Ree dood. En dat is maar goed ook. KLIK
Oerhollandsch (..sch!) KLIK
Derde kerstdag KLIK
Winterplaatjes.... vers uit het veld KLIK
Winterfeest Staatsbosbeheer Nunspeet KLIK
Vossen vangen KLIK
Zum Essen /Eet smakelijk! KLIK
Kleiduiven, Tontauben, Toast-Tauben... KLIK
Weidmannsheil und Jagdhornklange... KLIK
Over dames en heren, en chocomel... en een slag-room-hoorn-blazer.... KLIK
Blazen en jagen: het houdt je lenig.... op zo'n "Ladies Day" KLIK
Blazen en jagen in de Wieringermeerpolder KLIK
Parson Jack Russel Terrier: een geweldige kleine hond KLIK
Deutschland hat alles... KLIK
En storm KLIK
Er zit jacht in de lucht KLIK
St.-Hubertusviering Brasschaat KLIK
Vossen..... soms zijn het nuttige beesten! KLIK
Vallende bladeren en vallende steken... KLIK
Drukbezochte Hubertusmis in Bilthoven KLIK
Generale(n)Repetitie Hubertusmis Bilthoven KLIK
MAP 2009 Landgoed Vollenhoven KLIK
Hoorns, trompetten, en andere lekkernijen... eet smakelijk! KLIK
Nijlganzendag Lopikerwaard; en het naadje van de kous.... KLIK
Blazen bij de Nijl! KLIK
Taptoe, Haptoe, of Saptoe??? KLIK
Nog een keertje Ladbergen KLIK
Damhert in Utrechtse bossen terug? KLIK
Ladberger Bläsertreffen 2009 KLIK
Plezier/Roedelen/Jachthoornblazen/Krijgertjes KLIK
Vijfendertig (35!)jaar Overlopers KLIK
Spykers en Paardekrachten KLIK
Grüne Tage / Groene Dagen KLIK
Landgoed Lievendaal Horse Trials KLIK
Raadselbok is pechbok KLIK
Een bok aan de tand voelen KLIK
Haptoe of Taptoe: Hondenwedstrijden Tull en 't Waal KLIK
Operatie bokkepoot KLIK
Wo Reh und Hirsche springen.... KLIK
Wim is tachtig KLIK
De hoorn des overvloeds... Ladberger Bläsertreffen 2009 KLIK
Niet storen svp: ik lig te vergaderen... KLIK
Prinzessin Bulli: een vrij gezellig type KLIK
Lachebek of Laggenbeck KLIK
Je komt nog eens ergens..... KLIK
Jachthoorntreffen Berkenhorst 2009 KLIK
Trutjeshoek, Muggenbeet, De Bilt, Doosje, Paradijs..... DE BILT??? KLIK
Landgoedmarkt Stoutenburg: veel mutstypes.... KLIK
Feteren en fretteren KLIK
"Blazertreffen" bij de Overlopers KLIK
Dûhhhh... hier met die hoed!!!! KLIK
Game Fair 2009 KLIK
Het voorjagen van een dominee... KLIK
Ladberger Bläsertreffen 2009 KLIK
We gaan naar Lachebek. Of zoiets.... KLIK
Je gelooft je oren niet.... KLIK
Optreden bij Utrechts Landschap, Paviljoen Beerschoten KLIK
Jachtexamen 2009 KLIK
Jachthoornblazers in "Man bijt hond" KLIK
Onbegriepelijk... KLIK
Stripverhaal: de dood of de gladiolen... KLIK
Betoeterd betrekt blokhut! KLIK
Man bijt hond en filmt betoeterd KLIK
Nationaal Kampioenschap Jachthoornblazen 2009 KLIK
NK in een notedop KLIK
Trendy jachtkleding: hoge hakken en zonnebril... KLIK
Het Eland-Mysterie (bijna) ontrafeld.....! KLIK
Ecologische Hoofd Structuur (EHS) werkt: elanden rukken op! KLIK
Langetermijn weersverwachting: 20 december wordt het snertweer KLIK
Gedragscode voor jachthoornblazers KLIK
Jachtexamen 2009: Betoeterd komt weer jachthoornblazen KLIK
Jacht- en wildavond in Austerlitz KLIK
Lammetjesdag. Lammetjesdag??? Wild varken-dag!!! KLIK
Innovatief: de dalhoorn! KLIK
Is er verband tussen jacht en jachthoornblazen? KLIK
Logo's jachthoornblaasgroepen - vervolg KLIK
Logo's jachthoornblaasgroepen KLIK
Vossendag WBE Boxmeer KLIK
Doodsignalen, wat zijn dat eigenlijk? KLIK
Het Nederlands Kampioenschap Jachthoornblazen KLIK
De oplossing....van onze "Belgenmop" KLIK
IJzersterke verhalen KLIK
Trouwen in een vestingstad KLIK
Spelen op niveau: hoe doe je dat? KLIK
Wie dicht bij het vuur zit.... KLIK
Muziek op een plaat KLIK
Para-ab-normaal begaafd.... KLIK
Betoeterd maakt zich kopzorgen KLIK
Pauselijke zegen voor Adri en Ria Oerlemans KLIK
Sterbos, Sint-Anteunis: vleselijke genoegens... KLIK
De waarheid over Driekoningen.... KLIK
Nieuwjaarsdiner Jachtsociëteit Amersfoort e.o. KLIK
Zwevende reeën? Ze bestaan! KLIK
Man man wat een kuilen in dat weiland... KLIK
En toch... hebben we niet stilgezeten KLIK



Ree dood. En dat is maar goed ook.
Eerst wat mooie sfeerplaatjes. De sneeuw maakt heel gewone dingen, zoals een stapel stenen, ineens tot iets bijzonders. Je kunt de kou op deze foto ook bijna voelen:



En de reeën steken natuurlijk prachtig af tegen de witte achtergrond.



Maar dan... een mankend kalf! Dat ook nog binnen bereik komt gelukkig. Bladschot. Als het ligt blijkt er ook nog een gat in de onderkaak te zitten. Deze bungelt er eigenlijk alleen nog maar bij; voedselopname is op deze manier niet goed mogelijk. En er zit een gat in het schoudergewricht! Verse wonden, maximaal enkele dagen oud. Stroperij? Met een (te) licht kaliber? We zullen het nooit weten.


De rechter voorloper kan niet worden gestrekt. Vergelijk de twee foto's:


De spitsjes zijn net afgeworpen (foto linksonder). Wat zou het zijn geworden, volgend jaar? Maar in ieder geval is het onder deze omstandigheden mooi dat dit dier uit zijn lijden is verlost. En is het signaal "Reh tot" op zijn plaats.

Bij het tableau ziet u dus een tevreden jager. En een dito jachthoornblazer. En labrador Bello. Een bijzondere dag, deze allerlaatste jachtdag van 2009!



Oerhollandsch (..sch!)
Oerhollandscher kan het niet! En dan past daar dus Oudhollandsche spelling bij, vind ik. Want kijk nu zelf: kou, ijs, sneeuw, de oerhollandsche knotwilg, en dan een middagje op jacht:
Voor een keertje eens geen "toeter-foto's", hoewel er wel veerwild binnenkwam; maar dat is linea recta naar de molenaar gebracht. Eend (ain't?) that sweet?






Derde kerstdag
Betoeterd viert behalve eerste en tweede ook derde kerstdag. Een traditie die we erin houden.
Hoe dat gaat? Nou gewoon, eten, drinken, veel praten, veel lachen, en natúúrlijk ook af en toe hoornblazen! O ja, en veel eten. En lachen.
We hebben er nog buikpijn van. Van het láchen én van het vele eten!
Hier ziet u de heren...... en de dames.....


En het bijna voltallige gezelschap dames én heren.....


Zo kennen we ze weer: ernstig als altijd. Eten en jachthoornblazen dat zijn serieuze bezigheden!:


Zelfs het gewei was in kerststemming. En Rufus kreeg een extra snack. Toen dat niet genoeg was, begon-ie maar aan zijn mand....


O ja, we zouden het bijna vergeten: natuurlijk werd er ook jachthoorngeblazen! Op kleine hoorns, want ja, met zoveel eten, dekschalen enzovoort in de kofferbak pasten er domweg geen grote hoorns meer bij hahaha:



Winterplaatjes.... vers uit het veld
Vanaf de hoogzit, in de schemering, sneeuw, vorst, een straffe wind, en dan dit: als je dat mee mag maken voel je je, elke keer opnieuw, een bevoorrecht mens...:


Een goed waarnemer telt hier 2 stuks reewild:


Waarvan er hier één inmiddels in de auto ligt:


Het rode werk is gedaan. "Reh tot" wordt geblazen als eerbetoon aan deze prachtige wildsoort. Naar mijn mening is reewild zelfs het sierlijkste en meest elegante (hoef-)wild dat we in Nederland en in Europa hebben.


En dan gaan we naar binnen, alles nog eens uitgebreid doornemen. Bij een bord boerenkool en een glaasje papegaaiensoep....

Het begin van het (verplichte) afschot is er. Moet ook wel, want de geitentijd is zo voorbij, bij ons een maandje eerder dan in de meeste delen van Nederland. Deze korte winterdag is benut, en wordt ingelijst in onze herinneringen.


Winterfeest Staatsbosbeheer Nunspeet
Tja, een winterfeest en Staatsbosbeheer. Wat hoort daar nu bij? Winter natuurlijk. En feest. En Staatsbosbewoners. Bijvoorbeeld een varken van de leeftijdsklasse van, laten we zeggen, een overloper.

Welnu. Bekijk onderstaande foto's (met dank aan onze hoffotograaf Steven Evertse!) en zie: alle ingrediënten waren aanwezig! Winter! Feest! (O ja Monique, nogmaals van harte gefeliciteerd, en bij ons in de buurt sneeuwde het trouwens nog véél erger!)

Een dag met een gouden randje! Hier 3/4 van onze formatie. Of was het 3/5 ?



Hier ziet u o.a. een overloper, of eigenlijk moet ik zeggen een Overloper met een grote O. Uit hoofde van zijn functie aanwezig natuurlijk, maar hij had gelukkig wél een plesshoorn bij zich....:



Was het koud? Mwoahhhh... Fris.. maar daar kun je je op kleden!



En ach, af en toe kun je natuurlijk ook naar binnen; mooie akoustiek trouwens!!!



Omringd door vogelgeluiden en (opgezette) beesten: daar voelden we ons wel thuis..... In huis, in de tuin, in het jachtveld, en in onze vriezer: we zijn thuis óók omringd door beesten....



Winterpret! Slee mee, en glijden maar. Dat gold trouwens ook voor de auto op de achtergrond...



Leuk, zo'n groep. Die toch het weer getrotseerd hadden en waaraan je het een en ander kon uitleggen...



En niet alleen kletsen; ook wat laten horen natuurlijk! Of zelf laten blazen!



Jawel, dat verdient grootbeeld! Betoeterd op de pless, in plaats van op de welbekende parforce! Wij zijn van alle markten thuis, ook van een winter- of een kerstmarkt....



Dat betekent niet dat we de parforce aan de kant gooien hoor.. nou ja, af en toe dan....



Dat noem ik nog eens een interessante geweidrager! Van de hoeveelste kop zou-ie zijn?



Het jongetje rechtsonder kijkt de kunst af, tenminste, dat vermoed ik.... Of zou hij denken "Zo'n baard als Willem, dat wil ik later ook!!!"?



Gezellig zo'n vuurtje. In gedachten zie ik er een wild zwijn aan het spit boven hangen... Niet dat we ook maar iets te kort kwamen: we hebben koffie, warme chocomel, en heerlijke snert op! Het was dan ook in zekere zin snertweer. Maar voor ons: fantastisch weer!


Het moge duidelijk zijn: we hebben genoten van het winterfeest bij Staatsbosbeheer. En de bezoekers denk ik ook. Na afloop zijn we tevreden naar het westen geglibberd, om daar te genieten van een glaasje wijn en hertebout en zo... Je moet zo'n dag tenslotte in stijl afsluiten, niet waar?


Vossen vangen
Vliegen vangen is een gauwigheid, zo luidt het gezegde. Welnu, vossen vangen is dat ook. En het kan, met de blote hand. Echt waar. Deze foto is enkele weken geleden in Drenthe genomen. In ons jachtveld. Maar wat die flesse-opener daar nou doet.... Maar ja, we verklappen natuurlijk niet alles... Wie het weet mag het zeggen... Het is géén trucage-foto!


Maar ik geef toe, met de kogel vangen is gebruikelijker. De vos is dan kogelvanger, trouwens, besef ik nu. Zie hieronder een door GJ geoogst exemplaar. Voor de gelegenheid heb ik de foto even gekanteld, waardoor de lengte van de lont beter uitkomt. Dat kan de rekel toch geen moer schelen....:




Zum Essen /Eet smakelijk!
De trouwe lezers (en dat zijn er inmiddels heel veel) weten het: jagen, jachthoornblazen, eten zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Daarom hoort én ziet u hier nu het signaal "Zum Essen", ten gehore gebracht door 3/4 van Betoeterd in Drenthe (of was het in China?), en gefilmd door Geert Stuiver:




Kleiduiven, Tontauben, Toast-Tauben...
Kleiduiven schieten: een gekunstelde methode om hagelschieten voor de jacht te oefenen. Er kleven verschillende nadelen aan: je weet waar de kleiduif vandaan komt (in de natuur kan wild van alle kanten komen), wanneer hij komt, en: de kleiduif vermindert snelheid en wijzigt niet van richting. Maar ja je moet wat; dus doe je het maar.

Even een klein stapje over de grens: in Duitsland heten kleiduiven "Tontauben". Ook daar is men zich bewust van de nadelen van het "Tontauben" schiessen. Daar heeft men lang en grondig over nagedacht, en jawel, hieronder presenteren wij de gevonden oplossing: handig en lekker; en vlak bij huis te realiseren (wel op de kogelvang letten....), en... milieuvriendelijk want de resten verteren dan wel worden door wild opgegeten. Na het Toasttaubenschiessen kunt u dus gewoon rustig blijven zitten, en na een poosje komen er dan misschien wel echte Tauben..Of Stockente...




Weidmannsheil und Jagdhornklange...
Dit weekend "moesten" we weer. Jachthoornblazen. Jagen. Eten. U kent het wel. Hierbij een aantal sfeerplaatjes.

Even oefenen, want Thomas (midden op de foto) blaast normaal gesproken pless; nu dus een keer allen op parforcehoorn:



Het resultaat van een vroege ochtendaanzit, met geleend geweer nota bene. Mit meinem recht herzlichen Dank an Bernhard!!!! Und an der GertJan selbstverständlich!!! Voor de liefhebbers onder u: Rehkitz, weiblich, 9 kg, 8 x 57 JS, Entfernung 120 M.



De drijvers en geweren hobbelen gewoon mee in de kar, achter de trekker; maar de honden zijn zo gepassioneerd dat ze er al uit willen springen:



Gastheer GertJan (links) geniet van het feit dat Jungjager Wendelien haar eerste haas heeft geschoten. Wendelien? Dat is die dame rechts, met die grijns van oor tot oor, maar dat had u waarschijnlijk al begrepen.... En die grijns, nou, die is er de eerste uren niet vanaf geweest hahaha. Misschien zit-ie er nog wel op...:



En daar hebben we dan voor geoefend: Strecke verblasen. Maar na de laatste drift komt er altijd nóg een drift: Schüsseltreiben...:




Over dames en heren, en chocomel... en een slag-room-hoorn-blazer....
Vrijdagmorgen. Om kwart voor zes gaat de wekker. Eruit! Met de honden een rondje lopen. En daarna de weersverwachting checken: buien, buien, buien. Nou ja, we zien wel. Wat moet dat moet. Dus vertrekken we ("mijn" oud-leermeester van de jachtopleiding en ik) door regen en spits naar de kop van Noord-Holland. Alwaar het voorbij Medemblik opklaart en mijn plaatsgenoten (KNMI) de plank gelukkig misgeslagen hebben....

"Maar wat ga je daar doen dan?" hoor ik u al zeggen. Nou, dat is simpel: jachthoornblazen, jagen, drijven, eten ,borrelen, kletsen, kou lijden, vies worden, sjouwen, nog meer jachthoornblazen, chocomel drinken, in de sloot springen, onder de bagger en vette klei komen te zitten kortom: allemaal dingen doen die het leven veraangenamen.... En niet per sé in chronologische volgorde, laat dat duidelijk zijn.

Maar om toch nog enigszins orde te scheppen zal ik u wat foto's laten zien. Met highlights. Want dat kan zelfs op een donkere grijze dag! Behalve door schrijver dezes zijn ook veel foto's gemaakt door Rienk Terpstra, waarvoor dank!

Het kan natuurlijk niet zonder jachthoornblazen: daarom hier een kiekje van de begroeting. De kenner treft er leden van diverse jachthoornblaasgezelschappen, ja zelfs een componist aan:


U heeft het in de kop al kunnen lezen: "dames en heren". Ja ja we doen er alles aan om presentabel te veld te gaan. Hieronder ziet u Simone, die in (stijl-)vol ornaat drijft, door sloten en greppels heen gaat, het haas dat door mij werd gestrekt oppikt, kortom: een echte drijver. En de geweren kunnen dan natuurlijk niet achter blijven: Harry soigneert hier mijn gastheer Ton. Met zulke mensen in je combinatie kom je nooit handen tekort!


Na de eerste drift is het tijd voor chocomel. Met of zonder rum. En met of zonder slagroom.... Sommigen gaan zelfs alléén voor de slagroom, zo lijkt het. Er is hier dus sprake van een slag-room-hoorn-blazer. Omdat hij De Bob is, zal er wel geen rum in zitten:


En wie zorgt hier allemaal voor? De dame die nooit op de foto wil, we zullen daarom niet verklappen dat ze Margriet heet. En die ook de rest van de dag druk in de weer was om ons van eten en drinken te voorzien, dat mag ook gezegd worden. En daarna: hup, de sloot weer in:


Tevreden gezichten op de linkerfoto bij de hond ("Die fazant had ik goed gemarkeerd!"), baas (links, "brave hond!") en clubgenoot (rechts, mijmert nog na over de slagroom geloof ik...). En op de rechterfoto genieten we nog even na...:



Dan breekt het tijdstip van het tableau leggen aan. En moet er weer geblazen worden natuurlijk:


En ja, het kan niet uitblijven: de nazit, met kleurrijke verhalen, heel sterk maar allemaal écht wáárgebeurd, en met in dit geval fantastisch zeebanket. Een welbestede vrijdag, dat zult u met me eens zijn!





Blazen en jagen: het houdt je lenig.... op zo'n "Ladies Day"
Woensdag 2 december "moesten" we weer.... Maar ja, je blijft lenig, én je bent in de frisse lucht! Daar kan geen sportschool tegenop!
Let maar eens op de oefeningen die aan "Begrüssung" voorafgaan...... Gert Jan gaat nog snel even door de knieën alvorens we aanvangen met het het blazen van de Begrüssung":


En wat denkt u van de spanning voor voorjager Jeltje: doet Sally 't wel; of doet ze 't niet! Twee jonge honden kijken toe, en nummer drie flikt het...:


Deze jonge hond (linkerfoto) ziet alles vliegen... en deze jonge hond (rechterfoto) raapt (pardon, apportéért) al wéér een haas! (en 's-avonds haar eerste woerd, trouwens!):


Er werden dus volop dames en honden aan het werk gezet op deze "Ladies Day". Hieronder ziet u links een stel jonge honden (drie zitten er héél braaf...), en rechts een oude hond, Duc:


Maar natuurlijk waren er ook heren bij. Hier plegen ze veldoverleg. Geloof ik. En wordt er een vochtige pauze gehouden:


IJdel en koket: er wordt even geposeerd. En een deel van het tableau komt op onverklaarbare wijze aan een sleepoog terecht....:


En hier nog een keertje Duc....:



Blazen en jagen in de Wieringermeerpolder
Dit stukje had ook kunnen, of moeten, heten: wat rijmt er op herfst? Maar ja, dat zegt veel mensen niet zoveel. De intimi weten dat ik ergens in mijn schedel een voorraad gedichten heb zitten, en dan borrelt er spontaan eentje op als zich bepaalde situaties voordoen. Zo ook dit gedicht:

De kop van Noord-Holland
Een storm in de herfst
Dit was Wieringerwerf
Op zijn Wieringerwerfst

Afgelopen vrijdag "moest" ik namelijk van Ton gaan jagen en blazen in de Wieringermeerpolder, dus vandaar. En herfstig was het. Onderweg hoosbuien. Aangekomen bij de jachthut (wát een hut!) klaarde het op. 's-Ochtends kregen we zelfs felle zon! En 's-middags hagel, regen en onweer.

