|
|
Bronkhorst - Bronk = Horst. Nogal logisch toch? KLIK De regelmatige bezoeker van deze site weet dat wij niet van den vegetarische zijn, zal ik maar zeggen. Meer van den bourgondische.... Wij proeven graag van alles. Vlees, liefst wild natuurlijk. Kastanjes, paddestoelen, ja zelfs wal- en muzikale noten. Druiven, liefst in vloeibare vorm, als u begrijpt wat ik bedoel. Kortom, wij proeven graag. En natuurlijk hou je dan ook je vakliteratuur bij en grasduin je zo af en toe eens wat op aanpalende sites. Wat schetst onze verbazing, staat er op de site van gezelschap De Breuk (KLIK HIER) een artikel over.... een rondje honden proeven!!!!. Rare jongens die Romeinen. Ze zullen Idefix toch niet opeten? Of Mijnheer....? Ras aangeklikt dat artikel, en allengs werd het ons toch wat duidelijker. Poeh poeh hè hè m'n hartslag zakt alweer. Gelukkig, rondje honden proeven, niks mis mee. In deze tijd van het jaar is dat voor meerderlei uitleg vatbaar. Zeker, het gaat om klassieke kerstliederen natuurlijk. Maar het slaat ook op de ledenvergadering van de NVJB, maandagavond 18 december 2006 in Paviljoen Beerschoten in De Bilt. Er was koffie, er waren koekjes, leden, jachthoorns, een kerstboom, opgezette dieren, een sfeervol paviljoen, een actief bestuur....en natuurlijk werd er voorafgaande aan al het papieren en formele gedoe geblazen: De Begroeting. Met "papieren en formele gedoe" bedoelen wij niets negatiefs. Integendeel, wij vonden dat de vergadering mees-ter-lijk voorbereid was, en naarmate we verder in de stukken doken (die niet geheel van humor ontbloot waren, laat staan van wijsheid) werden we alleen maar gesterkt in die mening. Complimenten voor de inzet van bestuur en overige organisatoren! De NVJB, voluit Nederlandse Vereniging van Jachthoorn Blazers geheten, behandelde op deze vergadering een aantal items zoals het voortaan lid zijn van jachthoorngroepen (in plaats van individuele blazers), en het onvermijdelijk daaraan verbonden aanpassen van statuten en huishoudelijk reglement. Enfin, als u daar het fijne van wilt weten kunt u dat nalezen op de NVJB-site: www.nvjb.nl KLIK Of nog beter: wordt zelf lid van een jachthoornblaasgroep, dan krijgt u via die groep nog veel meer informatie, én een hoop blaasplezier!! Het was een "stemmige " bijeenkomst (er werd immers een aantal malen gestemd) maar toch ook weer niet. Ruimte voor een grap tussendoor, de plannen voor de toekomst werden ontvouwd. Het is duidelijk: er zit weer Schwung in de club, nieuwe leden zijn wellecome... want, zoals een der NVJB-ers citeerde: [.. in dit huis zijn vele woningen...] Inmiddels zijn al pakweg 40 kamers bewoond. En in 2007 , laat ik dat al vast verklappen, zult u vele van deze kamerbewoners aantreffen in Horst (zaterdag 15 april, Nederlands kampioenschap jachthoornblazen) en in Doorwerth (1- 3 juni, Game Fair). Aan het eind van deze letterlijk mistige doch figuurlijk glasheldere avond keerden wij dan ook met een goed gevoel huiswaarts. Ná het vanzelfsprekend gezamenlijk blazen van Jagd vorbei, Halali, en Auf Wiedersehen natuurlijk.... Het een lokt soms het ander uit. Krijg je een gast in het gastenboek die vraagt om een muziekstuk, je gaat zoeken (maar vindt het helaas niet...), je antwoordt en vraagt tevens belangstellend "Hoe heten jullie eigenlijk?". En dan kómt er een prachtverhaal en dito foto!!!! Dat willen we u dus niet onthouden!! Komt-ie dus: "We noemen ons de "De Stroate bloazers". Waarom? Omdat de groep altijd oefende bij Vriezen, onder Sinderen, een gehucht bij Varsseveld. Vriezen was stratenmaker. In ons dialect is dat een stroatenmaker. Vandaar. De groep is ca. 12 jaar geleden opgericht tijdens de "Batavieren Jacht" in Groningen. Een collega schoot daar toen een vos. Deze werd na afloop door hem "doodgeblazen". Het gezelschap vond dat terecht toen zo indrukwekkend dat ze zich spontaan een plesshoorn aangeschaft hebben. Het verhaal gaat dat een van de leden met de auto het veld inreed. Een cassettebandje met signalen in de autoradio en dan oefenen. Zijn vrouw vond het thuis niet om aan te horen. Ik, de enige drijver van het gezelschap, ben in 2000 begonnen. We gingen toen in Zelhem naar een cursus om een midwinterhoorn te maken. De zelfde collega van de vos zei toen " aj op zo'n ding kunt bloazen kuj ,t ook op de jachthoorn. En zo is het begonnen. Kleine oorzaken met verschrikkelijk mooie gevolgen op beide instrumenten." 
Tot zover de tekst van "stroateblazer" Dijkstra. Heb ik gelijk of niet? Prachtig toch??? En dan die foto.... geweldig! Ook wij hebben wel eens midwinterhoorn geblazen. Op een bijenmarkt in Uddel, dat was grappig want je ziet ze denken "Daar heb je weer zo'n burger, die krijgt er nooit geluid uit hahaha". En dan die verbaasde gezichten toen we met z'n tweeën de Hegewaldfanfare op midwinterhoorn bliezen! En tijdens een regiobijeenkomst op de Ambachtsheerlijkheid had "Kiekdoaris" midwinterhoorns meegebracht waar we op mochten blazen. Hartstikke leuk. Gute Jagd Maarre... waar was het ook al weer mee begonnen? Juist, met een vraag naar de bladmuziek van Gute Jagd. Bestaat daar een bes-versie van? Heeft u 'm? Stuur ons een kopietje svp, dan kunnen wij de Stroateblazers ermee verblijden!! Wellicht heeft u hem al eens bezocht: onze JAGERS-pagina. Met een druk op de knop (bovenaan de startpagina) bent u er. Omdat 2006 al weer bijna voorbij is hebben we inmiddels, met dank aan het KNMI, ook voor het jaar 2007 de tabel met tijden van zonsopkomst en zonsondergang en met de tijden van maan op en maan onder in 2007 toegevoegd. Wat vindt u nog meer op deze pagina? Andere zaken zoals per dag de actuele maanfase (handig voor zwartwildjagers), de actuele weersverwachting, neerslagradar, en wolkenradar (satellietbeeld). En links naar jachtgerelateerde sites: zweethondentraining, jachthonden algemeen, valkerij-info, wildrecepten, jacht/natuurbeheer. Neem ook even een kijkje: KLIK Staat er nog meer op uw verlanglijstje? Laat het ons dan weten! Slechts enkele dagen geleden plaatsten wij het stukje over de SP, waarin de grote roerganger Marijnissen en zijn (formeel) in middels afgezworen bewondering voor de Chinese communistische leider Mao wordt genoemd. En wat schetst onze verbazing: prompt krijgt onze website bezoek vanuit China!!! Uit Jiangsu om precies te zijn. Via het Chinanet Jiangsu Province Network hebben ze ons 1 minuut en 28 secondenlang geobserveerd. Gauw even een kopietje gemaakt van onze in het Chinees vertaalde intro? Tip gehad vanuit Oss, zijnde het bolwerk der SP? Of vanuit het Chinese restaurant alwaar wij gisteren na afloop van een heerlijke jachtdag met het gezelschap genoten van..... jawel, boerenkool met worst, klapstuk, en zuurkool? We zullen het wel nooit weten. Maar als er dan toch een Chinese Connection bestaat met Betoeterd kunnen we daar net zo goed nuttig gebruik van maken. Daarom bij deze een open brief: Beste kameraden uit Oss/China: Hartelijk dank voor uw getoonde interesse. Graag dien ik bij deze het verzoek in om voortaan ook Pekingeenden op de lijst met bejaagbare wildsoorten te zetten.... De verkiezingen zijn achter de rug. Bismarck heeft ooit gezegd "Es wird nie so viel gelogen wie vor der Wahl, während des Krieges und nach der Jagd".... Het eerste zal moeten blijken, aan het tweede valt niets aan toe te voegen, en het derde... tja dat begrijpen we natuurlijk niet.... Nu de informatie- en formatieronde nog. We hebben de inconsistente "handigheid" van Bos (in normaal Nederlands: wat een draaikont); we hebben de consistente "onhandigheid" van Balkenende, en...... we hebben het horrorscenario dat de SP, onder leiding van de grote roerganger Marijnissen gaat meeregeren. Wat dat voor het bedrijfsleven en de werkende Nederlanders zal betekenen is duidelijk: iedereen wordt geplukt; en niet om bijvoorbeeld werkgelegenheid te bevorderen en banen te scheppen, nee, integendeel. En voor de echte natuurliefhebbers: niks beheren. Overlaten aan "professionals". Dat is een andere manier om te zeggen "weg met alle jagers". Zoals u vast weet is Marijnissen groot aanhanger van wijlen de Chinese communistische dictator Mao (geweest??). Om u alvast te laten wennen aan het horrorscenario dat SP-in-de-regering heet..... hebben we de introductiepagina van Jachthoorngenootschap Betoeterd alvast in het Chinees vertaald. 
Hopelijk is het overbodig, maar met kameraad Jan en kameraad Wouter weet je het maar nooit.... Er was eens ....een Melton bes-parforcehoorn. Via Duitsland en Eemnes terechtgekomen in De Bilt. Door aanschaf van een Melton es-beshoorn overcompleet geworden maar als nieuw. Op de site gezet dus en al heel snel door Polleke uit België gekocht en opgehaald. Op zondag heet Polleke Paul, maar door de weeks dus: Polleke. 't Is maar even dat u het weet. Behalve met blazen, bij de Vlaamse Jachthoorngroep Botermelck - la Garenne, (zie ook onze links-pagina of klik HIER hier om eens een kijkje te nemen) houdt Polleke zich ook onledig met jagen. De afgelopen tijd zijn er tussen het jagen door heel wat optredens verzorgd, o.a. bij een Hubertusviering. 
A propos jacht: bij het zien van zo'n tableau maken onze speekselklieren onmiddellijk overuren.... om van te kwijlen toch? Terug naar het jachthoornblazen. Botermelck-Garenne kent 12 blazers, waarvan er 8 ook jager zijn. Dat maakt de keuze tussen jagen en blazen niet altijd makkelijk. Toch hebben ze de laatste maanden al weer 6 optredens achter de rug en nog 3 in zicht. "Zo zie je maar , overal zoekt men ezels om de kar te trekken en Uw dienaar is daar eentje van. En ik heb die hoorn niet gekocht om op de kast te liggen! Ik ben nog steeds zeer fier op mijn blaaspijp uit de Bilt!", aldus Polleke. Wel Polleke, en wij Nederlanders zijn fier op u! In het jachtseizoen toch nog tijd vrijmaken om zo veel te blazen. Dus: petje af voor u (Of is het hoedje af??? Men bestudere de actiefoto hieronder...) 
Zomaar een lekker jachtdagje met Mijnheer (onze ruwhaar teckel) en Beamish (onze labrador). Plesshoorns mee. Waarom een teckel mee ? Nu gewoon, anders zit-ie de hele dag te kniezen... en nu genoot-ie!! Hij hoefde hier weliswaar geen zweetspoor uit te lopen, maar zijn passie was er niet minder om! 
's-Ochtends even aanblazen. Dan zwoegen door de natte weilanden. Valt niet mee voor een teckel, ook niet voor z'n baas trouwens (wie de foto's goed bestudeert ziet niet echt een vedergewicht.....) Eend hier, duif daar. Haas repte zich, niet binnen schot geweest. En natuurlijk jachthoornblazen op ijskoude hoorns: Zum Essen , en uiteindelijk tableau blazen. We kunnen er heel lang over (na-)praten maar we kunnen er ook kort over zijn:'t Was gezellig. Mooi weer. Beamish heeft goed gewerkt. Leuk tableau. Er zit weer prachtig vlees in de vriezer, inmiddels, en de eenden/duivensoep is heeeerlijk. Ik heb namelijk al even geproefd... En Milko en Dirk: bedankt voor de foto's!!! 
Dit weekeinde hebben we bij onze Oosterburen "moeten" jagen. Op haas, fazant, eend. En op nog wat soorten die de jachtwet vrijgeeft, met uitzondering van reewild, roodwild, zwartwild. Heerlijk weer. 's-Ochtends dreigde er even wat regen, maar allengs werd het fraaier. Vooraf wordt door de jachtopzichter een ieders Jagdschein gecontroleerd, de jachtheer geeft instructies en deelt de groepen (drijvers/geweren) in. En hup, met een trekker en aanhangwagen het veld in. En wat voor de combinatie geweer/hoornblazer en drijver/hoornblazer erg leuk is: bij deze jacht wordt om veiligheidsredenen en vanwege de handige communicatie elke drift aangeblazen (Anblasen des Treibens, met Das Ganze vooraf) en aan het eind van elke drift wordt Hahn im Ruhe (geweer ontladen) geblazen. Na zo'n dag vergeet je die signalen natuurlijk nooit meer. Tussen de middag gezellig lunchen in het veld. 
En aan het eind van de dag wordt het tableau gelegd én doodgeblazen. Ook dat gebeurt georganiseerd: aan de ene kant de hoornblazers, aan de zijkant de geweren en drijvers, en aan de kop van het tableau de jachtheer die in een toespraakje iedereen bedankt voor de inzet en de veiligheid. En daarna gaan op commando de hoorns de lucht in, wordt er geblazen, en worden de hoorns ook weer gecoördineerd afgezet. Netjes allemaal, dat heeft toch wel wat. O ja, wat lag er op tableau? Bijzonder, bijzonder. Hazen, fazanten en eenden (maar dat vermoedde u al in het begin van dit stukje), maar ook een snip (lekker opgegeten zondagavond), een Eichelhäher (Vlaamse Gaai)en: tja, nu wordt het moeilijk. Was het Niederwild? Of toch Hochwild? Sonderwild misschien? Of waren het exoten? Enfin, kijk en oordeel zelf. Also: Strecke auf Holländische Art.... 
