Op bezoek bij.....

 

Terug naar Op bezoek bij.....

 

 

 

Fred in Westervoort

 

In het verleden was ik éénmaal eerder bij Fred geweest, ik kende de ruimte dus al een beetje. Die is als volgt opgedeeld: een kleine woonkamer, de achterkamer en de keuken. Beiden zijn af te sluiten met schuifdeuren of een gewone deur, maar alles stond hier nu open. We hebben het er verder niet over gehad, maar ik kan mij voorstellen dat Fred de schuifdeuren altijd open laat, omdat de woonkamer klein is. En wellicht de keukendeur dicht doet om het volume van de totale ruimte dan weer enigszins te beperken. Want Fred speelt met relatief kleine monitoren die die kubieke meters wel moeten vullen….

 

De woon/luisterkamer

 

Het huis uit de jaren 30 (dus met veel mooie details) heeft een heel intiem ingerichte woonkamer, die tevens als luisterruimte dient. De aardig grote TV is wat in een hoek weggemoffeld, schuin boven de audio-apparatuur en dat geeft volgens mij ook het gebruik van het ding aan. De luidsprekers staan mooi los in de ruimte, hoewel dat relatief is gezien de grootte van de woonkamer. En ook dichtbij de lekkere luisterstoel, waardoor er een near-field luisterpositie is ontstaan. De luidsprekers staan net voor een ietwat ingesprongen erker, waarbij het middelste raam bij het luisteren afgedekt wordt door een plaat Akotherm. En gaan de rolgordijnen dicht, wat overigens allebei ook geldt voor het raam aan de linkerzijde van de kamer. En, nog iets: bij beide ramen staat ook een Sansevieria, die wellicht als een soort kleine diffusor werkt….

 

 

Fred had een afspeellijst gemaakt, erg makkelijk en leuk, met diverse stijlen muziek door elkaar heen. En die kon maarzo van verschillende bronnen gehaald worden, zoals in dit geval de NAS en Tidal.

 

Fred begint met het eerste nummer, Eric Bibb met “Shavi’Talk”, vanaf de NAS. Bij de eerste tonen leek het al duidelijk: dit is een fijne set om naar te luisteren. Dynamiek, diepte, breedte, scheiding tussen instrumenten en stemmen. En niet te vergeten een heel helder geluidsbeeld. Zijn mijn oren dan tóch niet zo slecht? Ik had het idee dat ik thuis veel hoge frequenties mis, maar dit hier is daar zeker mee in tegenspraak….

En staan hier luidsprekers dan? En waar dan? Het geluidsbeeld staat gewoon in de erker achter die luidsprekers, alsof dáár het podium is. Heel bijzonder.

De luidsprekers zijn zoals gezegd relatief klein en hebben dus ook geen grote kastinhoud. Daardoor laten ze ook niet een heel zwaar fundament horen. Maar het laag dát er is wordt heel genuanceerd weergegeven.

 

Dan Petra Magoni met “Fever”, via Tidal. De harmonica klinkt lekker live, de s-sen zijn wel wat scherp. Terwijl zij op een podium lijkt te staan, is het tussentijdse applaus weer heerlijk breed. Maar het lijkt allemaal wel wat hard in de hoge registers….

 

Het Vitamin String Quartet, leuke naam overigens, met “Chandelier”, weer via Tidal. Met viool en chello, waarbij de viool aan de luidspreker lijkt te plakken. Hoewel.., staat die er niet nét achter? Ook hier is het hoog wat schel, terwijl het middengebied juist weer zo mooi is.

 

Dan Fink met “Trouble’s What You’re In”, ook via Tidal. Die heb ik zelf ook, op vinyl natuurlijk. Een lekkere dynamische plaat, die hier wat dat betreft niet zo uit de verf komt. Die klappen op de gitaar, als percussie zeg maar, dat waren klapjes. Daarentegen was er een mooie galm van de zaal en geen enkele vorm van scherpte te bekennen. Nu ligt dat volgens mij aan de opname, want die klinkt bij mij ook zo. En lekker live….

 

En alweer Tidal: The Fairfield Four met “These Bones”. Ook hier is die scherpe s weer te ontwaren, maar er was meer dat opviel: die man móet wel heel veel roken, wát een rafelrandje in zijn stem, dat dan wel erg mooi klonk. Maar ook een prachtige plaatsing en wat een humor en plasticiteit in dat dum dum, dum dum, dum dum…..

