In 1906 verschenen van Storch de eerste 'Puckchen und Muckchen' tekeningen in de Seraphischer Kinderfreund. Puckchen und Muckchen werden verder ontwikkeld naar de figuurtjes van 'Max en Moritz' van Wilhelm Busch. Vooral in het begin gebruikte Fransen de tekeningen van Carl Storch, zonder dat deze daarvan op de hoogte was.

Later kwamen Storch en Van Ostaden in contact waardoor het begin werd gevormd van een samenwerking die tot 1940 zou duren. In deze periode kwamen dertien Puk en Muk boeken uit, die vooraf bijna allemaal in De Engelbewaarder waren gepubliceerd. Frans Fransen liet zich bij het schrijven van zijn verhalen inspireren door de bestaande Duitse avonturen. Ieder nieuw verhaal was weer borduursel waarin regelmatig werd terugverwezen naar personen en gebeurtenissen uit eerdere avonturen. Het is nog steeds geen uitgemaakte zaak bij wie het copyright voor de Puk en Muk verhalen eigenlijk ligt. In 1940 werd het contact tussen schrijver en illustrator definitief verbroken en niet meer hersteld. Zeker is dat Frans Fransen enorm onder de oorlog geleden heeft.


Puk en Muk werden zoals ik al zei voor het eerst in 1906 gepubliceerd in de "Seraphischer Kinderfreund" een blad dat door de kapucijnen werd uitgegeven in Ehrenbreitstein een plaatsje in de buurt van het Duitse Koblenz. Daar werden in 1924, 1926 en 1928 drie boekjes onder hun Duitse naam Puckchen und Muckchen, uitgebracht. Het tweetal dook al in 1907 op in de Liebeswerkkalender, die vanaf 1917 onder de naam Zwergenkalender werd uitgegeven in het Oostenrijkse Linz. Beide blaadjes kwamen via dezelfde uitgever op de markt, nl  vereniging: Seraphysches liebeswerk.

Cyprian Froehlich De tak van de kapucijnen, in 1889 opgericht door Pater Cyprian, heeft een grote rol gespeeld in het leven van vele kinderen. Zij namen de zorg op zich voor opvoeding en opleiding/verzorging van religieus en/of zedelijk verwaarloosde katholieke weeskinderen. Dezelfde doelstelling als die van het Jongensweeshuis te Tilburg.

Net als in Nederland werden er ook in Duitsland steeds meer tehuizen gesticht voor deze groepen. Ook hier was men aangewezen op de goedheid en donaties van welgestelde lieden. Via een lidmaatschap betaalde je tien pfennig per maand. Daarvoor kreeg je; een prent voorzien van eigen naam en het geïllustreerde verenigingsorgaan de 'Seraphyscher Kinderfreund ( opgericht in 1890 ). Carl Storch was verantwoordelijk voor de tekeningen hierin onder de naam Klansenmaler Klecksel. In de oude zwergenkalenders en Seraphyscher Kinderfreund gingen de tekeningen vergezeld met een een of twee regel tekst op rijm op de wijze zoals Busch dit ook deed. Beiden zagen de wereld als waarnemers van zwakheden en gebreken van de mensheid. Busch was in zijn tekeningen een pessimist die uitbeelding gaf aan kilheid, ruzie, hebzucht, en sadisme en voorzag deze illustraties met messcherpe teksten. Carl Storch bracht meer vrolijkheid in zijn tekeningen naar voren. Storchs ouders waren het niet eens met zijn beslissing om tekenaar te worden. Vader was directeur van een olieraffinaderij en had zijn zoon graag als zijn opvolger gezien.

Vele boeken die Carl Storch illustreerde werden uitgegeven in Munchen. In 1906 belandde hij samen met zijn vrouw Anna aan de Nonnthaler Hauptstrasse nr 10 in Salzburg. Het echtpaar bleef kinderloos en Storch werd op latere leeftijd blind. Na een langdurig ziekbed overleed hij op woensdag 2 november 1955. Hij ligt begraven op het Kommunalfriedhof in Salzburg. In Salzburg werd later een straat naar hem vernoemd: Carl Storch Strasse.

