|
Waldkauzpolka(?) KLIK
Blazen in de winterkou op Landgoed Hulshorst KLIK
In jezelf investeren KLIK
Wildavond Landgoed Beukenrode KLIK
Jachtseizoen KLIK
Dames en heren... genieten van simuleren.... KLIK
Nagekomen foto's NK Jachthoornblazen KLIK
Jacht- en Wildtafel Industrieele Groote Club: Hazendiner KLIK
Jachthoornblazen, waar doe je het voor? KLIK
Wildavond in het Koetshuis, op Landgoed Hulshorst KLIK
Trompe de Chasseconcert, Hubertusmis en slipjacht Wiemesmeer, België KLIK
Hubertusmis Bilthoven KLIK
Wildavond bij De Dennen KLIK
Stichtelijke Hubertusmis Barneveld KLIK
Militaire ruiterrit KLIK
Wilddag Mariënwaerdt KLIK
Nijlganzendag Lopikerwaard KLIK
Groene Dag Landgoed Maarsbergen - nagekomen foto's KLIK
Groene Dag Landgoed Maarsbergen KLIK
Hunting romance.... KLIK
Wilddag: daar horen jachthoorns bij! KLIK
Fluiten en toeteren... KLIK
Jagersbruiloft KLIK
Foto's... om van te kwijlen! KLIK
Groene Dagen / Grüne Tage 2010 KLIK
Het hoogste punt van Otterlo KLIK
Betoeterd gaat blazen bij Porta Felua: de Poort van de Veluwe KLIK
Zomerse taferelen KLIK
Bies drums... (of waren het nou Base drums?? Baas drums??) KLIK
Jachthoornblazen op Heerlijkheid Mariënwaerdt KLIK
Jagersdag Berkenhorst: tropische omstandigheden... KLIK
Betoeterd lustrum! Of toch niet? KLIK
Te paard! De cavalerie bestaat nog, en wij blazen ervoor! KLIK
Kuifje in het Nationale Park de Hoge Veluwe KLIK
Optreden op de Hoge Veluwe KLIK
Kampioenschapsclubmatch Golden Retriever Club Nederland KLIK
Gelegenheidsformatie jachthoornblazers bij de NOJG-ledenvergadering KLIK
Jachthoornseminar 11t/m 13 juni 2010 KLIK
Sinds wanneer drinken Belgen karnemelk???? KLIK
Jachtexamen 2010 KLIK
Supportersgeweld bij NK KLIK
Het jachtexamen 2010 komt er aan! KLIK
Dolfijn optreden KLIK
Was komt dort von der Höh? Ein Weimaraner vielleicht hahaha KLIK
Een bruiloft: da's wachten KLIK
Betoeterd blaast op de Grüne Tage in Ochtrup KLIK
Kampioenschapsclubmatch Golden Retriever Club Nederland KLIK
Clubmatch Vrienden van de Engelse Setter KLIK
IJs en weder dienende... wordt er toch nog geblazen! KLIK
Toeval? dat bestaat niet! KLIK
Loon op Zand: een aangename Midwinter Workingtest 2010 KLIK
Op een andere manier naar je jachtveld kijken KLIK
Midwinter-Workingtest Loon op Zand KLIK
De situatie in de bouw KLIK
Jachtimpressie uit het Groene Hart KLIK
Over trosjes reeën, schepneteendenjacht, en een damhert-teckelkruising... KLIK
Jachtsociëteit Amersfoort KLIK
Wintersprong KLIK
Het verschil tussen oudere en jongere bokken.... KLIK
Waldkauzpolka(?)
Van jachthoornblazer René Wilson ontvingen wij een bijzondere foto, hij had hem gekregen van een vogelaar. Het is een prachtige opname van een bosuil, een Waldkauz dus, gemaakt door HeMo-fotografie uit De Bilt:
Het leuke aan de opname is dat deze letterlijk op een steenworp afstand van onze repetitieruimte gemaakt is. En in ons repertoire zit ook een muziekstuk dat de Waldkauzpolka heet!
Weliswaar hebben we dat al een hele tijd niet meer geblazen, maar misschien wordt het toch eens tijd dit stuk eens op te poetsen. Tenslotte genieten wij vaak van het geluid van deze
jagende uil, en daar mag je eigenlijk dan best eens iets voor terugdoen. Dus wie weet... hoort deze uil binnenkort wel zijn lijflied door het beukenbos schallen....
Blazen in de winterkou op Landgoed Hulshorst
Woensdagavond 22 december vond ons laatste optreden in 2010 plaats. Wij bliezen bij aankomst van de gasten voor een wilddiner in restaurant Het Koetshuis op Landgoed Hulshorst.
De verlichting (fakkels) , de houtvuren, en natuurlijk de sneeuw zorgden voor een prachtige entourage. In zulke omstandigheden moet je natuurlijk wel zien dat je hoorn warm blijft, want anders blijft hij niet op stemming.
En zelf? Ja, zelf moet je natuurlijk óók warm blijven! Een uur in de sneeuw is natuurlijk niet niks! Daar hebben we wat op gevonden: gewoon een paar keertjes extra de hoorn aan- en afzetten...... en hoe lang u ook blijft kijken, het gaat precies gelijk! Kwestie van oefenen....:
En na afloop hebben we nog genoten van een goed glas wijn van de patron, voordat we de terugreis aanvaardden. De terugreis was trouwens óók bijzonder: onderweg hebben we genoten van een deel van ons kerstpakket annex noodvoorziening: drinken, heerlijke borrelnootjes, toastjes... En de dames hadden zelfs een waxinelichtje aangestoken ter verhoging van de sfeer.... Het leek haast wel die Coca Cola reclame....
Kortom, een leuke en weer heel aparte afsluiting van een topjaar, met heel veel leuke belevenissen, optredens, uitjes, en niet te vergeten: diners. Nu even met kerstreces. Volgend jaar hoort u weer van ons...
In jezelf investeren
Dat deed Betoeterd zaterdagavond, door temidden van een feeëriek besneeuwd decor gezellig te dineren. En eigenlijk investeerden we ook in een opdrachtgever; we aten namelijk
bij Restaurant De Dennen in Renswoude, waar we pakweg twee maanden eerder geblazen hadden tijdens een wildavond. En ja, dat zag er zo goed uit, dat we eigenlijk toen meteen al
dachten: ons afsluitend diner aan het einde van het jaar gaan we dáár boeken!
En dat is goed bevallen, uiteraard hebben we zowat al het wild dat op de kaart stond geproefd. En ook nog een hele variëteit aan groenten en bijgerechten. En ijs, ja ijs... En vruchtensap natuurlijk: hoplimonade en druivensap als u begrijpt wat ik bedoel....
Hier ziet u het complete investeerdersgezelschap bij elkaar:
En omdat we toch in kerststemming zijn, gooien we er gelijk een romantisch candlelight-plaatje tegenaan:
Zijn ze niet zoet? Ja toch? Dat gold trouwens ook voor het "vrolijke ijsje" dat door de mannelijke wederhelft van een onzer blazerinnen als dessert werd besteld:
met een wel heel bijzondere verpakking en ehhh... uitstraling! Multifunctioneel, zo'n toetje:
 
