt. Anderen: Conny Mus, Jan Keulen, Anja Meulenbelt, NPK, GL, SP, NCPN en ondergetekende. Ondergetekende heeft daar opmerkingen gemaakt en vragen over bovengenoemd thema gesteld.

[14] Utrecht 28 oktober 2005: Scepsis, een congres over o.a. moslimfundamentalisme. Spekers prof. Jansen en Cliteur. Domstad Hogeschool. Er waren 300 aanwezigen, waaronder ondergetekende. Ondergetekende heeft daar vragen over de in dit boek geopperde theorie gesteld.