Start
acnistus
achimenes
bignoniarose
bamboe
beaucarnea
baobab
albizia
Agapanthus
pennisetum
phoenixroe
pinda
boomtomaat
calliandra
Celosia spicata
Cistus albidus
cichorei
clitoria
dadelpalm
Dahlia oranje-rose
cyclamen
Dahlia rood
crinum
drakenwortel
distel
desertrose
dahlia blad rood
apios
crinodendron
Commelina
cordyline
cherimoya
cistuswit
chamaerops
cassia
cacao
caesalpina
butia
bestellen.
orbea
itaarons
dierama
kaardenbol
bereklauw
passiebloem
pompoafri
sauromatum
amaryllis
papaja
pawpaw
muszeb
kaki
granaat
flamboyant
meconopsis
redwood Start
citrus
drakenbloed
roossnoei

Indianen aardappel: Apios americana

Toen de kolonisten uit het Westen de NieuweWereld ontdekten en het onbekende land introkken, kregen ze te maken met een volkomen onbekende plantenwereld. Ze waren daarom bijna helemaal afhankelijk van de voorraden meegenomen op de schepen. En dat waren dus voornamelijk gedroogde peulvruchten en graan.

Eenmaal 'gesetteled' ergens op de Noord Amerikaanse vlaktes werden granen, bonen en erwten gezaaid, en omdat het klimaat veel op dat van Europa leek, deden deze het vaak prima. Toch is het voorgekomen dat er voedseltekort ontstond, althans plantaardig voedsel, want wild was er genoeg.

Van de 'wilden', dus de indianenstammen die al lange tijd hier woonden, leerden ze welke planten en knollen eetbaar waren. De belangrijkste was een knolvormende klimplant waarvan de knollen als aardappelen gegeten werden. Dit werd een belangrijke voedselplant, die onontbeerlijk was tijdens de trek naar het Wilde Westen.

Tegenwoordig wordt er wat moeite gedaan om deze plant, die wijd verspreid in de VS voorkomt, weer te gebruiken als voedselgewas. De smakelijke knollen bevatten veel meer eiwit als die van aardappelen en zijn dus veel voedzamer. Helaas, waar de aardappel zo'n 2 maanden doet over het vormen van een flink maal knollen, de indianenaardappel doet er wel drie jaar over..

Toch boeken de veredelaars al flinke vooruitgang en wie weet wordt in de toekomst de patat wel van het voedzame Apios knollen gebakken.

Want zo heet deze nuttige, maar ook mooie plant. Geen lid van de nachtschade, zoals de aardappel, of windefamilie, zoals de zoete aardappel, maar een vlinderbloemige. En dus een plant die kostbare stikstof in de bodem weet te brengen. Onder de grond vormt de plant snoeren van kleine knollen, boven de grond is het een 2 meter hoog wordende plant met mooi gedeeld blad, en flinke trossen bloemen. Deze zijn makkelijk te herkennen als vlinderbloemen, geuren sterk, en hebben een mooie licht- en donker lila kleur. Ook een makkelijke groeier die houdt van wat zon en vochtige grond. In de winter sterft de plant bovengronds af en moeten de knollen beschermd worden tegen vorst. Een erg leuke noviteit voor de tuin!

Wilt u deze plant eens proberen? Voor de echte liefhebber zijn er wat knolletjes beschikbaar ( euro 12/st)