Hier weer een jagend en hongerig onderdeel van ons genootschap, met zijn gade:
En dit is schrijver dezes met een deel van zijn harem. De parel ziet u rechts....:
Kruimeltjes zijn ook brood... dus waarom zou je het hertemerg weggooien? Hier wordt dat gedemonstreerd:
U weet, jachthoornblazen doe je vanwege de traditie en de functie, maar ook wel eens voor de LOL. En óók wel eens voor de LOLLIE! Kijk maar, hier wordt erom gevochten:
Kortom, investeren en beleggen kan een aangename bezigheid zijn. Het is natuurlijk wél arbeidsintensief: je moet zelf research doen. Want wat kan een gemiddelde
beleggingsadviseur je nu vertellen over hazepeper? Over reepaté? Over herten- of wildzwijncarpaccio? Weinig!
Je moet er dus wel wat voor over hebben. En dat hadden we. We hebben ons geld dus goed besteed. En met een glimlach. En dat is iets wat menig investeerder ons in deze crisisjaren niet na kan zeggen!
Wildavond Landgoed Beukenrode
Op maandagavond 13 dedember vond op landgoed en Conferentieoord Beukenrode in Doorn een Wildavond plaats; een zevengangendiner met onder andere parelhoen, wild zwijn, eend,
en hert, gelardeerd met diverse toespraken van o.a. de initiatoren Peter van Doorn (directeur van Beukenrode) en Cor Denneman Heilscher (Forest Returns), schilderijen van de
bekende wildschilder Tammo Lukkien, en een muzikale bijdrage van Jachthoorn Genootschap Betoeterd.
Voor bijpassend weer was ook gezorgd: het vroor en er viel sneeuw! Samen met het prachtige op Landgoed Beukenrode gelegen Jachthuis (anno 1872), de bossen en waterpartijen,
de aanwezige damherten en natuurlijk de gasten zelf was er sprake van een uiterst sfeervolle ambiance. De witte en zwarte brigade zorgden voor de inwendige mens.
Bijgaand ziet u een aantal foto's die het geheel wellicht beter schetsen dan een lange tekst.
Cor Denneman Heilscher, geflankeerd door Jachthoorn Genootschap Betoeterd, ontving de gasten met een muzikaal welkom:
De verlichting zorgde voor een speciale sfeer rondom het Jachthuis:
Stilleven.....
En nóg een stilleven.....:
De sfeervolle ambiance van het Jachthuis spreekt voor zich:
Stille genieters netwerken en dineren....
Beroemdheid eist ook zijn tol; hier probeert Karin incognito te blijven:
Maar ja, met Betoeterd in de buurt is dat onbegonnen werk! Marika rolt bijna onder de tafel van het lachen, maar wordt óók op de foto gezet:
Er waren natuurlijk ook veel bekende Utrechters, de insider heeft hier natuurlijk direct Jan Peter Spierenburg herkend, bekend van zeer veel jachthondentrainingen en proeven,
en o.a. organisator van de Nimrod in Vianen in 2008. Op 20 april 2011 verzorgt hij op Beukenrode een jachthondendemonstratie:
Beukenrode-directeur Peter van Doorn (tweede van links) presenteert de witte brigade van Jonathan Veldhuizen (vierde van links):
Wilt u zoiets ook eens meemaken? Hou dan de website van Beukenrode of Forest Returns (eveneens op Landgoed Beukenrode gevestigd) in de gaten, want dit komt vaker voor, in februari en april 2011 bijvoorbeeld! U krijgt dus nog een herkansing!
Jachtseizoen
Er zit jacht in de lucht. En sneeuw. En wat doe je dan? De sneeuw opzoeken en jagen natuurlijk. Bijgaand wat sfeerplaatjes. We hebben ook nog veel geblazen trouwens, maar die plaatjes
kent u wel...
Sneeuw.. verandert een "gewoon" landschap in een sprookje. En... je kunt je veld mooi lezen natuurlijk!!!
Het uitzicht vanuit een hoogzit. De temperatuur mag u erbij denken. Lukt dit niet? Zet dan gewoon de ramen en deuren open bij u thuis, wacht een kwartiertje, en kijk dan nog eens hahaha:
Kijken, kijken, kijken... En stilzitten....:
In de jachthut genieten van een damhertstoofpotje (met dank aan chefkok Heger):
Honden, drijvers, en jagers: de paden op de lanen in.... De honden kunnen bijna niet wachten.....
Meester-moppentapper Heinz heeft een haas geoogst!
Al met al: een geslaagde symbiose van ontspannen, jagen, jachthoornblazen, en eten... zo kent u ons weer!
Dames en heren... genieten van simuleren....
Op donderdagavond 25 november had de NOJG (Nederlandse Organisatie voor Jacht en Grondbeheer) haar leden in de regio Utrecht, mét partner, uitgenodigd voor een gezellige avond
simuleren. Met behulp van Schietsimulator Nederland welteverstaan. Door met een lasergeweer op filmbeelden te oefenen kun je als jager je vaardigheden aanscherpen. Het spreekt
vanzelf dat dit de weidelijkheid ten goede komt én het is nog leuk ook!
We werden gastvrij ontvangen op een boerderij. Onder het genot van een
hapje en een drankje kon iedereen bijkletsen, sterke (jacht-)verhalen uitwisselen, én schieten natuurlijk. Het spreekt vanzelf dat er ook jachthoorns aan
te pas kwamen: mooie akoustiek, in zo'n melkveestal!
Bijgaand wat sfeerbeelden. Jagers, boswachters, boeren, hondenmensen, jachthoornblazers, kersverse jachtaktebezitters: ook hier bleek weer eens te meer dat het een kleine wereld is.
Hier ziet u twee dames overleggen hoe ze het zullen gaan aanpakken. Let ook op de uitrusting, ze hebben echt wat in hun mars, pardon, in hun fraaie rugzak:
Hieronder ziet u links "green girl power" en rechts wat deze dames zo boeit: een besneeuwd bos met aanstormende varkens:
 