Ja ja dat had u niet gedacht he? Maar het is toch echt zo: ik ben ontzettend voor links. Maar dan wel leuke links, over jacht, eten, jachthoornblazen en zo. Dus haalt u maar weer gerust adem. Bos, Marijnissen en Halsema kunnen mijn stem wel vergeten. En de uwe hopelijk ook!!! Zij zouden ook eens naar nieuw(e) links moeten kijken. Deze bijvoorbeeld: Jagd.de: , een verzamel/startpagina over jacht. Of deze: vlees-wild.startpagina: . Met algemene informatie over wildsoorten, maar vooral met veel recepten. Ook adressen van poeliers, restaurants. Kortom een pagina waarmee een recht(s)geaard principieel niet-vegetariër wat kan.... Zo ziet u maar, volgens mij bent u inmiddels óók een beetje voor links.... Als u op 22 november maar uw verstand én uw hart gebruikt dan kan dat helemaal geen kwaad. Voor het geval u geen stemmachine tegenkomt maar een papier en een rood potlood in uw handen krijgt gedrukt: ook met een ROOD potlood kun je NIET-ROOD stemmen! Zuuuuuucht.... Wát een opluchting. En wij nu ook. Eigenlijk is het ook een soort geelkleurige toeter, maar dan eetbaar... Zo is gebleken. Gisteren las u er al het een en ander over, en uit het feit dat dit stukje nu wordt geplaatst kunt u afleiden dat het allemaal goed is afgelopen. Bijgaand een plaatje van de exercitie die aan het diner voorafging. 
Cantharellen eten, wat heb je nodig? 1. een bos, met naaldbomen, loofbomen, of gemengd. 2. goede wandelschoenen 3. zakje of tasje 4. cantharellen (is de optelsom van 1 + 2+ 3 + wat geluk natuurlijk) 5. mesje 6. zacht kwastje 7. (optioneel) spa blauw (schijnt héél goed tegengif te zijn...) of een neut of een glas wijn. Als 1 + 2 + 3 tot 4 heeft geleid gaat u naar huis. Pak 5 en snij het onderste stukje van de steel eraf. Borstel met 6 voorzichtig zand, grond en andere ongerechtigheden eraf. Leg de schoongemaakte cantharellen op keukenpapier zodat ze nog wat kunnen drogen (hoeft niet persé maar vaak zijn ze behoorlijk nat als u ze plukt). NIET ik herhaal NIET oftewel NIET dat wil zeggen NIET (volledigheidshalve: NIEEEET) afspoelen!!! Dan worden ze slap en snotterig. Aaaaaaahhh, zonde van al uw voorafgaande werk! Neem af en toe een teug van 7. Smoren in roomboter (eventueel olijfolie), knoflook erbij, gesnipperde ajuin, wat room erbij. Naar smaak peper en zout toevoegen. Lekker bij een stukje eend of duif, en ook heel goed te combineren met deegwaren. Schenk een glaasje in, toeter even "Zum Essen", en geniet. Herfst, wat een heerlijk seizoen. Gisteren hebben we weer een zweetwerktraining gevolgd met Mijnheer, onze ruwhaarteckel. En uiteraard met drie man (m/v) sterk jachthoorngeblazen in 't bronsgroen eikenhout. Inderdaad, in Limburg, dus. Bij die gelegenheid kregen we nog wat foto's overhandigd van zweetwerkdemonstraties tijdens het festival Jacht en Paard, eind september, op de Keukenhof (fotografie: mw. M. de Haas-Hiemstra).  
 
Weet u wat je ook kunt vinden in 't bronsgroen eikenhout, trouwens? Paddestoelen. Met name cantharellen. We hebben dus het nuttige met het aangename verenigd, en ons avondmaal aan cantharellen bijeengesprokkeld. Althans, we gaan ervanuit dat het cantharellen zijn.... Hebben we per ongeluk satansboleten geplukt, tja, dan wordt deze website binnenkort niet meer ververst.... In de gaten houden dus! We hadden overigens deskundige begeleiding hoor, we zijn wel betoeterd, maar niet gek.... Vananvond eten we dus cantharellen met ui, knoflook, zout, peper en room(saus), met daarbij duivenborst, rosé gebraden, mmmmmm. Zij die gaan smullen groeten u. Hopelijk tot een volgende keer hahaha... Was wel nodig ook natuurlijk, met al die vallende bladeren op de site.... Omdat de hoeveelheid nieuwsberichten zo langzamerhand wel erg groot is geworden (65) hebben we op de nieuwspagina alleen de berichten van de laatste paar maanden van het lopende jaar staan. Bent u op de nieuwspagina en vindt u niet wat u zoekt? De overige berichten zijn te vinden onder de knop "archief 2006" of onder de knop "archief 2005". Op elke pagina (nieuws 2006; archief 2006; archief 2005) hebben we bovendien "maandknoppen": u springt daarmee naar de rij nieuwsberichten die in de betreffende maand zijn verschenen. Nog niet gevonden wat u zocht? Probeer dan eens Ctrl F (Ctrl-toets ingedrukt houden en dan de letter "f" tikken) en u kunt een zoekterm opgeven. Nóg niet gevonden? Tja, ik, ben zelf erg goed in zoeken, maar vínden, ja, da's weer een heel ander verhaal..... U kunt natuurlijk ook een mailtje sturen, dan help ik zoeken, maar u bent gewaarschuwd...... En dan hebben we nóg wat achter de hand: via Google kunt u - zonder dat u de site hoeft te verlaten - ook een zoekterm opgeven. Nou, als u het dan niet vindt, dan bestaat het gewoon niet! Of het is wel hééééel erg goed verstopt... Ja u leest het goed, blazen fore golfers! De beoefenaren van deze sport kennen deze term ook in een andere context... Zondagavond 5 november had Jachthoorngenootschap Betoeterd het genoegen om bij de Mauritshoeve (net buiten Maartensdijk en Lage Vuursche gelegen) te blazen ter gelegenheid van een wilddiner. En niet zo maar een diner, nee, een diner als afsluiting van een 2-daagse zogenaamde wildwedstrijd. Omdat het clubhuis van de Biltse Golf- en Countryclub daar zich niet voor leende was men uitgeweken naar dit restaurant. En dat was maar goed ook, want het zat werkelijk bomvol. En.... niet alleen met golfers, maar deels ook met jagers, vrouwen of dochters van jagers, wildliefhebbers, kersverse jachtdiplomabezitters, kortom met mensen die wisten wat wild en jagen inhoudt. 
We waren voor deze gelegenheid vooraf versterkt door twee Stichtse blazers, en werden achteraf versterkt met snert, roggebrood met spek, en een goed glas wijn. Ook geheel in de stijl van een jachtdag dus! Wat een rotleven hebben we toch...... Inderdaad, we gaan naar de Alpen. Even uitblazen. Toeters pardon hoorns mee natuurlijk. Kleine en grote. En onze wandelschoenen. En eenmaal boven op een berg gezeten zou het maar zo kunnen dat we na de Echofanfare en Gruss aus den Bergen ook nog even jodelen.... Die ijle lucht dat stijgt naar je hoofd, dat wil ook wel eens helpen.... Even een kleine break, weg uit ons platte land. Wees dus niet verbaasd als wij niet per kerende mail uw post beantwoorden... Wir träumen jetzt schon von einer Trockenfleischteller , Salat, Raclette, und selbsverständlich ein Obstler dazu.... Misschien eten we nog wel een stukje gems ook.... 
Zondag 22 oktober 2006 had Hotel-Restaurant De Collse Hoeve in Nuenen een wild-evenement georganiseerd. En Jachthoornblaasgroep Horrido uit Moergestel, onder leiding van Adri Oerlemans was verzocht daar op te treden. En zoals u weet is een aantal Betoeteraars tevens 100% lid van Horrido. Op naar Nuenen dus. We wisten niet precies wat we moesten verwachten. Maar wel dat de eigenaar een jager en wildliefhebber is. En dat veel gasten/eters dat ook zijn. Bij binnenkomst zagen we ook al de nodige jachthondenmensen en jagers. En stands met jachtbenodigdheden, kleding, interieurdecoraties enzovoort. En een Italiaanse kok die de sterren van de hemel kookte en op schijnbaar eenvoudige wijze allerlei zaaaaaaalige dingen klaarmaakte. Eerst proeven dan geloven? Reserveer dan een tafel bij Ristorante Da Nello in Eindhoven, en laat ons weten wat u er van vond! Geen gerommel met smaakversterkers, sauzen, exotische kruiden, nee nee recht voor z'n raap ongelofeloos lekker en eenvoudig koken.We hebben inspiratie opgedaan dus. Om een lang verhaal korter te maken vatten we deze middag en avond even voor u samen: fazant zuurkool Restaurant De Collse Hoeve cava pinot noir wild zwijn hert heteluchtoven geen smaakversterkers jachtbenodigdheden gezellig lekker jachthoornblazen Horrido Moergestel Nuenen en vergeet niet: 't is slechts een samenvatting. Kortom goor lekker gegeten, en hartstikke lekker en gezellig geblazen. We zeiden het toch: Het leven is soms héééél zwaar! En eenvoudig! Nee nee, geen flauwe grappen. U weet, dit is een ernstige site, dat bent u gewend, en dat vertrouwen gaan we niet beschamen.... Opnieuw vraag ik u dus: hoe maak je een krokodil klaar? De onlangs door Nederlandse en Belgische wildhandelaren in het leven geroepen website www.wildplaza.com kan u daarbij een handje helpen. U moet zelf maar eens gaan kijken wat er allemaal opstaat, maar ik noem alvast wat steekwoorden: recepten; wild culinair; wild-verkrijgbaarheidskalender. Heel praktisch. Stel u wilt vanavond roergebakken krokodil eten. Ik zal u vast verklappen dat u, naast krokodil natuurlijk, dan ook nodig hebt: olie, knoflook, rode en groene paprika, champignons, citroensap, zout, en peper. Wilt u meer weten? Bezoek dan de site maar! De krokodillenstand in uw veld is matig, dit jaar? Troost u, bij ons is het precies hetzelfde verhaal. Zou er gestroopt worden? Of is het misschien toch een biotoopkwestie? Maar niet getreurd, er staan ook recepten op met haas, konijn, duif, eend, gans, fazant, patrijs, wild zwijn enz. Wat zou je als jachthoornblazer trouwens moeten blazen voor het eten? Ja ja, Zum Essen natuurlijk, maar ik bedoel: Raubwild tot? Krokodil tot? Gibt es überhaupt ein Signal "Krokodil tot"? Hilfe! Hilfe! Wenn Sie es haben, bitte schicke es zu, ja? Afgelopen zaterdag was het zo ver; een der Betoeterden heeft domicilie gekozen in een fraaie Veluwsche boerderij, letterlijk en figuurlijk aan de bosrand gelegen. Zodra je het erf afstapt struikel je bijna over de prenten: roodwild, zwartwild....'s-Winters als het rustig is schijn je ze zelfs op het weiland voor het huis te kunnen verwachten; roodwild gelukkig, want zwartwild op je weiland... daar zit je natuurlijk niet echt op te wachten! Onze ruwhaarteckel Mijnheer ging dus helemaal uit zijn dak tijdens het uitlaten..... Tja je bent een zweethond, niet waar, en dan allemaal van die lekkere luchtjes in je neus.... Kortom, Mijnheer was uitgelaten en uitgelaten. 
Dat betekende dus tenten bouwen, zeil/afdak spannen voor het geval het zou gaan regenen, verlichting ophangen, tafels en stoelen neerzetten, planten, glazen, kopjes, schalen met salades werden bereid; vlees werd aangeleverd uit alle hoeken van het land.... De een bracht eendeborsten mee; de ander duiveborsten. Uit eigen revier uiteraard. Er was hert, wild zwijn.... Mooi scharrelvlees dus allemaal. En de salades; je zou er haaaast vegetariër van worden, zo lekker. 
Velen brachten ook , hoe kan het ook anders, hun jachthoorns mee en zo stond er dus op een gegeven moment een gemêleerd gezelschap gezellig te roedelen; blazers van Betoeterd, Horrido, en Eemland hebben tot ver in de avond, bij dag-, kunst- en maanlicht lekker veel geblazen. Moest ook wel natuurlijk, al het wild moest tenslotte doodgeblazen worden.... Een houtvuur verhoogde stemming en temperatuur, en zo omstreeks 21.30 uur werd het muzikale deel afgeblazen; op een christelijke tijd dus.... 