En tussen de bedrijven door werden we van binnen nat, als u begrijpt wat ik bedoel... Ook voor ons droogje werd uitstekend gezorgd (met dank aan Trudy, Margriet, Hennie, Robert en vast nog wel een paar mensen, maar ja, namen onthouden.... mijn hoofd zit al zo vol met al die gedichten...)
Nou ja, kijkt u zelf maar.

De aandachtige kijker ontwaart Panneland-, Waternest-, Jachtsoos- en Betoeterd-elementen... O ja, en de plessblazer die zo olijk om de rest heen kijkt, schoot later op deze dag zijn eerste haas! Proficiat Kees!


Bracco Italiano met Lepus Europeus Reinoutius; en het tussentijdse tableau na de ochtend, bij de prachtige jachthut:


Margriet zorgt voor de vochthuishouding, en in de nazit worden echtgebeurde verhalen verteld......:


Kortom: het was een prachtige en gezellige herfstdag. Een gedicht waard....


Parson Jack Russel Terrier: een geweldige kleine hond
Afgelopen weekend waren we aan het jagen en natuurlijk aan het jachthoornblazen. Maar de hoofdrol werd opgeëist door een Parson Jack Russel Terrier. Dat is zeg maar de langbenige versie van de "kortbenige" Jack Russel Terrier. Eigenlijk is het trouwens andersom: Dominee (Parson) Jack Russel fokte een langbenige terrier. Maar langbenig of niet: het blijft natuurlijk wel een kleine hond.

En ja, een terrier is en blijft een terrier: een karakterhond. Dus als je samen met je maatje (een Weimaraner) een geschoten fazant gaat opzoeken en je vind 'm het eerst, wat doe je dan?

Apporteren natuurlijk, over de stoppel, door een sloot met bramen, en dan zo trots als een pauw naar je baas toe! Dus zeg nooit meer "wat een leuk hondje" tegen een Parson Jack Russel Terrier!


En wat te denken van het ochtendlicht, dan wil je wel even mijmeren over wat de dag brengen gaat, of over wat je al vanaf de hoogzit beleefd hebt in het afgelopen seizoen:


Lekker lunchen in het veld, een vuurtje.. En natuurlijk samen met je maatje wachten op de baas:


En zo'n Duitse gehaktbal, met scharfe Senf, daar wil je wel even op kauwen....


Nog wat sfeerplaatjes, in de hut, en daarbuiten:



En nog een paar. Let ook op de hoorn: een Tsjechisch oudje, maar hij doet het nog prima!:



Deutschland hat alles...
Jacht, jagdliches Brauchtum (Jagdhornblasen!), und gutes Essen.... Oftewel, we hebben er weer een aangenaam weekend achter de rug. Alle ingrediënten zaten erin. Een eerste indruk:




En storm...
In het vorige stukje las u dat er jacht in de lucht zit. Nou, dat kun je wel zeggen, de volgende dag weer! En wel letterlijk. Woensdag 18 november waaide, nee, stormde het. Van alles vloog er door de lucht: takken, bladeren, eenden, (soep-)ganzen, ja zelfs de hazen vlogen zowat letterlijk voorbij...
Hieronder ziet u zelfs, als u heel goed kijkt, drie reeën van rechts naar links door het beeld vliegen.....


Het gezamelijk tableau was dan ook niet voldoende om ons in leven te houden. Daarom zijn we maar, na het uitwisselen van waarheidsgetrouwe (ahum...) en vooral sterke verhalen naar ons gebruikelijke etablissement vertrokken. Hieronder ziet u de nabeschouwing: hoe wie wat waar zag en wel of geen kans had enzovoort.... Met behalve drijvers en geweren ook een paar collega-jachthoornblazers in beeld...:


En ja, wat doe je dan: natuurlijk eet je hutspot en boerenkool. En spek. En..zo voort...


O ja, natuurlijk is er ook jachthoornmuziek ten gehore gebracht, maar ja, als ik zelf sta te blazen kan ik geen foto maken natuurlijk.... Maar die houdt u nog tegoed.

Dit weekend "moet" ik alwéér jagen... Duimen dat het dan ook weer lekker waait, dan vliegt alles zo fijn langs en over... Ik zweer het u, soms hóór je die beesten zachtjes grinniken...


Er zit jacht in de lucht
Het is niet voor niets november natuurlijk. Dus daarom maar even een stukje over jagen én jachthoornblazen. En omdat Jeltje al een héle wéék lang géén nieuws heeft aangetroffen, daarom ook! Schande! Onze nederige excuseus hoor, Jeltje! Maar zorg jij nou maar dat pup Ivy in no time een beschaafde jachthond wordt; kan ze een keertje mee...

Genoeg geplaagd, nu even over de jacht. Ik ben net terug van een gewapende wandeling in de Noordoostpolder. Dat begint natuurlijk met het aanblazen van de jacht. Op de pless, lekker buiten, heerlijk! De eenden vlogen prachtig. Buiten bereik overigens. De hazen lagen en liepen ook prachtig, en daarna lagen ze soms weer... Een gezonde stand daar!


Onder een hoogspanningsleiding lag een gewonde buizerd; meegenomen en bij een boer afgeleverd voor de vogelopvang. Ja ja, dat doen jagers ook, voor het geval u dat nog niet wist!
Af en toe een kleine pauze gehouden natuurlijk, onder het genot van kaas, elandworst, spek, komkommer, nog meer worst, een huisgemaakt wodka-gin-sleedoorn-drankje, oude jenever, en nog een "confectie-sloe gin", en o ja, chocomel. Ja ja , een bourgondische inslag, daar is niets mis mee, je sjouwt en zweet het er ook dezelfde dag weer af dus het is verantwoord! En dan weer door, en een opgestoken duim als een Jungjager een haas bemachtigt...


En aan het eind, ja aan het eind, dan is er natuurlijk het tableau maken, het tableau blazen, de toespraken, en tenslotte "Jagd vorbei", "Halali" en "Auf Wiedersehen". Soms zelfs driestemmig...

Kortom, 8 man hebben zich weer uitstekend vermaakt en 3 man hebben hun embouchure weer wat opgepoetst...


Morgen moet ik weer jagen... En vrijdag t/m zondag zijn we óók weer op pad... En..en..en.. Druk druk druk dus. En dan nog een optreden. Moeten we ook nog even goed voor oefenen....En nog een meegekregen haas schoonmaken en opeten....

Kortom, zélfs Jeltje beseft nu vast wel wat voor een zwaar leven wij hebben... En dan heb ik het nog niet eens over alle etentjes en andere dingen die er nog aan staan te komen... Wie zei dat ook al weer? "Uren, dagen, maanden, jaren, vliegen als een schaduw heen?"




St.-Hubertusviering Brasschaat
Zondag 8 november togen wij ter kerke. En wel in Brasschaat, om aldaar de Hubertusviering bij te wonen.
Een korte uitleg voor de leek: Sint Hubertus is de schutspatroon van de jacht. Tijdens een Hubertusmis of -viering staat, in het beste geval, én de aankleding van de kerk, én de begeleidende muziek én de preek tijdens de dienst in het teken van jacht en verantwoord wildbeheer. En natuurlijk wordt het een en ander gelardeerd met een spiritueel sausje... Welnu, dit alles was dik voor elkaar!

Terwijl de kerk volstroomde verzorgden Nederlandse besblazers (De Overlopers) en Belgische Trompe-blazers een muzikaal voorprogramma:


Eenmaal gezeten, ga je natuurlijk rondkijken of er ook al wat dieren te bekennen zijn. In eerste instantie beperkte zich dit tot houtsnijwerk. Maar al ras werd er ook veerwild de kerk ingedragen. Ja, zelfs een wild zwijn, dat nog bewoog (kijk maar naar de foto!) werd op het tableau gelegd:


En, het moet gezegd, de pastoor hield een goed verhaal. Na de eucharistie werd het wild de kerk uitgedragen, en ging het in processie naar het kasteelpark. En ja, dat wild dat de kerk uitgedragen werd, daar was toch iets merkwaardigs aan.... U weet wel, dat zwijn, dat was een overloper... En wie droeg hem de kerk uit? Juist ja.... In zekere zin droegen de Overlopers zichzelf dus de kerk uit! Kijk maar:


Buiten in het park bij het kasteel werden de meegebrachte honden, paarden enzovoort gezegend door de pastoor. Met een welgemikte zwaai, waar overigens niet elk paard van gediend was:


Maar gelukkig was er ook ander vocht voorhanden.....:


Het door de jagers geschoten en geschonken wild werd vervolgens bij opbod verkocht, onder toezicht van een wat vermoeid ogende Hubertus. De opbrengst ging naar een goed doel:


Er was ook héél bijzonder wild: namelijk een Belgische kangaroe! Rechtsonder ziet u een detail....:


Er werd volop geroedeld, en zo hoort het ook, dat is het leukste wat er is. En ik heb kunnen constateren (wat ik uit ervaring ook al weet hahaha) dat sigarenroken en een goede embouchure best te combineren is! Terwijl trompeblazen toch behoorlijk inspannend kan zijn! Kijk maar:


De aandachtige toeschouwer keek zijn ogen uit, op het veld.... En zag zelfs nieuwe tere romances opbloeien... Maar ja, wat wil je ook, het leek wel een voorjaarszonnetje, en dan al die mooie meiden....




Vossen..... soms zijn het nuttige beesten!
In Fire Fox werken sommige websites niet correct. U "moet" dan Explorer gebruiken. Met als nadeel o.a. natuurlijk dat deze browser veel langzamer is dan Firefox.

Maar... daar is een handige toevoeging voor: een zogenaamde ad-on. KLIK voor de ad-on

Heel gebruiksvriendelijk. U blijft gewoon in Firefox, klikt onderin de pagina op het browsersymbool om over te schakelen, en voila: u krijgt de opmaak zoals u in Explorer gewend bent, maar met de snelheid van Firefox, want u blijft gewoon in Firefox werken!

Vossen..... soms zijn het nuttige beesten!




Vallende bladeren en vallende steken...
Misschien heeft u het al gemerkt, toen u deze site wilde bezoeken: KPN heeft wat steekjes laten vallen. Misschien heeft men daar, in navolging van ons aller onvolprezen NS, ook last van de vallende bladeren?

Deze site werd gehost door HetNet (u weet wel, van die paarse-meneer-reclame), maar HetNet heet sinds kort gewoon KPN. En dat zou een naadloze overgang worden. Jaja. Bij honderduizenden webbeheerders werken hun links nu niet meer. En ook veel verwijzingen naar hun sites werken niet meer. Ach, een klein klantonvriendelijk detail... Wat met een gewone softwarematige doorverwijzing van KPN (dat notabene altijd al eigenaar is geweest van HetNet!) voorkomen had kunnen worden.
Maar ja, misschien denken wij te simpel... Ik ben in ieder geval blij dat u géén last hebt van de vallende bladeren, en onze site weer heeft gevonden!

Dat vallende bladeren niet alleen maar negatief uitgelegd kunnen worden ervaarden wij gisteren weer eens tijdens een prachtige boswandeling. Dat raad ik u ook aan: ga het bos eens in. Laarzen aan, en goede kleding. En... het moois ligt voor het oprapen of voor het fotograferen. Hier enkele voorbeelden:



Maar soms vind je ook vervelende zaken. Een piepend en worstelend vogeltje bijvoorbeeld, verstrikt in een achteloos achtergelaten net. Maar gelukkig, een scherp jachtmes en een ijverig helpende betere helft verrichtten wonderen. En het vogeltje vliegt weer. Eind goed al goed.


Drukbezochte Hubertusmis in Bilthoven
Zondag 25 oktober 2009 was het dan zo ver; de Hubertusmis in de Gregoriuskerk te Bilthoven. Door de jachthoornblazers van 't Sticht, aangevuld met twee sonneurs van Jacht Vereniging Soestdijk. De kerk was voor de gelegenheid voorzien van enkele passende items; een hertengewei, een moeflonkop e.d.
Eerst werd er natuurlijk ruim vóór aanvang even ingeblazen.


Voorafgaande aan de dienst werd vervolgens buiten op het bordes voor de kerk geblazen. Dat trok niet alleen kerkbezoekers aan maar ook toevallige voorbijgangers bleven stilstaan om eens te kijken en te luisteren wat dat nu allemaal te betekenen had. De kerk liep al snel vol.


En later tijdens de dienst konden enkele honderden aanwezigen genieten van de Hubertus Messe van Stief, die in deze kerk met een goede akoustiek prima tot zijn recht kwam. Via internet was de dienst ook rechtstreeks wereldwijd te volgen, dus wie weet hoeveel toehoorders er werkelijk waren.....


Wie arendsogen had kon her en der wat zweetdruppeltjes waarnemen bij de muzikanten; want zo'n optreden in een kerk, waarin je álles hoort, brengt tóch altijd wat extra spanning mee. En dat is goed, dat hoort ook zo, daar blijf je scherp van.

Maar de jachthoornbalzers kunnen tevreden terugkijken, getuige de vele positieve reacties, die zij na afloop van de kerkgangers en van Pastor Annelies van den Boogaard mochten ontvangen.


Generale(n)Repetitie Hubertusmis Bilthoven
Donderdagavond vond de laatste repetitie plaats voor de Hubertusmis van a.s. zondag in Bilthoven. Een Generale Repetitie dus. Of misschien wel een Generalennnnnn Repetitie, want tenslotte staat er een oud-militair voor de troepen.. pardon voor het muziekgezelschap. Dat voor de gelegenheid bestaat uit Jachthoornblaasgroep 't Sticht, aangevuld met enkele Sonneurs van de Jachtvereniging Soestdijk.
Repeteren dat betekent uitpakken, opstellen, blazen en doorbijten:


Je leest de concentratie van het gezicht. De kleding, zo zult u begrijpen, is a.s. zondag natuurlijk formeler.... Dan is de kerk, en met name rond het altaar, ook sfeervol versierd. Waar u nu "alleen maar" de dames en heren jachthoornblazers ziet, zal er zondag ook groen en wild te zien zijn. Tenslotte is een Hubertusmis gewijd aan de legende van de Heilige St. Hubertus, die geloof ik zo graag jaagde dat-ie op hoogtijdagen de mis wel eens oversloeg....

Hier nog wat sfeerbeelden, niet van Hubertus natuurlijk, maar van zijn volgelingen.


Er gebeuren dit weekend dus twee belangrijke dingen: ten eerste gaat de wintertijd in (!) en ten tweede dus de Hubertusmis in Bilthoven!

Wanneer: zondag 25 oktober 2009, aanvang 10.30 uur (maar zorg dat u om pakweg 10.00 arriveert, vol is vol!)

Waar: Bilthoven-Noord, Gregoriuskerk, Gregoriuslaan 6. Formeel heet het geloof ik de Rooms Katholieke Kerk van Onze Lieve Vrouwe van Eeuwigdurende Bijstand of zoiets, precies weet ik het niet, maar ja dat onthoudt geen (jacht-)hond, dus gewoon vragen naar de Gregoriuskerk. Als u de weg kwijt bent tenminste.

Route: Vanuit de Bilt (Soestdijkseweg-Zuid): over het spoor 1e weg rechts, heet Bilderdijklaan, en gaat over in de Gregoriuslaan. Blijven volgen, en u ziet vanzelf aan uw rechterhand de kerk opdoemen. Komende vanuit Bilthoven (Soestdijkseweg-Noord) is het natuurlijk de laatste weg vóór het spoor linksaf. Dat moet lukken lijkt me.


MAP 2009 Landgoed Vollenhoven
Vrijdag 16 oktober 2009 werd de MAP op Landgoed Vollenhoven gehouden. Voor wie dit geheimtaal is volgt nu een kleine toelichting: een MAP is een Meervoudige Apporteer Proef. Apporteren is het ophalen (door een jachthond) van geschoten wild. Proef: is de gesimuleerde jachtsituatie. Landgoed Vollenhoven: ligt bijna in onze achtertuin. Of andersom... En werd weer ter beschikking gesteld om deze wedstrijden te mogen draaien.

Wat heb je allemaal nodig voor een MAP? Veel. Honden. Jonge honden bijvoorbeeld . Maar dan niet slapend, maar wakker...


En dito bazen en bazinnen, met veel trainingsuren. En natuurlijk koek en zopie en gezelligheid. En een dierenarts, die trouwens zelf óók meedoet. En een secretariaat voor al het rekenwerk.


En héél veel vrijwilligers, op de voor- maar zeker ook op de achtergrond! Op de linkerfoto hieronder ziet u bijvoorbeeld Arie (linkerpijl), een man die ALTIJD druk is en beweegt hahaha. Zo ook op deze foto dus! En u ziet ook een glimp van een jachthoorn (rechterpijl) want natuurlijk werd er ook geblazen. De rechterfoto heeft zeldzaamheidswaarde: Arie staat letterlijk en figuurlijk stil! Bij de behaalde prestaties, de verrichte hulp van menigeen, en bij het uitreiken van diplomas en druivensap....




Hoorns, trompetten, en andere lekkernijen... eet smakelijk!
Niet schrikken, het is niet de bedoeling u uw muziekinstrument op te laten eten... Maar toch zijn er wel degelijk eetbare hoorns en trompetten in het veld te vinden! Ik zal u er alvast twee laten zien; de Trompette de la Mort (Nederlandse benaming is , echt waar, Hoorn des overvloeds) en de Cantharel, hier op een bord, klaargemaakt met o.a. tomaat en knoflook en ui.


Degene die Frans in zijn pakket heeft gehad fronst wellicht al de wenkbrauwen; Trompette de la Mort verwijst immers naar de dood.... En degene die Nederlands in zijn pakket heeft gehad herinnert zich wellicht de krantenstukjes van enkele dagen geleden: ervaren paddestoelenzoekster overleden na eten van "foute" paddenstoel. Althans, dit wordt vermoed. Zeker weten doe je het nooit, want vaak wordt de uitslag van een onderzoek, zo dat al plaatsvindt, nooit gepubliceerd. Heeft veel minder nieuwswaarde, misschien?

Hoe dan ook, mij houdt zo'n bericht niet tegen. Met een goede voorbereiding en slechts een paar bekende soorten op het oog is het vanaf pakweg juni tot en met december een dankbare bezigheid. Tijdens het uitlaten van de honden, gedurende een fietstochtje, of in het jachtveld ook eens naar de grond kijken en het lekkers meenemen en bereiden.

Zowel "goede" als "foute" paddestoelen zijn soms heel makkelijk te herkennen: kijk hieronder maar eens naar de "foute" vliegenzwam (rood met witte stippen), en naar de "goede" kastanjeboleet:


Hoe begin je? Heel eenvoudig, koop een paar goede boeken, en vraag eens wat aan een kenner. Schiet een boswachter aan bijvoorbeeld, maar dan wel in figuurlijke zin graag.... En hoe eindig je? Tja... ofwel met een tevreden glimlach achter je bord met paddestoelen en (bijvoorbeeld) reerug, ofwel onder de groene zoden....

U bent gewaarschuwd! Leuker en makkelijker kan ik het niet maken. Durft u het niet aan? Houdt u zich dan bij champignons van de groenteboer, en bij jachthoorns en echte trompetten....

Durft u het wél aan? Verwijt mij dan niets! Vat de koe bij de hoorns, en ga door de knieën voor dit heerlijke voedsel. Bij twijfel gewoon laten staan. Maar bedenk: zonder gevaar is het leven saai....



Nijlganzendag Lopikerwaard; en het naadje van de kous....

Eigenlijk is met bovenstaande foto het verhaal al bijna helemaal verteld... Hollandser herfsttafereel bestaat toch niet? Lekker fris, beetje stormachtig, polder, wolkenlucht, dame en heren en hond in het groen...

Maar lees toch maar verder, zeker als u (óók) het naadje van de kous wilt weten.... Het zit namelijk zo: 't Sticht was uitgenodigd om te komen blazen bij een nijlganzendag, en de jagenden in dit blaasgezelschap mochten ook in het veld meejagen: een genereus aanbod! En omdat mijn betere helft ook deel uitmaakt van 't Sticht mocht ik ook mee; en heb dus netjes meegeblazen op pless, parforce, en kaliber 12...


Onze gastheer en zijn hond deden er alles aan om het ons naar de zin te maken, én om het wild binnen te krijgen.


Behalve diverse soorten ganzen waren ook duiven en eenden vrij. Iedereen had zich dan ook goed voorbereid, de een mentaal, de ander materieel (even goede proppen kopen...), en de derde, tja, de derde... die kleedde zich geheel in stijl. Want warme kleding kan ook elegant zijn, ja zelfs elekant zijn. EleKANT ja, voelt u 'm?
"Jaja ze kunnen me nog zoveel vertellen" dacht Edwin; "Eerst zien, dan geloven". En zulks geschiedde....