Zo te zien is het resultaat bevredigend. Kees kijkt grijnzend toe, en de dames hebben er lol in!
En ja, dan kunnen de heren zich natuurlijk ook niet onbetuigd laten:
Niet alleen op de film was sneeuw te zien, trouwens: uitgerekend op deze avond was er zelfs een beetje sneeuw in onze provincie gevallen! Na een leuke avond hebben we de boer en
zijn familie, die ons uitstekend hadden verzorgd, bedankt en zijn we weer voorzichtig huiswaarts gekrabbeld. Voor herhaling vatbaar!
Nagekomen foto's NK Jachthoornblazen
Tijdens de jacht- en wildtafel in de Industrieele Groote Club (zie vorige artikel) bleek weer eens hoe klein de wereld eigenlijk is. Een van de deelnemers had ons namelijk zien
en horen optreden tijdens het NK Jachthoornblazen in Vogelenzang(april 2009). En had daarvan destijds een heel stel foto's gemaakt. Toen hij in de uitnodiging voor het hazendiner las
dat Jachthoorn Genootschap Betoeterd ook aanwezig zou zijn... heeft hij die foto's opgezocht, op een CD gezet, en voor ons meegebracht! Kijk, dat zijn nou nog eens fans!!!
We plaatsen er
een aantal van, en willen vanaf deze plaats nogmaals de fotograaf, Hildebrand de Boer, hartelijk bedanken voor deze actie!!!
De eerste foto laat niets aan duidelijkheid te wensen over; het gaat om de Nederlandse Kampioenschappen Jachthoornblazen. Het was schitterend weer, om niet te zeggen heet! De bloemen laten dan ook het moede hoofd hangen.
De presentator daarentegen staat er kwiek bij!
Hier zijn wij in vooroverleg en in diverse stadia van concentratie... en worden de sociale contacten natuurlijk aangehaald:
Het team van Man bijt Hond maakt opnames, en probeert tevergeefs ons uit onze concentratie te halen ....:
Aan de fanatieke bekkies is te zien dat dit niet lukte hahaha!
Deze hond heeft iets bijzonders gespot. Maar wat? Een duinkonijn? Een loopse teef misschien?
Nee nee, het is iets unieks in de jachthoornblaaswereld, en ook maar eenmalig vertoond: Ook met twee linkerhanden kun je jachthoornblazen, zelfs in stereo! En je bent nog
zeer bij de tijd ook, want natuurlijk heeft deze man aan elke linkerarm een horloge.
U begrijpt, hier is flink voor geoefend, een extra blaasinstrument bedienen met je sik is geen
sinecure, om van het aannaaien van een extra arm maar te zwijgen... Zowel de fotograaf als de draadhaar hebben hiermee getoond over een scherp waarnemingsvermogen te beschikken!!!
Jacht- en Wildtafel Industrieele Groote Club: Hazendiner
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: de noemer "Hazendiner" vind ik positief misleidend. Veel te bescheiden namelijk. Er stond namelijk veel meer
op het menu, en óók op het programma.
Zoals: een inloopborrel in de bar en de clubzaal van de Industrieele Groote Club aan de Dam in Amsterdam (waar anders?). Een sfeervolle ruimte met marmer,
donkere houten lambrizering, een haardvuur, Chesterfields, kortom een plek die uiterst geschikt is om je voor te bereiden op hetgeen dat komen gaat:
Intussen waren de koks onder leiding van chefkok Remco Hoffmeister in de Grote jachtzaal al volop bezig met het opmaken van de borden. Hier ziet u van boven naar beneden; damhertgeweien; uiterste toewijding en concentratie;
en duivenborst met paddestoelen:
De Jachtzaal was sfeervol aangekleed met o.a. trofeeën van gastheer en organisator Cor Denneman Heilscher en kunst (wild-)schilder Tammo Lukkien:
 
Het gezelschap genoot van het zevengangen wilddiner, maar ook van o.a. een prachtig verhaal van Rob Metz over een geslagen keiler, aangevuld door AnneMarie van Heijningen die de geprepareerde kop met enige weemoed van haar huis en gezin naar de jachtzaal verhuisde:
Gastheer Cor bereidde intussen een sneldicht voor:
En wij, wat deden wij? Jachthoornblazen natuurlijk, vóóraf, maar ook tussen elke gang, om met bijpassende muziek alle wildsoorten eer te bewijzen: varken, fazant,
duif, ree, haas (HAZEN-DINER,
weet u nog?), edelhert, ja zelfs voor de vossebessen bij het dessert hebben we gemusiceerd. Kortom, het was hard werken geblazen, laat dat duidelijk zijn... Maar daar
laten we ons nooit door uit het veld slaan, we offeren ons op! De heren in alle ernst:
En de dames, tja, de dames... Die zijn iets minder ernstig zullen we maar zeggen:
Behalve blazen "moesten" we natuurlijk mee-eten. En dat is aan wildliefhebbers zoals wij zijn natuurlijk wel besteed. We bijten ons er wel doorheen, kijkt u maar, hier laten we
gevieren onze tanden zien:
Nu zult u zich afvragen: "jaja, maar dat blazen dan? Ze kunnen wel zoveel zeggen!" Inderdaad, maar ja, als wij blazen kunnen we natuurlijk niet tegelijkertijd een foto maken...
De zeer oplettende kijker kan trouwens op de vorige foto een mondstuk van een jachthoorn zien, op tafel... Is dat niet voldoende bewijs? Kunnen we u misschien
overtuigen met de volgende foto, waar een van onze hoorns op te zien is?
Nog niet voldoende overtuigd? Tja, dán moet u maar gewoon een keertje zélf komen luisteren, of ons boeken voor een optreden.... U weet zo langzamerhand wel; we zijn overal voor in, behalve voor een vegetarische schotel....
Jachthoornblazen, waar doe je het voor?
De vraag stellen is eigenlijk ook de vraag beantwoorden: voor de jacht natuurlijk.
En wat is jacht? onder ander buiten zijn, genieten, oogsten, het goed leven, en veilig en gezond
en eventueel ook met wat eetbaars weer thuis komen. Zo simpel is het. O ja, en tussendoor jachthoornblazen natuurlijk, in het veld met de kleine hoorn (pless), en bij het tableau dit
keer op verzoek wéér met de grote hoorn (parforce).
Check de sfeerfoto's:
Wildavond in het Koetshuis, op Landgoed Hulshorst
Op zaterdagavond 13 november 2010 werd in restaurant het Koetshuis een wildavond georganiseerd. Dat vergt heel wat voorbereiding, en dat was ook inderdaad gebeurd. De hele aankleding, met tal van
vuurkorven, een mooi aangekleed terras, zit- en stagelegenheid zowel binnen als buiten voor de aankomende gasten: daar was over nagedacht!
Als het dan ook nog eens een zeldzaam zachte
en droge novemberavond is, dan is dat een mooie bonus. Iedereen kon heerlijk buiten kletsen en borrelen. En wij hadden onze meegebrachte overjassen zelfs niet nodig. Lekker bij een aangename
temperatuur, kaarslicht, toortsen, houtvuren, en schemer tot zelfs duisternis, jachthoornblazen, wat wil je nog meer?
Het gevolg laat zich raden: de stemming zat er goed in en de gasten bleven lang buiten, een deel gebruikte zelfs het voorgerecht op het terras. Wij werden trouwens ook niet
vergeten, goed gastheerschap staat hier hoog in het vaandel.
Kortom, een leuke avond voor de gasten én voor ons, waar wij het begin van hebben mogen inluiden. En een leerzame avond ook: hieronder ziet u hoe aan de dames van ons gezelschap wordt uitgelegd
hoe je spek rookt.....
 