Storch maakte later nieuwe tekeningen bij de verhaaltjes die Fransen had geschreven. Eerst werd het Nederlandse verhaal vertaald door de van Duitse komaf Frater Utimius, dan pas ging het naar Storch.  Puckchen und Muckchen ( reise der innere) de verhalen China en Amerika waren reeds bestaande verhalen in Duitsland. Deze drie verhalen vinden we vanaf 1928 tot ver in de dertiger jaren steeds terug als vervolgverhaaltjes in de Engelbewaarder. Vandaar de logica om in dezelfde volgorde de boeken in Nederland uit te brengen. In de latere uitgaven maakte Frans Fransen veel gebruik van Brabantse woorden. In de herdrukken na 1960 waarvoor frater Realino de bewerkingen op zich nam werden deze woorden weggelaten, dit tot verdriet van Frans Fransen. Frans Fransen is vanaf de breuk met Carl Storch niet meer dezelfde persoon geworden en beiden hebben elkaar nooit meer ontmoet. Allebei de grootmeesters waren tot aan hun dood in zichzelf gekeerd en eenzaam.

Carl Storch ligt begraven op het Kommunalfriedhof in Salzburg. Veel van zijn werk is ondergebracht in een speciale ruimte in het museum aldaar. Hij was een veelzijdig kunstenaar en zeker ook beroemd om de prachtige houten kerststallen die hij maakte. Ook daarvan kun je in het museum genieten.

Naast Storch waren ook vele anderen, zoals  Jos Adrianus Antonius Severijnen ( frater Ranulfus1905/1976 )betrokken bij de drukkerij van het Jongensweeshuis. Deze was in de congregatie van o.l. Vrouw Moeder van Barmhartigheid te Tilburg in 1923 en gaf tekenles op school. Onder het synoniem  tekeningetje van een "Rat" zou deze frater mede verantwoordelijk zijn geweest voor een groot aantal striptekeningen in "De Engelbewaarder" en ook bij de creatie van "Puk en Muk" tekeningen. ( bron  Genealogie familie Severijnen afkomstig uit Den Bosch).

Dit laatste trekt Dhr Ger Janssen ( oud directeur van Zwijsen en Puk en Muk onderzoeker ) in twijfel. Ger Jansen die overigens ook meehielp bij het tot stand koming van het boekje "Puk en Muk uit de schaduw van Tilburg". Alle informatie  over Jos Adrianus Antonius Severijnen in relatie tot Puk en Muk is welkom. Pas later komt ook de Bossche tekenaar Leo van Grinsven in beeld die overigens heel wat andere boekjes van tekeningen heeft voorzien..

Vanaf 1960 verzorgde frater Realino, de eerste nieuwe herdrukken. Natuurlijk kennen we allemaal de omslagen van Toos Koedam. Op 19 november jl. is Toos Koperdraat-Koedam ( ((1924-2006) overleden . Zij was een creatieve beeldende kunstenares die veel illustraties in kinderboeken heeft verzorgd. Vanaf 1972 komen er via Zwijsen opnieuw 6 versies op de markt, ditmaal bewerkt door Tim Safery, de zogenaamde lange versies met vormgeving van Harrie von Wersch. Hendricus Franciscus ( Harrie van Wersch) werd geboren op 3 augustus 1939 en is nooit getrouwd. Hij is van 1972 tot 2002 werkzaam geweest bij Uitgeverij Zwijsen waar hij onder andere voor de nieuwe lay-out van de Puk en Muk boekjes zorgde. Hij gaf ook vorm aan het boek "Hoe wij leren lezen" van Piet Hagen. Laatstgenoemde was oud redacteur bij Trouw.