Na afloop was er natuurlijk het tableau leggen en jachthoornblazen (met dank aan Marten de la Vieter voor de foto's!), en diverse toespraken over de zin van wildbeheer en schadebestrijding. Nuttig, én gezellig. Want je komt altijd oude bekenden tegen. Uit de jacht, uit de honden wereld, uit de jachtopleiding enz. Misschien herkent u er ook wel 'n paar, of herkent u zichzelf op de foto's; zo maar wat sfeerbeelden:




Ook de inwendige mens werd niet vergeten:


En uiteraard werd er jachthoorngeblazen, ook door de jeugd hahaha:


O ja, bent u ook zo nieuwsgierig naar het naadje van de kous? Dat hadden we u immers beloofd, aan het begin van dit stuk! In de titel zelfs! Nou, hier is-ie dan:


Blazen bij de Nijl!
Volgende week zaterdag gaan we naar de Nijl, jachthoornblazen. O ja, ook een beetje jagen. En nou ja, niet helemaal naar de Nijl, maar naar de Nijlgans. En wat ander vliegend spul: verwilderde boerenganzen, Canadaganzen, zwarte kraaien en kauwen. Die de weilanden van hardwerkende agrariërs en het voedsel van hardwerkende koeien ondersch.... precies, dat ja....

Maar aangezien je Nijlen met jachthoornblazen niet (definitief) verjaagt gaan we eerst, op uitnodiging en in gezelschap van een heel gezelschap WBE-ers, ze op tableau proberen te krijgen.

Vraagt u zich nu af hoe Nijlen eruitzien? Wij helpen u uit de droom: zowel linksonder als rechtsonder ziet u één Nijl respectievelijk méér Nijlen....


En links ter aankleding van het geheel wat kameelachtigen; rechts wat jachthoornblazers....


Taptoe, Haptoe, of Saptoe???
Herinnert u zich ons artikeltje "Haptoe of Taptoe" nog? Zonder het toen te weten was een vervolgverhaal geboren.... want vandaag kregen wij een nieuwe aflevering (in foto-vorm) aangeboden... Met dank aan fotograaf Henk Zandvliet!



Wellicht herkent u Mr. Saptoe... Ik in elk geval wel! En ik kan u ook zeggen waarom: mijn betere helft blaast in de es-groep waarvan hij muzikaal leider is. En waarbij ik ook ooit met veel plezier blies (maar ja, mijn hart ligt bij bes-blazen, en ik volg mijn hart.... dat advies kan ik u allen geven...); én ik herken ook zijn passies: muziek, eten, en drinken. U moet weten, beurtelings verwennen wij elkaar met de opbrengsten van het jachtveld dan wel de betere vishandel: al of niet gerookt, bijvoorbeeld ganzeborst, eendeborst, reeënlever, haringkoninkjes, Hollandsche Nieuwe, gerookte duiveborst, enzovoort enzovoort....

Nog een hint: wellicht komt u hem in NVJB-verband wel eens tegen... als jury... bijvoorbeeld bij het insigne blazen.....


Nog een keertje Ladbergen
Van de week kregen we nog wat foto's van het Ladberger Bläsertreffen. Nou ja, eigenlijk van het gemütlich Zusammensein mit Wein, Weib und Gesang ... We vonden ze te mooi om ze u te onthouden. Met dank aan Henk Zandvliet!


En er schijnt nog meer materiaal aan te komen, zelfs een DVD, zo heeft mij een Duitser vandaag telefonisch verzekerd. We zijn benieuwd!


Damhert in Utrechtse bossen terug?
Ergens in de provincie Utrecht... fietsten wij vrijdag 18 september 2009 over een paadje in het bos...gekraak...en? springt er een damhert voor ons wiel langs! En niet zo'n kleine ook, donker, mooie geweidrager. Nou zien wij daar regelmatig reeën wisselen, maar een damhert: dat is nieuw! Meteen maar even erachterheen om hem wat van de weg af te "drukken", en wat kiekjes gemaakt met mijn mobiele telefoon. Links een zoekplaatje, rechts een opname iets dichterbij.


Zou de Ecologische Hoofd Structuur dan toch werken? Zouden de wildviaducten hun vruchten afwerpen? Eerlijk gezegd weet ik bijna zeker dat hij een aantal kilometer verderop uit een particulier parkje ontsnapt zal zijn; hij was ook lang niet schuw genoeg. Maar een leuke ontmoeting met "dama dama" was 't wel!


Ladberger Bläsertreffen 2009
Was het leuk? Mwoahhhh.... bekijk de foto's maar en oordeel zelf! We zijn net terug in Nederland en moeten weer even afkicken. Wanneer is de volgende keer ook al weer???


....geconcentreerd...

....grijns rechts...

....en grijns links... need we say more?


.. professor Uwe Bartels was er weer bij... en vele anderen!


...gezamenlijk blazen... het leukste wat er is...


... van dik hout zaagt men... alpenhoorns!

.... music in the air...

...mens en dier....

genieten goed gekleed van het spektakel....

... wat zie ik??... Herten!!

... zomaar wat sfeerplaatjes....

fraaie huisvlijt: alphoornmuziekstandaard. Maar wat zit er nu in die standaard???

...alpenhoorn(-isten)...

... regen? we gaan gewoon door....

....kijk maar....

... oecumenische openlucht-mis... voor alle schepselen der aard'....

links ziet u mister Goedleven... en rechts ziet u mister Goedleven

.... ladies in red...

... kletsen en bekenden ontmoeten...

links: de speakers dhr. Füchtenkord en mw. Rosenkranz... en rechts? volgens de eigenaar ziet u (naar keuze) een Ierse waterspaniel, óf een mislukte poedel met een rattenstaart...

.... echte paardekrachten....

en tja, óók echte paardekrachten....

...Kiepenkerls... en een blazer die het kiepen demonstreert...

... klompen.. en blazers...

...links: 't Sticht verstoort de openbare orde....en rechts: de waard "vangt" zijn geld in de enige echte originele Jachthoorn-Genootschap-Betoeterd-klomp (met dank aan Steven Evertse)

...de klomp in detail...en andere aangename zaken...

...er werd heel wat afgelachen.... links mijn betere helft met "huisfotograaf en klompenmaker" Steven Evertse...en rechts ziet u "huisfotograaf" Marten met echtgenote Anja...

U ziet het... jachthoornblazen is een serieuze aangelegenheid. Rest mij nog fotografen Steven Evertse en Marten de la Vieter te bedanken voor de door hen aangeleverde plaatjes!!!

Plezier/Roedelen/Jachthoornblazen/Krijgertjes
Plaats de bovenstaande kop in willekeurige volgorde. En met "Krijgertjes" bedoelen we in dit geval: jachthoornblazers en/of toeschouwers/supporters die foto's opsturen waarvan wij dankbaar gebruik (mogen!) maken. De intimi herkennen het evenement. Terwijl wij gewoon repeteren, maandagavond 7 september, stroomt het digitale goud binnen....
Nou vooruit, toch een kleine toelichting:

Plezier: is wat jachthoornblazen met zich mee hoort te brengen
Roedelen: een "jamsessie" maar dan met jachthoornblazers en dus met natuurtonen
Jachthoornblazen: is wat plezier met zich mee hoort te brengen.... (zie ook: "Plezier")
Krijgertjes: zijn spontaan opgestuurde foto's van mensen die plezier / roedelen / jachthoornblazen hoog in het vaandel hebben staan.....







Vijfendertig (35!)jaar Overlopers
Toelichting is eigenlijk overbodig! Begrijpt u het niet? Dan heeft u wat gemist: zo'n feest komt nooit meer terug! Begrijpt u het wél? Mooi, bekijk de foto's en geniet na!
Verhaal volgt nog , maar eerst maar eens even wat beelden. Voor de vele ongeduldige bezoekers die nu de site al platlopen.... (eigen foto's maar ook "krijgertjes": van o.a. René Wilson, Henk Jansen, en Stef Evertse, waarvoor dank!)



























Spykers en Paardekrachten
Dat en nog veel meer was er te zien op de 4e Landgoed Lievendaal Horse Trials in Lage Vuursche.



En te horen? Jachthoorn Genootschap Betoeterd natuurlijk!
Zaterdagmiddag genoten de vele genodigden op dit paardenevenement van o.a. dressuur, en een prachtige demonstratie van springruiters. Tot maar liefst 2.10 meter hoog gingen ze; ik doe het ze niet na; de paarden niet en de ruiters niet.....



Maar ja, elk zijn of haar talent; wellicht kunnen zij niet jachthoornblazen en dát kunnen wij weer wel...
Bijgaand enkele sfeerbeelden van dit evenement. Van publiek, van paarden, van jachthoornblazers...En van dames: springend en supportend...



En nog een foto van een blazer die staat te puzzelen: hoe krijg ik een paar man, jachthonden, en geweren, en liefst ook nog jachthoorns, in een Spyker? En heeft-ie vierwielaandrijving?




Grüne Tage / Groene Dagen
Op Zaterdag bezochten wij de Groene Dagen in Ochtrup (Duitsland). Met hond. Zonder hoorn. Foutje.. Want er was geen jachthoorngroep aanwezig maar.... we hebben wel wat jachthoorns en jachthoornblazers gezien (Ineke Spenkelink bijvoorbeeld, en Jan Vos en nog een Berkenhorstblazer wiens naam mij ontschoten is) dus.. er hád geroedeld kunnen worden...

Wat zijn de Groene Dagen eigenlijk? Een soort Game Fair, maar dan kleinschaliger en gemoedelijker en gezelliger van opzet. Vinden wij. In agrarisch gebied met bos, mais, weiland. Net over de Nederlands-Duitse grens. Voor de eerste keer dus wij wisten ook niet wat we ervan moesten verwachten. Nu wel. En als ze volgend jaar weer gehouden worden? Dan gaan we er zeker wéér heen!

De opzet is: professionele tenten met produktaanbieders, deels kunnen ze hun produkten ook buiten opstellen. Diverse tenten met lezingen en demonstraties (bijvoorbeeld wild schoonmaken). Een vijver waar kinderen onder begeleiding konden vliegvissen én forellen vangen (!).



En waarin (op een ander tijdstip uiteraard hahaha) jachthondendemonstraties plaatsvonden.

Je kon boogschieten op een (kunst-....)varken. Of vogelschieten op een dito vogel.

Bier, hamburgers... HAMBURGERS??? jawel, maar dan wel van ree-/hert-wildzwijn! En gerookte forel... en duivensoep... maar ho, ik dwaal af, het was een jachtbeurs geloof ik. Maar ja... als je dan tóch moet eten: doe het dan goed!

Mijn betere helft en ik vonden allerlei producten die we echt nodig hadden... En Mauser, onze anderhalf jaar oude dwergteckel, die vond een héél aardige ook anderhalf jaar oude een ietsepietsje grotere hond... die ook wel van hem gecharmeerd was....



De opzet van de beurs, tenten her en der gegroepeerd letterlijk tussen bomen en struiken, maakt dat je echt lekker rondwandelt. Alles is dichtbij, maar je hebt geen kaarsrechte paden. Na elke bocht is het weer een verrassing. Wie of wat je tegenkomt. En natuurlijk moet je met iedereen die je tegenkomt of die jou roept even bijkletsen. Kan bij de tenten, en kan ook heel goed op het terras...



Kortom, we hadden een drukke dag... Als ze nou volgend jaar zowel in Duitsland als in Nederland meer en eerder reclame maken, én jachthoornblazers regelen... dan is het helemaal af!


Landgoed Lievendaal Horse Trials
Jachthoorn Genootschap Betoeterd treedt zaterdagmiddag 5 september op tijdens de 4e Landgoed Lievendaal Horse Trials, in Lage Vuursche. Een paardenevenement waarbij dressuur, springen en diverse demonstraties te zien zijn.
En niet door de minsten: de dressuur en het springen vindt plaats onder instructie van de wereldberoemde Britse topruiter Tessa Martin Bird.

Bijzonder is natuurlijk ook, dat er nu eens een keer géén es-muziek ten gehore wordt gebracht, maar bes-muziek. Oftewel geen muziek voor de jacht te paard (Parforce jacht), maar muziek voor de jacht met het geweer, de jacht in het groen dus.


Horseman meets Waidmann, zou je kunnen zeggen.


Raadselbok is pechbok
Het raadsel van de bok met de kaakmisvorming en de misvormde achterpoot is opgelost. Ik heb het een en ander voorgelegd aan een internationaal keurmeester en ervaren jager. Die wist het meteen, en kwam direct op de proppen met een door hem bijgehouden plakboek met Duitse artikelen en foto's van allerhande afwijkingen, waaronder deze.

De woekering aan de onderkaak is Actinomycose, ook wel (misleidend) straalschimmelziekte (Strahlenpfilz) genoemd. Het is echter geen schimmelziekte maar een bacteriële ziekte. Kan in weke delen voorkomen, maar manifesteert zich meestal in het bot. Het grootste besmettingsgevaar is er bij het tanden/kiezen wisselen waarbij de bacterie zich in de verse "wond" (doorgaans in de onderkaak) kan nestelen. Het gevolg is een op den duur sterke woekering van het bot, daarna sterke vermagering vanwege het slecht kunnen eten, en tenslotte een nare dood.

Overmatige slijtage van de kiezen is hier al opgetreden; licht was hij ook maar (nog) niet extreem mager. Op basis van de rozenstokken, nog niet ver verbeend neustussenschot, en het gewei schatte de keurmeester deze bok op 1, maximaal 2 jaar; het slijtage patroon van de kiezen alleen duidde op 3 á 4 jaar.

Dat deze bok tevens een afwijking heeft aan de achterpoot houdt geen verband met de actinomycose aan de onderkaak; puur toeval. Pechbok dus. En nu ik dit weet ben ik nog blijer met dit afschot.

Als je een ree (of hert, varken, das of haas) schiet en je constateert deze ziekte, maar er is nog géén sterke vermagering opgetreden, dan is hij gewoon geschikt voor consumptie.

Tot slot nog een foto van de kop, waarbij je bij nadere bestudering eigenlijk al meteen kunt zien dat er wat mis is met de onderkaak:




Een bok aan de tand voelen
Of aan de kaak stellen.'t Is maar net hoe je het noemt. Forensisch onderzoek? Kan ook! Er is namelijk nog meer aan de hand met de bok uit het artikel van enkele dagen geleden (zie: "operatie bokkepoot").
Bij het kaalmaken en afkoken van de schedel bleek deze een kaakfractuur en botwoekering te hebben. Zie de foto hieronder. Mogelijk als gevolg van een aanrijding, na het wisselen van het melkgebit.



Ter vergelijking linksonder de gebroken kaak en rechtsonder een "normale" kaak. Duidelijk is ook te zien dat door de breuk de stand van de kaak is veranderd (zie de pijl op de rechterfoto), en dat hij veel minder breed is. Ook de schedel moet dus een klap gehad hebben, maar dat is niet te zien. Misschien omdat het bot nog jong en zacht was?



Op deze foto's ziet u de botwoekering van dichtbij, van bovenaf en van onderaf:



En nog wat detailfoto's van beide zijkanten:



Tenslotte nog een detailfoto van de molaren en de premolaren; duidelijk zichtbaar is dat door de breuk een onderbreking in de "normale" kaaklijn is ontstaan.
Op basis van de slijtage van het gebit en op de vorm van het gewei (massa gelijkmatig verdeeld, korte dikke zesender) schat ik de leeftijd enkele jaren hoger in dan op basis van de schedelnaad, lengte van het verharde neustussenschot en dikte en hoogte van de rozenstokken. Zouden problemen bij de voedselopname en de ontsteking en vergroeiing van de linkerachterloper hierbij een rol hebben gespeeld? Wie het weet mag het zeggen!

Een raadselbok dus. Uiteindelijk zal ik hem ook nog voorleggen aan een internationaal keurmeester in wie ik een heilig vertrouwen heb en die ik regelmatig spreek. Ik ben benieuwd wat die ervan zegt.Watch this space for more!




Haptoe of Taptoe: Hondenwedstrijden Tull en 't Waal
Kijken en genieten, dat was het programma op zaterdag 15 augustus 2009. Eerst zijn we naar het houthakkersfeest in Lage Vuursche geweest (linker"foto"). En 's-middags gingen we jachthoornblazen bij jachthondenwedstrijden in Tull en 't Waal. Daar is ook altijd wat bijzonders te zien, check de rechterfoto maar eens!



Alles was geregeld: mooi weer, leuke proeven, zitjes, jachthoornblazers (een deel 't Sticht, aangevuld met een snufje Betoeterd) en een Taptoe. Of was het nou een Haptoe? We houden u nog even in spanning!

Wat is een jachthondenwedstrijd zonder jachthonden? Helemaal niets natuurlijk, daarom eerst even wat sfeerplaatjes van baas en hond: ook bruikbaar als hoofdkussen, of als knuffel (voor alle duidelijkheid: ik heb het hier over de hond natuurlijk...):



Wij waren er om te blazen. En dat is zwaar en ernstig werk. Maar we slaan er ons doorheen, getuige onderstaande foto's:



Haptoe
En dan de Haptoe. Dat is een verhaal apart. Zoals u misschien weet hebben militairen hun Taptoe. Zoals u misschien NIET weet hebben ex-militairen hun Haptoe!

Anders gezegd: in Hamburg verkopen ze geen Tull-en 't Waal-ers; maar in Tull en 't Waal verkopen ze wél Hamburgers! En zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Oke, oke, ik geef toe, verwarrend. Maar één foto zegt meer dan honderd woorden, dus kijkt u maar: misschien herkent u 'm wel.

Als u ook jachthoornblaast is de kans vrijwel 100 %; als u jaagt is de kans dat u 'm tegengekomen bent ook heel hoog; en als u én jaagt én jachthoornblaast? Misschien wel méér dan 100%...
Links geniet hij van de Haptoe; en rechts wordt hem geloof ik gevraagd of-tie 'm lekker vond....



Ter afsluiting nog even een kiekje van de verzamelde menigte. Vol spanning wordt gewacht op de uitslag en de score:




Operatie bokkepoot
Zo af en toe kom je in het jachtveld iets abnormaals tegen. Zo ook bij de laatste bok die ik schoot: die had twee duidelijk van elkaar verschillende achterlopers. Er viel overigens geen afwijking in het gangwerk te constateren: hij zat met vuur achter een geit aan, het is immers bronst, en dan heb je geen tijd om aan pijn of pijntjes te denken.... Er moet aan nieuw nageslacht gewerkt worden...

En toch moet hij wel degelijk pijn gehad hebben. Zo constateerden we tijdens "operatie bokkepoot".Operatie? Jawel, als je een dierenarts-in-spé (Carley) in huis hebt wonen, dan zet je die aan het snijden natuurlijk!

wat hebben we gevonden: veel dikker bot; etter; goede poot heeft rond bot; de foute poot is veel breder, haast spatelvormig, en heeft harde verhoornde plekken direct onder de vacht. Behalve een vergroeiing van het bot was er ook verkleuring (rood); dat duidt op een ontsteking.

wat hebben we niet gevonden: zichtbare verwonding; ingesloten voorwerp bijvoorbeeld doorn of prikkeldraad.

Hieronder wat plaatjes.

Allereerst inspecteert Mijnheer de operatietafel, en ziet u de poot in kwestie:


En dan ter vergelijking de gezonde en de misvormde poot van opzij, en van bovenaf:


Carley in actie. Op de rechterfoto ziet u links van de pees brokkige etter.


En dan nu het verschil in vorm en omvang van de gezonde en de misvormde poot. Links nog inclusief huid en pezen, rechts alleen het kale bot:


We weten nu dus nog steeds niet waardoor de woekering of vergroeiing is ontstaan. Maar dat heeft ook zijn charmes, dat je niet, sterker, dat je nóóit alles zult weten...

En, heren der schepping: nu nooit meer zeuren over een ingegroeide teennagel of zo hé? Want deze bikkelbok liep gewoon door en deed zijn ding ....


Wo Reh und Hirsche springen....
Wo Reh und Hirsche springen,
wo Rohr und Büchse knallt,
wo Jägerhörner klingen,
da ist mein Aufenthalt.

En zo is het maar net. Mooier kan ik het niet zeggen. Ik kan hooguit nog wat beelden en enkele woorden toevoegen van onze laatste "expeditie". Alle jagende hoornblazers van Betoeterd waren daarbij in het (Duitse) veld op pad.
Wo Reh und Hirsche springen... Und der Fuchs... Und Hasen und Fasane...


Stilleven met laarzen, jas, enz.... en Mauser en Mijnheer die wel mee willen...