Nog geen 5 minuten nadat wij vertrokken, nadat alle gasten uiteindelijk naar binnen waren gegaan voor het vervolg van de avond, toen.... begon het zachtjes te regenen! Maar ja, wij komen uit de Bilt, voornamelijk. En dan kun je nog wel eens wat regelen met het KNMI....
Trompe de Chasseconcert, Hubertusmis en slipjacht Wiemesmeer, België
Zaterdag en zondag 30 en 31 oktober 2010 woonden wij een Trompe de Chasseconcert bij van Le Rallye Trompe des Vosges, wat ons betreft de absolute top, een Hubertusmis, én
volgden we de slipjacht op een stalen ros (!) Een onvergetelijke ervaring. Woorden schieten te kort, dit blijft voorlopig nog wel eventjes in ons hoofd rondspoken. Daarom zeggen we
het maar met beelden:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Hubertusmis Bilthoven
Zondag 24 oktober werd er een Hubertusmis gehouden in Bilthoven, met muzikale begeleiding van Jachthoornblaasgroep 't Sticht en enkele Sonneurs van Jachtvereniging Soestdijk.
Het programma kunt u aflezen aan de volgende foto's: éérst koffiedrinken. Dan buiten vóór de kerk blazen, met talrijke fans. En tenslotte natuurlijk ook ín de kerk blazen.
 
 
Meer info vindt u wellicht binnenkort op de site van 't Sticht. Maar dan heeft u nu alvast even een sfeerindruk!
Wildavond bij De Dennen
Op donderdagavond 21 oktober organiseerde restaurant De Dennen in Renswoude een wildavond. En hoe. Zo'n 90 gasten konden genieten van een ontvangst met glühwein,
jachthoornmuziek bij aankomst buiten op het terrras (Betoeterd), én.... van twee jagers/jachthoornblazers/valkeniers die een heel assortiment roofvogels bij zich hadden
waar zij in de loop van de avond nog het nodige over zouden gaan vertellen.
Kortom, uitbaters Henrie van de Wetering en Anke Bierman en hun team hadden er alles aan gedaan om het een en ander zo mooi mogelijk aan te kleden. Voeg aan het hiervoor geschetste beeld
nog een winderige, frisse maar droge herfstavond toe, en vuurkorven, en een snufje rook en u kunt zich vast wel voorstellen wat voor een sfeer er gecreëerd was! U zult het zich
trouwens wel zelf móeten voorstellen want foto's hebben we deze keer niet; wij waren immers volop aan het blazen hahaha. Maar er zijn er zoveel gemaakt dat er misschien nog wel wat kiekjes volgen.
Die valkeniers, die 's-avonds binnen tussen de bedrijven door ook nog zouden gaan jachthoornblazen, dat is weer een apart verhaal. Beiden spelen namelijk in de Belgische groep
Botermelck - la Garenne. En daar maken ook Polleke en Carrie (ik hoop dat ik het goed schrijf) deel van uit. Polleke, zo moet u weten, is ook kunstschilder. En jager. En levensgenieter.
En .... hij blaast op een jachthoorn die van Betoeterd afkomstig is! Zo is de cirkel weer rond, en de wereld klein. Bij deze de hartelijke groeten uit Holland, Polleke en Carrie!
Om het jachthoorngroepenverhaal nog wat ingewikkelder te maken: één der Betoeterden moest diezelfde avond weer met gezwinde spoed naar een volgende afspraak; een laatste repetitie
voor een Hubertusmis die morgen, zondag 24 oktober dus, door jachthoornblaasgroep 't Sticht muzikaal wordt ondersteund. Het wilddiner hebben we dus niet kunnen meemaken
maar dat is al voor de derde opeenvolgende keer zeer goed bezet. Dat zegt genoeg lijkt me!
Maar we weten nu waar De Dennen zich bevindt (of bevinden?) en we komen vast nog wel een keertje langs. Maar dan om op ons gemak te genieten van een heerlijk stukje wild en een glaasje druivensap of zo....
(O ja, voor de liefhebbers: de Hubertusmis begint om 10.30 uur, Bilthoven-Noord, Gregoriuskerk, Gregoriuslaan 6.)
Stichtelijke Hubertusmis Barneveld
Op zondag 17 oktober verzorgde jachthoornblaasgroep 't Sticht met een deel van de Sonneurs van Jachtvereniging Soestdijk de muzikale begeleiding van een Hubertusmis in Barneveld. Onder
een stralende hemel (nachtvorst!) werden eerst enkele nummers buiten op het kerkplein geblazen. Daarna werd binnen in de zéér goed bezochte kerk een groot aantal nummers gespeeld,
met als slot de begeleiding van de samenzang.
Nou ja, bijna als slot. Want natuurlijk volgde er ook nog een toegift, waaronder "Rallye de Champagne". Waarna men met een
kop koffie en heerlijke speculaas nog kon nagenieten van een mooie zondagmorgen. Hierbij enkele foto's (met dank aan Marten de la Vieter!):
 
 
Militaire ruiterrit
Op zondag 10 oktober organiseerde de afdeling Amsterdam van de Militaire Ruitersport Vereniging "Te Paard!" haar tiende lustrumrit. Deze afdeling bestaat dit jaar 50 jaar, en had
er daarom iets bijzonders van gemaakt. Een mooie rit door de bossen tussen Maarn en Doorn, en een "sherrystop" bij het fantastisch gelegen Huis te Maarn. Bovendien had men ook gedacht
aan de senioren: daarvoor was een paardentram geregeld die hen naar deze locatie vervoerde.
Betoeterd was erbij, werd gastvrij ontvangen door de bewoners van het landgoed, en heeft onder andere natuurlijk de nodige marsen geblazen. Het was tenslotte een militair gezelschap.
Maar ook de wildsoorten die zich op het landgoed bevinden kwamen uiteraard aan bod. Een mooie dag, herfst, zon: dat geluk moet je natuurlijk ook hebben bij zo'n evenement. Hierbij
wat sfeerindrukken.
De prachtige paardentram:
Sherry- dan wel champagnestop, met voor de goede toeschouwer wat militaire accenten:
Engelen of bengelen, dat is de vraag....
O nee, dit waren de engelen, dan stonden op de vorige foto toch écht de bengelen....
Poseren in de najaarszon, met deze achtergrond: een plaatje!
De aftocht. Hier diverse stadia: links het begin, rechts de beklimming, en in het midden de eenheid man en paard:
En nog wat beelden van het vertrek voor het vervolg van de rit:
 
 
Zowel de ruiters als de toeschouwers als ons gezelschap kunnen terugkijken op een heerlijke zondag!
Wilddag Mariënwaerdt
Maandag 27 september werd er een wilddag georganiseerd op Landgoed Heerlijkheid Mariënwaerdt, compleet met onder andere jachthondendemo's, demonstratie wildschoonmaken, ruiters, enz. De voedselgroothandel die deze dag voor haar afnemers had geregeld, had tevens gezorgd
voor een fraai tableau:
Hert, damhert, ree, varken, konijn en allerlei veerwild; duif, grauwe gans, eend, roodpootpatrijs. Aan het einde van de middag arriveerden wij om bij dit
tableau te blazen. De gasten trotseerden sportief de regen om naar de muziek en de uitleg te luisteren.
Binnen werd het programma voortgezet met een fantastisch diner. Daar werden wij ook spontaan voor uitgenodigd, en ja, wat doe je dan? Als vegetariër en geheelonthouder? Toch maar een keertje proberen dan, wild en wijn?
Die plaatjes van blazende mensen die kent u nu wel. Daarom nu een paar plaatjes van etende en genietende mensen. Want eerlijk is eerlijk, koken kunnen we zelf ook, maar een profkok
die met zulk mooi materiaal aan de slag gaat? Die kunnen wij niet evenaren. Zelfs gastblazer en erkende lekkerbek Edwin niet! Dat hebben we de kok ook eerlijk verteld, aan het eind van de avond.
 