 

Er kwamen nog veel meer nummers langs, maar ik zal mij beperken tot wat algemene opmerkingen. Ook omdat ik tóch niet zo van “de single” ben. Ik bedoel eigenlijk de losse nummers wat snel achter elkaar laten afspelen. Afgezien van dit soort bezoeken dan, want dan is zo’n afspeellijst juist weer heel handig. Maar dan weet ik op een moment niet meer waar ik op moet letten. Ik ben meer van de rust van een compleet album, voor mij een LP dus. En dat laatste bevestigde Fred ook wel, dat hij datzelfde had met een CD. Fysieke handelingen uitvoeren om een (volledig) album te beluisteren en dan rustig een plaat uit luisteren.

 

De door Magna Hifi gemodificeerde Audio-GD R7 ladder DAC

 

De NAS klonk in de meeste gevallen veel fijner dan Tidal. Hoewel Fred een High-Res-abonnement op Tidal heeft waarmee hij in de hoogste resolutie kan afspelen was er hier behoorlijk wat stress in te horen en werd ik daar enigszins luistermoe van. De NAS gaf juist weer een veel fijner en rustiger geluidsbeeld te horen.

 

Dat gezegd hebbende, twee nummers van mijn referentieplaten stonden ook op de NAS van Fred. Hij wilde ook nog een experiment laten horen met verschillende instellingen van de DAC en dat kon dan mooi met de twee volgende nummers.

 

Eerst Paolo Conte met “Aguaplano”. Zijn mooie diepe stem had wel een iets scherpe s, de piano heeft een lekker felle attaque, ik hoor een mooie ruimtelijkheid en ook weer kleine nieuwe dingetjes bij dit nummer.

 

Dan Melanie de Biasio met “No Deal”. Weer die s…. Die zit overigens ook wel in de opname. De  piano is niet zo onderscheidend, maar heeft wel mooie boventonen en er is een lekker gekwast op die drums. Er is veel microdetail te horen maar dat is tóch ook wel enigszins nerveus. Het hijgende van Melanie is heel duidelijk waarneembaar en er is veel detail in de drums te horen.

 

 De instellingen van de DAC worden met de laptop aangepast

 

Er was tot nu toe gespeeld met “Philips DAC chip TDA 1541 simulatie” in NOS modus. Hierna werden de twee dezelfde nummers gespeeld met de volgende instelling: Accurate NOS modus.

 

Paolo Conte: Bij deze instelling is een iets fellere attaque van de piano te horen, is ruimtelijker, swingend, geen stress, ik hoor nieuwe dingen bij de slaggitaar, bijzonder. Bij Melanie is ook wel een scherpe s waarneembaar, maar lijkt iets minder dan net. Mooie f-fen trouwens, grappig om daar nu de focus op te krijgen. Ik hoor een mooie zware aanslag van de piano en weer die heerlijk kwasten.

 

Het is bij beide nummers géén vergelijk met de eerdere instelling. Het lijkt hier veel meer “analoog” en is voor mij een fijnere instelling.

 

Dan de Accurate instelling met vier maal oversampling. Weer die scherpe s-sen, het was niet vloeiend en het pakte mij niet. Bij Melanie was er de erg iele piano die mij opviel.

 

Met de Smooth/Accurate NOS versie klonk Paolo ook goed, de stem was nu meer op de voorgrond, bij Melanie vond ik de piano minder natuurlijk en minder puntig. De verschillen lijken niet zo héél groot ten opzichte van de Accurate NOS versie, maar zeker meer dan genoeg om aan die laatste de voorkeur aan te geven.

 

Daarna hebben we nog een paar nummers van eerder die avond afgespeeld, die ook op deze Accurate NOS instelling wel het beste klonken. Heel af en toe nog een ietwat scherpe s maar over het algemeen lijkt dit de beste keuze te zijn.

 

De Erres/Philips CD104

 

Als laatste, omdat ik het over het algemeen het hoog wat stresserig vond klinken, sloot Fred de Philips CD104 speler aan, direct op de versterker en dus niet via de DAC. En “koud”, die heeft dus eerst uitgestaan. Deze speler is overigens volledig gemodificeerd door Theo van Wermeskerken. Fred gaf al bij voorbaat aan dat ik hier zeker wat dingen ging missen, maar ik vond dat helemaal niet belangrijk, heerlijk die rust aan het hoofd. Nou ja, rust…. Dynamiek was er genoeg en ook die gitaar spatte gewoon de speakers uit. Niet schel, maar gewoon zo lekker scheurend zoals een elektrische gitaar dat moet zijn. Daarna ging Fred nog even terug naar de NAS, maar nee, voor mij was de ervaring met de CD104 die het meest aansloot bij hoe ík muziek wil horen. Het moet mij pakken, en dat deed deze het meest, met wel de kanttekening dat daar maar één nummer op gedraaid is.