In de mais en op de stoppel is het druk...


Een nieuwsgierige fazant... en dito vos


drijvende bok.... en bok in ruste


de breuk.. en het gemütlich zusammensein...


Tier und Kalb... een prachtig gezicht!


Kalf... en moeder en kind "in gesprek"

Wim is tachtig
Geworden. En dat vierde hij. Samen met zijn vrouw Henny. En met Karin (die nooit op de foto wil hahaha. Nou, da's dus wel gelukt deze keer! Met dank aan Stef Evertse en Rob en Nelleke Kool!)
En met een heleboel andere familieleden en vrienden natuurlijk. En met Betoeterd, zo zult u inmiddels hebben begrepen.


Wij begaven ons in het hol van de leeuw om het mee te vieren, met biologen en IVN-ers... want Wim, zo moet u weten, ligt een onzer blazers (blaasster) eigenlijk, na aan het hart! En haar moeder (Henny dus) ook trouwens, want daar is hij namelijk mee getrouwd!
Dus begaven wij ons naar Vuursche dreven, om de viering hiervan wat luister bij te zetten. Bijgaand wat sfeerbeelden.


Wij hebben genoten, maar wat veel belangrijker is: de mensen waar het allemaal om draaide, en Wim in het bijzonder, hadden het bijzonder naar hun zin. We hebben steeds na enkele nummers een flink interval aangehouden. Want er moet immers ook veel bijgepraat kunnen worden. Op z'n tijd kregen we een hapje en en drankje, én een warme lunch. En... hoe het kwam weten we niet, maar "Waldtreiben..." ging nog nooit zo goed als nu!


Ook hier geldt weer (en deze leus willen we Wim ook meegeven): "Vraag niet hoe het kan, maar geniet ervan!"

Uit de diverse kiekjes kunt u uw conclusie trekken..... Het was weer een relaxte en gezegende zondag....


De hoorn des overvloeds... Ladberger Bläsertreffen 2009
Het Ladberger Bläsertreffen geniet internationale bekendheid. De feiten in een notedop: jachthoorntreffen. Eens in de twee jaar. Géén jury of competitie. Wel veel groepen en dus veel muziek. En gezamenlijk openen, sluiten, en tussendoor als het zo uitkomt roedelen.
Dit jaar vindt het plaats op zaterdag 12 en zondag 13 september, binnen 2 maanden dus al. En inmiddels is de inschrijving gesloten en de lijst van deelnemers bekend gemaakt. En die liegt er niet om: zaterdag spelen er maar liefst 16 (ZESTIEN) jachthoorngroepen, en zondag, hou u vast, ga even zitten, zondag.... spelen er 33 (DRIE-EN-DER-TIG!!!) groepen.



Wat een luxe, zo veel deelnemers. Dat belooft wat. Een soort (jacht-)hoorn des overvloeds dus. Nog een stuk of 40 nachtjes slapen.... en Betoeterd inclusief Rufus en Mauser reizen af naar dit tweejaarlijkse festijn. Ook verschillende andere Nederlandse groepen komen: 't Sticht, Aprés Chasse, Grubbenvorst/Melderslo (volgens mij hebben we daarmee nog geroedeld in polonaise-opstelling; zwaan-kleef-aan), en Het Aardhuis.

Kortom, alle reden om Duitsland eens te bezoeken. En wat dacht u van het bier, de worst, de vriendelijkheid (in de winkels bijvoorbeeld!) en de ruimte...


Niet storen svp: ik lig te vergaderen...
Onlangs was ik op een landgoed in het Utrechtse, in Hoevelaken om precies te zijn. Het wordt onderhouden door het Geldersch Landschap, en is voorzien van een oud en een modern pand.

In het moderne pand, ook alweer enkele tientallen jaren oud trouwens, hangt een collectie moderne kunst, die wij bezichtigden. En in het oude gebouw, Kasteel Hoevelaken, daterend uit 1928 en gebouwd op de fundamenten van een nog veel ouder kasteel, is oudere kunst te zien. U vermoedt vast wel waar onze voorkeur naar uitgaat....
En ja hoor, binnen kwamen we volledig aan onze trekken: mooi houtsnijwerk, fraaie schouwen en oude schilderijen met o.a. veerwild.



En dan de vergaderzalen: in sommige zijn de plafonds voorzien van fraaie schilderijen met engelachtige figuren die op een bazuin spelen.... op een soort toeter zeg maar...

Ik kan me zo voorstellen dat je, zeker na een vergadering die al twee uur duurt bijvoorbeeld (langere vergaderingen zouden verboden moeten worden trouwens!), wellicht af en toe wat achteroverleunt en "nadenkend" naar het plafond staart.... Niet storen svp: ik lig te vergaderen...




Prinzessin Bulli: een vrij gezellig type
In Duitsland zijn alle vorstendommen, graafschappen enzovoort officieel afgeschaft. Maar toch kun je nog wel eens een Graf, Freiherr oder Prinzessin tegen het lijf lopen.

Zo ook afgelopen zaterdagavond, in ons "stamhotel". Daar was de adellijke jongedame Prinzessin Bulli aanwezig, met pakweg twintig vrienden. In het kader van een aanstaande echtvereniging, die na het weekend zou plaatsvinden. En ja, dan kun je zo'n gezelschap natuurlijk mooi even nog wat extra opvrolijken met o.a. "Hoch soll er leben"! Tot vreugde van de overige gasten (zo'n parforcehoorn kun je zelfs buiten het pand nog wel horen!) en ontroering van de aanstaande bruid.



U raadt het al: het was een vrijgezellenavond. Maar dan wel zonder rare uitwassen.

Hoewel..... Bij nadere bestudering van de beelden is er toch iets merkwaardigs met Prinzessin Ulli aan de hand.... Kijk en oordeel zelf...
Uit discretie hebben wij hier verder niet naar geïnformeerd. Het gezelschap vertrok ook kort na onze serenade al per touringcar naar de volgende bestemming van een ongetwijfeld lange avond.

De bruid kwam nog even langs onze tafel met een borrel, en om ons nog eens te bedanken. Heel gezellig dus, maar ons advies aan de bruidegom luidt toch "Kijk maar uit jongen, ons lijkt 't een beetje een manwijf....!"


Lachebek of Laggenbeck
Jachthoornblazen in Lachebek. Of in Laggenbeck. Was het leuk? Ik dacht het wel!!! Zie bijgaande foto's (Met dank aan fotograaf Stef Evertse!)

Het vijftigjarig jubileum van Jagdhornbläserkorps der Kreisjägerschaft Steinfurt - Tecklenburg e.V. Gruppe Tecklenburg werd gevierd. En hoe! Eerst was er een oecumenische kerkdienst, en daarna begon het: de gemeenschappelijke opening. Altijd een kippenvelmoment, met zoveel blazers tegelijk dezelfde nummers blazen. Muziek is grens- en taaloverschrijdend, en brengt de spelers én het publiek plezier!



Daarna waren er natuurlijk tal van toespraken en gelukwensen en "Flachgeschenke": geschenken onder couvert of oorkondes. Mooi woord, Flachgeschenk! Waarover later meer.

En dan, ja dan, optreden. Net vóór het moment toch nog even overleggen: zit m'n haar goed? Glimt mijn neus? Wat spelen we ook alweer hahaha....


En daar staan we dan. Het bord boven ons maakt duidelijk wat er aan de hand is:


Nederland was ook aanwezig in de vorm van es-groep Aprés Chasse. Binnen en buiten in grootse vorm, hetgeen ook gezegd kan worden van hun hoofddeksels..... Hun goede spel werd zeer gewaardeerd door het publiek!


Even wat sfeerbeelden: een Duitse mijnheer in vol ornaat met dito pijp en hoed. En een blik op de prachtige omgeving.


Ook buiten was er van alles te zien en te doen. Zo werden er door het "zwakke geslacht" van dik hout planken gezaagd, onder toezicht van een in traditionele kledij gestoken heer der schepping.... En sloeg een jongeman de spijker op de kop.... Het regende trouwens, zoveel is duidelijk, maar ach, er is geen slecht weer, er is alleen slechte kleding! En het plezier was er niet minder om!


Wat was er nog meer te zien? Nou, hoeden hé! In alle soorten en maten, en op allerlei manieren met zwier gedragen. Let vooral op de stand van de rand...


En dan was er ook jeugd: hieronder drie plaatjes van jonge honden. Dansend, voorzien van jachthoorn in passend formaat, en gewoon zichzelf zijnd...


Over "Flachgeschenke" gesproken: Betoeterd zou Betoeterd niet zijn als we niet iets afwijkends hadden bedacht: Geen FLACHgeschenke, nee: RUNDgeschenke!
Zo is voorzitter Wolfgang Stowasser nu in het bezit van de enige echte betoeterde edammer kaas (mét betoeterd-logo uiteraard!), en van een Steinflasche mit Zielwasser, oftewel origineel Baarns kruidenbitter.
De meeste blazers zijn immers ook jager, en dan komt ein Tropfen "Zielwasser" vast van pas.... aan de Stammtisch van de club natuurlijk.


Het moge duidelijk zijn aan de niet weg te krijgen grijnzen op deze gezichten; we hebben genoten. Voortaan spellen ze in Duitsland het plaatsje Laggenbeck dus óók gewoon als Lachebek...




Je komt nog eens ergens.....
Als jager en als jachthoornblazer kom je nog eens ergens. Vaak op plekken waar het "normale" publiek geen toegang heeft.
Zo ook deze week: Jachthoornblaasgroep 't Sticht zou op de foto gezet worden. In hun nieuwe uniform. En wel door schrijver dezes. De avond was gepland, en er was een fantastische lokatie gevonden met een historische ambiance. In de tropen.


In de tropen? Jawel, het was namelijk broeierig weer, snikheet, zo tegen de 30 °C. Tropisch dus. Kunt u het zich voorstellen? In uniform, dus o.a. overhemd, das, vest, jasje, en hoed? Bij 30°C??? Dat begint op zweetwerk te lijken....


Gelukkig stond ik aan de goede kant van de camera, én droeg ik vrijetijdskleding. Bovendien was er catering, met voldoende "koelvloeistof" voor iedereen. Na de fotosessie kleedde iedereen zich snel om, werd er in luchtiger tenue nog een uurtje gerepeteerd, waarna wederom een rondje koelvloeistof en de nodige versnaperingen (vis! en gezwommen heeft-ie!) volgden.


Jachthoorntreffen Berkenhorst 2009
Beregezellig. Gloeiend heet. Geslaagd. Tot volgend jaar. Zo, dat was het in een notedop...
En dan nu even iets uitgebreider natuurlijk, veelal vertellen de foto's het verhaal al. Maar eigenlijk moet je het gewoon meemaken....

Om te beginnen is er natuurlijk altijd de gezamenlijke opening. Op onderstaande foto is het een gezellige puinhoop: iedereen komt uit alle hoeken aanlopen en zoekt een plaatsje. De honden horen er vanzelfsprekend ook bij.



Dan volgen de individuele voorbereidingen: Dré kijkt enigszins twijfelachtig in de richting waar de tonen vandaan zouden moeten komen: zouden ze er nog inzitten? De mystery guest in het midden (Was het Funs? Of Martijn? Hegelsom of Vis? Zijn er dubbelgangers in jachthoornblaasland? We houden u nog even in spanning!), o ja de mystery guest in het midden, die zoekt iets op. Wat? Dat weten we niet. Zijn ID wellicht? Of was het toch zijn mondstuk? En Marika, tja, die bevindt zich in een van de opperste stadia van Zen of zo iets, zo te zien.....

Maar uiteindelijk gebeurt het dan toch: er wordt geblazen! En ik kan u verzekeren dat dirigent Evert van Rhee weinig ontgaat.... Of het nu een vrije interpretatie danwel een "individueel tempo" betreft... Net als fotograaf Rienk Terpstra trouwens, verantwoordelijk voor de meeste foto's bij dit stukje en geheel rechts in beeld.



En na de opening, tsja, dan is het tijd voor het smeden van snode plannen. Volgens mij zijn het inkoopplannen.... ja zie je wel! Op de rechtse foto wordt de "buit" getoond! Let op de verschillende stadia van ontzetting aan de tafel! Aaaah's en ooooh's, op de achtergrond grijpt iemand vertwijfeld met de handen naar zijn hoofd... Zou-ie de prijs gehoord hebben misschien? Viel best mee hoor, trouwens!


Tussen de schietwedstrijd (Norma Cup) en het "kraambezoek" was er uiteraard regelmatig tijd voor muziek. Evert heeft dat in zijn vingers, dat zie je zo. En onze mystery guest ook, nadat Edwin de Bies hem het bronzen insigne overhandigde...


Nou, laten we het mysterie maar eindelijk onthullen. We dachten dat het Funs was, maar het bleek Martijn. Geen Hegelsom, maar Vis dus. Geen Limburg, maar Valouwe. En als u onderstaande foto's ziet begrijpt u vast welk waarom. Wij vonden ze op elkaar lijken. Maar nu vergissen we ons nooit meer!!!



Iedereen kwam aan zijn trekken. Besblazers, esblazers, parforcehoornblazers, plessblazers. Op onderstaande foto brengt 't Sticht de "Rally de Champagne" ten gehore. Vier minuten luisterplezier. Hoewel... heeft het jongetje rechts in beeld nou kriebel aan zijn oor, of blaast papa een verdacht nootje?



We hadden het in de inleiding al gezegd: het was heet. Heet. HEET!!!! En dat was zichtbaar, ook tijdens het roedelen:



Kijkt u hieronder nog maar eens goed hoe heet het was: hier ziet u diverse stadia van ontkleding, gerelateerd aan de klimatologische omstandigheden, hittebestendigheid en mogelijk zelfs aan het gevoel voor decorum....


De eerste concessie is: gauw dat hemd uit de broek, puf puf....
Daarna ziet u korte sokken i.p.v de gebruikelijk lange kousen.
Daarnaast weer keurig hemd in de broek.
En daarnaast, tja daarnaast... deze man wint met afstand het concours d'élegance: lange kousen, broek, hemd in de broek, stropdas om, jas aan, dichtgeknoopt en wel, én als klap op de vuurpijl nog een pet op ook!!!! U ziet het: de NVJB was in stijl aanwezig: noblesse oblige.....

Ik krijg het nóg warm, als ik ernaar kijk....


Trutjeshoek, Muggenbeet, De Bilt, Doosje, Paradijs..... DE BILT???
Wat doet De Bilt in dit rijtje? En wat is het überhaupt voor een rijtje? Simpel: De Bilt is een plaatsnaam. Bekend doordat het KNMI er gevestigd is. En Betoeterd natuurlijk hahaha...

Nu is er een sportieve fietser, Ab Seijnder, die de link vormt naar dit verhaal. Ab Seijnder is geboren in 1944. Al op de basisschool was hij geboeid door de landkaarten van Nederland aan de muur. Nederland is mooi. Nederland is een fietsland. Als je ons land wilt leren kennen, moet je dat op de fiets doen. En dat doet hij dus! Van elke plaats wordt een sfeertekening gemaakt door er een verhaal over te schrijven en foto’s te maken. De verhalen komen tot stand door goed rond te kijken, bordjes te lezen en te praten met mensen. Zo ontstaat een verrassend beeld van Nederland en de Nederlanders.

En u raadt het al; hij kwam ook langs in De Bilt. Op 18 maart 2009, toen wij ter voorbereiding op het NK Jachthoornblazen buiten bij het Biltsche Meertje aan het blazen waren. Want alleen maar bínnen oefenen voor een buitenevenement, dat gaat natuurlijk niet!

Hier vindt u zijn verhaal:

De Bilt Tocht: 84 (12). Bezocht op: 18 maart 2009. Provincie: Utrecht
Naast de zijweg naar het landgoed Houdringe ligt een klein meertje dat in de winter ook als ijsbaan wordt gebruikt. Normaal is het hier stil op het geruis van de Soestdijkseweg na. Nu klinken er jachtachtige klanken door de kale bomen. Het is onverwachts mooi en zuiver. Aan de rand van het water staat een groepje van 4 blazers dicht bij elkaar. Hun groenige kleding met hoge sokken gaat op in de omgeving.

Er is echter geen sprake van een jachtpartij, maar er wordt serieus geoefend voor een concours in de waterleidingduinen bij Overveen. Ze zullen daar zeker de hoofdprijs gaan winnen. We spreken over het Jachthoorn Genootschap Betoeterd, dat garant staat voor passende muziek voor uw wilddiner of bruiloft. Ze waren present op het jachtdiner in Austerlitz en de Lammetjesdag in Ermelo. In De Bilt staat ook nog een mooie kerk uit de Amsterdamse school. Om geld te besparen heeft men in het verleden het gemeentehuis en het postkantoor gecombineerd. Nu zijn beide hier overbodig. Aan de andere kant van de grote weg wordt het weer gemaakt. De gebouwen van het KNMI raken bijna de lucht en de toren met ronde bol overziet het universum.

Naschrift Betoeterd: Nou nou mijnheer Seijnder, beste Ab: we worden er een beetje verlegen van hoor. U overschat ons. Eerste zijn we niet geworden, maar derde, met veel plezier! Maar dat je dit mooie land pas goed leert kennen op de fiets, daar zijn we het helemaal mee eens!

Nieuwsgierig geworden? Bezoek zijn website dan eens! Alle plaatsen op de fiets. Voor de leuke verhalen, misschien krijgt u zelf ook nog inspiratie voor een fietstocht. En in ieder geval breidt u uw kennis van curieuze plaatsnamen uit! Wat denkt u van Goidschalxoord bijvoorbeeld, of Beemdkant of Nekkeveld?
Ik heb er ook nog wel een paar voor u: Lakei (ligt in Limburg) en Rectum (in Overijssel).


Landgoedmarkt Stoutenburg: veel mutstypes....
Op 6 juni 2009 stond op landgoed Klein Stoutenburg de 750e verjaardag van de stad Amersfoort centraal. Met als (letterlijke!)hoofdrolspelers de Heer van Amersfoort en de Bisschop van Utrecht. En met kraampjes met streekproducten zoals kaas, honing, jam, groente en eieren. En demonstraties van bijvoorbeeld manden vlechten en middeleeuws koken boven open vuur.

En natuurlijk met hoornblazers: 't Sticht trad op met es- én besstukken, en tijdens de besstukken speelde schrijver dezes ook een deuntje mee. Op pless, voor de afwisseling.

En in de pauzes, ja in de pauzes... dan was er van alles te zien en te doen. Bijvoorbeeld eten (goed verzorgd door een aardige mevrouw van het Utrechts Landschap!), een heerlijk biertje van Stadsbrouwerij De Drie Ringen uit Amersfoort savoureren, sigaren roken, en...... mutstypes kijken! Want wat een mutsen waren er allemaal te zien, die zaterdag... echt ongelooflijk. Kijk en oordeel zelf maar:



Onder grote publieke belangstelling trad 't Sticht op. Fotografen verdrongen elkaar. En aanwezige Franciscaners gingen de dialoog met dit profane gezelschap aan. Maar ja, wat wil je: ze zijn inmiddels zo bekend dat ze een eigen spandoek hebben......


Profaan gezelschap, zegt u? Jawel, want men durft te beweren dat de aarde rond is. Ach, als u onderstaande foto's bekijkt ziet u het toch meteen: einde discussie. De aarde is rond. En lekker bier is blond.....


Maar het viel toch nog mee allemaal: heel devoot blies het gezelschap in de kapel een aantal gedragen nummers, waaronder zelfs religieuze nummers: Gloria bijvoorbeeld. En wie de laatste foto goed bekijkt zal nooit meer zeggen dat er tegenwoordig geen hond meer ter kerke gaat.....



Feteren en fretteren
Het verschil zit 'm in slechts 2 letters. Soms valt het samen: als je wordt uitgenodigd om te fretteren. Zoals vandaag.

Mooi weer, zin. Wat heb je nog meer nodig? Nou fretten natuurlijk. We hadden er twee mee. De een heette Kees, de ander heette Kees. Dat werkt prima, echt. Een transportkistje natuurlijk.

Netten! Tja, netten.... De bedoeling schijnt te zijn dat de konijnen verstrikt raken in de netten. Nou, ik kan u verzekeren, ik voelde me af en toe net zélf een konijn.... Wat kunnen die dingen lekker in de knoop raken zeg!

Ook leuk: met in de ene hand Kees, met je "vrije" andere hand 5 netjes uit elkaar halen, en plaatsen. Prima geduldoefening...

Tja, wat hadden we ook al nog meer nodig? Inderdaad, geduld. En o ja, konijnen. Nou die waren er genoeg. Nou nog vangen....