 
Wat wil je nog meer: herfstig weer, jachthoornblazen, sportief publiek, en heerlijk eten. Een beter begin van de week kunnen we ons nauwelijks voorstellen.
Nijlganzendag Lopikerwaard
Zaterdag 25 september organiseerde WBE Lopikerwaard haar nijlganzendag. Vele combinaties waren die dag, al of niet met gasten, in het veld voor schadebestrijding. En
na afloop werd bij een gezellig samenzijn in restaurant De Kwakel in Polsbroek tevens het feit gevierd dat deze WBE al 20 jaar actief is. 't Sticht was uitgenodigd om te komen blazen (en mee te
jagen!), en bij het tableau hebben ook blazers/jagers van o.a. Betoeterd, Panneland en Berkenhorst hun pless te voorschijn gehaald en lekker meegeblazen.
Stilleven aan het begin van de dag. Alle benodigdheden: laarzen, geweer, hagel, regenkleding, jachthoorn, flesje papegaaiensoep enzovoort:
Hier wordt de tactiek besproken en bereidt men zich geestelijk voor:
Een buitje is goed tegen het stof:
Sjouwen, zuurstof happen, lekker sigaartje erbij, oogsten:
  
Landelijk tafereel, en junior jagers in het restaurant:
 
De sfeer zat er goed in, bij de blazers:
 
De dames lachen in hun vuistje. De heer (met jachthoorn) legt tableau:
 
Toeschouwers en toespraak... 't is ook niet niets, 20 jaar!
Jongen oud, buitenmensen:
U ziet het, buiten valt altijd wat te beleven. Een Pannelander kijkt schaterend toe bij een stel jachthoornblazers die, ehh, hoe zeg ik dat nou netjes... nou ja, laat
ook maar. 't Was gezellig, in Lopik, en in Polsbroek!
 ![]()
Groene Dag Landgoed Maarsbergen - nagekomen foto's
In het stukje hiervoor heeft u al het een en ander kunnen zien van de Groene Dag. Inmiddels komen er van diverse kanten nog foto's bij ons binnen (fotografie: Omar Boogert en Henk Zandvliet). Kijk en grinnik....
Deze fotograaf heeft oog voor detail, en ritme: het eerste dat opvalt is natuurlijk de glimmende ronding van de jachthoorn, geheel links op de foto. Maar kijkt u wat verder, dan ziet
u bij nadere bestudering nóg 2 glimmende rondingen hahaha. En kijkt u nóg verder... dan ziet u zelfs dat de dirigent bij al deze schitterende rondingen het hoofd moet afwenden en
zijn zonnebril opzet!
Nog een leuke groepsfoto:
En hier beziet de generaal met trots en tevredenheid een zijner recruten.....:
 
Spinnin' wheel... en Girl Powerrrrrr...:
 
Groene Dag Landgoed Maarsbergen
Zaterdag 11 september werd er voor het eerst sinds jaren weer een Groene Dag (vroeger: jagersfamiliedag) gehouden op Landgoed Maarsbergen. Stands met jachtspullen, schilderijen,
antiek, voorlichting enz. enz. Hondendemonstraties, roofvogelshow, zweetspoor, jachthoornblazen, kortom: van alles.
Het weer: prachtig. Sfeer: Uitstekend. Eindoordeel: top!!! Hier
wat sfeerindrukken:
Een jarige job (een onzer vaste fotografen) was jarig en wordt toegezongen:
Roofvogelshow, altijd imposant:
Volop jachthoornblazen:
Nog meer jachthoornblazen:
Een vertederend plaatje:
De draadhaar van de speaker kijkt vol bewondering toe.....hoe dirigent Ruud van der Rhee de verzamelde meute in toom houdt....
 
Ook teckels en andere reuen worden aan het lijntje gehouden......
 
Het moge duidelijk zijn: jagend en jachthoornblazend midden-nederland beleefde weer een ontzettend leuke dag. Onze complimenten aan de organisatoren! De foto's geven een indruk, maar je moet er eigenlijk gewoon geweest zijn! (met dank aan onze fotografen: Sijbrand Veen en Rienk Terpstra)
Hunting Romance...
Vrijdag bliezen wij op een bruiloft van een jager(v) en een jager(m). Doorspekt met jachthoornmuziek. Want de jager (m) is zelf ook jachthoornblazer. En de jagers(m/v) zijn
beiden lid van de jachtsociëteit waar wij ook lid van zijn. En om het nog ingewikkelder te maken: 's-avonds blies er een andere jachthoornblaasgroep (De Valouwe) want daar is jager(m)
namelijk bij aangesloten. Jager(v) is trouwens al eens op deze site zichtbaar geweest, want zij ging met ons mee jagen en schoot toen daar haar allereerste haas:
Nu bent u vast ook benieuwd naar de jager(m). Nou vooruit, hier ziet u ze allebei. Links een close-up, en rechts een compleet beeld. Ain't they sweet?
 
Meer foto's? Tja, even geduld svp. Wij waren er écht, erewoord! Maar ja, blazen en fotograferen gaat niet samen, dus nu wachten wij even op de foto's van de fotograaf(v).
Deze is , ik waarschuwde al, het is een ingewikkeld verhaal, trouwens óók lid van de jachtsociëteit...
Wordt vervolgd....
Wilddag: daar horen jachthoorns bij!
In september van dit jaar organiseert een voedselgroothandel een Wilddag op Landgoed Heerlijkheid Mariënwaerd. Met alles wat erbij hoort: sprekers, een jachthondendemonstratie,
demo ontweiden, en... met jachthoornmuziek. U begrijpt het al: daar zij wij voor ingehuurd. Een mooie gelegenheid om afnemers van het mooiste en zuiverste vlees dat er is,
wild dus, ook kennis te laten maken met jachthoornmuziek. Buiten. Want dat is toch altijd het mooist. We gaan daadwerkelijk blazen bij het tableau!
Fluiten en toeteren
Als het maar lawaai maakt... dan trekt het mensen. Ook bij ons werkt dat zo. Zaterdagochtend bekeken we historische stoomtreinen. En ja, daar zit een stoomfluit op, en
die maakt lawaai. Mooi lawaai, dat wel. Zie onderstaande foto's voor een sfeerindruk en een detailplaatje met de werkende stoomfluit:
 
En zaterdagmiddag? Gingen we naar Leusden, naar een jachthonden wedstrijd. Zie onderstaande foto van een korthaar en een draadhaar. De korthaar heet Arie, hij is de baas van de draadhaar:
 
En ja, als-tie dan netjes terugkomt, na dirigeerwerk, met de dummy dan is dat een mooi moment. Daar moet natuurlijk voor geblazen worden!
Hieronder brengt hij ook nog een echte eend binnen trouwens, na een sleepspoor.
En voordat u nu denkt "hé, dat is Betoeterd toch niet?": nee, het was ook geen officiëel optreden, maar een last-minute-actie. En dus ook een gelegenheidsformatie: de rechter blazer is afkomstig van de Valouwe. Maar aan de bril te zien wilde hij incognito optreden hahaha.
 