 

"De Lamp"

 

Hoe komt het dat ik die stress in het hoog waarneem in deze set? Moet de gemodificeerde DAC dan nog echt veel langer inspelen? En is het zo dat bij een andere (softwarematige) instelling elke instelling ook nog goed moet inspelen? Het lijkt mij niet, want software…. Maar misschien wordt er daardoor een ander signaalpad gevolgd, via andere printbanen of onderdelen of zo. Want waar zou die stress dan anders vandaan komen? Fred heeft met allerlei middelen zoveel aandacht besteed aan het optimaliseren, dat ik dit tóch vreemd vind. En dat een andere bron, de CD104 (die dus niet via de DAC loopt…), juist géén stresserigheid laat horen en er wel op een hele relaxte manier muziek gemaakt kan worden.

 

Ook de gewenningstijd aan de set en luisterruimte was hier nul. Bijzonder, misschien kwam het omdat het in het begin al erg goed leek, of speelde dat stresserige mee zodat andere zaken wat naar de achtergrond gedrongen werden? Geen idee….

 

Luidsprekers van Franco Serblin, de oprichter van Sonus Faber

 

 

De set is overigens erg mooi in balans, toch mis ik hier wel wat van dat onderste laag. Uiteraard, wil ik haast zeggen, en dat is ook niet gek met een monitor van dit formaat. Aan de andere kant, ik kan hier lekker naar zitten luisteren in de wetenschap dat het gewoon minder aanwezig is, en dat dan accepteren. Beter zo trouwens dan dat het laag aangedikt en dan onnatuurlijk wordt. En, zoals eerder gezegd, het laag dát er is wordt prachtig weergegeven.

 

Als de DAC gewoon nog een tijdje moet inspelen is het een kwestie van tijd dat die scherpte uit zijn set zal verdwijnen, maar anders zal Fred mijns inziens toch nog wat kunnen gaan proberen met andere kabels of zo. Die, besef ik mij terdege, er minder “last” van had dan ik, dus kan de vraag ook gesteld worden of er eigenlijk wel iets moet veranderen. Want hij moet er tenslotte naar luisteren….

 

 

SETBESCHRIJVING:

Versterker:

Linemagnetic 219ia een 24Watt SET gebaseerd op Western Electric technologie. Originele buizen zijn deels vervangen. Nu 845WE (Western Electric) powerbuizen en Telefunken ecc83 smoothplates.

De versterker staat op VWR met 2 Hematiet kogels achter (trafo kant) en 1 Rozenkwart voor.

 

DAC:

Compleet geupgrade Audio-GD R2R7 ladder DAC. Na upgrades en ander front is dit een R7 geworden. De upgrades zijn deels orgineel Audio-GD en deels eigen ontwikkeling van Magna Hifi.

De DAC heeft de keuze in 4 software pakketten: Accuraat, een Soft, een combinatie van beiden en een Philips DAC chip TDA 1541 simulatie

Instellingen: 2x, 4x, of 8x oversampling of 1x NOS (non oversampling).

De DAC staat op Mapleshade voeten van messing en deze vervolgens op WonderWood blokjes van AudioMaat.

Interlink naar de versterker: verguld/koperen interlink naar recept van Theo van Wermeskerken.

 

Streamer:

Mano ultimo streamer een eigen product van Magna Hifi, deze Streamer speelt van een Nass in mijn kelder of via Tidal ( high res abonnement)

Onder de Mano VWR met 3x Rozenkwart.

Interlink naar de DAC: Pinkfaun i2s kabel

 

Switch:

Van de Nass loopt een Meicord utp kabel naar de ROUTER van de ROUTER een Meicord naar een switch met liniaire voeding van hier weer 60cm Meicord naar de Mano.

 

Luidsprekers:

Franco Serblin (de oprichter van Sonus Faber), type Accordo.

De luidsprekers staan op hun orginele spikes met daaronder WonderWood blokjes en een audio tegel ( Suzy wong).

De luidspreker kabel is verguld/koper in besnot katoen naar TvW recept.

 

Stroomvoorziening:

Een aparte audiogroep met bekabeling van AudioMaat. Via een 2DW netsnoer naar een WonderWood stekkerblok. Vanaf hier wordt alles gevoed met bekabeling van AudioMaat (M-Way)

 

CD-speler:

Philips 104 cd speler, is door TvW is gemodificeerd

 

Diversen:

Onder de set ligt een Audiotegel.

Naast de set staat een Audiolamp met variac, brandend op gelijkstroom.

Zekeringen in versterker en Mano zijn van Synergistic research blue.

Momenteel niet in gebruik maar wel in het hardhouten audiomeubel met 4cm tulpenhouten liggers een PrimaLuna prologue8 cd-speler met NOS buizen o.a Mullard ecc82 boxplate en Philips gelijkrichters.

Akoestiek hier en daar aangepakt met Akotherm platen.

 

Terug naar Op bezoek bij.....