Op de drie onderstaande kleine foto's ziet u het volgende: de transportkist voor Kees en Kees en een over een pijp geplaatst netje (wel even turen!); het ontwarren van een verstrikt konijn; en het vreugdedansje als dat eindelijk gelukt is.......


Maar het is net als met vissen; je hebt altijd bijvangst. Zie hieronder een grote rammelaar met een heel klein rammelaartje... Die is natuurlijk netjes teruggezet, dat spreekt voor zich. En na een heerlijk ochtendje bliezen wij voldaan de aftocht. Nou ja, figuurlijk dan, onze jachthoorns hadden we deze keer thuisgelaten. Dat komt van de week wel weer...




"Blazertreffen" bij de Overlopers
Wellicht kent u ze. De Overlopers. Er zijn immers vele boeken vol geschreven over hen. Ter illustratie ziet u er hieronder eentje:



Zelfs een heuse kleurplaat van hen is er ooit verschenen:



En nu, nu wordt er weer een nieuw hoofdstuk geschreven; dit jaar vieren ze dat ze 35 jaar bestaan. En daar hoort een blazertreffen bij. Let op! In dit geval is dat geen kledingvoorschrift! Niet zo verschijnen dus:



En het is ook geen vervoersmiddel, zoals deze blazer:



Nee, het wordt een "gewoon" treffen voor blazers. Jachthoornblazers. Nou ja, gewoon... Dat denk ik niet! De moeite waard, dat denk ik wel! Dat weet ik wel zeker! En als u nu nóg niet weet om welke "blazers" het gaat, dan help ik u nu uit de droom: zie bijgaande foto.



Hou uw mailbox in de gaten, zou ik zeggen. En nooit meer vergeten hoe een blazer eruit ziet hé? Niet naar een modezaak toe dus, ook niet naar een autoshowroom, nee gewoon naar het veld. Of naar de Hoge Veluwe of zo. Of Hoenderloo. Daar wil je ze nog wel eens in het wild tegenkomen....Blazers... En Overlopers....


Dûhhhh... hier met die hoed!!!!
Je hebt teckels en je hebt honden. Wij hebben allebei, trouwens. Het hangt er van af of je van een teckel houdt: dan vind-je dat-ie veel karakter heeft. Hou je er niet van dan luistert-ie waarschijnlijk niet naar je.. Veel van die teckels hebben dan ook als roepnaam "Hierrrrrr!!" Veelal wordt ter bekrachtiging dan ook nog het Opperwezen aangeroepen. Zonder resultaat.....

Maar je hebt ook andere teckels. Die voornaam zijn, dan heten ze Mijnheer of Baron. Of die van jagen houden, dan heten ze Mauser. En die graag gesoigneerd door het leven gaan, goed gekleed (mét hoed dus!), en ook nog bescheiden en zelfs enigszins gereserveerd of verlegen zijn. Uit discretie noemen wij dan ook geen namen. Van de teckel. Maar de baas heet Henk en de bazin heet Ria. En mocht ú óók vertederd zijn na het zien van onderstaande beelden: NEE, hij is NIET te koop!



Game Fair 2009
Donderdag 21 t/m zondag 24 mei : Game Fair 2009, op het terrein van DorhoutMees/Flevonice, Biddinghuizen. Bij jagers en sportschutters vooral bekend vanwege de vlakbij gelegen kogel- en kleiduiven banen natuurlijk.

Wat viel er allemaal te doen en te zien? Dat kunt u zelf vast wel bedenken, en toch ook weer niet. Want natuurlijk waren er jachtspullen, kleding, wapens, boeken, allerhande parafernalia. Zoals op elke jachtbeurs. En natuurlijk waren er jachthoornblazers.

Maar tóch... als je goed oplet zie je altijd wel iets leuks.. en dan heb ik het niet alleen over de koopjes natuurlijk....

Altijd op (onder?) zijn hoede.... :
De aandachtig toeschouwer merkt op deze veteraan het 30-jarig jubileum der NVJB heeft meegemaakt...



Game Fair not just for gentlemen; ladies in action....:
Dames waren ook hoor- en zichtbaar aanwezig. Blazend, rijdend, elkaar vertellend waar de koopjes te halen waren, en laten we vooral niet vergeten: er zijn ook jagende dames.


A horse is a horse is a horse of course.... (?)
Dacht ik tenminste. Nou, mooi niet. Het blijkt bij nadere bestudering van de beelden dat een paard twee poten (sommigen menen benen) aan de voorzijde heeft, twee aan de achterzijde (tot zover kon ik het nog volgen), maar... ook twee aan de linkeronderzijde, en twee aan de linkerbovenzijde!!
Een kenner wist mij te vertellen dat de twee aan de onderzijde van de spreekstalmeester zijn; en de twee aan de bovenzijde die hebben wat te maken met de amazonezit. Even serieus; petje af voor de dames die in amazonezit reden en zelfs sprongen en galoppeerden! Dan heb je lef!


De zojuist al genoemde spreekstalmeester, tja, dat is ook een verhaal... Hieronder ziet u hem in actie. Ik weet niet wat een doorsnee spreekstalmeester doet, maar op de foto links stelt-ie volgens mij een impertinente vraag... En op de foto rechts ziet u de amazone denken "Maar mijnheer, wat doet u nu ?"
Kortom, zoekt u nog een intrigerende hobby, wordt spreekstalmeester....


Trofeeën (?):
We zouden het haast vergeten, we waren op een jachtbeurs. En daar horen trofeeën bij. Links één wazig en één helder varken (de één zónder, de ander mét bril, vandaar!) en rechts twee oude bokken..... Laten lopen graag, sparen voor de bronst....


En ja, jachthoornblazers. Die blazen jachthoorn. Zo veel mogelijk. En roedelen, zoals hieronder op de foto. In de ring, buiten de ring, op een wal, binnen en buiten. We hebben ervan genoten. Van het blazen en van de contacten en de vele bekenden. Tot de volgende keer!


Tot ziens
We zien er vast weer velen over iets meer dan een maand, bij het treffen op de Berkenhorst, 27 juni. Regel je dan ook zulk mooi mooi weer, Evert?


Het voorjagen van een dominee...
De meeste mensen hebben wel een beeld bij jagen. Maar bij voorjagen wordt het al moeilijker: dat is samen met je hond een jachtactiviteit uitoefenen. Bijvoorbeeld apporteren, of zoeken, of een zweetspoor lopen. Niets bijzonders, wel hartstikke leuk. De hond wordt "voorgejaagd" en u bent de "voorjager". Tot zo ver is het nog te volgen, denkt u vast. Maar.... heeft u wel eens een dominee voorgejaagd? Legaal? Ik wel! Vandaag!

Dat behoeft natuurlijk enige toelichting. Vandaag was ik in Duitsland voor een examen op een kunstbouw voor vossen. In een kunstbouw (nagebootst gangenstelsel van een vossebouw met gangen, en ketels) kun je met je hond oefenen voor de vossenjacht. En daar heb ik met succes een dominee ingejaagd.
Niet van mezelf, trouwens, maar van Harald. Waarom ik? Twee redenen. Reden één: Harald heeft (nog) geen jachtakte. Reden twee: als heiden een dominee door de duisternis naar het licht brengen, dat leek mij wel wat hahaha.



U snapt niet wat een dominee hiermee te maken heeft? Oké dan, het ging om een PJRT. Een Parson JRT. Een Parson Jack Russel Terrier. En een Parson, dat is nou eenmaal een dominee.... Voluit heet hij dominee J.R.T. Vom Hatzenbach Cooper, een hele sjieke dominee dus. Zal wel remonstrants zijn......

Om een lang verhaal kort te maken: de dominee is geslaagd. Ook voor de daarna verrichte schotvastheidsproef. De verzamelde gemeente was er blij mee, wij ook. Onder de aanwezige gelovigen (en voorjagers) bevonden zich nog meer jachthoornblazers trouwens. Het is een kleine wereld.... Na afloop van de "dienst" werd er gezellig gezamenlijk gegeten en vertrokken we weer voldaan naar Nederland.



Wilt u ook een eigen dominee? Dan volgt hier een korte karakterbeschrijving: ze zijn doorgaans erg actief, intelligent en slim, waaks, brutaal en ondernemend, hard voor zichzelf, moedig tot overmoedig, hebben veel zelfvertrouwen, zijn soms dominant, en ze zijn zelfstandig....

U ziet de dominee niet op de foto's? Dat klopt, die zat onder de grond. De vos, die hij naar boven dreef, kunt u wél zien. Niet bekend is of hij de passie preekte.....

Nou vooruit dan, toch nog twee foto's: links draagt het schaap de herder (normaliter is dat andersom geloof ik...) en rechts gaat dominee ondergronds..... (Met dank aan fotografe Marjan van Leeuwen!)




Ladberger Bläsertreffen 2009
Op 12 en 13 september 2009 vindt voor de vijfde keer het Ladberger Bläsertreffen plaats. Het is een ongedwongen treffen, zonder competitie-element of jury, en met deelname uit binnen- en buitenland. Er is een zaterdag- en een zondagprogramma; wij blazen er op beide dagen. En natuurlijk wordt er ook geroedeld. En zijn er heerlijke zelfgebakken taarten van de plaatselijke Ladberger Frauen. Is er een demo van jacht met de meute.

Eigenlijk te veel om op te noemen. Dat doet de organisatie zelf al, in een (Duitstalige) folder.

Als tegenprestatie maken wij het onze Duitse bezoekers ook makkelijk, we vertellen ze hieronder alvast in hun eigen taal wie en wat ze kunnen verwachten.....



Jagd Horn Gesellschaft Betoeterd unterscheidet sich von allem anderen. Wir haben keine Mitglieder, wir haben nur Bläser die irgendwie zusammen Jagd Horn Gesellschaft Betoeterd bilden. Und wie mann zutreten kann ist eine mysteriöse Sache.....

Wir haben auch keinen Präsidenten, oder Verordnungen oder Satzungen. Wir sind also völlig steuerlos, und dass gefällt uns sehr gut!

Was wir haben, ist ein gemeinsames Ziel: die Freiheit, das Leben zu genießen. Jagen, Essen und Trinken, und so schön wie möglich Jagdhornblasen.

Wir freuen uns, in September wieder in Ladbergen zu sein, und werden dann versuchen einige Lustige Jagdmärsche und andere Stücke für Sie zu spielen!


Betoeterd gaat naar Lachebek. Of zoiets....
Betoeterd ontving een uitnodiging om een feestje mee te komen vieren. Van jachthoornblazers. In Duitsland. In Lachebek of zoiets. Nou ja, zo'n plaatsnaam spreekt ons wel aan natuurlijk!

Dus eerst maar eens even wat research gedaan. Lachebek. Al gauw stuitten we op "De vrolijke avonturen van Lachebek". Maar toen... Toen stond er "en de heks Rammelknie"! Ai ai, waar begeven we ons nu weer in? Nog even verder zoeken, in het bos nabij de bestemming. En ja hoor, inderdaad, er is een heks in de buurt.



En een heksenweg zelfs. En ook een heidentempel trouwens.... Tsja... Zouden we het aandurven?



Nóg even verder zoeken dan maar. En kijk: het is nét iets anders dan we dachten, het is niet in Lachebek, maar in Laggenbeck! Echt waar! En die foto's van dat heksenpad en zo zijn niet in scene gezet; dat bevindt zich daar wel degelijk in de omgeving!

Net als het "Jagdhornbläserkorps der Kreisjägerschaft Steinfurt - Tecklenburg e.V. Gruppe Tecklenburg". Zo! Dat is nog eens een naam! Korter kon niet! Maar dan heb je ook wat!

O ja, wat dan? Nou, een vijftigjarig bestaan, met een heleboel jachthoornblazers. En met ons dus. En met een openluchtmis, gezamenlijk roedelen, afzonderlijke optredens van de deelnemende groepen, een "Bierstand", een "Eisstand", en een "Überraschungsmenu der Laggenbecker Landfrauen". En nog een heleboel meer.

We kijken ernaar uit! We gaan er heen met een paar auto's vol honden, hoorns, en mensen. En we komen ook terug. Hopen we. Misschien wel per bezemsteel.....


Je gelooft je oren niet....
Je zult maar een jachthond zijn in 't algemeen, en een teckel in 't bijzonder. En op pad zijn met je broers, zussen, en bazen in het veld in Limburg. En dan kom je thuis en vertellen ze je dat je een haas hebt gemist!



Tja, dan geloof je je oren toch niet? Het leverde overigens wel inspiratie op zo te zien: het lijkt wel of ze haasje-over spelen....




Optreden bij Utrechts Landschap, Paviljoen Beerschoten
Zondagmiddag traden we op bij een van de informatiecentra van het Utrechts Landschap: Paviljoen Beerschoten. Veel jachthoornblazers kennen deze plek trouwens: de jaarvergadering van de NVJB is er al een paar maal gehouden.

Het Utrechts Landschap had een fietstocht uitgezet langs drie van haar landgoederen, waar zondag ook bijzondere activiteiten plaatsvonden. Op Beerschoten gaf een houtkunstenaar een demonstratie beeldhouwen, met de kettingzaag. Wij bliezen er bij en keken er naar.



Vanaf Landgoed Beerschoten liep de fietsroute via de Uithof naar landgoed Oostbroek in De Bilt, en verder via Fort bij Rijnauwen naar landgoed Niënhof in Bunnik.
We hebben ont-zet-tend veel geblazen. En werden intussen voorzien van koffie en stroopwafels. Ook hebben we nog boven een houtvuur brood gebakken, aan een stok. Dat is dus pas echt stokbrood! Broodje klaar? Stok eruithalen, vullen met jam, en smullen maar!



Vermeldenswaard is dat er een Stichter langs kwam, die we natuurlijk vroegen dan ook maar mee te blazen. En dat die niet alleen es-muziek beheerst; maar ook alle bes-signalen zo maar meeblies! Leuk, ook al omdat er zo af en toe "ge-bast" werd! Er kwamen ook nog enkele oud-leden van jachthoornblaasgroep De Heuvelrug langs trouwens, die uiteraard alle gespeelde signalen herkenden. Hoewel..., eland of beer die hoor en zie je niet elke dag voorbijkomen.....



Een heerlijke middag dus, met mooi weer, en goed voor de embouchure. Tevens een prima gelegenheid voor de dames in het gezelschap om hun nieuwe jasjes te showen.



Hoe we de kleur precies moeten noemen, daar zijn we nog niet uit. Origineel is het wel. En op de foto's blijft-ie ook goed hangen.... Nu de heren nog een keer iets nieuws. Als het maar groen (-achtig) is natuurlijk.... O ja, met de bewaking was het trouwens ook dik in orde. Wie goed kijkt ziet zelfs 2 honden en 1 hoorn....




Jachtexamen 2009
Het was weer zover: het theorie-examen voor het jachtdiploma. Daar kijken we altijd naar uit: we mogen er komen blazen; én het is altijd mooi weer. Wij bestellen dat namelijk, want 75% van het genootschap is woonachtig in De Bilt. En u weet: dáár wordt het weer gemáákt! Zo ook dit jaar weer.



Schrijver dezes voelde extra mee met de kandidaten omdat hij 's-ochtends zelf een examen had. Daarna gauw in de auto gesprongen, onder weg een "broodje dashboard" gegeten, en thuis in de klaarhangende jachthoornblaaskleding gesprongen. Snel een kopje koffie met de verzamelde Genoten, en toen naar de Veemarkthallen gereden. Er moesten bekenden tussen zitten (We duimen voor Kees en Wendelien), maar we hebben ze niet kunnen zien. Maar ja, het waren ook maar liefst 764 kandidaten. 764. Dat lijkt op 7 x 64! Zou het toeval zijn? Zo'n veelgebruikt jachtkaliber?
Hieronder zit u ons uitpakken, letterlijk dit keer, en let ook op het alziend oog van de surveillant. Een niet onverdienstelijk jachthoornblazer trouwens, tevens muzikaal leider van De Heuvelrug, en luisterend naar de toepasselijke achternaam Van der Ree...



Hoe het ook zij, we hebben weer met veel plezier geblazen. Niet in het minst omdat we van de kandidaten applaus kregen, en omdat men, eenmaal aan het juiste tafeltje geïnstalleerd, echt even zat te luisteren. Toch even een moment van ontspanning denken wij, voordat de stress van het examen weer toesloeg.

En daarna, ja daarna, dan staat ons "stamterras" ons al weer op te wachten; daar komt Betoeterd, voor het ijs, het bier en de bitterballen..... Waarom wij zo zitten te lachen? (foto links). Nou, omdat die bitterballen zo heet zijn natuurlijk! (foto rechts).



Tevens een mooi moment om onze plannen door te nemen voor de komende optredens en uitnodigingen. Zo is zo'n dag snel voorbij. Correctie: hij is nog láng niet voorbij! Vanavond gaan we met 't Sticht nog even hun eerste plaats bij het es-kampioenschap vieren: met champagne (van 't Sticht) en gerookt wild (van ons). U ziet het dames en heren kandidaten: u kunt vanavond uitblazen, maar wij? Wij moeten nog aan de slag! Ach, komen we ook wel weer overheen.....


Jachthoornblazers in "Man bijt hond"
Woensdagavond 22 april werden in het televisieprogramma "Man bijt hond" beelden getoond die gemaakt zijn tijdens het Nederlands Kampioenschap Jachthoornblazen, op zaterdag 18 april. Op een ludieke manier hebben veel Nederlanders even kennis kunnen maken met het jachthoornblazen.
Onze regio was goed vertegenwoordigd: Jachthoornblaasgroep Utrecht-West werd op hun podiumplaats gefilmd, en ook weet heel Nederland nu dat er een Jachthoorn Genootschap is dat Betoeterd heet....

En het is noch de cameraman noch de geluidstechnicus gelukt ons uit onze concentratie te brengen trouwens; wat ze wel probeerden. Bijdehand vragen stellen terwijl we moesten optreden, gewoon daarmee doorgaan tijdens het blazen....

Voor wie de uitzending gemist heeft: donderdagmiddag 23 april wordt hij herhaald, 12.35 uur, Nederland 2.


Onbegriepelijk...
De NVJB (Nederlandse vereniging voor Jachthoorn Blazers) is gezegend met een zeer creatieve secretaris: de heer P. (wij mogen hem gewoon D. noemen). Of L***p*k. Waarom deze afkortingen? Welnu, enige discretie lijkt op zijn plaats want hij verscheen ook incognito op het NK, verscholen achter een snelle zonnebril. Maar dat had natuurlijk geen enkele zin; we herkenden hem toch wel. Zelfs achter donkere brilleglazen zagen wij een scherpe maar olijke blik, en dat bleek bij zijn verslaglegging al niet anders te zijn. Leest u op de NVJB-site zijn verhalen er maar eens op na, en bekijk zijn foto's en de bij- en onderschriften.

Onnavolgbaar. Soms letterlijk. Voor mij dan. Ik las namelijk zijn "alternatieve uitslag" (klik op de NVJB-site op "Hoogtepunten" en dan op "Concoursen 2009" en dan op "Voorwoord uitslagen Nederlandse Kampioenschappen 2009". Met mijn onnozele verstand heb ik ernaar zitten kijken, heb nog eens gekeken, en nog eens.... en moest verslagen erkennen: IK SNAP HET NIET!!! de 1e kolom ging nog, bij de 2e kolom raakte ik het spoor bijster, en bij de 3e kolom werd mijn blik nog waziger dan anders..... HELP!!!!.



Wie het weet mag het zeggen. Van de weeromstuit ben ik zelf ook maar eens gaan rekenen, en kwam tot het volgende sommetje:

Vorig jaar scoorde Betoeterd de 3e plaats. Dit jaar scoorden we de 3e plaats. Een snelle hoofdrekensom leert dat het verschil 0 is, een stijging danwel daling van 0%. Lijkt me duidelijk.

Hoewel? Nog eens rekenen. Vorig jaar scoorden we 1090 punten. Dit jaar scoorden we 1273 punten. De rekenmachine gepakt, en wat blijkt: een progressie van afgerond 17%. En 0% is niet gelijk aan 17%.

Tsja... Nog maar eens gaan rekenen. Vorig jaar scoorden we met 5 personen 1090 punten, dat is 218 punten per persoon. Dit jaar 1273 punten met 4 personen, dat is 318 punten per persoon. Een progressie van maar liefst 100 punten per persoon, of 46%. 46, dat is bijna mijn leeftijd....

Wat wordt hiermee nu aangetoond? Met dezelfde feiten kom je op een stijging van 46%, 17% of 0%. Een oud adagium luidt "There are lies, there are downright lies, en there are statistics". Oftewel, 't is maar net hoe je er aan rekent.