En zeg nu zelf, waar is het woord "roedelen" nou beter op zijn plaats dan midden in een wildrijk revier op de Veluwe? Als u de krant leest dan is het u de laatste weken vast opgevallen; de Veluwe is veelvuldig in het nieuws. Dorpelingen voelen zich opgesloten door de oprukkende rasters. Steeds meer leuke weggetjes worden afgesloten voor het publiek. En wel door "natuurbeschermingsorganisaties". Dat zijn organisaties die met uw en mijn belastinggeld en gesponsord door loterijen stukken grond opkopen en u vervolgens de toegang ontzeggen. Mopper de mopper! Maar er is meer te melden: er is veel mast (eikels en andere vruchten/noten). En er zijn al heel veel zwijnen op de Veluwe, en dat worden er nog meer. Het is dus maar de vraag of ieder zijn afschotplicht wel kan vervullen. Verveling En al die zwijnen zich maar kapot vervelen, binnen of buiten het raster.. Of toch niet? Heeft u zich wel eens afgevraagd wat die menigte zwijnen nou zo doet, de hele dag? Ja, slapen, zult u zeggen. Maar 't is wel zo dat ze in afgesloten gebieden (grrrr....) eerder bij daglicht op stap zullen gaan dan vroeger het geval was. Ik kom ze wel eens midden op de dag tegen, in NIET afgesloten gebieden zelfs. Oké, slapen dus. En verder? Eten. Ja ja, maar je kunt je niet de hele dag en nacht vol blijven stoppen. Andere primaire behoeften vervullen, zegt u. Ja dat ook, maar dat is om deze tijd laten we zeggen over z'n hoogtepunt heen.... Welnu, ik zal het maar verklappen: de jongere garde, ook wel overlopers genoemd, houdt zich in zijn of haar vrije tijd bezig met….. het restaureren van een spoorwagon annex clubhuis! Jawel! Gelooft u me niet? Neem dan maar eens hier ...????... een kijkje! Echt waar! Ik lieg nooit! Nou ja, bijna nooit. OK, soms, of vaak. Maar niet altijd! Deze keer niet! Ziet u nou wel!!!! En nu begrijpt u ook meteen de link met jachthoornblazen..... Jachthoorngenootschap Betoeterd verzorgt op 5 november 2006 een optreden bij een golf- en wildwedstrijd op de Golf & Country Club De Biltse Duinen in Bilthoven. Dat wil zeggen: overdag wordt er gespeeld (golf....); en 's-avonds wordt er ook gespeeld (jachthoorn dus...) Voor de kenners en mogelijke golfliefhebbers onder u: het betreft een greensome, stroke play, en er wordt afgeslagen vanaf 10.00 uur en 13.30 uur. Om ongeveer 18.00 uur zullen wij ten tonele verschijnen. En wat blijkt ook nu weer: de wereld is klein. Er zitten actieve jagers tussen de golfende dames en heren (jagers met een handicap dus, of golfers met een jachtakte; 't is maar hoe je 't bekijkt), en zelfs iemand die ons afgelopen zomer tijdens het SJN-jachtexamen in Utrecht heeft horen spelen! Jagen en golfen kent overeenkomsten. Je loopt lekker buiten, je hebt je aan strenge regels te houden, en.... je krijgt er honger van! Daarom is er 's-avonds een wildmaaltijd, waarbij wij op gepaste wijze het wild zullen "doodblazen". Wist u dat het b(es) wel inspannend is, zo'n dagje Keukenhof? Bij sommige muziekstukken staat "bewegt spielen" maar deze aanwijzing is ons pas afgelopen zondag geheel duidelijk geworden. Er was namelijk een soort estafette georganiseerd, zodat elke jachthoorngroep ook op elke locatie speelde, en dan weer naar een volgende plek toog. Sommigen konden niet genoeg krijgen van het heen- en- weerlopen, en zetten dit derhalve tijdens het afsluitende roedelen voort door hin-und-her-zu-laufen-zwischen Es und Bes, und daß ist ziemlich anstrengend (auf Holländisch: b(es) wel inspannend)! De aldus musicerende atleet de heer D.P. (secr. a.i.; wellicht gaat er nu een lichtje bij u branden?) zal wellicht binnenkort zijn schoenen moeten laten verzolen. Wij adviseren hem dit te laten doen met zolen van hazenleer, dan kan-ie nóg sneller hin und her.... Tussen de bedrijven door was er van alles te doen, te zien, en te koop (hoorns, kleding, kroonluchters, en andere verjaardagsgeschenken....), dressuur, hondenparade, klassieke rijtuigen met vaak dito geklede koetsier en passagiers, infostands (over zweethondenwerk bijvoorbeeld), en 's-ochtends (Fauve de Bretagne)en 's-middags (Sabueso Espagnol)een zweetspoordemonstratie, via de Jagende Brak Nederland. De organisatie had alles prima voor elkaar, inclusief een natje en een droogje, en zelfs een "snack voor vertrek". En dat laatste, tja dat kun je natuurlijk wel gebruiken, want u weet het inmiddels: b(es) wel inspannend, dat hin-und-herlaufen mit Jagdhorn! "Bewegt spielen, ja ja...." De Keukenhof, is dat niet iets met bloembollen en tulpen en zo? Jawel, jawel, en nee! Voor de bloeiende tulpen is het nu natuurlijk al veel te laat. Maar er is meer te doen op de Keukenhof. In het weekeinde van 23 & 24 september vindt daar het festival Jacht en Paard plaats. Met heel veel jachthoorngeschal, en, u raadt het al, met heel veel paard. Het gaat gepaard met jachthoorngeschal, zou je kunnen zeggen... Lees er alles over op Jacht & Paard en kom kijken en luisteren, zaterdag of zondag. Te horen en te zien is er genoeg: jachthoornblazen (ook ons zult u er aantreffen, op zondag), springen/dressuur/voltige, een valkenier, slipjacht met de meute, er wordt natuurlijk geroedeld, ringsteken. Voor parochianen die hun zondagmorgenprogramma niet al te zeer willen omgooien is er zelfs gezorgd voor een ochtendmis, van 10.30 - 11.00 uur! Dus: tot ziens op de Keukenhof! Nee nee, geen Oud-Hollandsch liedje deze keer, we hebben het natuurlijk over de Collse Watermolen. Daar werd zaterdag 9 september het 25-jarig jubileum van de SBNL gevierd. Met stands, met leuke, interessante en lekkere dingen: geitenkaas, honing, en ambachtelijk gemaakte worst bijvoorbeeld. En met creatieve zaken: mandenvlechten, beeldhouwen, een klei-workshop of aquarelleren voor kinderen. 
En: met jachthoornmuziek natuurlijk. Horrido heeft een aantal optredens verzorgd. Zoals u wellicht weet is een aantal Betoeteraars ook lid van Horrido. Blazen dus. In de stralende zon, af en toe begeleid (dat is uniek!) door jawel een kettingzaag, en door vrolijk kwinkelerende vogeltjes. Tussen de optredens door was er voldoende tijd om alles te bekijken, te proeven, aankopen te doen. 
Na afloop was er , zoals het bij een jubileum hoort, natuurlijk een feest: bij het nabijgelegen Restaurant De Collse Hoef (een belangrijke sponsor van de SBNL en/of van deze dag) was voor alle vrijwilligers een barbecue georganiseerd. De taakverdeling was prima in orde: professionele koks namen het barbecuen voor hun rekening, obers de vochthuishouding, en wij het consumeren. Daar bij die Molen dus... En bij die Hoeve. Het leven is goed in het Brabantsche land. Zie je wel, tóch weer een Oud-Hollandsch liedje.... Om de twee jaar vind in het Duitse stadje Ladbergen het Ladberger Bläsertreffen plaats. Beregezellig, geen competitie-element maar wel volop de mogelijkheid om te blazen. Steeds meer Nederlandse groepen weten ook de weg te vinden. Wij hebben er in 2005 van genoten, en kregen zojuist bericht over de nieuwe datum: dat is dus zaterdag 8 en zondag 9 september. Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat we heel wat blazers van afgelopen zaterdag (40-jarig bestaan NVJB, De Bilt)daar ook weer zullen zien! En met reden! Kortom, ga nu naar de kantoorboekhandel, koop alvast een agenda voor 2007, en reserveer die data! Plan uw vakantie eromheen of in elk geval niet erdoorheen; oefen wat op uw muziek en misschien op uw Duits, ga sparen voor de hotelovernachtingen, en als u denkt "Waar hééft-ie het over???" kijk dan even op Verslag Ladberger Bläsertreffen (september 2005). En ga vervolgens alsnog naar de kantoorboekhandel, koop alvast een agenda voor 2007, enz. enz. Tot ziens in Ladbergen! Afgelopen juli vond de 1e Valkerij- en Roofvogelbeurs plaats in Spijkenisse. Demonstraties met roofvogels, valkerijbenodigdheden, schilderijen en prenten, stands met boeken over de jacht: er was van alles te zien en te doen. Deze beurs is nu wegens succes geprolongeerd: op zondag 2 september 2007 vindt dus de 2e editie plaats, en Jachthoorngenootschap Betoeterd gaat dit weer muzikaal omlijsten. Het is natuurlijk nog ver weg, maar om alvast in de sfeer te komen kunt u het verslag van de 1e beurs er nog eens op nalezen: Een loer gedraaid.... KLIK SBNL bestaat 25 jaar. SBNL is een organisatie voor particulier en agrarisch natuurbeheer.SBNL steunt agrariërs, jagers, bos- en landgoedeigenaren door: voorlichting en belangenbehartiging, advisering, uitvoering en bemiddeling van projecten, praktijkgericht onderzoek en beheer van voorbeeldterreinen. KNJV-leden kunnen regelmatig in De Nederlandse Jager praktijkverslagen lezen. Op zaterdag 9 september is het van 10 uur tot 16 uur feest voor iedereen. Het terrein bij de Collse Watermolen in Nuenen is gevuld met stands. 
En last but not least: Jachthoornblaasgroep Horrido uit Moergestel treedt op. Met een stel Betoeterden in de gelederen... Bezoekers van het SBNL-Natuurfeest op zaterdag 9 september hoeven zich niet van te voren aan te melden. Op de SBNL-website kunt u er alles over lezen. Zaterdag 2 september was het dan zo ver: het 40-jarig jubileum van de NVJB. Vol enthousiasme aanvaardden wij de reis, die na ca. 3 minuten ten einde was. Tsja, dat krijg je, als je rustig rijdt én om de hoek woont... Maar met ons arriveren was de rust wel gelijk voorbij. Om te beginnen lopen er heel veel mensen rond die begroet moeten worden. Je moet een programma halen waar op staat hoe laat je blaast. En consumptiebonnen halen enz. enz. Kortom, blazen is er wel bij, maar uitblazen niet. De "harde kern" van Betoeterd blaast niet alleen als zichzelf namelijk, maar is lid van diverse andere blaasgroepen. Dus bliezen wij o.a. bij 't Sticht (in es); bij Horrido (u weet wel, de Rome-gangers) in bes, en natuurlijk als Jachthoorngenootschap Betoeterd. 't Is ook bijna niet te volgen voor een presentator, maar geen nood, bij een "foutje" geven we gewoon even live de actuele stand van zaken door.... En dan is het weer voor de Bakker (....). 
Als u ons gezelschap volgt dan kent u in ieder geval enkele van onze hobby's: jagen, het goede leven, en teckels. Inmiddels maken Mijnheer, Rufus en Buks deel uit van de entourage van de blazers. Het kon dus ook niet uitblijven: wij bliezen de teckelfanfare! Houdt u van lawaai? Neem dan een kaninchen teckel (denk ik); want Buks (dwergteckel) maakt véél meer geluid dan Mijnheer (standaard teckel). Hoe kleiner de teckel hoe groter het volume? U bent gewaarschuwd. Rufus hebben we nog niet kunnen testen; die was thuisgebleven. Wie niet thuisgebleven waren, waren ongeveer 20 jachthoornblaasgroepen. Met aanhang. Meer publiek had trouwens wel gemogen, maar ja, het plezier was er niet minder om. Erg leuk om afwisselend met bes-groepen, es-groepen en tromp-de-chasse-groepen te roedelen! 's- Middags deed de wonderbare vermenigvuldiging weer opgeld: waar Betoeterd 's-morgens met 5 man optrad was dat 's-middags met Stichtelijke versterking uitgedijd tot 8 man. En het klonk nog lekker ook. We sloten ons "verplichte" programma af met een Horrido-versie van de Ländler, gemengd met de "standaard"-versie, en merkten zoals altijd dat een wals de mensen automatisch in beweging krijgt. Later tijdens het roedelen meenden we zelfs aan de overkant, onder de esgroepen, dancing with the stars te ontwaren... Ja ja in Rotterdam en omstreken is het niet alleen ene De Wolf die wat in zijn mars heeft.... 
Tussen de bedrijven door hebben we nog wat inkopen gedaan bij de standhouders. Er was zat te zien en te koop: goede kleding, interessante boeken, lekkere wijn... Niet te koop, maar wel aanwezig: gezelligheid. Volgens ons had iedereen het naar zijn zin, en het was een lekker ontspannen evenement. De dag vloog voorbij. Complimenten aan de organisatie, want reken maar dat er heel wat werk verzet is. In een van de toespraken werd opgemerkt dat het leven bij 40 jaar pas goed begint... En inderdaad: na je 40-ste zijn er nog héél veel leuke dingen... Maar als je een feestje wil bouwen moet je wel gewoon zelf de slingers ophangen... En omdat een lustrum nog ver weg is, laat staan het volgende 40-jarige jubileumfeest, kan de NVJB wellicht wat van deze formule meepakken voor een volgend evenement. Nauwkeurige berekeningen hebben aangetoond dat het begin september 2007 een uitgelezen moment is om het 41-jarig jubileum te vieren.... Wie weet? Maar dit is in elk geval geslaagd!!! Zondagmiddag 27 augustus werd bij Paviljoen Beerschoten in De Bilt een zomerconcertmiddag georganiseerd, met een drietal openluchtoptredens. Nou ja, zomerconcert...Weet u nog wat voor weer het was, zondagmorgen? Hevige bui na hevige bui... Máár.... Zondagmiddag was het gelukkig droog! Betoeterd moest om 15.00 uur optreden, en toen wij aankwamen was de Egerländer Kapel Alpen Spitzen aan het spelen. En niet alleen aan het spelen, af en toe werd er ook nog bij gezongen! Het geheel eigen genre werd onderstreept met passende kledij: lederen knickerbockers, fraaie overhemden dan wel jurken, bij sommige nummers werd een jagershoedje opgezet, rijkelijk voorzien van speldjes en natuurlijk een gemsbaard. Kortom, wij voelden ons helemaal thuis! Zoals gezegd , om 15.00 uur "moesten" wij op. Letterlijk op, de heuvel op. De Biltse Alpenspitz zeg maar. Dat bood het publiek een goed zicht op ons, en bood tevens gelegenheid voor de "Alpenspitzen" om hun opstelling af te breken en te verplaatsen, om ruimte te maken voor de Koninklijke Biltsche Harmonie, die ná ons zou optreden. Een kwartier lang hebben we de bij tijd en wijle stormachtige wind getrotseerd, en merkten we dat we ook in deze omstandigheden prima te horen waren: met name de reactie op "De Kippenmars" , gelach en applaus, maakte dat duidelijk. Altijd lachen met dat nummer, ook al geef je geeneens een toelichting op dat stuk, het publiek pakt het op. Met "Ländler", een leuke wals, is dat trouwens ook zo. Tot mijn verbazing begon de Biltsche harmonie na ons afsluitende nummer "Lang zal die leven" te spelen. Suf hoor, ik dacht "wat hoor ik nu?" Iedereen van Betoeterd wist dat dat komen ging behalve ik natuurlijk.... Ik werd op deze dag namelijk ehhh, meerderjarig zeg maar. Stelletje stiekemerds! De rest van het programma die dag laat zich raden… En bestudeer anders ons logo nog even (vooral het mondstuk....). Kortom, heerlijk getoeterd die dag, in de meest brede zin van het woord, met vrienden en bekenden. In de open lucht, én binnen... En het was tevens een goede repetitie voor 2 september natuurlijk! Betoeterd is uitgenodigd om het zondagmiddagprogramma op 27 augustus 2006 te openen met een kwartiertje jachthoornmuziek: een leuke promotie voor het jachthoornblazen. Bijzonder wordt ook vast het optreden van de Egerlander blaaskapel "Alpen Spitzen", eveneens uit Bilthoven/De Bilt afkomstig. Met bijbehorende trachtenkleding en vrolijke muziek. De klassieke/serieuzere noot ontbreekt natuurlijk ook niet: verder treden er die middag nog 2 ensembles van de Koninklijke Biltse Harmonie op. Op zaterdag 8 juli deden de lekkerbekken van Jachthoorngenootschap Betoeterd en natuurlijk ook hun partners, zich tegoed aan een lang van te voren gepland diner. Met onze drukke individuele en dan ook nog eens een collectieve agenda valt dat helemaal niet mee, een datum prikken… Het spreekt voor zich dat dit diner geen veganistisch gebeuren was. Nee, zelfs een herbivoor in het gezelschap kan bij dit soort gelegenheden onbekommerd genieten als tijdelijke omnivoor. Want.... Natuurlijk wordt er WILD gegeten. Ik bedoel RUSTIG, maar toch wild. Zelfgeschoten wild uiteraard. Vlees-waar-niet-mee-gerotzooid-is dus. En vis. De vis hebben we trouwens niet zelf gevangen. Wél zelf gekocht.... 