Pierre Hubertus (Pieke) Dassen, geboren op 23 sept te Rotterdam overleed op tachtig jarige leeftijd op 18 april 2007 in Maastricht. Dassen was accordeonist, cabaretspeler, kunstschilder en werd beroemd als poppenspeler. Later werd hij zelfs acteur en kreeg landelijke bekendheid als August in de Film van ome Willem.

In 1978 verscheen het dikke Puk en Muk boek, uitgebracht door Zwijsen. Uitgeverij Zwijsen bracht een papieren poppentheater ( Die Blaue Scuyte ) op de markt met 20 gebeurtenissen om het verhaaltje van puk en Muk en de heks te kunnen naspelen. Dit was ontworpen door Pieke Dassen.  Er zaten bij dat poppenspel 8 prentbriefkaarten met Puk en Muk tekeningen die je als postkaart kon gebruiken.

Tussen 1979 en 1985 bracht Uitgeverij Zwijsen opnieuw negen boekjes op de markt. Sommige teksten hierin zijn bewerkt naar Frans Fransen, andere zijn geschreven door Jos Haens naar ideeën van Fransen en Storch. In Puk en Muk uit de schaduw van Tilburg staat vermeld dat Puk en Muk ook zijn  uitgegeven in Brazilië met de Spaanse vertaling door een Pater van de Heilige Geest. In "A Turma" verschenen als vervolgverhaal "As Aventuras de Pugue e Mugue"  Maar ook in Tsjechoslowakije kende men schijnbaar de twee avonturiers. De Tsjechische die genoemd wordt ( Puk a Muk ) heeft overigens net als de Duitse Puck und Muck, niets met onze Puk en Muk te maken. De 2 laatste boekjes zijn zeldzaam en heb ik kort geleden aan mijn verzameling toe kunnen voegen al was het alleen maar om daaromtrent aan de hand van voorbeelden duidelijkheid te kunnen verschaffen. Ze staan elders op deze website afgebeeld.

In de loop van vele jaren heeft een heel team heeft meegewerkt aan de beroemde Pukken en Mukken. Voor de diverse lay-outs van de latere uitgaven waren Hans Sturris, frater Realino,  Toos Koedam (rood/groen/ lay-outs/ en H. v.Wersch ( lange versies) en Haens verantwoordelijk. Fransen kunnen we zien als de bedenker en grondlegger op Nederlandse bodem.

Van de originele Puk en Muk in Ridderland zijn 2 drukken oude stijl bekend.( met de tekening voorop). Eerste druk in 1955 en de tweede in 1957. Uitgeverij Zwijsen bracht na de overname een aantal boekjes met de oude vertrouwde omslagen opnieuw uit. Voornamelijk vanwege het mooie originele voorblad. Met een aantal klassieke Puk en Muk boekjes deed men dit niet en dat is best jammer. Denk bijvoorbeeld aan Afrika 2 en Ridderland en Jennemieke. Afrika 1 werd weer wel ouderwets uitgegeven.

Alles waar Frans Fransen gedurende ruim 30 jaar zijn hart en ziel in had gestopt werd hem in zeer korte tijd ontnomen. Deze gebeurtenissen maakten hem tot een verbittert mens.

Frans Fransen overleed op 19 oktober 1961 in Den Bosch. Op zijn bidprentje staat de volgende tekst: Tot zijn laatste levensdag - hij was op weg naar school - heeft hij gewerkt voor de jeugd. Het waren zijn Pukken en Mukken, die hij de blijdschap van het leven liet zien. Het bidprentje hierboven afgebeeld is een heus collectors-item maar zeer moeilijk te pakken te krijgen. Frans Fransen ligt begraven op het kerkhof van Huize Steenwijk in Vught. Bij zijn dood in 1961 waren er in totaal 665.600 Puk en Muk boeken van hem uitgegeven. Zelfs daarna werden de boeken nog vele malen bewerkt en heruitgegeven. De verhalen waren het populairst tussen de jaren 1925 en 1955.