Het is ook niet belangrijk natuurlijk. Wat belangrijk is, is dat we met veel plezier geblazen hebben, daar draait het om! En wij zien daarom de (wederom) derde plaats als slagroom op onze taart!

Maar tóch, tóch vraag ik me af hoe de rekenmethode van de heer D. in elkaar steekt. Bij gelegenheid zal ik hem er eens naar vragen....

Tot dan moet ik Geert citeren "Onbegriepelijk!"


Stripverhaal: de dood of de gladiolen...
Een stripverhaal, daar moesten we aan denken toen we deze foto's zagen. Er staan nog net geen tekstballonnen in... Met dank aan Jos Koopmans van 't Sticht! Die nét op de juiste momenten keek en afdrukte!

Daar krijg je zelf echt niets van mee, want de blik staat op oneindig, nog even nadenken, wat was de inzet ook al weer, iedereen klaar? Hoorns... hóóg..., een..., twee....

Wat gaan we doen? Nou gewoon, wat we altijd doen.....

Kom maar op! De dood of de gladiolen!

We gaan dus voor de gladiolen....

Hé, dat ging lekker, vond je ook niet?


Betoeterd betrekt blokhut!
Na jaren te hooi en te gras en te veld en hier en daar te hebben geoefend, is het nu zo ver: bij terugkomst van het NK lag de brief op de mat met het huurcontract voor een vast onderkomen. Hieronder alvast een impressie:



Nou ja, eigenlijk is het meer iets kleiner. Maar het ligt wel aan een meer! En de bomen dat zijn meer beuken dan naaldbomen. Maar het ligt wel in het bos, op een landgoed zelfs! En de boot, tja, die is net weggevaren..... Maar ja, ik zei het al: de foto is een impressie!

De reisafstand is overbrugbaar. Dat varieert voor onze blazers van hemelsbreed 500 m tot misschien 10 kilometer of zo. We hebben een kachel, een keukentje, sfeervolle houten betimmering, een koffiezetapparaat, ja we hebben zelfs een eiland!
Daar kun je soms naar toe lopen, of schaatsen.... Nu even niet, want én het dooit én de meerkoet heeft zijn gebruikelijke nest daar gebouwd.

Gebruikelijk, zegt u? Jawel, dat zien we daar al jaren gebeuren. We kennen de plek namelijk van haver tot gort. En van binnen en van buiten. En we zijn niet de enigen: er maken nog meer groepen (joggers, wandelclubs enz.) gebruik van deze ruimte, maar dan wel op andere dagen of dagdelen natuurlijk.

Ja zelfs een jachthoornblaasgroep maakt er al gebruik van. Sterker nog, een onzer maakt ook daar deel van uit. Nog sterker, die groep heet 't Sticht! En is afgelopen zaterdag 1e geworden in de es-klasse!

Het zal u duidelijk zijn: we komen goed terecht, we zijn zo blij als een aap met zeven staarten, dat dit stekje ons gegund is. De streekkenners in het algemeen en de Sticht-blazers in het bijzonder weten het nu natuurlijk al: ons nieuwe onderkomen is gelegen op landgoed Houdringe, en is een verenigingslokaal van de IJsclub Het Biltsche Meertje, met ook nog een aangrenzende aparte kleed- en toiletruimte. En we hebben bos, we hebben een meertje, een eiland, en zelfs vaak publiek... Life is good !


Man bijt hond en filmt betoeterd
Of was het nu hond bijt man die betoeterd filmt? Of: betoeterde man bijt filmende hond? Nee dat kan niet. Bijtende hond is betoeterde filmer? Nee, ook niet denk ik. Aaah! Nu weet ik het weer: "Man bijt Hond" filmt "Betoeterd"! Ja, zo zat het! Waarbij ze zich focussen op onze onweerstaanbare kuiten, zo te zien. Om na ons optreden tevens nog Gert-Jan's filosofische en rake reactie op te nemen: "Wij hebben visie, en jullie hebben televisie!" Hahaha, al dat gevraag en camera's onder je neus terwijl je staat op te treden; nu had hij ze even tuk...



Naderhand hadden we een evaluatie met een Overloper. Zoals bekend ook een groep met een hoog filosofisch gehalte. Hier legt hij ons uit dat zijn kuiten er ook mogen zijn. Komt door een lang vegetarisch leven, en ja: de knopen aan zijn overhemd zijn blauw. En de hemel is groen. En sneeuw zwart. En de SP betrouwbaar...



Hij draagt helemaal geen overhemd, zegt u? Nou, dan zal-ie ook wel eens iets anders drinken dan limonade, vermoedelijk... En een stukje dood dier verorberen, zo nu en dan.... Heel verstandig. Ik zei het toch al: een groep met een hoog filosofisch gehalte.... (foto's Henk Jansen; bedankt!)


Nationaal Kampioenschap Jachthoornblazen 2009
Zaterdag 18 april 2009, Landgoed Vogelenzang. Tja, waar moet je beginnen? Bij het enige dat niet geregeld was misschien? Nou, dat was het weer dus. En aangezien ik dit stuk met een roodverbrand hoofd zit te tikken, was dat dik in orde.
Meteen maar door dus naar wat er wél geregeld was: zo ongeveer alles, volgens mij. Bewegwijzering. Gastvrouwen en gastheren, van parkeerplaats tot ingang tot infostand. Koffie. Voor elke groep een gezellig zitje mét tulpen (Vogelenzang ligt in de bollenstreek), ja zelfs een afvalemmertje annex asbak!
Een herinneringsspeldje met een mooi visitekaartje van 't Panneland, dat dit NK met ondersteuning van 't Wildrijk dit jaar organiseerde. Een EHBO-tent, niet gebruikt voor zo ver ik weet, gelukkig maar. Een (af en toe wat eigenzinnige) geluidsinstallatie.

Muzikaal coördinator Edwin de Bies had geregeld dat iedere groep bij aankomst een envelop kreeg met de verplichte jachtsignalen voor vandaag, én ook al met het verplichte stuk voor 2010 (Hundefanfare) op papier én op CD. Klasse! Verder waren er nog allerlei zaken geregeld, te veel om op te noemen of te onthouden.
Dik dik dik voor elkaar dus. Complimenten aan 't Panneland, 't Wildrijk, en NVJB!

Het voorjaar zat in de lucht, en dat was te merken! Breed grijnzende gezichten, warme omhelzingen, ja zelfs een mogelijk aanzoek werd gesignaleerd! Waar kom je dat nog tegen, een hoofs door de knieën gaande man? In Vogelenzang dus.... En passant worden de heren der schepping nog even gesoigneerd danwel voorzien van een mooie strop....



Op een gegeven moment wordt het natuurlijk tijd voor de gezamenlijk geblazen begroeting. Prachtig, een kippenvelmoment. En na de huishoudelijke mededelingen en andere toespraken is het dan zover: ten strijde! Zie eens hoe een Utrechtse es-groep naar de appelplaats marcheert! Pardon, ik bedoel natuurlijk naar het grasveld wandelt. De adjudant let even niet op, er loopt er een uit de pas... Uit een detailfoto valt de opperste concentratie af te lezen.... Een ieder concentreert zich overigens op geheel eigen wijze, zo blijkt uit de laatste foto...



Naast het serieuze werk waren er gelukkig ook andere momenten. Zo werd een sinds een jaar vermiste eland weer bij zijn rechtmatige eigenaar terugbezorgd. En werd een dreigend geval van uitdroging snel en adequaat verholpen door er de brandspuit op te zetten (bestudeer de foto maar eens goed!)




En laten we ook het insigneblazen niet vergeten: ga er maar aan staan. Of ga er maar op staan, zoals De Overlopers op de volgende foto proberen. Op de eerste plaats op het podium welteverstaan, die zij in moeilijke omstandigheden toch maar weer wisten te veroveren. Het is hen van harte gegund!


Het talrijke publiek heeft genoten, en de jury ook. Zelfs "Man bijt hond" kwam kijken en filmen en interviewen. En last but not least: de deelnemers zelf hebben een ontzettend leuke dag meegemaakt. Waarvoor nogmaals dank aan allen die hieraan hebben meegewerkt!!!



Voor de statistici onder u nog even de resultaten:

Bes, klassering:
1. De Overlopers
2. Midden Limburg
3. Jachthoorn Genootschap Betoeterd (en daar zijn we zéér content mee!)
4. 't Wildrijk
5. Kiekdoaris
6. Heuvelrug
7. 't Panneland
8. Berkenhorst Blazers
9. Waalsdorp
10. Utrecht-West
11. Horrido Moergestel

Es, klassering:
1. 't Sticht
2. Kiekdoaris

Soloblazen:
Nederlands Kampioen: Kees Wit (dirigent van mede-gastheer Wildrijk)


NK in een notedop
In een notedop: Perfecte organisatie. Prachtig weer. Moe maar voldaan. Na thuiskomst lag de bevestiging voor een in het groen gelegen "blaashut" op de mat. De slagroom op de taart, zeg maar. En een uitnodiging voor een blaasfestival in Duitsland. En we hebben met partners uiteraard héérlijk gegeten als mooie afsluiting van de dag.



O ja, we zijn derde van de elf jachthoorngroepen-in-bes geworden. En zoals u ziet: Dik. Tevreden. En dik tevreden!
Morgen, lang lang lang na het krieken van de dag wellicht wat uitgebreider nieuws, en wat beeldmateriaal.....


Trendy jachtkleding: hoge hakken en zonnebril...
Bij jacht en jachthoornblazen denkt menigeen aan loden jassen, en een hoedje met een veer. Niets mis mee trouwens, laat dat duidelijk zijn.

Maar het kan ook anders! En omdat er heel wat jagers en jachthoornblazers morgen naar de duinen trekken, naar Vogelenzang om precies te zijn (NK Jachthoornblazen, zie www.nvjb.nl), hebben we even wat opgezocht. Speciaal voor het vrouwelijk geslacht. Want daar zitten ook veel jachthoornblazers en in toenemende mate jagers tussen.

Hoge hakken aan en zonnebril op kán dus in wild/camouflage-outfit! Maar niet piepen als u uw enkel verzwikt of zo.... Wie mooi wil zijn moet pijn lijden, toch?




Het Eland-Mysterie (bijna) ontrafeld.....!
Wie ons vorige artikel ("Ecologische Hoofd Structuur EHS werkt: elanden rukken op!") heeft gelezen vraagt zich wellicht af: waar gaat dit over? Vaste bezoekers weten dat deze website zich kenmerkt door uiterst serieuze verslaggeving (ahum....). En regelmatig terugkerende bezoekers (en dat zijn er héél veel!) hebben soms al even gezocht in het archief van 2008....

Zie bijvoorbeeld:
- "Wildtellingen, al zes stuks?" ;
- "De Hoge Veluwe, met en zonder stress." ;
- "Raadsel bij roodwildtellingen op de Veluwe"

Wellicht begint een zekere jachthoornblaasgroep in het bosrijke gedeelte van ons land al nattigheid te voelen......

Maar u kunt nu zelf óók een bijdrage leveren aan de oplossing ; maak de puzzel en wordt wijzer....

Of nog beter: kom naar het NK Jachthoornblazen op 18 april 2009 in Vogelenzang (zie de NVJB-website voor alle details van dit evenement) en aanschouw de nieuwste exoot van de Veluwe!

Hoewel, exoot? Eigenlijk ook weer niet, eigenlijk hoort hij daar thuis.....




Ecologische Hoofd Structuur (EHS) werkt: elanden rukken op!
De (deels aangelegde en deels nog te realiseren) EHS is een netwerk van grote en kleine natuurgebieden. Flora en fauna heeft voorrang en kan van het ene gebied naar het andere gebied "wandelen". Of zwemmen, soms... Met als positief resultaat meer soortendiversiteit, en bloedverversing. Dit laatste natuurlijk letterlijk bij de fauna. Naast bloedverversen is er trouwens ook sprake van bloedvergieten.....
Tot zover voor de meeste jagers en jachthoornblazers niets nieuws. Voor velen is het een ver-van-mijn-bed-show. Nou, wij weten wel beter. We zullen het u illustreren aan de hand van een aantal opmerkelijke nieuwsfeiten:

November 2006: Dronken eland verdrinkt. Een dronken eland is in een rivier in het noorden van Zweden gesukkeld en er verdronken. De eland had gefermenteerde appels opgegeten die op de grond waren gevallen. Blijkbaar had de eland iets te veel van de roesverwekkende appels gegeten waardoor hij verdwaalde op het ijs, aldus een woordvoerder van de politie. De hulpdiensten hebben tevergeefs het dier proberen te redden. Enige dagen voordien hadden inwoners de politie getipt over een eland die appels uit hun tuinen kwam stelen. Elk jaar zouden dergelijke gevallen van dronken en agressieve dieren voorkomen.



Juli 2008: Eland bijt kind. Een driejarig Zweeds meisje was in de tuin aan het spelen toen ze plots verrast werd. "Ik werd gebeten in mijn arm", vertelde het meisje aan een plaatselijke krant. Gelukkig was haar moeder in de buurt en kon ze meteen ingrijpen. "Ik hoorde plots een luide schreeuw. Ik sprong over de haag, greep haar vast, en sleurde haar naar binnen", vertelt ze. De eland was blijkbaar dronken na het eten van gistende appels. Het beest keek nog eens rond en strompelde uit de tuin. Een woordvoerder van de Zweedse Jagersvereniging zei dat het niet abnormaal is dat elanden opduiken in bewoonde omgevingen. "Maar ik heb het nog nooit gehoord dat een eland iemand gebeten heeft, dat is erg ongewoon. Het kan wel gebeurden dat elanden de aanval inzetten en belagers omver lopen. Bijten, neen dat niet", aldus de woordvoerder. Het dier werd eerder op de dag al gezien in de buurt van het huis. Blijkbaar is het beest teruggekeerd op zoek naar meer appels. Volgens de moeder is haar oogappel nog altijd onder de indruk van de gebeurtenis. Wij ook....



Februari 2009: barkruk-eland. De inwoners van het Amerikaanse Bush Creek (Colorado) zijn in de ban van een eland. Het imposante dier loopt er rond met een barkruk op zijn gewei, maar slaagt er telkens in te ontsnappen aan de fotografen. "De poten van de kruk staken ver omhoog," getuigt een man, die het beest zag rondtoeren in een park. "Toch leek het geen last te hebben van de kruk tussen zijn gewei. Het beest was nog erg mobiel." Het dier is intussen al op meerdere plaatsen gespot.



Medio 2008: Bijziende eland waant zich gelukkig. Soms doen ze geen kwaad. En zijn alleen maar op zoek naar wat gezelschap. En ja, als je dan een beetje bijziend bent.. dan wil je je wel eens vergissen blijkbaar:



April 2008: Eland op de Veluwe gespot. Bij roodwildtellingen op de Veluwe, omgeving Hoenderloo, deed zich iets merkwaardigs voor. Uit doorgaans betrouwbare bron vernamen wij dat het niet om een dubbeltelling ging. Nee, er is werkelijk een grote exoot aangesproken.... die op raadselachtige wijze weer verdween en sinds die tijd niet meer is gezien. Er wordt beweerd dat het een eland was. Zou de EHS dan toch werken? En zouden deze dieren helemaal vanuit Scandinavië naar de Veluwe overlopen?

Dan gaat het dus om overlopers. Overlopers? OVERLOPERS??? Mmmmm, komt me vagelijk bekend voor....U ook?. Maar ja.... U weet hoe dat gaat met wetenschap; één waarneming levert nog een zeer grote mate van onbetrouwbaarheid op. Méér waarnemingen betekenen een geringere deviatie (geringere afwijking, en toenemende betrouwbaarheid) en zouden dus welkom zijn.



April 2009: dronken eland duikt in de provincie Utrecht op!!! Tot grote vreugde van vele wetenschappers komen er nu meldingen uit de provincie Utrecht van een eland, met een ietwat zwalkende gang. Zou best eens uit Hoenderloo afkomstig kunnen zijn. En trekt in (ruwweg) noord-noordoostelijke richting. Nu weet u natuurlijk dat elanden erg ril zijn. En dat het daardoor niet mee valt hen te fotograferen. Maar we doen ons best, we liggen op de loer. Als u hem ziet, meld het ons! Als wij hem zien én kunnen fotograferen, dan zijn wij natuurlijk ook niet te beroerd om u mee te laten delen in deze primeur! Wordt vervolgd....


Langetermijn weersverwachting: 20 december wordt het snertweer
Vroeger... ja vroeger, toen kon je aan een boer vragen wat voor weer het morgen werd. Later kregen we een bijzondere boer: Pelleboer. Die had het ook vaak goed. Het KNMI heeft al jaren een behoorlijk betrouwbare weersverwachting tot 3 á 5 dagen vooruit. Maar nu.... weten wij al wat voor weer het op 20 december 2009 wordt! Ha! Daar kan het KNMI niet aan tippen! En de Enkhuizer Almanak ook niet!



Eigenlijk is het heel simpel, maar ja, dat is met veel dingen zo, als je ze uitlegt.... Met dank aan Staatsbosbeheer. Het zit zo: op 20 december 2009 organiseert het aan de rand van Nunspeet gelegen Bezoekerscentrum Veluwe-Noord van Staatsbosbeheer een Winterfeest. Met een rondwandeling over hun terrein, voor volwassenen én kinderen, die na afloop van snert kunnen genieten. (Ziet uw wel? Snertweer!). En verder als activiteit voor de kinderen o.a. kerststukjes maken. Voor de sfeer zullen er ook vuurkorven buiten opgesteld worden. En.... staat Jachthoorn Genootschap Betoeterd er te blazen! Zo, nu is het mysterie helemaal verklaard; waarom wij nú al weten wat voor weer het op 20 december wordt. Maar vraagt u ons alstublieft niet om de vooruitzichten voor 19 december, of 21 december..... want dáár hebben we geen kijk op.



Regeren is vooruitzien, zullen ze bij Staatsbosbeheer (SBB) gedacht hebben, en terecht. December, het hele najaar trouwens, is immers altijd een druk jachthoornblaasseizoen, dus moet je vroeg boeken. Tezijnertijd als het programma volledig vorm heeft gekregen dan zal SBB het uiteraard gaan promoten. Wij houden u dan vanzelfsprekend op de hoogte. In de tussentijd is het hopelijk hééééél lang géééén snertweer.......


Gedragscode voor jachthoornblazers
We worden de laatste jaren om de oren geslagen met codes: de Code Tabaksblat, de Da Vinci Code, niet te vergeten uw PIN code, en nu... is er een GEDRAGSCODE, voor muzikanten in het algemeen, en voor jachthoornblazers in het bijzonder. Niet zelf verzonnen trouwens, maar voornamelijk bij elkaar verzameld door Duitse jachthoorngroepen.

Sommige elementen zijn bedoeld om structuur aan te brengen. Andere zijn bedoeld om mogelijke verveling tijdens een oefenavond tegen te gaan. Let wel, het is een code, geen wet. Het staat u vrij de code helemaal, deels, of helemaal NIET te volgen. Er is maar éen regel: wat u er ook mee doet, het is uw eigen verantwoordelijkheid.....


- Oefenen is voor zwakbegaafden. U kunt ook zonder.
- Kom altijd te laat op de repetities, zodat u extra opvalt.
- Om uw eigen toon goed te kunnen controleren, moet u steeds iets langer doorspelen nadat de dirigent heeft afgeslagen.
- Het verzuimen van de repetities is een uitstekend middel om uw eigen belangrijkheid goed te laten blijken.
- Om zeker te zijn dat het water goed uit uw hoorn wordt verwijderd, dient u dit er goed hoorbaar uit te blazen. Het beste kunt u dit doen tijdens zeer zachte passages.
- Draag tijdens de repetities schoenen met harde zolen, zodat u duidelijk hoorbaar kunt mee tikken om de maat te houden.
- Om uw dirigent aan de tijd te herinneren, moet u tijdens de repetitie veelvuldig en opvallend op uw horloge kijken. Schud uw horloge gerust indien u twijfelt of het nog wel goed loopt.
- Om er zeker van te zijn dat uw instrument goed in uw foudraal wordt opgeborgen, kunt u het beste ruim vóór het einde van de repetitie met inpakken beginnen.
- Weiger consequent andere dan eerste partijen te spelen. U wilt immers niet erkennen dat tweede en derde partijen soms moeilijker voor u zijn.....
- Probeer op uw mondstuk bijvoorbeeld Donald Duck na te doen.