Hoewel het een diner-voor-acht was, hebben we toch de hele buurt mee laten genieten. Hoe dat kan? Nou, door zo af en toe vijfstemmig wat parforcegeluiden te laten horen natuurlijk. Buiten in de tuin wel te verstaan. Geen diner zonder Zum Essen natuurlijk. Of de Ländler, Horrido, of de Hegewaldfanfare... En natuurlijk de Parforcehoornmars. Ook werd er een duet en een solo-optreden verzorgd. 
We hebben in de dagen hierna er heel leuke reacties op gehad uit de buurt. Mensen die ons aanspraken hebben we bij die gelegenheden natuurlijk gelijk gewezen op het Jachthoorntreffen dat de NVJB op 2 september "in onze achtertuin" in De Bilt organiseert: alle reclame helpt en het is een unieke gelegenheid om eens te komen kijken en luisteren naar zo veel mensen met net zo'n afwijkende hobby als wij, nietwaar? Dus: komt allen op zaterdag 2 september naar Landgoed Houdringe, De Holle Bilt 22, 3730 AE te De Bilt. Ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan van de NVJB (Nederlandse vereniging van Jachthoorn Blazers) dat naar verluidt ook op vreetzame wijze gevierd gaat worden..... De zwartwildjagers onder u kennen het gevoel: 's- avonds en 's-nachts uren doorbrengen op een hoogzit. De zon onder zien gaan. Vogels eerst nog zien, daarna alleen nog horen, met name de uilen. Reeën, dassen, wasberen, vossen: van alles kruist soms de aanzitplaats, maar het wachten is op varkens. Er kraakt van alles in het bos, 's-nachts, maar dan....ineens hoor je een afwijkend geluid, prompt versnelt je hartslag, je zit ineens rechtop, zou het.....? Je grijpt je kijker. Een schim wordt zichtbaar. En dan nu "aanspreken"! Met andere woorden: wat is het? Een das ? Een wasbeer? Een hallucinatie? (Die komen vooral 's-nachts veel voor in het bos..)Of toch.... een varken? En zo ja, wat voor varken? Keiler, bagge, frisling? Nee, 't is een overloper!!!! Of om precies te zijn: een hele rotte overlopers. Die rotte zat er al een hele tijd aan te komen, scharrelende door het digitale woud. Af en toe waren wat prenten zichtbaar... Eerst in zwart-wit, later in kleur, nog later met een menubalk.... Die nu weer verdwenen lijkt te zijn. En nu dus in kleur met een fraai logo, met als ondertiteling "De Overlopers zijn zo spoedig mogelijk on-line". Ze zijn als het ware aan de rand van de voerplek, klaar om uit te treden.... Met wat berswerk (voor de iets meer ervaren internetter/jager) zijn ze al goed waarneembaar. In de dekking verborgen bevinden zich namelijk al onder andere de geschiedenis, informatieve stukjes over pless en parforce, en hoorngebruik tijdens de jacht, foto's van de groep, de agenda, en nog een paar nader in te vullen rubrieken. Ook op jacht? Neem dan eens een kijkje in dit revier: De Overlopers KLIK Althans, zo leek het.... zondag 16 juli. We bezochten de Baarschotse jaarmarkt annex Klassieke Trekkers Festival. Hoewel die naam de lading niet geheel dekte: er waren eigenlijk allerlei historische voertuigen namelijk oude tractoren, werktuigen, auto's, vrachtauto's, motorfietsen, fietsen en bromfietsen. En de stationaire motoren niet te vergeten. Zo stond er een reusachtige langzaamdraaiende tweecilinder staande diesel van Brons te "ploffen". Dat wil zeggen, langzaamdraaiend voor huidige begrippen. Een paarhonderd toeren per minuut maximaal, en hij liep nu ca. 70 toeren per minuut: je kon de klappen tellen en voelen... En jeugdsentiment: prachtige brommers: een Yamaha FS1, een Kreidler Florett met geforceerde koeling; een zelfbouw Kreidler 50cc wegracer, street-legal met verlichting, en een 24mm carburateur van... een Stihl kettingzaag! Hier moet een creatief persoon aan het werk geweest zijn! Gelukkig was er een open kapschuur met.. tafels stoelen, versnaperingen en...SCHADUW, waarin wij konden optreden. Geeft meteen ook een lekkere akoustiek! Op het veld achter deze schuur , waar ook veel klassieke trekkers en vrachtwagens stonden, hebben we nog even een serenade gebracht aan een "oude baas" die over enkele dagen zijn 50-ste bruiloft zou vieren: een Horridootje en Lang-zal-die-leven waard dus! Compleet met lange kousen, knickerbocker, maar ZONDER tropenhelm hebben we menig toontje geblazen, en zweetdruppeltje gelaten. Maar leuk was het wel! Woensdagmiddag/avond mochten vier Betoeteraars medewerking verlenen aan een kwis. Waarmee gelijk de titel van dit stukje verklaard is. Wat was het geval? Een leraar van het Groenhorst College in Ede ging met pensioen, en volgens zijn collega's was het een fervent jager. Die het dan ook "zo nu en dan" daarover had. Met andere woorden, een enthousiast jager die anderen graag en vaak liet meedelen in het plezier dat hij daaraan beleefde. Zijn collega's verrasten hem op deze dag met een rondrit in een koets (gelukkig een open koets, wat een hitte), en... met een kwis dus. Die natuurlijk over jacht moest gaan. Bij aankomst in Restaurant l'Orage in Ede heetten wij hem en zijn vrouw welkom op het terras met De Begroeting en Horrido, en stond het voltallige gezelschap familie, vrienden en collega's hen op te wachten. Na het eerste drankje was het dan zo ver: de kwis. Eerst legden wij wat uit over de betekenis van de signalen, en vervolgens speelden wij een aantal instinkers. En de eerste de beste werd meteen al goed geraden: Konijn. Daarna werd het moeilijker. Af en toe een hint geven dus. Maar onder het publiek zaten kenners, dus dat kwam allemaal goed. En passant hebben we de hertenrassen van Nederland nog even doorgenomen.... Van edelhert tot dopherwt dus (ja u leest het goed!). En hebben we ter bemoediging van de pensionado "Vos dood" geblazen. Enkele dagen eerder had namelijk een vos een bezoek aan zijn kippenhok gebracht. Wie weet helpt 't? In ieder geval hebben we hem daarna Waidmannsheil gewenst, Zum Essen en Auf Wiedersehen ten gehore gebracht, en ging het gezelschap daarna in een besloten zaal aan het diner. En wij? Wij ook: heerlijk op het terras van hetzelfde restaurant, het was tenslotte veel te mooi om binnen te zitten. Nou, het was de moeite waard. Het met het optreden verdiende geld hebben wij dus met een gerust hart en een volle maag weer grotendeels uitgegeven. Betoeterd en Het Groenhorst College hebben weer een impuls aan de economie gegeven.... Horrido! De omzwervingen van een Jachthoorngenootschap laten haar sporen achter... Zo hebben wij in Rome voetstappen laten liggen; in Spijkenisse zweetdruppels; in diverse restaurants hebben wij bestek, servies en een goede indruk achtergelaten. En op de Veluwe, ja op de Veluwe..... Onze fans hebben het al eens gelezen: ons aller Wim dacht "Komaan, ik leen mijn standaard eens een poosje uit. Wie weet , die frisse boslucht kon best wel eens een heilzaam effect hebben!" Nou groeit er inderdaad van alles op de Veluwe, en de Overlopers zouden de Overlopers niet zijn als ze niet liefdevol op de standaard gepast hadden tot Wim het bospad weer teruggevonden had, afgelopen zondag. En eigenlijk is zijn standaard er zelfs op vooruitgegaan: teneinde Wim in de gelegnheid te stellen uit volle borst (-en?) te kunnen blazen, na de hereniging, hebben zij gezorgd voor een speciale modificatie. Bijgaande foto's van dit ongetwijfeld navolging vindende prototype laten zien dat er , met assistentie van een Breukblazer, uiterst secuur wordt getest. 
"Guten Tag, ecco corno? Near the breach I presume! De også jæger? Naturlig! Mais fanatici e entusiasta! Hya folks, how 'r ye doin'? Ça va bien, eh… kunde gij er nog ne touwke aanvast knopen?" De oplettende lezer annex jachthoornblazer en/of jager heeft natuurlijk al lang in de smiezen dat hier een genoeglijk gesprek gevoerd wordt in Europees, ja zelfs transatlantisch gezelschap. Met steenkolenengels, armgebaren en andere (hoorn?)signalen kom je een heel eind. Zeer vrij vertaald: "Goeden dag! Waar is uw hoorn? In de buurt van De Breuk veronderstel ik? Bent u ook jager? Natuurlijk, en fanatiek en enthousiast ook! Hee mensen, hoe gaat-ie? Goed, dank u. Ik begrijp er geen r... meer van!" Begint het al te dagen? De Breuk? DE BREUK Voelt u 'm? Dit bijzondere gezelschap heeft al een poosje een internationale voordeur op haar website. Klik op de juiste vlag en u wordt als het meezit in uw moerstaal begroet, en krijgt kort uitgelegd waar u terecht bent gekomen. Er missen er nog een paar, die bieden wij ze gratis aan. Wereldburgers, die gezellen van De Breuk, ja ja! Vandaar: Think global. Voor de goede orde: het "blow local" in de titel van dit stukje slaat natuurlijk niet op Neerlands beroemdste of beruchtste exportproduct (nee, we hebben het hier niet over klompen of tulpen, of over iets dat ik nog nooit geprobeerd heb, geef mij maar 'n goede sigaar als genotmiddel...). Maar wel over het (hoorn)blazen natuurlijk; proefondervindelijk hebben de gezellen van De Breuk aangetoond dat es en bes in toenemende mate wordt beheerst. Naar verluidt beraadt men zich op de volgende stap, om definitief de wereldpodia te kunnen betreden. Er is daartoe al een oriënterend bezoek afgelegd in het oosten des lands ; de wijzen komen immers uit het oosten. Gezamenlijk werden geheimzinnige documenten bestudeerd met gecodeerde boodschappen. Het schijnt een soort universele taal te zijn... Dan heb je niet eens meer al die verschillende talen nodig. Nou vooruit, ik zal een tipje van de sluier oplichten: ik hoorde tijdens het gesprek waar we dit stukje mee begonnen een buitenlander zeggen: "No nuts, no glory!" Om dit ten volle te doorgronden bevelen wij een bezoek aan de website van De Breuk aan: klik HIER En kijkt u eens goed naar de 2e foto!! Dat gebeurde de roofvogels, op de Roofvogel- en Valkerijbeurs in Spijkenisse, op 2 juli 2006. Op deze show werden met een groot aantal roofvogels verspreid over de dag vier demonstraties verzorgd. Daarbij ondersteund door vrijwilligers: broedende meeuwen en lastige kraaien.... 
Een Ro-gier Ook heel bijzonder waren de demonstraties met een gier, Rogier geheten.... Die huppelde achter de valkenier aan, en ook bij het vliegen bleek hoezeer hij op de baas gericht was: hij kon bijna niet wachten om zijn kant op te vliegen, en hield hem nauwlettend in het oog. Er werd ook een aantal bekertjes met een beetje vlees eronder neergezet, waarna Rogier in actie mocht komen. Je gelooft je ogen niet, zo snel en behendig als hij elk bekertje omkeerde, het vlees opvrat, en doorholde naar het volgende bekertje! Een vrijwilligster uit het publiek werd uitgenodigd om voorover op het gras te komen liggen, en wat moest dat voorstellen? Precies, een zebrakadaver. Blijkbaar goed geacteerd, want Rogier streek prompt tussen haar schouderbladen neer. En als u z'n poten ziet... Zij liever dan ik dus...hoezo zwak geslacht? De valkenier hield vervolgens zijn handschoen met een stukje vlees tegen haar oor aan, en zo kon zij ervan genieten hoe het klinkt als een aasgier dineert... dat begint met kwijlen, dan plukken en trekken, en intussen flink smakken... Hulde voor de vrijwilligster dus, een ongetwijfeld onvergetelijke ervaring! 
Voor alle demonstraties gold dat het werkelijk fascinerend was om te zien hoe sterk de band is tussen een valkenier en zijn vogels. Hoe hij ze perfect "onder appel heeft" (heet dat eigenlijk ook zo bij roofvogels?). Natuurlijk zijn vogels ook opportunisten, net zoals jachthonden: ze weten van wie ze te eten krijgen. Maar toch!! Er is een onmiskenbaar sterke band, en dat kan alleen als je én veel en goed traint, én goed bent voor je dieren. Zoals het hoort dus, en daar kun je als toeschouwer van meegenieten. Parforce parforce Aan het begin van de dag openden wij het gebeuren met o.a. het spelen van De Begroeting en Horrido, voor de lunch bliezen wij uiteraard Zum Essen, aan het eind van de dag natuurlijk Jagd vorbei, Halali, en Auf Wiedersehen. Maar tussendoor hebben we ook nog een stuk of zes keer optredens verzorgd, o.a. direct voorafgaande aan elke demonstratie, met nummers zoals Hubertusmarsch, Parforcehoornmarsch, Hegewaldfanfare, Teckelfanfare, Auf auf zum fröhlichen Jagen, Jager aus Kurpfalz, de Kippenmars enz. enz. En uiteraard de wildsignalen waaronder natuurlijk veerwild, en de prooidieren haas en konijn... Voor de gelegenheid speelde een aantal blazers van 't Sticht mee met Betoeterd en waren we allen getooid met... Parforce, knickerbocker, en lange kousen… Nou, u wilt niet weten hoe heet het was, die zondag!!! U wil het wél weten? Nou vooruit dan; zo'n 34°!!! Schrijver dezes vertoont derhalve uiterlijke overeenkomsten met een kreeft, qua gelaatskleur dan.... 
Organisatie De organisatie verdient complimenten met deze volgens ons zeer geslaagde dag. Het was een prima terrein, er waren goede afspraken gemaakt die ook werden bevestigd en nagekomen; er was een EHBO-stand, ook een goede zaak; de per microfoon en luidspreker verrichte afkondigingen via de "spreekstalmeester " waren ad rem en humoristisch; de roofvogeldemo's waren fantastisch; de catering was in orde. Het weer, tja het weer.... dat was een luxe probleem... Maar gelukkig konden we via een tuinslang het hoofd koel houden… en was er koffie en fris geregeld door de organisatie. 