Jagersbruiloft
Komende week spelen we op een jagersbruiloft. In de ruimste zin des woords: de bruid jaagt, de bruidegom ook, en veel familieleden en gasten ook. En ja, daar hoort natuurlijk jachthoornmuziek bij. Enig idee hoe dat eruit ziet,
een jagersbruiloft? In de negentiende eeuw had men daar de volgende voorstelling bij:
We zijn benieuwd, want volgens ons klopt het plaatje niet helemaal. Weliswaar gaat het in een mooie bosrijke omgeving plaatsvinden, maar die dieren, tja... ik ben bang
voor ze dat ze geen deel zullen uitmaken van het orkest (dat weet ik wel zeker trouwens) en dat ze ook niet áán tafel maar óp tafel zullen belanden....
Foto's... om van te kwijlen!
Soms hangt de wereld van toevalligheden aan elkaar. Tijdens onze dagen in Ochtrup (zie artikel Groene dagen/Grüne Tage)verbleef een ons bekende jager/natuurliefhebber in hetzelfde hotel.
En stuurde ons later een aantal door hem gemaakte beursfoto's en natuurfoto's op. Hoewel de natuurfoto's strikt genomen natuurlijk niets met jachthoornblazen te maken hebben zijn ze te
mooi om er niets mee te doen. De fotograaf heet: Sijbrand Veen. Kijk en oordeel zelf! (Meer zien? Breng een bezoekje aan zijn website)
 
Groene Dagen / Grüne Tage 2010
Vrijdag vertrok ons genootschap naar Duitsland, naar Ochtrup. Daar zouden we zaterdag optreden op de buitenbeurs voor jagers en vissers, de Groene Dagen / Grüne Tage dus. Onderweg
regende het. En regende het. En regende het.... En in Gronau, waar wij een hotel hadden geboekt, was het zo ongeveer een noodtoestand: de Dinkel trad buiten haar oevers. Kelders
en soms zelfs de begane grond van huizen, winkels en hotels liepen onder water. Kortom, voor veel mensen was het geen feestje. Gelukkig hadden we ons goed voorbereid: laarzen en regenkleding behoren tot de standaarduitrusting...
Ons hotel lag net een paarhonderd meter uit de gevarenzone, trouwens. Aardige mensen daar, ze heettten ons zelfs tijdens onze repetitie op de parkeerplaats al van harte welkom:
Zaterdagochtend scheen de zon, gelukkig. Op het beursterrein en op het weiland waar we parkeerden was de wateroverlast uiteraard wel te merken, maar de organisatie speelde
daar goed op in: er werd stro in de wandelpaden gelegd, en landbouwtrekkers waren paraat om eventueel vastzittende auto's uit de prut te slepen.
Maar tijdens de officiële opening was het gelukkig stralend weer, en dat zou tot halverwege de middag ook zo blijven:
Blazen dus, en af en toe wandelen. Alle stands bezoeken, en inkopen doen! Oude bekenden ontmoeten, met nieuwe kennissen kletsen....
 
Er waren ook kookdemonstraties, de chef-kok van de Echoput was zelfs aanwezig. En natuurlijk was er volop kleding te koop (er werden ook modeshows gelopen), wapens, allerlei spullen voor vissers en jagers, nou ja, noem maar op. Ook voor "Jungjäger", kijk maar:
En natuurlijk: geen jacht zonder hond. Dus ook hondendemonstraties ontbraken niet:
 
En als-tie dan komt aanzwemmen met de dummy, dan is de baas of de bazin natuurlijk apetrots, en terecht:
Maar niet iedereen was zo blij met water: kijk hier maar eens in een hoteltuin:
En wat doe je dan, als twee "damsels in distress" om hulp roepen? Nou, die neem je op je rug natuurlijk, als galante redder-in-de-nood.... Wel één voor één natuurlijk:
 
Last but not least: een woord van dank voor onze fotografen van dit jaar: Steven Evertse en Tosca & Sijbrand Veen!
Slotsom: het was deels nat, maar wel geslaagd. Jammer van de wateroverlast, want dat gun je werkelijk niemand!
Het hoogste punt van Otterlo
En ook even het natste punt...Nou ja, van de Dorpsstraat in Otterlo. En meer specifiek: van Dorpsstraat 49-63. Waar gaat het over? Welnu, zoals u onlangs heeft kunnen lezen werd
deze week het hoogste punt van een nieuwbouw appartementencomplex bereikt. En wij bliezen daar afgelopen donderdag de vlag omhoog....
De hele vrijdag was er sprake van stortregens; maar de organisator was zo slim geweest een tent voor ons te huren, dus wij stonden droog! Dát is nog eens vooruitdenken!
Dat droogstaan moet u alleen letterlijk opvatten; want voor de gasten en voor ons stonden namelijk ook heerlijke drankjes en hapjes klaar. Kortom, de regen mocht
de pret niet drukken. Mooie ruime appartementen trouwens, en... werkelijk op loopafstand van de Hoge Veluwe. Haast u, er is er nog maar één te huur geloof ik......
Betoeterd gaat blazen bij Porta Felua: de Poort van de Veluwe
Betoeterd gaat weer eens naar de Hoge Veluwe. Maar dit keer stoppen we vlak vóór de toegangspoort. Regeren is vooruitzien. En wij gaan dus
alvast ons seniorencomplex-in-aanbouw inspecteren.
Maar nu even serieus. Vlakbij de ingang van Park de Hoge Veluwe aan de Dorpsstraat in Otterlo bouwt woningcorporatie Woonstede op dit
moment acht duurzame en milieuvriendelijke huurappartementen. En op 26 augustus wordt het hoogste punt bereikt. Reden voor een klein feestje.
En in deze bos- en wildrijke omgeving past jachthoornmuziek daar natuurlijk uitstekend bij. Voor de visueel ingestelden onder u volgt hier een artists inpression:
En met héél véél fantasie.... ziet u ons, een jaar of twintig ouder en met grijs haar of met een biljartbal in de tuin of op het balkon zitten....
Voorlopig eerst maar eens even gaan blazen daar. Later zien we wel weer verder....
Zomerse taferelen
Bij een zomer hoort hitte. Bij hitte hoort... ijs. Bij ijs hoort een ijsbaan. Bij een ijsbaan hoort een ... IJsmeester? Profschaatser? Baanveger?
Nee nee nee, dan ben je... jachthoornblazer! Kijk maar naar onderstaande kiekjes (met dank aan Henk Zandvliet):
 