- Fluit af en toe eens op uw mondstuk.
- Probeer eens te zingen terwijl u speelt.
- Probeer eens tegelijkertijd andere tonen te zingen dan de tonen die u speelt.
- Lik uitvoerig uw lippen vlak voordat u speelt, het liefst terwijl u aangekeken wordt door iemand van het andere geslacht....
- Probeer de rusten eens te dirigeren.
- Tel de rusten ook eens op uw vingers en uw tenen.
- Steek een prop papier in uw hoorn zodat er geen lucht meer doorkan, en schiet hem weg door eens goed hard te blazen.
- Ook leuk is in andere maatsoorten tellen. Als u 5 maten in 3/4 moet tellen bijvoorbeeld, tel er dan 3 in 5/4. De blik van uw medeblazers is onbeschrijfelijk.
- Tel hardop in een andere volgorde, om de anderen in de war te brengen
- Neem geen initiatief, en toon geen interesse tijdens de repetitie; daar heb je een dirigent voor.
- Aanwijzingen van de dirigent gelden natuurlijk alleen voor de anderen. U weet alles al en verveelt u; laat dat duidelijk blijken door te geeuwen, of halfluid commentaar te geven.
- Stop bij elke herhaling, en bespreek uitvoerig met je buurman of je daar moet herhalen of niet.
- Als u een verkeerde noot speelt, werp dan een woedende blik op een collega.



- Neem rustig uw tijd bij het bladeren naar een volgend stuk.
- Streef ernaar het hoogste aantal noten per minuut te bereiken; dat levert u bewonderende blikken op van minder-begaafden.
- Speel bij een moeilijk stuk langzamer, en bij een makkelijk stuk sneller. Hoofdzaak is dat u tegelijk met de rest eindigt.
- Als u echt niet meer weet waar u bent, onderbreek dan de rest en zeg: "Ik geloof dat we opnieuw moeten beginnen".
- Als u echt geen enkele noot van het originele stuk heel laat, dan heeft u pas een authentieke interpretatie van dat stuk bereikt. Laat u niets wijs maken!
- Als iedereen stopt, speel dan niet de noten die u nog over heeft, maar stop óók...
- Zeg te pas en te onpas: "Vroeger was alles beter".
- Een bedeesd gespeelde verkeerde noot is een verkeerde noot. Een met volle overtuigingskracht gespeelde verkeerde noot is een interpretatie!
- Als u er niet zeker van bent welke noot u moet spelen, kies dan eens voor de noot die in uw bladmuziek staat.....


Jachtexamen 2009: Betoeterd komt weer jachthoornblazen


We kijken er altijd naar uit, naar het jachtexamen. Omdat we er oude bekenden zien. En er nieuwe aan overhouden. En omdat een jachttraditie zoals het jachthoornblazen een ontspannen en vrolijke noot is, zo vlak voordat het examen daadwerkelijk begint. Een examen brengt immers voor velen toch stress met zich mee. Maar voor wie er tijdig aan begonnen is, moet het te doen zijn. Velen vóór u hebben het ook al gehaald, immers! Eén schrale troost kan ik u alvast bieden: ik stress misschien een beetje met u mee, want ik heb 's-ochtends zelf een tentamen....

Nogmaals, we kijken uit naar het jachthoornblazen want de akoustiek is prachtig, daar in de Veemarkthal waar ook dit jaar het examen weer plaatsvindt. En u kijkt vast en zeker uit naar twee dingen: in de eerste plaats het achter de rug hebben van het examen; en in de tweede plaats natuurlijk het (na het behalen van de praktijkonderdelen) daadwerkelijk in ontvangst mogen nemen van het jachtdiploma, waar na u op zoek kunt naar een jachtveld of als gast meekunt. We wensen u vanaf deze plaats alvast veel succes!!




Jacht- en wildavond in Austerlitz
Woensdagavond 18 maart 2009 toog Betoeterd naar Austerlitz, om een Jacht- en Wildavond van de Jacht- en Wildtafel van de IGC op te luisteren. Wat is de IGC? IGC staat voor Industriële Grote Club, een actieve businessclub en sociëteit. Gevestigd in het monumentale pand 'Industria' aan de Dam, hartje Amsterdam dus. Maar men organiseert ook externe trips en activiteiten.

Zo ook deze keer: jachtcommissarissen Koos van der Wal en Cor Denneman hadden deze keer de leden uitgenodigd naar Bosschuur d'Ouwe Kamp in Austerlitz te komen, waar het bedrijf van Cor Denneman, Forest Returns, is gevestigd. Forest Returns houdt zich bezig met groen investeren of beleggen in tropische bosbouw. Dus een bijeenkomst in het bos ligt dan voor de hand, natuurlijk.



Op naar het bos dus, een passende omgeving voor een zakelijk en culinair genoegen. De arriverende gasten/leden werden onder een allengs donkerder wordende heldere hemel (fris maar prachtig weer!) welkom geheten met jachthoornklanken. Toen de meesten gearriveerd waren (er zijn altijd wel wat spitsperikelen..) en met elkaar kennisgemaakt hadden werd het tijd om (jawel, daar gaan we weer, ik hoor het u al zeggen) "Zum Essen" te blazen. Volgens Cor was er een "eenvoudig" wildbuffet. Ja ja. Nou, volgens ons niet. Weet u wat, we vragen het oordeel van een onafhankelijke derde; van u!

Daar komt-ie: carpaccio van hertenfilet met zeer oude holllandse kaas en pesto, gebraden wildzwijn met compote van rode uien, wildpaté, Kartoffelsalat, groene wildsalade, rode kool met goudrenet en kaneel (canaille zeggen wij altijd), Gieseman (wilde?) stoofperen, oké, oké, oké, ik hou op. Het beeld is duidelijk lijkt mij. En laten we het maar helemaal niet meer hebben over de rest van het menu, het kaasplateau, de vloeibare geneugten, de sigaren..... Allemaal zaken waar wij niet van houden, zoals u weet. Ahum.....



Nou vooruit, nog even dan: de door Cor en Koos zelf geschoten Zeeuwse hazen smaakten verrukkelijk. Of zoals Gert Jan het uitdrukte: "Ik verbaas me er altijd over op hoeveel manieren je een haas klaar kunt maken. Ik heb ze allemaal geprobeerd, en ze zijn allemaal lekker!"

Waar waren we ook al weer gebleven? O ja, we gingen jachthoornblazen. (en eten...). En met oude bekenden bijpraten. En wat over het jachthoornblazen vertellen. Kortom, we waren weer druk. Met natuurliefhebbers, rentmeesters, en jagers bij elkaar ontbreekt het ook nooit aan gespreksstof natuurlijk!



Het was weer ouderwets gezellig, en goed voor ons figuur en onze embouchure.... Tijd om rustig uit te buiken, en eens na te denken waarom sommigen schijnen te denken dat Jachthoorn Genootschap Betoeterd (ook?) een eetclub is. Hoe kómen ze erbij! Werkelijk, géén idéé...... Maar verwachtingen mag je niet beschamen, dus binnenkort zullen we wel weer een keertje met z'n allen gaan eten. Tussen het blazen door..... Er is namelijk altijd wel wat te vieren!


Lammetjesdag. Lammetjesdag??? Wild varken-dag!!!
Op zaterdag 14 maart werd bij de Ermelose schaapskooi de traditionele lammetjesdag gehouden. Waar veel gezinnen en buitenmensen op af komen. Ik niet trouwens, maar ik heb het nieuws uit betrouwbare bron... Twee jachthoornblaassters (of is het jachthoornblazers m/v en dan een streepje door "de em"??) stonden erbij en keken ernaar. En zagen demonstraties schapendrijven (heel knap!), een spreekwoordelijk zwart schaap en.... een wild varken! Nou ja, wild. Maar toch. Zo zie je maar, een prettige afwijking (overal waar je loopt of rijdt wild zien) komt altijd van pas.



Tussen tien en vier uur konden de pas geboren lammetjes van dichtbij worden bekeken. En natuurlijk waren er standjes met schapenwollen producten. En was er mooi weer in de aanbieding. Onthou het vast, voor volgend jaar, dit gratis uitje voor het hele gezin! Waar vind je dat nog? Misschien hebben ze over een paar maanden ook wel een schaapscheerdersfeest of zoiets, bedenk ik nu.

Dan kom ik ook. Varkenskijken..... En "zum Treiben" blazen....




Innovatief: de dalhoorn!
U kent natuurlijk allen de jachthoorn. En menigeen kent ook de midwinterhoorn of de alpenhoorn. Maar de dalhoorn? Nooit van gehoord, ik ook niet, eerlijk gezegd.



Ik zal u uit de droom helpen: het is geen instrument, maar een groep jachthoornblazers. Jachthoornblazers De Dalhoorn. Met een eenvoudige maar mooie website die op 14 maart voor het eerst on-line was. Dus ja, dat is vrij nieuw....
Meer weten? Jachthoornblazers De Dalhoorn


Is er verband tussen jacht en jachthoornblazen?
Veel mensen vragen zich af of er überhaupt (nog) wel een verband bestaat. Nu kan ik natuurlijk een doorwrocht betoog gaan houden (gaaaaaap....) om het een en ander uit te leggen, maar dat is allang gedaan. Kijkt u bijvoorbeeld maar eens in ons menu bij "Muziek", daar wordt het kort en begrijpelijk uit de doeken gedaan.

Maar omdat mensen nu eenmaal visueel ingesteld zijn (en omdat Betoeterd nu eenmaal Betoeterd is) doen we het hier nog een keertje ánders: met plaatjes dan wel foto's.

Eerst ziet u het verband tussen de Trompe de Chasse en de Parforce-jacht zoals die vroeger plaatsvond. Het lijkt me duidelijk: hier wordt de hoorn niet alleen ter begeleiding of opluistering maar zelfs als hindernis gebruikt!



En nu komt de eshoorn aan de beurt: onvermoed nuttig als het vliegwild zich niet vertoont, of als de kleiduiven op zijn (en o ja, ook bij de jacht met de meute natuurlijk):



Natuurlijk is er ook een verband tussen de plesshoorn (de "kleine" hoorn) en de jacht. Soms zelfs een bloederig verband! Zo werd ik laatst uitgenodigd voor een vossenjacht, en moest ik mijn pless meenemen. Ik had weinig verwachtingen van het tableau, en zei daarom dat ik elke geoogste vos wel even apart dood zou blazen. Nou, dat heb ik geweten! Een week later liep ik nog met de blaren op mijn lippen!




Logo's jachthoornblaasgroepen - vervolg
Voor fraaie logo's hoef je niet helemaal naar Oost-Europa, soms ligt er bij wijze van spreken een kersvers exemplaar om de hoek.....

"Wat zie ik? wat zie ik?" zei een Zuiderbuur. "Een.... afwerpstang uit Vlaanderen, met parforcehoorn en eikenloof...."


Dit logo is nog niet zo lang geleden ontworpen, voorzichtig bekijken want de verf zou nog nat kunnen zijn, aldus de maker....
En die maker is kunstschilder, jager en jachthoornblazer Paul Leopold van Gijsel (ook wel luisterend naar de roepnaam Polleke.) Hij speelt zelf op een uit Olland geïmporteerde koperen blaaspijp. Bij Botermelck - La Garenne, maar dat had u natuurlijk al geraden....

Logo's jachthoornblaasgroepen
Bij jachthoornblaasgroepen kom je allerlei logo's tegen. Van heel strak en gestileerd, tot juist heel uitbundig en al of niet voorzien van een natuurtafereel. Wat mij betreft: hoe oostelijker je in Europa komt, hoe mooier. Tsjechië, Polen, Hongarije: de een nog fraaier dan de ander. Ik ben er twee tegengekomen die ik u niet wil onthouden. Toevallig allebei met een roofvogel. Kijk en geniet!






Vossendag WBE Boxmeer
Op zaterdag 21 februari organiseerde de Wild Beheer Eenheid Boxmeer een vossendag. Wie de afschotcijfers uit Brabant volgt weet immers dat er enkele duizenden vossen per jaar worden geschoten; dat geeft aan wat een enorme aantallen er aanwezig zijn. Dus alle beetjes helpen, zo ook jagers en jachthoornblazers uit diverse hoeken van het land.....
Altijd leuk, dat verzamelen bij zo'n evenement: je ziet druk "vooroverleg" (vrouwen "kletsen", mannen "plegen vooroverleg", toch?), je ziet hondjes die er helemaal klaar voor zijn, bijzondere jachtauto's met natuurlijke camouflage......



En natuurlijk is er de Brabantse gastvrijheid en koffie. Toen alle drijvers en geweren uiteindelijk verzameld waren sprak voorzitter Frank Kroot van de WBE Boxmeer een welkomstwoord, waarbij tevens stilgestaan werd bij het overlijden van één der jachtheren: "Einde jacht" werd geblazen en vervolgens werd keurig een minuut stilte in acht genomen. Altijd mooi en correct dat men zoiets doet en de overledenen niet vergeet. Vervolgens gaf hij gedegen instructies aan iedereen, en gingen we op pad.

Twee driften in de ochtend, waarbij een vos binnenkwam. Zelf heb ik op ca. 100 meter 2 vossen voorbij zien gaan (nota bene richting drijvers, maar later hoorde ik dat zich daar een bouw bevond; wellicht zijn ze ondergedoken... )

Tussen de middag was er goed aan de inwendige mens gedacht: maar liefst 3 soorten soep, broodjes, bier of borrel of koffie, kortom: dik voor elkaar, en gezellig. 's-Middags werden er nog twee vossen geschoten.



Totale tableau wat vossen betreft dus 3 stuks. Helaas kwam er nog wat op tableau: in de drift werd een gestrikte reegeit (met twee foetussen...) aangetroffen. Een stroper interesseert het niet, maar wat een rotdood voor zo'n dier!


Uiteraard werd aan het einde van de middag het tableau gelegd en doodgeblazen, gevolgd door Einde Jacht, Halali, en Auf Wiedersehen. En toen er ook nog een jarige in het gezelschap bleek te zijn nog gauw eventjes "Lang zal die leven" natuurlijk!

Al met al kan de WBE Boxmeer zonder meer terugkijken op een geslaagde en gezellige dag!


Doodsignalen, wat zijn dat eigenlijk?
De traditionele jachtmuziek kent een groot aantal zogeheten doodsignalen: Ree dood (Reh tot), Varken dood (Sau tot) enz. enz. Het klinkt misschien wat luguber, maar dat is het echt niet.

Wellicht is een korte uitleg op zijn plaats :
Na de jacht is er speciale muziek. Het geoogste wild wordt met enig ceremonieel in een vaste rangorde neergelegd (het tableau) en voor elke wildsoort wordt een speciaal daarvoor gecomponeerd stuk geblazen als eerbetoon aan het dier, de zogenaamde doodsignalen/Totsignale.
Het stuk beeldt de diersoort uit: zo hoort bij een vos een staccato nummer ("Fuchs tot"), dat de schichtige en onrustige manier van bewegen uitbeeldt; bij het statige edelhert wordt een gedragen stuk gespeeld enz. (klik voor een wat uitgebreidere uitleg op "Muziek" in het menu, links)

Bij het NK Jachthoornblazen ( 18 april 2009, zie www.nvjb.nl , rubriek "actueel" / "nieuws") worden ook doodsignalen geblazen, en bij het vrije programma hebben er groepen gekozen voor bijvoorbeeld "Bär tot/Beer dood", "Fasan tot/Fazant dood", "Wisent tot/Wisent dood", en voor een wat ander type signaal: "Zum Essen".

Omdat mensen nu eenmaal VISUEEL ingesteld zijn, zullen we u een aantal signalen laten ZIEN. Nee, niet de bladmuziek, want dat beheerst niet iedereen, maar we hebben FOTO's van de signalen! Kijkt u maar:

Hieronder een heel oude foto (uit ongeveer 1900)van het signaal "Beer dood":



En dan nu hieronder twee signalen: links "fazant dood" en rechts "wisent dood":



En tenslotte het signaal "Zum Essen/Eet smakelijk". Het valt natuurlijk niet mee dit uit te beelden , maar we hebben een plaatje gevonden. Met wat fantasie doet deze afbeelding zelfs recht aan het uitvoerende gezelschap dat dit stuk straks ten gehore gaat brengen......



Tot zover het aanschouwelijk onderwijs... Wilt u nog wat meer weten over jachtmuziek en de verschillende signalen? Klik dan voor een wat uitgebreidere uitleg op "Muziek" in het menu links op deze pagina.


Het Nederlands Kampioenschap Jachthoornblazen
Het Nederlands Kampioenschap Jachthoornblazen vindt plaats op zaterdag 18 april 2009. Locatie : Landgoed Vogelenzang (aan de rand van de Amsterdamse Waterleidingduinen) in Vogelenzang.
Organiserende jachthoornblazersgroepen : Jachthoornblazersgroep 't Panneland met ondersteuning van Jachthoornblaasgroep 't Wildrijk.

Het kent een aantal onderdelen waarvoor afzonderlijk ingeschreven kan worden, zoals het NK, het Open Concours, soloblazen, en insigneblazen. Op de site van de NVJB (Nederlandse Vereniging van Jachthoorn Blazers) wordt alles haarfijn uitgelegd. Ook treft u daar de actuele stand van zaken aan m.b.t. de deelnemende groepen (rubriek "Nieuws" en daarna "Actueel" aanklikken). Raadpleeg deze link: www.nvjb.nl


De oplossing....van onze "Belgenmop"
In het vorige stukje ("IJzersterke verhalen") stond een aantal cryptische hints. Ik neem ze even met u door:

"IJzersterke verhalen": het riviertje de IJzer stroomt bij Nieuwpoort, in België.

"Kamagurka" of eigenlijk Luc Zeebroek is geboren in Nieuwpoort, te België.

"fotograaf Roeland Kaai" is een verwijzing naar het artikel "Trouwen in een vestingstad"; Betoeterd blies en Roeland Kaai fotografeerde bij een bruiloft, in de vestingstad Nieuwpoort.
Maar..... dat is NIET het Nieuwpoort van de "Slag bij Nieuwpoort, 2 juli 1600" dat je vroeger voor geschiedenis uit je hoofd moest leren.

"Misschien haalt u de geschiedenisboekjes wel.....": ook dat was natuurlijk een hint naar het bewuste artikel over Nieuwpoort. Het was het stadje Nieuwpoort in België, althans, wat tegenwoordig België heet. Toentertijd onderdeel van de Republiek der Verenigde Nederlanden. Dus eigenlijk lag "het Nieuwpoort van de Slag bij Nieuwpoort" toen wel een beetje in Nederland, en nu niet meer... En hebben wij nog wel een Nieuwpoort in Nederland liggen, aan de Lek, is het echt een vestingstadje, hebben wij er echt opgetreden, maar heeft "de slag" er dus nooit plaats gevonden.... Een afbeelding van de slag mag natuurlijk niet ontbreken. Maar wees gerust, bij ons optreden ging het er veel vrediger aan toe.....



Tenslotte nog een toevoeging: de Tachtigjarige oorlog heeft echt geen 80 maar "slechts" 68 jaar geduurd, dat is geen geintje. Er is een Bestand (wapenstilstand/tijdelijke vrede) van 12 jaar geweest.... Zo, weet u dat ook weer....


IJzersterke verhalen
Bij Betoeterd houden we van practical jokes. En sterke verhalen. Om niet te zeggen IJzersterke [...] verhalen (hint). Net als Luc Zeebroek alias Kamagurka bijvoorbeeld. Weet u waar deze grappenmaker geboren is trouwens? Nee? Dat zou u wellicht duidelijkheid verschaffen.



We hebben namelijk een soort internationale mop op de site staan. Ergens. Een (met alle respect voor onze Zuiderburen!!) soort Belgenmop. Eens kijken wie er wakker is. Oké, nog één hint dan: er heeft zich al iemand gemeld: fotograaf Roeland Kaai.

Plaats uw oplossing in ons gastenboek, en eeuwige roem zal uw deel zijn. Misschien haalt u de geschiedenisboekjes wel.....


Trouwen in een vestingstad
Dat deden een jager en zijn bruid, op 4 september afgelopen jaar. In het historische vestingstadje Nieuwpoort, om precies te zijn. Idyllisch gelegen aan de Lek, nabij Groot-Ammers.

Nieuwpoort, Nieuwpoort, zegt u dat misschien nog iets? De Slag bij... weet u nog wel? Vroeger moest je het jaartal erin stampen: De Slag bij Nieuwpoort was een veldslag tijdens de Tachtigjarige Oorlog (die trouwens maar Achtenzestig Jaar duurde...) tussen het Staatse leger en het Spaanse leger. De Slag bij Nieuwpoort vond plaats op 2 juli 1600. Zo, dat vergeet u nooit meer!!!

Zojuist kregen we nog enkele foto's binnen! Nee, niet van de slag, maar van de bruiloft natuurlijk.... Bij deze (met dank aan Roeland Kaai Fotografie).