Op 1e Pinksterdag vierden Belgen Nederlanders en Duitsers samen dat de Belgische jachthoornblaasgroep Waldo 25 jaar bestaat. Volgens onze zuiderburen zijn er in België niet zo veel groepen, maar deze mag er zijn: ze spelen es, ze spelen bes, er zitten goede solisten bij, ook een aantal zeer goed spelende dames, kortom: ze kunnen er wat van! En ook heel bijzonder: iedereen speelt zowel parforce als pless, én mooi. Iedereen beweert altijd dat je dat niet kunt combineren, maar Waldo bewijst het: het kán wel! Het weer was schitterend, de entourage ook, de ontvangst en de verzorging uiterst hartelijk. Iedereen deed zijn uiterste best, rechtsonder ziet u zelfs een foto van een fanatiekeling die zijn hoorn nog gauw even oppoetst voor een nét wat mooiere noot.... 
Het geheel vond plaats in een particulier park van 5 ha (!) met werkelijk ongelooflijk veel mooi aangelegde tuinstijlen. Veel vormsnoeiwerk, beelden, kunst, waterpartijen, een oud en werkend watermolenrad, teveel om op te noemen. Op 3 en 4 juni 2006 was dit park opengesteld voor bezoek, en die combineerden dat mooi met het genieten live muziek. Onder het genot van een Belgisch pintje vanzelfsprekend. Dik voor mekaar allemaal. 
Zondag 21 mei 2006 vierde de Bracco Italiano Club Nederland haar 2e lustrum. En omdat u misschien óók denkt: una Bracco Italiano = een brakke Italiaan; zullen wij u even uit de droom helpen. Een bracco italiano is een "Italiaanse braque" (net als de Franse braque), een voorstaande hond die de vederwild opspoort, fixeert en onder het schot brengt. En een braque of een bracco is géén brak! 't Zijn wel allebei honden. En wel jachthonden. En een brak? Is weer wat anders, zeer spoorvast, uitermate geschikt voor de lange jacht over uitgestrekte terreinen, waar hij of zij diepbassend een geurspoor of zweetspoor uitloopt en het wild "opdoet". Ter gelegenheid van het tienjarig bestaan waren tientallen eigenaren met hun bracco's (bracci?) naar Waalwijk getogen. Er waren zelfs Italianen: een koppel keurmeesters, en een eigenaar, getooid met een snor waar Garibaldi nog jaloers op zou zijn geweest. En hij niet alleen: deze deelnemer wint internationaal eerste prijzen, en zou ook hier aan het einde van de dag de eerste plaats overall behalen. Reden genoeg om jaloers te zijn dus. 
Horrido heeft lekker geblazen, en passant werden nog samen met de eigenaren wat terreinwagens bezichtigd (er stonden er genoeg..); ontmoetten wij oude kennissen die al twintig jaar uit het zicht waren verdwenen en juist híer langskwamen; en supporters van onze Rome-reis. Kortom: een gezellige dag, lekker geblazen, goed gegeten, en geluk gehad met het weer. U hoort ons niet klagen.... En de brakken? Ook niet: onverstoorbaar, niet af te leiden, tijdens het hoornblazen dat in verband met de soms vrij harde wind op flink volume diende te gebeuren konden wij ze alleen betrappen op een peinzend en beschouwend ietwat scheefgehouden hoofd: "mmmmja, wat hoor ik nu? weinig voorkomend, om niet te zeggen zeldzaam, maar wel interessant geloof ik. Net als ik dus eigenlijk... ". Let wel, het zijn absoluut geen dociele honden, ze hebben passie en ze kunnen ook heerlijk ravotten en spelen. Maar ze zijn ook: calm, cool and collected..... Na onze romantische middag (zie: "The A-team? No, The Wedding Team") togen wij , aangevuld met wat Stichtelijke blazers, naar Hoenderlo. Aldaar werden wij begroet en onmiddelijk het bos ingestuurd. Op naar het naar verluidt donkerste plekje van de Veluwe... het openluchttheater van De Overlopers dus. De weergoden waren ons gunstig gezind; het was zelfs zo droog dat er (helaas) geen vuur ontstoken mocht worden, maar dat mocht de pret niet drukken. Wandelend over het terrein val je van de ene verbazing in de andere: zo tref je een totempaal aan, klassieke trekkers her en der, en het rijtuig niet te vergeten, dat wel heel bijzonder is ingericht. Voorzien van een barretje (OK, dat komt wel meer voor hoor ik u zeggen); een werkende kolengestookte potkachel (wordt al wat aparter); een bunzing die de zwaartekracht tart; een kleurplaat (die komt ons trouwens vagelijk bekend voor...) en o ja, een kunstbeen. Hoe-bedoel-u? Nou gewoon, een kunstbeen! De rest van het lichaam hebben wij niet kunnen ontdekken.... 
Uiteraard werd er ook flink geblazen, samen, afzonderlijk, op afstand (een wondermooi Echofanfare-achtig stuk!) en werd er ook "tegen elkaar in" geblazen: samen twee versies van hetzelfde stuk (Begroeting, Zum essen, Horrido..) en dan toch gelijk uitkomen... In de loop van de avond doen geheimzinnige verhalen de ronde, bijvoorbeeld over de omzwervingen en de oorsprong van "Treintje Kostprijs", het hek dat van de dam is (of was, of weer is, Treintje waar zijt gij?) Ook heeft het figuurlijke banden met het koningshuis, althans met het clublied daarvan...... (Wilhelmus enzovoort). Af en toe werd dat hek ergens vergeten, of juist verplaatst ("geleend"). Gelukkig werden de eigenaren wel door een niet aflatende stroom ansichtkaarten vanuit de gehele wereld gerustgesteld: "groeten van het hek".... Sommige tradities komen op de een of andere manier ten einde. Of sluimeren een lange tijd, om misschien veel,veel later weer tot leven te komen. Maar er worden ook NIEUWE tradities geboren, en er gebeuren nog steeds unieke dingen: op enig moment haalden wij wat bladmuziek tevoorschijn. Niets bijzonders zult u zeggen. OK, maar wat deden wij daarmee? Wij ontvouwden een STANDAARD en zetten de muziek daarop! Zonder het te weten was dit een historisch moment: de ALLEREERSTE keer dat hier temidden van de Overlopers een (muziek)standaard werd gebruikt! De schrik eenmaal te boven bleek het ding nog te werken ook... 
Na een beregezellige avond namen wij afscheid. Hobbel de hobbel door het bos, wat later reden wij op de snelweg, en toen bekroop ons een gevoel van "zijn we niet wat vergeten?". Ja hoor, onze standaard..... Wij hebben inmiddels vernomen dat er goed voor gezorgd wordt, hij heeft een dak boven zijn hoofd, en misschien, héél misschien wordt hij wel een keertje gebruikt!!! We hadden het kunnen weten: De Overlopers, gelukkig GEEN STANDAARDGEZELSCHAP!!!! Woensdag 17 mei 2006 : een dag met een vol, zorgvuldig in elkaar gespijkerd programma.... En wel op een bruiloft die zich in Baarn en in Lage Vuursche afspeelde. Bijna een thuiswedstrijd dus.... Die dag mochten wij een bijdrage leveren aan het thema "Landleven" dat door "The Wedding Team" op allerlei manieren was ingevuld. Bij het verlaten van de kerk verrasten wij het bruidspaar met "Lang zal die leven"; altijd goed voor meezingers en -klappers. Gevolgd door De Begroeting, en op verzoek erna ook nog een meerstemmige uitvoering van Horrido. 
Ook hier weer: landleven. Lammetjes in een omheining; boeketten, leuke zitjes, vuurkorven, bruidssuikers, versnaperingen en...zon! 
Nadat wij afscheid hadden genomen togen wij terraswaarts om aan te sterken voor het avondprogramma: op reis naar de Veluwe, waarover u in een apart artikeltje meer kunt lezen. Het wordt steeds drukker op de digitale snelweg rondom Utrecht.... Met grote blijdschap kondigen wij u aan: de geboorte van de kakelverse website van de es- en bes-groep 't Sticht. Wij noemen haar www.t-sticht.nl KLIK Dat "besgroep" slaat op de toonsoort, niet op de gemiddelde leeftijd, trouwens... Het kuiken is net uit het ei, wij kennen de fokker en hebben er daarom vertrouwen in dat het in no time zal uitgroeien tot een prachtige kip danwel haan. Kunnen we tezijnertijd weer eens de Kippenmars blazen! De site van 't Sticht staat inmiddels natuurlijk ook op onze LINKS-pagina. Vanmiddag, donderdagmiddag 27 april 2006 dus, speelden wij zo ongeveer een thuiswedstrijd: met blazers uit De Bilt/Baarn/Eemnes waren wij naar de Voordorphal van de Veemarkt getogen. Op uitnodiging van de Stichting Jachtopleiding Nederland (SJN), om het theorie-examen voor het jachtdiploma even te larderen met wat jachthoornmuziek. Nou, dat was 2 x zweten geblazen, of misschien wel 3 x: eerst in de auto (airco moet weer bijgevuld worden); daarna tijdens het optreden (warme kleding én hoed; maar je moet er wat voor over hebben vinden wij) en tenslotte: de derde keer zweten was niet voor ons, maar dat lieten wij over aan de kandidaten. De meesten van ons zijn jager en/of voorjager, hebben het jachtexamen achter de rug, en jagen in de praktijk. En ik moet eerlijk zeggen, als je dan die examenkandidaten ziet, waaronder de nodige jeugd, óók vrouwen, en óók wat oudere mensen, dan doet dat goed. We zijn kennelijk geen uitstervend ras; jacht leeft, en er is nog steeds nieuwe aanwas! Toen de deuren van de examenhal opengingen vingen wij (uiteraard) aan met "Sammeln der Jäger"", daarmee een optimistisch voorschot nemend op de einduitslag van het totale examen. Voor degenen die dat niet weten: je hebt een paar praktijkonderdelen.
hagelgeweer schieten in de vorm van kleiduiven schieten; en tenslotte kogelgeweer schieten, op een schijf. Daarnaast moet je je theorie-examen halen; en dán pas heb je het jachtdiploma behaald. Zou het grote publiek dat weten? Vast niet! Weet u trouwens wat de vereisten zijn die aan een "anti" gesteld worden? De twee belangrijkste eisen voor tegenstanders van de jacht zijn: een grote bek, en NIET gehinderd worden door kennis.... Terug naar vanmiddag. Ook de kandidaten werden wellicht gehinderd. Maar dan door de overvloed aan kennis. Het is tenslotte een massa stof, en de hoeveelheid vragen die erover gesteld kunnen worden is schier onuitputtelijk. Maar niets is onmogelijk, en een doorzetter komt er. En bedenk: het zweten van vanmiddag is niets, daarna, als je bijvoorbeeld door de klei loopt in een nat najaar, dan zweet je pas. En met plezier!! En ontmoet je een "anti": vertel je verhaal, en regelmatig zul je ervaren dat mensen dan genuanceerder gaan denken over de jacht. Jachthoorngenootschap Betoeterd hoopt dat wij aan het begin van deze stressvolle middag jullie in elk geval een beetje afleiding bezorgd hebben, en wensen jullie nog hééél vééél zweetdruppels toe... in het jachtveld!!! Waarmee de titel van dit verhaal verklaard is: Des te zweter des te beter....! U had het nog van ons tegoed: Horrido en Betoeterd bliezen samen op de jaarvergadering van de KNJV, zaterdag 8 april 2006 in Leusden. Het optreden was op verhullende wijze aangekondigd op onze agenda (8 april 2006: Horrido en Betoeterd blazen samen, irgendwo, irgendwie; en meer zeggen we nog nie...) want er rustte een embargo op. Inmiddels kunnen we het wel "verklappen" natuurlijk: wij bliezen ter gelegenheid van het wisselen van het KNJV-voorzitterschap. Waarom een embargo? Het moest een verrassing blijven voor de voorzitter(s)... Dat wil zeggen: het blazen dan, niet het beëindigen respectievelijk het aanvaarden van het voorzitterschap natuurlijk ..... Bijgaand wat foto's (met dank aan de heren Richter en Lulof!)van dit optreden. Er werd zelfs nog gezongen (Ein prosit, ein prosit und so weiter, de Festmarsch dus) door een deel van de groep. Met dank aan onze plessen (foto midden, bovenste rij), die zijn multifunctioneel... 
Welbekend, je komt ze overal tegen. Met hun EHBD-koffer, trekzak, omgebouwde klassieke spoorwagon met dito klassieke Nuffield-trekker, gezang, goed humeur, gevoel voor traditie, én een goed geheugen. De kenners onder u hebben het al geraden: De Overlopers. Uit Hoenderloo en omstreken. In hun kenmerkende ribfluwelen (of heet dat pilo? of corduroy? of....?) pakken. Met een variëteit aan hoofddeksels. Je speldt ze échts niets op de mouw, wél op de hoed.... Besteden hun tijd aan werkelijk nuttige of misschien juist nutteloze en daarom juist nuttige zaken. NIET aan het poetsen van hun hoorns in ieder geval. Is ook helemaaaaal niet nodig, de klank is het bewijs. Ook nu weer: de eerste plaats in de categorie gevorderden - bes!! De Overlopers mogen zich dus Nederlands Kampioen 2006 in Bes noemen. Na een aantal malen nipt tweede te zijn geworden is dit toch wel heel erg leuk! Proficiat! 
 Wie herinnert zich niet de baalstok? Of het loodzware tuinhek met de muzieknoten? Ik wel, ik heb het wel eens meegesjouwd in mijn auto... Of het ludieke intermezzo tijdens een lunchpauze in Bronkhorst, met een optreden op de meest vreemdsoortige instrumenten: ik herinner me een 200 liter vat; een deksel van een vuilnisemmer geloof ik, een authentiek wasbord en ga zo maar door. En het zijn ook bikkels: met kruk,tuinstoel en jachtdriepoot: komen doen ze...   
Maar ook: wie herinnert zich niet Teun Schothorst? Al enkele jaren geleden overleden. Maar elk jaar staan de Overlopers daar letterlijk en figuurlijk bij stil; en herdenken hem 's-ochtends tijdens een tussenstop op de begraafplaats op passende wijze. Daar kan een ieder nog wat van leren denk ik. Daarom, voor de surfende jachthoornblazertjes-in-den-dop: een kleurplaat van de Overlopers!!! In ongelimiteerde oplage, vervaardigd op basis van een eerlijk gejatte door De Breuk gemaakte foto, ietwat bewerkt, en natuurlijk ontdaan van tinten... Nou vooruit, ook een ingekleurd voorbeeld van deze kleurrijke groep erbij.... 