Blazers van 't Sticht, met een kleine
afvaardiging van Betoeterd blazen hier even uit bij de ijsbaan. Alwaar beide groepen hun repetitielokaal hebben. Nu kan het nog.
Voor je het weet is het al weer herfst. Krijgen we het nóg drukker: blazen én jagen...
Bies drums... (of waren het nou Base drums?? Baas drums??)
Het is zomerseizoen. En wat doe je dan? Naar buiten natuurlijk. Zo ook de leden van een naburige jachthoornblaasgroep, 't Sticht. Zaterdag brachten
zij een bezoek aan het zomerverblijf van Henk en Ria. Om te blazen natuurlijk, en om te borrelen, en te kletsen. Ik "moest" mee,want mijn betere helft maakt ook deel uit van deze groep. Dus ja, je offert je op hé....
Nu moet u weten dat deze groep als muzikaal leider Edwin de Bies heeft. Juist ja, de muzikale commissaris van de NVJB. Hij blaast es, bes, is een begenadigd kok, en rookt sigaren.
Kortom, een compleet mens. Maar.... ik weet het niet hoor, of-tie daarmee doorgaat, met dat jachthoornblazen... bekijk onderstaande foto
maar eens.... Om in vaktermen te spreken: hier speelt hij de pulse van de groove... Zou-ie stiekem ook op een jachthoornKORPS zitten? Daar spelen naast jachthoorns namelijk ook slagwerkers mee!
Hieronder ziet u onze gastheer- en gastvrouw. En de gast-blazer op de rechterfoto weet hoe-ie een mooi rokerig geluid uit een parforce krijgt: gewoon een sigaar erbij opsteken....
 
Fotograaf Marten (bedankt!) heeft het er maar druk mee, in een prachtig groene omgeving. Ruwhaar teckel Igor helpt mee, dat scheelt weer. Want juist door al dat groen valt het niet mee om iedereen op de foto te krijgen:
 
O ja, dat zouden we haast vergeten.. gegeten en gedronken werd er natuurlijk ook. Hier vier heren van het goede leven....
Het ziet er dus naar uit dat 't Sticht verzadigd en verkwikt aan het herfstseizoen begint! Met dank aan Henk en Ria!
Jachthoornblazen op Heerlijkheid Mariënwaerdt
Voor degenen die niet weten wat dit is: het is een prachtig landgoed. Gelegen bij Beesd. En Beesd? Dat ligt vlak bij de evenaar, althans,
zo voelde het. Het was namelijk ongeveer 30 graden.
Het overgrote deel van Betoeterd was present, om jachthoornmuziek ten gehore te brengen ter gelegenheid van een familiedag van de Nederlandse adel.
En wat doe je dan? Jachthoornblazen natuurlijk. En zoveel mogelijk de schaduw opzoeken. Je wandelt eens een heerlijk donkere
koele stal binnen. Bijvoorbeeld. Om prompt op een klassieke Ford te stuiten met... ja hoor, een toeter! Natuurlijk hebben we hem even geprobeerd, ik kreeg er twee tonen uit....
 
Op het veld was speelgelegenheid voor de jeugd. Dus wij speelden én zij speelden. In de volle zon, of in de schaduw:
 
Zeg nu zelf: is dit een sfeervolle muziektent of niet?
Er valt nog veel meer te vertellen over Mariënwaerdt natuurlijk. Maar ik zou zeggen: ga zelf eens kijken. Daar bij de evenaar....
Jagersdag Berkenhorst: tropische omstandigheden...
Zaterdag 26 juni was het weer zo ver: de Jagersdag op schietbaan De Berkenhorst in Elspeet. Een dag waarbij altijd van alles te doen en te zien
is: stands met jachtspullen, verrekijkers, richtkijkers, spectieven, ambachtelijk gemaakte messen, antieke geweren en revolvers, boeken, kleding,
een schietbioscoop, enz. enz.
En natuurlijk wordt de Coupe Norma verschoten: een tweedaagse schietwedstrijd, waarmee behalve eeuwige roem ook fraaie prijzen te winnen zijn.
En last but not least: het jachthoorntreffen. Met een eenvoudige maar goed werkende formule: een aantal keer, verspreid over de dag, verzamelen alle
aanwezige jachthoornblaasgroepen zich, en wordt er onder leiding van dirigent Evert van Rhee (van de Berkenhorst Blazers) een aantal stukken
gespeeld (geroedeld).
Bij deze onze complimenten voor de organisatie: die was dik voor elkaar. Voor elke blazer was er bij aankomst koffie en een krentenbol, en
consumptiebonnen. Voorzitter Brand Boeve heette in volledig tenue iedereen van harte welkom. En na het eerste rondje roedelen kreeg elke jachthoornblazer een mooie herinneringsspeld van de Berkenhorst Blazers: een gebaar dat zeer op prijs
werd gesteld. Leuk om op je kleding te spelden, of op je hoed. Mijn hoed weegt trouwens inmiddels een kilootje of tien, geloof ik....
Tsja, toch nog even over het roedelen hahaha... het is altijd weer een verrassing hoe dat uitpakt: Evert kan namelijk écht goed aangeven; maar ja, dan moeten de afzonderlijke blazers
natuurlijk óók naar hem kijken.. en niet klakkeloos het eigen clubtempo aanhouden.... Maar lol hebben we, op zo'n dag, en ook Evert blijft vrolijk
en blijft het proberen!
 
Ook het weer werkte flink mee. U las het al in de kop: tropische omstandigheden. Betoeterd zou Betoeterd niet zijn, als we ons daarop niet hadden aangepast natuurlijk:
we verschenen dit keer in tropenkostuum! Als ware neokolonialen verkleed, eentje zelfs met bijpassende tropenhoed. In de geest van Hemingway
of Geeraerts, om maar een paar safari-minded auteurs te noemen...
 
En nu we ons toch op het terrein van de literatuur begeven: heeft u wel eens van "De schone slaapster" gehoord? Nee? nou, wij hebben haar gezien! Echt waar! We hebben zelfs een aantal bosnymfen waargenomen, tijdens het insigneblazen geloof ik...
 
We hadden het al even over hoeden: nou, die waren werkelijk in alle varianten aanwezig. Zo ziet u bijvoorbeeld in één foto zowel een klassieke jachthoed, als een moderne witte pet (goed kijken, rechts op de foto!).
Het zijn trouwens niet alleen mensen, die hoeden dragen.....
 
Ook aanwezig, al of niet incognito: NVJB-bestuursleden natuurlijk, onder andere voor het insigneblazen, maar ook om gewoon deel te nemen natuurlijk. Maar incognito of niet, onze camera achterhaalt u wel....
 