Vermeldenswaard is dat de trouwerij plaatsvond in "Het Arsenaal", een passende naam voor deze lokatie en natuurlijk helemáál als er een jager trouwt... Die, net als zijn bruid, niets afwist van ons optreden. En dus ineens verrast werd door de jachthoornklanken van de overzijde van de gracht. Mooie akoustiek trouwens, met de door gevels omzoomde gracht en het water. Een bezoekje meer dan waard, Nieuwpoort!


Spelen op niveau: hoe doe je dat?
Regelmatig krijgen wij vragen van mensen die willen leren jachthoornblazen:
"Waar kan ik jachthoornmuziek vinden? Waar is een club, in de buurt? Kent u een goede CD?" enzovoort. En: "Hoe bereik ik een hoog niveau?"

Nou, dat laatste, daar zijn wij ook benieuwd naar natuurlijk! Beter goed gejat dan slecht bedacht, dus eerst maar eens om ons heen gekeken. En ja hoor, bij een topsport zoals dammen hebben ze er wat op gevonden: stap in een ballon!



En ook bij alpenhoornblazen. Daar halen ze gewoon heel eenvoudig een hoog niveau: je staat immers op een berg! Kijk maar:



Maar alle gekheid op een stokje. Betoeterd zou Betoeterd niet zijn als we daar geen diepgravend internationaal onderzoek naar zouden hebben gedaan. Polen, Litouwen, China, Roemenië, Vietnam: u kunt het zo gek niet bedenken of we hebben er informatie opgedoken voor u! Hieronder staat een korte samenvatting van het recept om op een hoog niveau te komen:

Praktikë; pràctica, praksis, tava, Käytännössä, pratique, práctica, gyakorlat, praktek, pratica, praksa, prakse, praksis, praktyki, prática, practica, praxe, pagsasanay, uygulama, hành.

(In het Nederlands kennen we er ook een woord voor: OEFENEN......)



Inderdaad ja, een waarheid als een KOE......

Professor Uwe Bartels zegt in zijn standaardwerk over de plesshoorn ("Das Fürst-Pless-Horn und seine Tradition", Landbuchverlag Hannover, ISBN 3784205801) het volgende:

"Das Horn und seine Musik [...] sind besonders geeignet Emotionen zu wecken. Daraus lässt sich wohl am besten erklären, weshalb Menschen immer wieder zum Horn greifen, obwohl es von allen Musikinstrumenten am schwierigsten zu beherrschen ist und tägliche Mühen auferlegt.

Es frustriert den Inkonsequenten, gibt aber dem Dauerhaften die Belohnung des guten Klangerlebens und einer belastbaren Kondition für Körper und Seele.

Wer intensiv Horn bläst, braucht sich keine Sorgen um sonstiges Ausgleichstrainung zum Stressabbau zu machen!"

Mooi gesproken Uwe, tot ziens in Ladbergen, september 2009.....


Wie dicht bij het vuur zit....
Wie dicht bij het vuur zit warmt zich het best.... Dat gaat nog steeds op, zie ook onderstaande foto's. Zaterdag 7 februari gingen we met Horrido Moergestel naar de Midwinter Working Test, in Loon op Zand. Een prachtig buitengebied, met prachtige hondenproeven, goed georganiseerd en .. een perfecte catering. 's-Ochtends om 8 uur hebben we de zaak aangeblazen, kreeg iedereen duidelijk te horen wat er van hem of haar verwacht werd, en gingen de hondenproeven van start.



En ja, bij een proef kun je natuurlijk niet blazen. Dus wat doe je dan? Nou, onder andere je voeten warmen hahaha. En kletsen, een warme Schrobbelaer met slagroom naar binnen laten glijden, eigengebakken brood met eigengemaakte fazantenpate nuttigen. Dat "eigengebakken" en "eigengemaakt" moet u niet te letterlijk opvatten: we hebben het niet zelf gedaan, mensen van de organisatie hebben dat gedaan. Hulde voor de verzorging van de inwendige mens, gastvrijheid dat kennen ze als geen ander, in Brabant.





Natuurlijk zijn we ook (zonder hoorns) bij enkele proeven wezen kijken en hebben we genoten van mooi voorjagers- en hondenwerk. En tijdens de middagpauze hebben we een behoorlijk aantal nummers geblazen voordat we afscheid namen. Op naar een repetitie, in het midden des lands dit keer. Kortom, een volle maar welbestede zaterdag!


Muziek op een plaat
Dat is ouderwets, ik hoor het u al zeggen. De jongste generatie weet niet eens meer af van het bestaan van LP-'s en singles, laat staan de 78-toeren schellak-platen. Maar hier bedoel ik muziek op een ander soort plaat. Kijk maar:



Dit is er eentje uit een hele serie oude afbeeldingen van jachttaferelen, met daaronder steeds de eerste maten van het bijbehorende stuk jachthoornmuziek. In es, maar dat had u misschien al wel gezien, aan de kleding, de paarden, en natuurlijk aan het notenschrift. Het aardige is dat je op deze manier een koppeling krijgt (in je geheugen) van het jachtsignaal (bijvoorbeeld Le Renard, zie hieronder)en het jachttafereel, het moment waar het om draait.



Zou het niet leuk zijn om zo iets te hebben voor de bes-muziek? Of misschien is het er al? Een mooie plaat, met de eerste maten van het stuk eronder, en dat voor het hele "bes-oeuvre"? Misschien schuilt er een kunstenaar onder u... of weet u iets dergelijks boven water te halen? Dat hoor ik dan graag!

Nou vooruit, nog een paar plaatjes dan, gewoon omdat ik ze zo leuk en nostalgisch vind:




Para-ab-normaal begaafd....
Vanavond was een van die zeldzame avonden dat ik niets te doen had. In de natuur was het droevig gesteld, het was echt letterlijk en figuurlijk miezerig weer. Dus concentreerde ik me deze keer op het bovennatuurlijke.... en pakte mijn kristallen bol......

Ik wreef en wreef... en ja hoor, daar kwamen de eerste beelden: een sigaar, een jachthoorn, Jägermeister.... Wacht even, ik zie nu ook laarzen, en een fazantehaan! Hé? Een pint?



En krijg een boodschap door: "Een tevreden roker is ...."??? Nee, nee, geen onruststoker, ik hoor het u al zeggen, nee nee. O wacht, de verbinding wordt nu wat duidelijker, hoewel, duidelijker? Ik krijg iets door over "Een tevreden roker is... een kunstenaar!" Nou ja, 't zal wel kloppen, of misschien is 't een kwestie van interpretatie?

Te droesem, ik krijg nog wat beelden door, verrek, 't is een schilderende wijn- en bierdrinkende jagende jachthoornblazende sigarenrokende Zuiderbuur!



Amaai, ons Polleke (Paul van Gijsel, jachthoorenblazer bij Botermelck - La Garenne, en kunstschilder), met  'nen jachthoorn waar mijn betere helft nog op geblazen heeft! En waar ik me beperk tot fotograferen hanteert hij met verve (...) het penseel! Het beeld vervaagt nu... vaag krijg ik nog iets door van edelherten.... En van een relaxed en tóch jachtig bestaan.....

Toch mooi hoor, als je zulke beelden doorkrijgt... Of het nou via een kristallen bol of via email is....




Betoeterd maakt zich kopzorgen
Waarom? Waarover? Nou, over een nieuwe hoed. Er is zo verschrikkelijk veel keus, en dat maakt het nou juist zo moeilijk. Hij moet én dames én heren passen. En ja, ook nog leuk staan natuurlijk. Functioneel. Niet te gewoon, maar een beetje afwijkend... ja, ja, laat maar.... En als je 'm kunt opvouwen, dat zou ook handig zijn. Voor het geval je er eens per ongeluk op gaat zitten of zo.

Maar af en toe... dan zie je er ineens eentje, en dan weet je: dat is 'm (misschien). Passen dus! Onderstaand exemplaar bijvoorbeeld. Voldoet aan veel eisen: past dames en heren, is apart, en bij nadere bestudering zit er zelfs een extra functionaliteit op: de na een zwaar feest soms aanwezige "spijker in de kop" is hier al ingebouwd! Zie de detailfoto rechts. Daar is over nagedacht.



Nadeel: je kapsel gaat door de war (ik moet toegegeven, dat gaat voornamelijk of eigenlijk zelfs alleen op voor de dames in ons genootschap), lange levertijd, en: je kunt hem wel opvouwen, maar hem daarna weer in zijn fatsoen krijgen, tja, "daar zit een probleem". Valt af, dus.

Maar neem nu dit model (zie foto hieronder): zit comfortabel (als je hem in de juiste maat neemt natuurlijk, de mijnheer rechts heeft óf een te kleine pet óf een te grote kop), hij kan een stootje hebben, is weerbestendig, volgens een oude reclameleus past-ie ons allemaal, maar ja, die kleur hé? Blauw... En dat combineert niet met groen. Jammer, verder zoeken. Heeft u nog tips? Laat het ons weten! Tot die tijd maken wij ons nog steeds kopzorgen.....




Pauselijke zegen voor Adri en Ria Oerlemans
In het vorige stukje heeft u kunnen lezen wat er na de mis in Sterbos allemaal plaatsvond. Maar ook tijdens, of eigenlijk na de mis maar nog wel in de kerk, gebeurde er iets vermeldenswaardigs: Adri Oerlemans, dirigent en mede-oprichter van Jachthoornblaasgroep Horrido Moergestel en zijn vrouw Ria ontvingen uit handen van pastor Johan van Olmen de Pauselijke Zegen. Dit in verband met het werk dat zij al vele jaren verzetten in het verenigingsleven in het algemeen, en bij Horrido in het bijzonder.



Nu zal niet ieder, zeker een niet-katholiek, weten wat een pauselijke zegen inhoudt. Het is als het ware een blijk van waardering, en ook een aflaat. Altijd handig als je nog wat boevenstreken in petto hebt, zeg maar, al zal Benedictus dat niet met me eens zijn...

Of je er (nog) beter van gaat jachthoornblazen dat weet ik niet..... Ik zal het hem (Adri) bij gelegenheid eens vragen.... Zelf zal ik dit nooit aan den lijve ondervinden, want u begrijpt: een Pauselijke zegen is natuurlijk alléén weggelegd voor katholieken!

Maar elk nadeel (?) heeft zijn voordeel: katholieken komen op zijn best in de hemel, maar niet-katholieken.... die jagen en jachthoornblazen.... komen.... op de eeuwige jachtvelden terecht! Kies maar uit....

Maar alle gekheid op een stokje, Adri en Ria, van harte gefeliciteerd!


Sterbos, Sint-Anteunis: vleselijke genoegens...
Op 17 januari is het officieel de feestdag van Sint-Antonius, of op z'n Vlaams St. Anteunis. In België wordt dat nog gevierd. Deze beschermheilige zou varkens tegen varkenspest beschermen, en daarmee de boerenstand voor een ramp behoeden. Jachthoornblaasgroep Horrido-Moergestel (een groep waarin een aantal Betoeterden meespeelt) luistert de mis en het daarna volgende spektakel altijd op.

Het programma: er is eerst een mis, waarin we geestelijke en geestige stukken spelen. Daarna gaan we naar buiten en worden huisdieren, jachthonden, kamelen, klassieke trekkers, ja ik zou haast zeggen de duvel en z'n moer gezegend.... door Sint Anteunis vanzelfsprekend. En daarna? Gaan we naar het dorpshuis waar vele loterijrondes volgen waarin vlees te winnen valt. Varkensvlees uiteraard. En waar ge een goede pint kunt vatten (hik!). De opbrengst gaat naar een goed doel. Het geheel wordt door zeer veel mensen waaronder heel veel jagers uit de buurt gesponsord.

Eigenlijk is het dus simpel: veel blazen, een pintje vatten, en als het mee zit bij de loterij: vleselijke genoegens..... De foto's vertellen zowat hun eigen verhaal:

Op de foto links ziet u de zegenende St. Anteunis, daarnaast de slager met een varkenskop (ik bedoel op de schaal natuurlijk..), en daarnaast de na de zegening te ontvangen medaille (of is het een talisman?) De foto rechts toont een gezegende hond, die het liever droog houdt.... Net zoals de kameel (grote foto onder) die ook ietwat dwars is....




De slagers, de lotenverkopers, de kellners, talloze vrijwilligers, en natuurlijk de gasten: een volle en gezellige boel:



Wat te doen als je de varkenskop wint? Aan u de keus: de varkenskop kussen, óf St Anteunis. Deze mevrouw vindt St Anteunis knapper.... Hij was trouwens ook beter geschoren dan het varken...



En ja hoor, d'n Ollanders vielen weer in de prijzen. Hier een gelukkige die een ham van pakweg 14 kg wint. 'nen Hesp, zeggen ze daar. En Anteunis en de slager hebben er ook lol in:



Er werd nog veel meer gewonnen, getuige de hoeveelheid plastic tassen op tafel (als u goed kijkt ziet u ook nog wat pintjes, en 'nen toeter...). En meters verse worst!



Na afloop togen de jachthoornblazers met aanhang naar de prachtige jachthut van Stan en Marja Vorsselmans, om (natuurlijk...) te kletsen over de jacht en de trofeeën, en van een heerlijke maaltijd te genieten:



U ziet het: een dag vol (varkens-)vleselijke genoegens.... Nou, nog één uitsmijter dan: tot slot een foto van een gelukkige jachthoornblazer (v) met haar twee favoriete stukken vlees....:




De waarheid over Driekoningen.....
Er wordt van alles verteld over de oorsprong van Driekoningen, dat elk jaar op 6 januari wordt gevierd, vooral in katholieke en antroposofische kringen. gevierd. Zo zou dit feest teruggaan tot de Germaanse Joeltijd, die op 6 januari eindigde. De drie Koningen, of de drie Wijzen (hetgeen niet per sé een synoniem is...) zouden Caspar, Melchior en Balthazar hebben geheten. En na het volgen van een bijzonder heldere ster, zouden zij in Bethlehem terecht zijn gekomen.

"Zou. zouden. zouden." Dit woordgebruik doet al twijfels rijzen bij de aandachtige lezer. En terecht. Het zit namelijk allemaal heel anders. Het waren geen drie koningen. En of het drie wijzen waren? Tja, nou...., daar bestaan nog véél grotere twijfels over! Wat waren het dan wel? Nou, jagers en jachthoornblazers natuurlijk. En de stal stond niet in Betlehem, maar in België, in Sterbos. Dat tegen Wuustwezel aanligt. Maar dat laatste kunt u ook uit onderstaande foto opmaken: goed kijken, wel eerst even op uw kop gaan staan.....




Nieuwjaarsdiner Jachtsociëteit Amersfoort e.o.
Is sneeuw wit? Is gras groen? Houden jagers van lekker eten en drinken? Ja, ja en ja. Dus was het op 8 januari weer tijd voor het traditionele nieuwjaarsdiner. Eigenlijk een aantal jaren geleden begonnen als kerstdiner, maar ja, de kerstperiode is al zo druk!
Maar toch: traditioneel. Zo is het bijvoorbeeld een traditie dat de leden zelf voor de diverse gangen zorgen. En meestal ook nog wat zelf-geoogste producten verwerken.

Zo begonnen we dit jaar met een paté, wat erinzat weet ik niet want de maker was absent, maar lekker was-ie wel! Zal vast wel wild in gezeten hebben. Daarna groentesoep, en toen, ja toen iets dat níet zelf bemachtigd was, maar toch óók lekker: Argentijns rund, dat buiten op de barbecue een heerlijk rokerige smaak verkregen had. Geïmporteerd door een relatie van een van de leden, en door hem zelf aangesneden en bereid! Dat is natuurlijk ook bij uitstek een gelegenheid om eens even te kijken, en vragen, hoe dat nou gaat. En dat geldt eigenlijk voor alle gerechten, leuk om eens even te neuzen en te kletsen: hoe maak je nou zoiets?




Gekletst werd er volop natuurlijk, niet alleen over het eten, maar ook over de jacht, het winterse weer, schaatsen... alles komt aan bod. Wel opletten natuurlijk dat je een plaatsje overhoudt voor de desserts. Desserts, niet dessert, het staat er goed. Pannekoekentaart (om en om "gewone" en chocoladepannekoeken, met topping), in een bombe verstopte profiteroles, heerlijk fruit met dito créme/slagroom/iets anders eroverheen... Dessertwijntje erbij eventueel... Geweldig!




Kortom, een goed begin van het jaar. Aan het eind met een gelegenheidscombinatie van 3 parforcehoornblazers en 2 plesshoornblazers nog even wat "getoeterd" natuurlijk.... De unieke nog nooit ten gehore gebrachte versie van de Hessischer Jägermarsch mag niet onvermeld blijven... En daarna nog Einde jacht en Halali (een érg lang halali, even plagen...) en Auf Wiedersehen. Het was weer gezellig, ook leuk om mensen te zien en te spreken die om wat voor reden dan ook lang niet geweest zijn, én het was lekker. Mede dankzij de inzet van velen!





Zwevende reeën? Ze bestaan!
Op de valreep in het staartje van 2008 nog even een jachtdagje gepland. Met winters weer: mooi, en het loopt makkelijk op een bevroren ondergrond. Om vervolgens natuurlijk bijna op je snufferd te gaan als je over een besneeuwd volgelopen en dichtgevroren bandenspoor loopt hahaha.

Over bandensporen gesproken: op diverse foto's is te zien dat reeën ogenschijnlijk vlak langs de (snel)weg lopen, maar dat is natuurlijk debet aan de samentrekkende werking van een telelens. In werkelijkheid zitten er nog wel een paar percelen tussen, maar het levert wel mooie plaatjes op.




En ja, we leven u eenmaal in een klein dichtbevolkt land. Toch kom je ook dan steeds weer leuke dingen tegen: een dodaars bijvoorbeeld (kleine fuut) die in zijn eentje een wak in een eendenput openhoudt! We zien hem al maanden zo af en toe, dus kennelijk bevalt deze plek hem.



Of een mooi in de sneeuw afgetekend hazenleger. Bij het nazoeken op een duif stapte ik er zowat op.



Tenslotte ook nog wat vage maar leuke plaatjes van schijnbaar zwevende reeën, inderhaast eenhandig geschoten (met de camera natuurlijk) maar ik wil ze u toch niet onthouden. Behalve vliegende herten bestaan er dus ook vliegende reeën, zeg maar.....



En dan na afloop de deel op, nagenieten. Met een stukje worst voor Duc....




Man man wat een kuilen in dat weiland...
Ook in de kleinste provincie van het land is van alles te beleven. Ondermeer met een jonge net opgeleide hond die haar eerste haas binnenbrengt, én voor het eerst kennis maakt met ijs! En haar naam (Promisz) dus waarmaakt.



Alsof het dagelijks werk is. En zich niets aantrekkend van alle kuilen in het weiland.... En neemt u maar van mij aan, het barstte ervan.... Ik heb er wel vier gezien!



Vooraf werd er gedegen instructie gegeven: wat is vrij, let op de veiligheid, denk aan de openbare weg of aan een fietspad enz. enz. En dan: zitten of lopen maar, in een prachtig winters landschap. Begeleid door vuurwerk dat al in de naburige plaats wordt afgestoken...
Na afloop komt de boer het tableau nog even inspecteren en volgt de nazit. Het is weer mooi geweest! (foto's: met dank aan Wilma Firet)




En toch... hebben we niet stilgezeten
U zult wel denken, wat een oorverdovende stilte op deze site, de laatste weken. Dat bent u niet van ons gewend. Maar ja, we hebben toch echt niet stilgezeten. Maar ons volop bezig gehouden met belangrijke zaken zoals jagen, jagen, dineren, jagen, jagen, dineren, kerst en oud en nieuw, vitamine slikken (kuch kuch), jagen, en af en toe tussendoor ook nog wat jachthoornblazen natuurlijk. O ja, en met jagen. Kortom, een zware tijd. Maar toch wel interessant, getuige onderstaande beelden.


En nou niet beweren dat Nederland niet mooi is! Zelfs onder de rook van Mokum kun je nog genieten van mooie natuur.


En bent u bijvoorbeeld midden in een weiland wel eens een wipbrug tegengekomen? Van 15 cm breed of zo, zonder leuning, en glad, en... En dan maar hopen dat er iemand in valt natuurlijk. De scherpe opmerker ziet dat de fotograaf, ik dus, de overkant al veilig heeft bereikt... Nu de rest nog.... Mooi jachtdagje in de polder beleefd, ergens in het Utrechtse!


Met na afloop borrelen en eten in de werktuigenschuur, met wel een héél bijzondere hark/schudder! Je kunt namelijk op zo'n jachtdagje aardig wat hazen bij elkaar harken... Turbo (de hond, links) ziet het met verbazing aan....