Gisteren weer naar Bronkhorst geweest... Lekker geroedeld; veel geouweh.. pardon geconverseerd met bekenden en onbekenden. Geblazen, geblazen, en geblazen. Goed voor de sfeer en de embouchure... Op verzoek van De Breuk (jawel, ze bestaan echt! niet alleen in het digitale Gallië maar ook in het aardse Bronkhorst, of in Flevoland en omstreken) hebben we zelfs de PARFORCEHOORNSPEEDMARSCH geblazen met z'n allen! En natuurlijk gekeken en geluisterd. Jachthoornblazen:ook een vorm van zweetwerk.... 
Cultuur en hydrocultuur Veel toeschouwers, vier groepen in de gevorderden-klasse bes; twee in de beginnersklasse bes; 2 in de esklasse; en natuurlijk her en der solisten, leden van groepen die om wat voor reden dan ook niet konden deelnemen aan het concours; belangstellenden; loslopend volk, en zelfs het draaiorgel kwam voorbij.. Geen partij voor een stel jachthoornblazers natuurlijk. Maar er gebeurt dus altijd wel wat daar zo: is het geen stoet met motoren, dan wel een toerrit met oude auto's; en dit keer dus een draaiorgel, gevolgd door een rij erachteraan wandelende ondernemers uit het Oosterbeekse: een Lions-achtig gezelschap zo te zien, die tussen de middag hun eigen programma in de kerk (cultuur) en buiten de kerk (hydrocultuur, in de vorm van een glaasje bubbels....) afwerkten. 
Apentrots Apentrots zijn we natuurlijk op onze doorzetters: Karin Evertse behaalde goud met het insigneblazen op parforce; en Wim Hazebroek werd eerste met het soloblazen, eveneens op parforce, en mag een fraaie bronzen plaquette aan de muur hangen!!. Maar voor iedereen geldt: meedoen is belangrijker dan winnen.... 
Vroeger, ja vroeger... toen waren er nog mannen met snorren en baarden. Nou, niet alleen vroeger hoor! Ik bedoel maar: om me heen kijkend in Bronkhorst heb ik prachtexemplaren kunnen waarnemen (ik bedoel hier alléén de snorren en baarden... ik ben niet zo ehhh.... nou ja... zo dus...). Maar eerlijk is eerlijk, eentje sloeg alles. Kwam uit het verre Tsjechië, was bescheiden of eigenlijk zelfs verlegen, fotogeniek... oordeelt u zelf maar, u pikt hem vast zo uit de onderstaande rijtjes(of was het een zij? dan is het een nóg grotere nederlaag voor de heren der schepping...) 
Vroeger was er een oude traditie in Bronkhorst: de ludieke verkiezing "De Snor". Weet u dat nog? Wie weet komt dat wel weer eens een keertje terug! Misschien al op 2 september 2006 in De Bilt? Voorzitter Gerrit Janssen van de NVJB kondigde namelijk een open internationaal Jachthoorntreffen aan dat de NVJB aldaar zal organisereen. Details volgen nog, maar noteer deze datum alvast in uw agenda! Als wij de reis kunnen opbrengen zijn wij er ook! 
Het is duidelijk: het zat wel snor in Bronkhorst, en volgens mij zit het ook wel snor met de NVJB. Tot ziens op 2 september in De Bilt, glad of ongeschoren..... Of was het een kruisvaart? Of een voetbalwedstrijd? of een soort Floriade?. of.... lees verder, en oordeel zelf. Wat het ook wezen moge, het begon met een telefoontje in december, of wij (Jachthoorngenootschap Betoeterd) samen met Horrido en Nouveau Depart een week in Rome wilden optreden. De keus was op ons gevallen vanwege onze devote uitstraling, vermoedelijk... Wat heen en weer gebeld; en met een forse slag om de arm vanwege gezondheidsperikelen toch maar ja gezegd. 
Die zijn lijf bewaart.... bewaart geen rotte appel, inderdaad. Een belangrijk deel van ons verblijf in Rome hebben wij dan ook besteed aan de aardse geneugten. Toen wij donderdag aankwamen in Rome, togen wij 's-avonds al naar een door Karmelitesser zusters in een voormalig paleis gerund restaurant met religieuze trekjes. L'eau Vive heette het. Bijzonder in meerdere opzichten. Ten eerste het pand, je eet niet elke dag in een paleis. Hoge zalen, fraaie plafond- en wandschilderingen... 
Ten tweede de "bediening": de zusters kwamen van heinde en verre, en droegen hun zeg maar nationale kledij. Een Afrikaanse non liep dus in een vrolijk gewaad met bloemenprint; een Aziatische collega in een soort kimono; een bonte variëteit kortom. Tegen het eind van het diner verscheen een aantal zusters die , onder begeleiding van een ergens in het verborgene gestarte tape, het Ave Maria zongen. Een behoorlijk deel van de aanwezigen zong dat zelfs mee. U moet weten dat behalve ons gemeleerde muziekgezelschap ook tientallen praktizerende parochianen uit het Zuiden des lands waren meegereisd, en bovendien hadden de zusters de tekst uitgedeeld... Gevoed, gelaafd, en bijna gekerstend verlieten wij het pand. Later in de week hebben wij er nog een keer gedineerd, en de boel behoorlijk op stelten gezet: er werden heel wat stukken geblazen, tot vermaak van de aanwezigen en let wel: de zusters incluis. 
Het rijke Roomse leven... De vrijdag begonnen wij uiteraard met een goed ontbijt, in een soort refter. Om in de stemming te komen. Wij waren dan ook ondergebracht in een hotel annex onderkomen van de Orde van de Karmelieten, Domus Carmelitana. Om precies te zijn,Domus Carmelitana, Casa Carmelitana San Alberto, Patriarca di Gerusalemme. 't-is maar even dat u het weet. Als u heeeeel erg goed kunt gooien is dat op een steenworp afstand van het Vaticaan. Een paar straatjes lopen en je was er. De paus woonde een stukje verderop in de wijk, zeg maar. Vervolgens zijn wij naar het Vaticaans Museum gegaan. 
Zaterdagmorgen 1-0 Zaterdagmorgen zouden wij oorspronkelijk zeer vroeg optreden in de catacomben bij een mis bij het graf van de vorige paus. Zaterdagavond echter werd er geschoven met het aanvangstijdstip, en konmden we pas anderhalf uur later tijdens een mis optreden. Naar later bleek was dit veroorzaakt door het zaterdag komen invliegen van het Belgische koningspaar, met alle veiligheidsmaatregelenm en omzettingen vandien. Toen wij dus op het punt stonden de mis bij te wonen, en de eerste veiligheidscontroles al achter de rug hadden, werd ons verteld dat wij de instrumenten nu niet verder mochten meenemen. Gloeiende gloeiende... Er waren op dat tijdstip ook elders missen aan de gang, en dat zou daarom verstoring betekenen. Ons gezelschap is namelijk niet alleen links- of rechtsdragend, maar ook vérdragend. En zonder instrumenten geen geblaas. Wat nu? Een aantal heeft besloten toch de mis maar bij te wonen, en de rest ging, mét instrument, de St. Pieter weer uit, om van het zonnetje te genieten en te wachten tot de mis voorbij was. 1-0 voor de bureaucratie... Wel een enorme domper voor met name onze dirigent. Het is heel moeilijk om met Romeinen afspraken te maken.... 3 x checken, en dan nog komen ze die soms niet na... Zondagmorgen 1-1, 1-2!! Zondagmorgen traden wij op in de "Friezenkerk" S. Michele dei Frisoni (ook wel SS. Michele e Magno genoemd). Deze kerk is sinds 1990 de nationale kerk van Nederland in Rome. Zij ligt dicht bij het Sint-Pietersplein in de Borgo, de oude pelgrimswijk bij de Sint-Pieter. 
Rome... we zijn nog steeds aan het bijkomen van alle indrukken. Zal nog wel een poosje duren; steeds schieten ons nog voorvallen te binnen: over hoe leuk het was, hoe apart zo af en toe, hoe heet, hoe gezellig, hoe druk... 
Onderstaande kleine compilatie is een stille getuige. (Gelukkig staan we niet zo afgebeeld in ons paspoort, dat had vast moeilijkheden opgeleverd bij de douane....) 
Op donderdag 27 april 2006 is het weer zo ver: het theorie-examen voor het jachtdiploma. Overduidelijk zenuwachtig of opvallend "cool" schuifelen de kandidaten de Voordorphal van het Veemarktcomplex te Utrecht in, het voorportaal tot het diploma als het ware. Voor er een ijzingwekkende stilte intreedt, slechts onderbroken door het gekras van pennen of het gekuch van de aspirant-Jungjäger, mogen wij van de Stichting Jachtopleiding Nederland eerst nog wat lawaai maken. Zouden de jachtsignalen ook tot de stof behoren? Nou vooruit, dan geven we wat weg: we blazen o.a. "Aufbruch zur Jagd". Zo, het eerste punt is al binnen. Zie je wel dat het meevalt? Weidmannsheil! Asterix en Obelix wisten 't al: rare jongens die Romeinen! Tijdens ons verblijf in Rome hebben we op allerlei gebied uitersten gezien: Zo werden wij achtervolgd door handtekeningenjaagsters (foto linksonder) en werden al te opdringerige fans in de gaten gehouden door de Zwitserse garde...(foto rechtsonder) 
In (bijvoorbeeld ) het optreden in de Friezenkerk (foto links) stond uiterste devotie centraal, en tijdens ons optreden op het Sint Pieterplein, letterlijk en figuurlijk voor de Paus, troonde il Papa (letterlijk) hoog verheven boven ons, keek op ons neer (ook alleen letterlijk hoop ik...) en zag dat het goed was... (foto rechts) 
 Aangestaard worden door 100.000 man publiek: daar wordt je nederig van... (foto onder)  Ook in Rome bestaan schrille contrasten: genoten wij soms van copieuze en dan weer van eenvoudige doch voedzame maaltijden (foto links, let op de achtergrond, het huis van onze "opdrachtgever...."!); zo troffen wij anderzijds schrijnende armoede aan: kijkt u maar eens goed naar de ondervoede lichamen van deze bedelaars die op straat hun kostje bijeenscharrelden... Ja kijkt u nog maar een keertje... en nóg een keertje! Wat hebben wíj het dan toch goed!!! 
 Al deze dingen overpeinzend kwamen wij, hoe kan het ook anders, weer langs het Vaticaan, leuk verlicht (foto links); maar ZELFS daar gaat het licht ook een keertje uit..... (foto rechts). 
 En het licht ging, voor ons, definitief uit op de terugreis, ergens tussen Brussel en De Bilt.... (foto onder) Asterix en Obelix mogen dan misschien wel gelijk hebben, maar toch: wij kunnen elke Galliër aanbevelen eens een kijkje te nemen bij die Romeinen.... Ze vallen eigenlijk wel mee... Sommigen moesten gras lusten, dan kon je ze in de wei zetten... Nee hoor, 't is niet allemaal gajes (Gajus?) Betoeterd, Horrido en Nouveau Depart bliezen zaterdagmorgen 8 april 2006 in het Van der Vak Hotel te Leusden, ter gelegenheid van de KNJV-jaarvergadering. De oplettende lezer wist dat er wat stond te gebeuren "8 april 2006: Horrido en Betoeterd blazen samen, irgendwo, irgendwie; en meer zeggen we nog nie. .." maar omdat het voor zowel de scheidende als de nieuwe voorzitter een verrassing moest blijven konden we niet meer vertellen... Het is altijd een feest der herkenning, zo'n bijeenkomst: bekende gezichten uit het veld, uit diverse WBE-'s, collega-jachthoornblazers, leden van de jachtsociëteit, van de jachtopleiding, "oude" en nieuwe opdrachtgevers voor optredens... We werden goed verzorgd, en hebben niet volmaakt maar wel lekker geblazen (da's het belangrijkste). En natuurlijk al weer herinneringen aan Rome opgehaald. 't is tenslotte al twee dagen geleden...Wonderbaarlijk hoe snel zoiets rondgaat; het mirakel van Betoeterd? Let op, we hebben nog een mirakel in de aanbieding! Wordt vervolgd! Beste Breukblazers, Waternestbewoners, en overige bezoekers, beminde gelovigen en ongelovigen, Woensdagnacht, of eigenlijk donderdagochtend vroeg, zijn wij weer teruggekeerd uit Rome. Om 04.00 uur lagen we in bed... Het gezelschap bevond zich in diverse stadia van bewusteloosheid, dus u moest nog eventjes geduld oefenen... Maar de komende tijd praten wij u op deze pagina's helemaal bij! Rome was ongelaveloos en ongelofeloos leuk! (Misschien ook wel ongeloveloos leuk, wie zal het zeggen... ik werp de eerste steen niet....). Het was intrigerend, boeiend, inspannend enzovoort enzoverder. Ons hoofd is voorlopig nog vol van de opgedane indrukken. Dit maak je inderdaad niet vaak mee in een mensenleven! Wij zijn voor pakweg 100.000 leeuwen en leeuwinnen gegooid, en hebben de arena weer levend verlaten, gadegeslagen en beluisterd door onze Duitse schuine streep Romeinse gastheer! Zelfs heeft men vanuit Rome onze website bezocht en goed doorgevlooid; hetgeen in een gepersonifieerde preek tot uitdrukking kwam! Tot nader orde [....] blijven wij wel nog maar gewoon Zen-boeddhist... want de enige orde die wij echt interessant vinden is een trappistenorde. Samen met Bacchus en Pan (kan-ie meefluiten) zouden we een leuk span vormen, dat wel. Bewusteloos? Dat slaat voornamelijk op ons propvolle programma. Moe moe moe... Wel leuk voor jagers om te weten: we hebben in hartje Rome volop zwijnen aangtroffen! Deze bevonden zich voornamelijk in het restaurantwezen, en dan vermomd als snelle met de bon goochelende uitbaters... Behalve liflafjes hadden wij gelukkig ook snuggertjes en bijdehandjes gegeten... jammer voor hen.... Door al onze optredens hebben we verder een embouchure opgebouwd van hier tot Tokio; en we koesteren de herinneringen samen met Horrido en Nouveau Depart (Adri, Stan, Joep, Kees, Marjan, Ans: nogmaals bedankt!) en alle niet-blazende medereizigers... Velen zullen nog wel op apegapen (apengapen?) liggen... Horrido!! Marika, Karin, Wim, Reinout groeten u... wordt vervolgd! Vanmorgen hebbben wij een laten we zeggen oecumenisch optreden verzorgd in de Katholieke Kerk van Moergestel: het blazersensemble maar ook de toehoorders waren immers van gevarieerde samenstelling. Van praktizerend of prakkezerend katholiek tot fijne heiden, van parochiaan tot collega-jachthoornblazer uit het Rotterdamse én Baarle-Nassau, van burger tot zweethondenmensen. Die laatsten waren komen luisteren, om vervolgens nog weer af te reizen naar Limburg voor het uitlopen van een spoor! Is dat leuk of is dat leuk!!! Eerst hebben we in het parochiegebouw ingeblazen, daarna hebben we in de kerk aan het begin van de dienst "Begrüssung" geblazen. Een poosje later "Gruss aus den Bergen". En aan het einde "Hegewaldfanfare" en een speciale lange uitvoering van de "Hubertusmarsch".
Na afloop hebben we onder het genot van koffie en koek natuurlijk even geëvalueerd; dirigent Adri Oerlemans was tevreden, en het publiek ook. Met een goed gevoel dus weer huiswaarts gereden. Van de week koffers pakken, en hup donderdag de lucht in, naar Rome... Zondagochtend 26 maart 2006 om 10.00 uur (of om 09.00 uur, 't is maar net hoe u het bekijkt, ZOMERTIJD weet u wel?) blazen de "bedevaartgangers" onder leiding van dirigent Adrie J.M. Oerlemans enkele van de door hen nieuw ingestudeerde nummers tijdens de Hoogmis in de Katholieke Kerk in Moergestel. We zijn in vol ornaat te bewonderen: Horrido-jasje, daaronder Trachtenhemden, daarop koorddas met echte "Grandeln", en daaronder een groene ribfluwelen knickerbocker, en dáár weer onder prachtige in twee tinten groen uitgevoerde knickerbockerkousen. Helemaal bóvenaan bevindt zich (klein detail) ons hoofd met daar weer aan vast een pless of een parforce... Alle gekheid op een stokje, zondagochtend bent u echt van harte welkom in Moergestel om de mis bij te wonen en ons te horen blazen. Vooral handig als u niet in de gelegenheid bent even te komen luisteren in Rome... Na de dienst is er in het parochiecentrum een heerlijk kopje koffie. Routebeschrijving: rij richting Tilburg. Hier vlakbij ligt Moergestel. Volg borden centrum. Pleintje. Zoek naar een torenspits. Vind hem. Hieronder ligt de kerk. Klaar. O ja, lees het kopje van dit stukje nog eens hardop, en let daarbij op de klemtóón... Het schip van de kerk welteverstaan. Het is namelijk al bijna zover: volgende week donderdag vertrekken we naar Rome. Om in de sfeer te komen en natuurlijk vanwege de vereiste akoustische gewenning zijn wij alvast ter kerke gegaan. Mijnsheerenland Woensdagavond 22 maart 2006 hebben we gerepeteerd in een prachtige kerk in Mijnsheerenland. Waar zegt u? Precies, in Mijnsheerenland. What's in a name! Voor de enkele sterveling die nog niet weet waar dat ligt (nee u niet natuurlijk, maar uw buurman/oom/tante/schoolgaande kind…): Denkt u zich in dat u bovenop de Brienenoordbrug staat (kom ik zo nog op terug...). Rij een stukje naar het zuiden, onder de Oude Maas door (Heinenoordtunnel) , en voor u het weet bent u op de Zuidhollandse Eilanden. De meeste mensen noemen dit al hardnekkig Zeeland. Volg de borden Mijnsheerenland, zoek naar een torenspits. Vind hem. Klaar. Brrrrrienenoordbrrrrrug... Nu weer terug naar de Brienenoordbrug. U weet wel , u stond er bovenop. Waarom? Nou, in de kerk was het ongeveer net zo kkkkkkoud. Qua gevoelstemperatuur dan… Werkelijke temperatuur 13º C. Na 2 uur repeteren was het kwik "opgelopen" tot... 14 ºC. En dat vermoedelijk alleen maar doordat onze dirigent snaaks zijn vinger op het kwikreservoir van de thermometer hield.... Jassen aan dus.... Nouveau Depart had echter behalve de kerk ook koffie, thee en lekkers geregeld. En Horrido had dinsdag de bestelde kleding in Duitsland opgehaald: jasjes, mooie Trachtenhemden, koorddas met echte "Grandeln", en prachtige in twee tinten groen uitgevoerde knickerbockerkousen. Mooi mooi mooi! Allemaal zaken dus waar je het weer wat warmer van krijgt.... Zondag a.s. kunt u ons al in dit tenue bewonderen... 
De kerk is niet groot, maar absoluut de moeite waard. Zo is er een pijporgel van Johan Heinrich Hartman Bätz, een aantal fraaie geornamenteerde grafstenen, waarvan sommigen in bas-reliëf, een mooi hoog plafond en uiteraard kroonluchters, en last but not least: een prachtige akoustiek. Dat betekent dat je niet hard hoeft te blazen (is trouwens nooit echt mooi, hard blazen) maar ook dat je de tonen hoort wegvloeien of nagalmen. Het was een nuttige repetitie derhalve, want met dit verschijnsel moet je echt rekening houden. Nu zondag in Moergestel nog een "echt" optreden, zie bericht hierboven ("Spoed u snel, naar Moergestel!") en dan zijn we er helemaal klaar voor! Er doen verschillende verhalen de ronde over het bereik van jachthoorns. Mits goed bespeeld komt een plesshoorn tot pakweg 3 km. En een parforce tot ca. 8 km. Met goed bespeeld wordt niet bedoeld dat je heel hard blaast. Dat is sowieso niet mooi (wel makkelijk... maar dat is iets heel anders!) maar het bereik valt dan echt tegen. Nee, je moet ontspannen blazen, het mondstuk zo zachtjes mogelijk tegen je lippen aandrukken, en je lippen zo ver mogelijk van elkaar houden. Dat lijkt vreemd, want in eerste instantie kun je zo alleen lage tonen blazen. Maar probeer het maar eens, met enige oefening zul je merken dat het werkt! Het geluid draagt verder! Nog een truc: richt je ogen op een ver verwijderd punt bijvoorbeeld op een boom, 50 meter verder (of kijk door het raam naar buiten....). Beeld je in dat je voor iemand speelt die op die afstand staat te luisteren. Dit is geen grapje, echt, het werkt! Gezien de recente bezoekers van onze site vanuit de Verenigde Staten, en ja, zelfs vanuit de Dominicaanse Republiek (ha die Wim, ha die Joke ;-}) kunnen we rustig stellen dat het bereik van onze hoorns inmiddels DUIZENDEN kilometers bedraagt...... 7600 km om precies te zijn....Nou vooruit dan, ik zal onze laatste truc verklappen: het zit hem in ons mondstuk! Bestudeert u ons logo maar eens aandachtig! Proost! Een van de eerste schilderijen waarop jachthoorns staan afgebeeld is geschilderd door Jan Brueghel. Er valt zowel voor de natuurliefhebber als voor de muziekliefhebber van alles te zien op dit schilderij... Het origineel is in het Prado museum in Madrid te bewonderen, samen met 4 andere stukken. Elk schilderij gaat over een zintuig, in dit geval dus het gehoor. 
Het gehoor Het gehoor is een jagersterm voor de oren van een stuk wild. Niet toevallig dus dat er op dit schilderij ook een reebok staat afgebeeld: vanwege het scherpe gehoor van dit dier! Oude schilderijen bekijken is heel vaak een kwestie van symboliek en dubbele bodems. Ook nu weer dus. Allerlei instrumenten In dit stilleven zijn zo ongeveer alle muziekinstrumenten uit die periode afgebeeld. Onder andere een trommel, een tuba, een trombone, verschillende fluiten, violen, een luit (o ja, daar speelt de vrouw op, dat was u misschien niet direct opgevallen... Zou ze vals spelen? 't kind huilt namelijk...), trompetten, een hobo. De link met de jacht Op de tafel rechts is een kleine jachthoorn zichtbaar, een trompet, en een bel, en een fluit. Op de vloer liggen verschillende prachtige hoorns, nog veel mooiere eigenlijk dan op tafel. En let eens op de stoel: daar staat een geweer tegenaan. Een geweer produceert tijdens de jacht namelijk ook geluid, net zoals de diverse jachthoorns! Verder zijn er verschillende klokken met een speelwerk zichtbaar, en vogels: alweer: ook zij maken muziek. Zelfs de schilderijen aan de muur hebben met muziek te maken: zo is op een ervan Orpheus afgebeeld die de wilde dieren temt met zijn muziek! Tegenwoordig noemen we dat wildbeheer; er is dus niets nieuws onder de zon. In de kamer linksachter vermaakt een aantal muzikanten zich: het goede leven. Ook dat doen we tegenwoordig nog steeds... Of kent ú soms vegetarische geheelonthouders die ook nog eens jachthoornblazer en/of jager zijn??? Meteen vastleggen op een schilderij dan, dat zijn zeldzame exemplaren! Wie o wie? Volgens sommigen is de afgebeelde vrouw de muze Euterpe, anderen denken aan Venus. De (naakte) waarheid zal wel nooit meer boven tafel komen; Brueghel neemt de telefoon niet meer op..... Maar een prachtig stuk blijft 't (ik bedoel nu uiteraard het schilderij...) Dezer dagen begeven wij ons op glad ijs, door sneeuw, pap, blubber, net wel of net niet bevroren teneinde bij onze repetitielokaties te komen. Vóór we vertrekken begint dat al: soms moeten de autoruiten namelijk schoongekrabd worden… En lopen we dus om onze auto heen te ijsberen. Merkwaardig hoor, trouwens: ijsberen kunnen niet mensen; maar mensen kunnen wel ijsberen. Eenmaal binnen, is het ijs wel meteen gebroken. Ook in onze hoorn, die wel ijs- en ijskoud uit de kofferbak komt. Eerst warmblazen dus. Gisterenavond hadden we twee gasten: toehoorder/supporter Jan, en jachthoornblazer GertJan. Laatstgenoemde is regelmatig actief binnen "Betoeterd". Maar helaas, helaas...hij kan niet mee naar Rome vanwege een al lang geboekte en geplande Kenia-trip.... Dat is *****, ik bedoel dat is niet zo prettig... 
Nog even iets over Jan. Jan is nog maar 81 lentes jong en zo vief als wat. Gaat straks ook mee naar Rome. Omdat hij op zijn gevorderde leeftijd nog in de jacht actief is als drijver, en ook zonder blikken of blozen een hele dag op Jagd und Hund kan rondsjouwen, zullen de zeven heuvelen waarop Rome gebouwd is ook wel geen probleem vormen. Voor hém. Nu wij nog... GertJan blies deze avond zijn partijtje mee op een parforce. Heeft zijn pless namelijk sinds twee maanden in de ijskast gelegd. Waardoor het in overdrachtelijke zin een ijshoorn is geworden… Eerder deze week hebben we en petit comité bij hem thuis gerepeteerd, voor een bruiloft. Romance is in the air, ja ja…. En kregen daarbij allen van hem overhandigd de enige-echte-betoeterde-van de lopers van een zwart ree vervaardigde-hoornophanghaak-op van dik hout gezaagde planken. Foto ziet u linksonder. Het gezegde "ik moet nu ophangen" komt daarbij ineens in een heel ander daglicht te staan.... 
Stan en Joep waren niet van de partij wegens wat tijdelijke embouchure-bedervende akeligheden. Sterkte ermee heren, volgende week zien en horen we elkaar weer! Tip: neem ter bevordering van het genezingsproces desnoods zo'n je-weet-wel kruidendrankje, uit zo'n rechthoekige fles.. Precies ja, ijs- en ijskoud….. Een toverdrank… Dat namen de Galliërs toch ook als ze Romeinen gingen opzoeken ? Crypto Een van de vele wegen die naar Rome leiden gaat door het land der Zuiderburen. Alwaar een jachthoornblazende Nederlander woont. De weg er naar toe is bezoomd met poppelieren (póppelieren?? jawel, hint hint hint; dit mogen wij zo schrijven, zéker sinds het laatste "Groene Boekje" is verschenen, vind ik...) Velen moeten bij deze plaats aan een bekende wielrenner denken... Trouwens, we repeteren ook wel eens bij een Vlaming, en die woont in??? Nederland ja. Da's logica. Tot zover ons cryptogram. Weet ú waar wij dinsdagavond gerepeteerd hebben? Meldt u in ons gastenboek (nee niet de oplossing verklappen!)of stuur een mailtje. Onder de oplossers verloten wij een gratis voetreis naar Rome.... Hogere wiskunde Voor de mathematici onder u hebben we hieronder een formule in foto's weergegeven: dame + nog een dame + nieuwsgierige hond + gemengd koper = actie!! (is de 2e Wet van Betoeterd, u wellicht nog vaag bekend van de middelbare school). 
 
 
We hebben 'm wat vereenvoudigd, want met alle dames en heren erin wordt-ie een beetje te lang... En de oplettende kijker is het natuurlijk al opgevallen: u ziet niet alle componenten terug bij de actie. Da's nog eens synergie: het geheel is meer dan de som der delen, zelfs als u niet alle delen ziet!!! De filosofen onder u herkennen zich wellicht in de nieuwsgierige hond; die staat hier namelijk model voor de mens.... Zijn we niet allemaal een beetje nieuwsgierig als er ergens (jachthoorn)lawaai klinkt? Literatureluur Tot slot nog de beloofde literatureluur: van Lidewij kregen wij "Angels and Demons" cadeau, toen zij hoorde dat we naar Rome gingen. Geschreven door Dan Brown, die ook The Da Vinci Code op zijn naam heeft staan. Angels and Demons speelt in Vaticaanstad ten tijde van een conclaaf waar de opvolger van een (uiteraard zojuist overleden) paus moet worden gekozen. Ik ga u niets verklappen, maar ik kan er wel drie dingen over zeggen: spannend, spannend, spannend!!! I do not know if it's already available in Dutch. Try your local book shop. Wel een grappig idee dat we over enkele weken door het decor van dit boek lopen..... Nee nee nee, we gaan geen reerug aansnijden of zo (en néé lastpak, ook nog geen everzwijn... ). Het zit namelijk zo: Betoeterd, Nouveau-Depart en Horrido oefenen zich verscheidene slagen in de rondte... En rijden door weer en wind, in binnen- en buitenland, om het zover te laten komen... Dat betekent filerijden, fileren dus.... Tussen Utrecht, de Zuidhollandse Eilanden, Brabant, en Vlaanderen. Soms zelfs over oude smokkelroutes..... Met de muziek wordt overigens niet gesmokkeld: dirigent Oerlemans komt soms wel eens handen te kort maar zeker geen oren!! Hij hoort alles, en zo "hoort" het ook. Wij doen er daarna immers ons voordeel mee. 
Het repertoire breidt zich trouwens nog steeds uit: gisterenavond weer met een nieuwe versie van Zum Essen, en volgende week weer met een Kölnische Jägermarsch. Na de nazit en enige Horrido's aanvaardden wij vannacht weer de terugreis. En ja hoor, file... Door 2 grootscheepse alcoholcontroles, maar wel aan de goede kant gelukkig. Onze Bob, die eigenlijk Wim heet, reed ons er dus keurig en vlot langs. Blij dat we gaan vliegen straks, naar Rome, het fileren laten we dan aan anderen over. Wij zullen ons meer richten op het marineren.... als u begrijpt wat ik bedoel.....  Op zondagmiddag 5 februari 2006 was er in het park van Beukenstein een winterwandeling georganiseerd. Beukenstein is een bejaardentehuis in de gemeente Driebergen-Rijsenburg. Vrijwilligers en familieleden hielpen mee deze middag voor de deels minder valide bewoners tot een succes te maken. 
Betoeterd, deze keer met Stichtse versterking, begeleidde de winterwandeling met een openluchtoptreden. Pluvius begeleidde ons allen met een motregen.... En Mijnheer stond erbij en keek ernaar. Onderweg kwamen we een koek en zopie tent tegen. Nou, die stond er niet voor niets! Warme chocolademelk of Glühwein, dat is goed voor de embouchure... Op zaterdag 22 april 2006 is het weer zo ver: het jaarlijkse concours van de NVJB (Nederlandse Vereniging van Jachthoorn Blazers) te Bronkhorst. Uit betrouwbare bron hebben wij vernomen dat het én gezellig wordt, én dat het mooi weer is! Dus al 2 redenenen om dit prachtige stadje aan de IJssel eens te bezoeken... Reden nummer 3: u kunt allerlei jachthoornblazers zien én horen.... Nummer 4: er wordt ook geroedeld. Wat dat is? Dan moet u het stukje over Ladbergen maar eens lezen, elders op deze nieuwspagina! Reden nummer 6: blazers die een bronzen, zilveren of gouden certificaat willen behalen nemen deel aan het zogeheten insigneblazen. Altijd weer een zenuwslopende gebeurtenis. Ga er maar eens aan staan! (o ja, wat insigneblazen is: dat houdt in dat een aantal mensen opgaat voor een praktijkdiploma in brons, zilver, of goud. U raadt het al: als je voor brons opgaat mag je meer fouten maken en zijn de stukken eenvoudiger, dan bij zilver, en goud is nòg moeilijker.. Zweten dus, er komt altijd spanning bij. Een jury die vòòr je zit, en de verzamelde menigte die toekijkt en luistert...) Ziet u wel, redenen te over, want we zijn de tel al kwijt geraakt! Nu dus reden nummer 5: je kunt goed eten en drinken in het stadje. Nog een handvol redenen: u kunt er een joods kerkhofje bezoeken, diverse galerieën, een antiquair, en als u geluk heeft ziet u Scrooge, althans een levensechte kopie daarvan, voorbijkomen! Het Charles Dickens Museum is namelijk op letterlijk een steenworp afstand van het plein waar de meeste activiteiten plaatsvinden gevestigd. Kortom: tot ziens , op zaterdag 22 april 2006, in Bronkhorst!! Het collectief dat eind maart 2006 naar Rome vertrekt bestaat uit blazers en niet-blazers. Het hele gezelschap ontmoette elkaar dinsdagavond 31 januari. Eerst werd er natuurlijk weer gerepeteerd (door de blazers dus, de niet-blazers kwamen geleidelijk binnendruppelen, en maakten zo nog een deel van de repetitie mee). plan van aanpak Vervolgens besprak de reisorganisator, Johan van Olmen, het plan van aanpak. Naast de optredens die we verzorgen worden we ook nog eens zo ongeveer half Rome doorgesleept, gaan we een paar keer dineren in een voormalig pauselijk paleis alwaar we verwend zullen worden door de nonnen {....}, en kregen wij onderricht in het "wat en hoe bij een audiëntie bij de Paus". Je kunt werkelijk geen vraag bedenken, of deze man weet het antwoord.... plan van in pak De blazers staken na afloop de koppen nog eens bij elkaar over het plan van in pak. Op Jagd und Hund (een jacht- en sportvisbeurs, vindt deze week in Dortmund plaats) was al geïnformeerd naar bijbestellen van kleding, brochures waren meegesleept, en er werd nog eens goed gemeten..... Serieus werk hoor... Je ziet het wel aan de foto's... Nog 58 nachtjes slapen, en het is zo ver!!! 
 Donderdagavond 19 januari 2006 was het zo ver: de tweede repetitie voor onze Rome-reis onder leiding van Horrido-dirigent Adri Oerlemans. Dit keer waren Horrido en Nouveau-Depart te gast bij ons, in het kantoorpand van een der "Betoeterden" in Eemnes. Eerst werden weer wat organisatorische zaken besproken. Hoe doe je dat bijvoorbeeld met je instrumenten: verzekeren? Zo ja, waar? Stel je voor dat je parforce zo plat als een dubbeltje uit het vliegtuig komt… Want die kan waarschijnlijk niet mee als handbagage! En kleding: dat is met een gelegenheidsformatie natuurlijk heel divers. Maar niet alleen muzikaal zijn de Horrido-ers creatief! Iedereen, dus Horrido, Nouveau-Depart, en Betoeterd, beschikt over een groene ribfluwelen knickerbocker. Voila, dan ben je al bijna half gekleed! Horrido heeft heel mooie groene jasjes uit Duitsland (voor de kenners: type Janker). Die jasjes zijn bij te bestellen in Duitsland, en dat neemt Horrido voor haar rekening! Omdat de heren van Horrido in verschillende formaten aanwezig waren, konden wij dus ook direct allerlei maten jasjes passen. Maat noteren, klaar! Zo vlot kunnen dingen dus gaan! Zelfs Rakker werd enthousiast, meldde zich aan als lid, nam plaats op een stoel, tooide zich voor de gelegenheid in jasje en hoed en nam de pless in zijn bek! (Rakker, zo moet u weten, is namelijk honds brutaal………) 
 Naar overhemden in fraai Trachtenmotief en bijbehorende (koord-)dasjes wordt ook geïnformeerd. En tenslotte: lange kniekousen in groen/bordeaux, en we kunnen voor de dag komen. Kortom, daar waren we snel uit. Het staat natuurlijk wel netjes als er straks in de diverse kathedralen ook een visuele eenheid waarneembaar is. Ook Ans Vos van Nouveau-Depart deed een duit in het zakje: zij had voor iedereen een gastendoekje aangeschaft, en dat laten voorzien van een in jagersgroen geborduurde tekst "Rome 2006"en de voornaam van iedere blazer! Een reuzeleuk idee! U weet wel, zo'n doekje kunnen we gebruiken om het overtollige "condens" uit onze hoorns te laten druipen. En voor het angstzweet, wie zal het zeggen…. Als wij de in de kerk zijn geweest laten we die netjes achter, zoveel is zeker… Vervolgens kwam het belangrijkste onderdeel: het blazen zelf. Je moet op elkaar ingespeeld raken, zelfs bij de bekende nummers. En het is dirigent Oerlemans wel vertrouwd ons niet alleen visueel maar ook muzikaal tot een eenheid te smeden. Met aantekeningen in de partituren, met het dirigeren zelf (wel kijken natuurlijk, een dirigent staat niet voor niets met zijn handen te zwaaien) en met positief opbouwend commentaar en aanwijzingen. En we hebben een hoop lol gehad tijdens het oefenen, dat is ook belangrijk!! Bekijk de foto's maar eens… 
 Op alle fronten vorderen we dus. Volgende stap: in verband met de akoustiek gaan we wellicht tussen de "gewone" repetities door nog een keer repeteren of optreden in een kerk. We houden u op de hoogte! In het fraaie pand van de Industrieele Grote Club aan de Dam te Amsterdam werd in januari wederom een diner voor de Jacht- en Wildtafel georganiseerd. Het gevarieerde gezelschap van ongeveer 35 deelnemers werd door gastheer Cor Denneman en voorzitter Anne Marie van Heijningen ontvangen in de sfeervolle bar voor een aperitief. Daarna toog het gezelschap naar de Damzaal voor het vervolgprogramma. De inwendige mens werd verwend met o.a. hertenham met kwarteleieren (Jachthoorngenootschap Betoeterd speelde er "Hirsch Tot" en "Veerwild Tot" bij), en een verrukkelijke combinatie van wildzwijnshaas, begeleid door zuurkool en een met zoete appeltjes gevulde ui. En natuurlijk door "Sau Tot". Naast het culinaire deel was er ook aandacht voor cultuur, jacht, en spiritualiteit. Wildschilder Tammo Lukkien was aanwezig, en de gasten konden het door hem vervaardigde schilderij van een sterke reebok bewonderen. Dit werk is onlangs door hem aan de Industrieele Grote Club geschonken. Wie meer van zijn werk wil zien moet zeker eens naar zijn atelier/expositieruimte in Holten gaan. Via internet (Google) kunt u een voorproefje nemen. 
 Zweitse Lulof van de KNJV legde de aanwezigen uit wat er allemaal bij weidelijk jagen en bij omgang met de publieke opinie en met de pers komt kijken. Er zaten trouwens ook redelijk wat jagers in de zaal, die evenals het "grote publiek" van zijn verhaal en van zijn anekdotes genoten. Jonkvrouwe Peronne Boddaert, remonstrants predikant, gaf een spiritueel tintje aan de avond: De heelheid van de schepping en het gepast beheren en genieten van wild ("een red-legged grouse met een struise Bourgogne, mmmm….!") daar is volgens haar niets mis mee. Kijk, dát zijn nog eens preken waar wij van houden!! En die je dus ook buiten de kerk kunt beluisteren….. Terzijde: vele jaren geleden, nadat ik bezweet en moe van een bergwandeling terugkeerde bij mijn hotel in Oostenrijk, dronk ik een goed glas met een aldaar ook verblijvende man uit Beieren, een Beier dus (zo heet dat namelijk…). Nog nazwetend, en met uitzicht op de zojuist bedwongen berg. Die man sprak toen tot mij de wijze woorden: "Mann soll die Kneipe von innen, die Kirche von außen, und die Birge von unten anschauen!" Ik ben zijn advies nooit meer vergeten.... 
 Trouwens , als het om een spiritueel tintje gaat: dan springen wij daar natuurlijk meteen op in met een "spiritueel" nummer: nee, niet psalm 42 ('t hijgend hert der jacht ontkomen…. Zoals een snedige en bijbelvaste jager in de zaal onmiddellijk wist te benoemen) maar wat dacht u van "Treibermarsch"? in de wandelgangen beter bekend als "het Bierlied". Met enige dichterlijke vrijheid liggen spiritualiteit en spiritualiën immers dicht bij elkaar, nietwaar…. Na de in versvorm opgestelde "slotverklaring" van Cor Denneman en het stemmig geblazen en altijd wat weemoedige "Auf Wiedersehen" ging het gezelschap ofwel naar huis, ofwel naar de bar voor de "nazit" van deze geslaagde avond Met een kennismakingsbijeenkomst in Moergestel, waarbij ook de eega's aanwezig waren, is de fysieke start een feit. Onder het genot van koffie, cake en heerlijke bonbons werden door dirigent A. Oerlemans en alle blazers diverse organisatorische zaken besproken: hoe vaak, waar en wanneer gaan we oefenen? In welke kleding? enz.enz. Vervolgens kwam de muzikale voorbereiding: wat gaan we blazen, en in welke bezetting. Eerst werd besproken wie welk instrument (pless of parforce) zou gaan blazen; en vervolgens in welke stem (1 of 2). De verdeling is nu als volgt: 3 eerste en 3 tweede stemmen pless; en 2 eerste en 2 tweede stemmen parforce. Gezamenlijk werden vervolgens de muziekmappen samengesteld, en daarna was het zo ver: repeteren! Van de pakweg 17 stukken die we gaan blazen lijkt 2/3 bekend en 1/3 onbekend. Bij nadere bestudering lag de verhouding ongeveer net andersom.... Want er zitten nogal wat (ons onbekende) bewerkingen bij! Maar met goede wil en coaching kom je een heel eind, zo bleek al tijdens deze eerste oefenavond; iedereen ziet het helemaal zitten. En: het "klikt", en dat is belangrijk. Tenslotte moet er binnen 3 maanden één geheel staan, en eigenlijk stond dat er aan het eind van de eerste oefenavond al. De foto's hieronder illustreren dat ook. Moe maar voldaan vertrok ieder naar huis. Wordt vervolgd.... 
 Donderdagmiddag 30 maart 2006 vertrekken we naar Rome. Vrijdag 31 maart staat er o.a. een beklimming van de koepel van de St. Pieterbasiliek (146 m hoog) op het programma. Zaterdagochtend vroeg blazen we de H. Mis in de catacomben nabij het graf van de vorige paus, Johannes Paulus II. Muziek: de mis van Neuhaus, in toonsoort bes. Sommige stukken in een bewerking van dirigent A.J.M. Oerlemans. Zondag 2 april blazen we deze mis in de "Friezenkerk" S. Michele dei Frisoni. Maandag 3 april gaan we naar de Albaner Bergen, en bezoeken we de Tuinen van Tivoli met de talloze bronnen en fonteinen. Via Rocca di Papa gaan we naar het buitenverblijf van de paus, Castel Gandolfo, alwaar ook geblazen wordt. Hoe vaak zou men hier jachthoornmuziek beluisteren? Niet vaak , denken wij, en al helemaal niet door een groep Nederlanders ten gehore gebracht!  Op de zesde dag, dinsdag 4 april 2006, staat o.a. een bezoek aan het Capitool en het Forum Romanum op het programma. Op de laatste dag, woensdag 5 april, gaan we op audiëntie bij Paus Paulus Benedictus XVI. 's-Avonds vliegen we terug, en reizen via Brussel weer terug naar Nederland. Stukje bij beetje krijgt het programma vorm. Zowel in Nederland als in Italië wordt aan het programma gewerkt. In Rome is o.a. een KRO-correspondent bezig met voorbereidingen. Zo wordt er een bezoek gebracht aan het pauselijke buitenverblijf in Castel Gandolfo in Latium (foto linksonder) alwaar uiteraard ook muziek ten gehore zal worden gebracht.Laatste stand van zaken: we musiceren tijdens de mis in een aantal verschillende cathedralen: de "Friezenkerk" S. Michele dei Frisoni (ook wel SS. Michele e Magno genoemd) is er een van (foto middenonder). Deze kerk is sinds 1990 de nationale kerk van Nederland in Rome. Zij ligt dicht bij het Sint-Pietersplein in de Borgo, de oude pelgrimswijk bij de Sint-Pieter. Ook treden we op in de Basilica di San Paolo (Pauluskathedraal, foto rechtsonder). Op 2 april 's-ochtends vroeg wordt er een mis opgedragen in de catacomben bij het graf van de vorige paus. Ook deze mis wordt door ons muzikaal begeleid. Op de laatste dag vindt er een audiëntie bij de paus plaats.    | |