Bij het insigneblazen spotte een jonge jachthoornblazer ook nog een petit-fourtje, in smakelijk groen. Of was het toch een rups? Nou ja, eet het en je weet het....
 
Het moge duidelijk zijn: we hebben weer fijn buiten gespeeld, in meerdere opzichten....
Betoeterd lustrum! Of toch niet?
Donderdag 27 mei 2010 was het zover: Jachthoorn Genootschap Betoeterd bestond exact 5 jaar! Met veel plezier hebben we in die periode bij
allerlei gelegenheden geblazen. Kijk onze archieven er maar eens op na.
Ons allereerste "wapenfeit" was: jachthoornblazen
op het Meuteplein ter gelegenheid van de officiële opening van de gerenoveerde wijk "Het Jachtplan"!!! De betaling vond plaats in
natura: iedereen kreeg een fles Jägermeister mee in cadeauverpakking, en we mochten deelnemen aan een genereuze barbecue. En dit alles was geregeld door een jager uit dezelfde wijk....
Zeg nu zelf: kan het passender? Reden genoeg dus om dit lustrum te vieren met een diner. Omdat veel jachtsigalen (met name de "Leitsignale") stammen uit de militaire traditie, vond dit diner zeer toepasselijk plaats in een gelegenheid die "De Generaal" heet. We maakten het eten dus soldaat in de generaal, zou je kunnen zeggen...
Hier ziet u ons Genootschap, met partners, aan den dis, spontaan vastgelegd door een aardige serveerster:
Het is een cliché, ik weet het, maar de tijd vliegt. Tijd die je dus zo goed en zo leuk mogelijk moet doorbrengen. En dat lukt ons vrij aardig. Komt ook omdat we allemaal zo geduldig en makkelijk zijn hahaha. Hier ziet u bijvoorbeeld hoe één der blazers uit de hand eet, zo mak is-ie... De anderen kijken verbaasd toe: hoe krijgt ze dat toch voor elkaar?
 
De oplettende kijker heeft misschien gezien dat de foto's gespiegeld zijn. Past ook in onze traditie: we zetten de boel altijd op zijn
kop, of overdwars. Zelfs tijdens belangrijke bezigheden zoals eten zien we alle vogels vliegen. Let maar eens op onderstaande dames (
van links naar rechts): de een kijkt in haar bord, de tweede praat druk ('t ging over een aanstaande bruiloft geloof ik, ook altijd een geliefd
onderwerp in onze kringen...), en de derde dame? Tja, die ziet ze even vliegen geloof ik....
 
Maar wat zou ze eigenlijk zien vliegen? Zou
er iemand "tiro" hebben geroepen misschien? O nee, ik zie het al, het is een Brugse Zot die door het lokaal vliegt.
Dat is ook zoiets. Bij een lustrum hoort eigenlijk, vinden wij, RUM. Nogal logisch toch? Lustrum. Lust rum. Maar aan het eind van de avond realiseerden
we ons dat we van alles hadden gedronken: water, koffie, espresso, cappuccino, droge witte wijn, zoete witte wijn, rode wijn, cognac, Irish coffee, tarwebier,
een Duvel, ja zelfs dus die rondvliegende "Brugse Zot" (een Belgisch biertje), maar..... wat waren we vergeten? Precies: de RUM! Tja, wachten op het
volgende lustrum dan maar, of misschien vinden we tussendoor wel een keertje een aanleiding....
Te paard! De cavalerie bestaat nog, en wij blazen ervoor!
Jagers en militairen houden tradities in ere. Bij de jacht denkt u natuurlijk onmiddellijk aan jachthoornblazen. In het militaire leven
zijn er ook oneindig veel tradities. Waaronder het zich voortbewegen te paard. Natuurlijk is de huidige cavalerie wel voorzien van motorvoertuigen,
maar toch!
Ook in andere onderdelen van de krijgsmacht wordt paardgereden,
in of buiten diensttijd. Zo ook bij de afdeling Amsterdam van de Militaire Ruitersport Vereniging "Te Paard!". Deze afdeling houdt op 10 oktober een
lustrumrit ter gelegenheid
van haar 50-jarig bestaan. De snelle rekenaars onder u weten het al: dat is dus maar liefst het 10e lustrum.
 
Bij een buitenrit hoort natuurlijk ook een sherrystop. Zo ook hier. En als dan het glas geheven wordt op het lustrum dan voegt Jachthoorn
Genootschap Betoeterd daar nog wat
vrolijke noten aan toe door jachthoornmuziek ten gehore te brengen.
En dat is mooi: twee tradities ontmoeten elkaar. Want veel jachtsignalen kennen hun oorsprong immers in het militaire leven.
Kuifje in het Nationale Park de Hoge Veluwe
De verzamelaars van deze klassieke stripfiguur kunnen de albumtitels wel dromen. Kuifje in Afrika, Kuifje in Amerika, Kuifje in Tibet....
Trouwens, over Tibet gesproken.... daar kom ik nog op terug! Maar Kuifje in het Nationale Park de Hoge Veluwe??? Jawel, echt waar! En: Jachthoorn
Genootschap
Betoeterd was erbij! Op een terras, nét buiten Park De Hoge Veluwe. De foto's leveren het bewijs, Kuifje was er, kijkt u zelf maar:
De echte liefhebber kent natuurlijk ook "Kuifje en de blauwe lotus". En wat ziet u hier? In ieder geval enkele leden van ons Genootschap. En Kuifje.
Maar... wat is dat voor een blauwe auto op de achtergrond? Het zal toch niet waar zijn.... is het een Lotus? Of "gewoon" een Japanner?
In 1932 verscheen het Kuifje-album "De sigaren van de Farao" En laat er nu aan dezelfde tafel als waar Kuifje aan zat een sigarenroker zitten...
Dat kan toch haast geen toeval zijn. Zou het....? Nee, nee, het was geen Farao, zoveel is wel zeker. Maar toch... vreemd, allemaal!
Ik heb het u beloofd: ik zou nog terugkomen op Tibet. Wat schetst onze verbazing: er zaten ook twee dames op het terras met... een Tibetaanse
terriër!!! Als u wilt weten hoe zo'n dier eruitziet: u vraagt, wij draaien, dus: foto hieronder:
Laten we even resumeren. We hebben Kuifje gezien. En misschien ook wel een blauwe Lotus. De Farao was er niet, maar de sigaren zouden best wel eens van de Farao geweest
kunnen zijn. En er was een Tibetaanse terriër aanwezig. Dat kan toch haast geen toeval zijn? Kuifje heeft dus echt een bezoek aan de Hoge
Veluwe gebracht!
Wij houden u op de hoogte: zodra het nieuwe album "Kuifje op de Hoge Veluwe" uitkomt melden wij ons weer!!!
Optreden op de Hoge Veluwe
Het was leuk. Het was gezellig. En we hadden een aandachtig publiek!
Woensdag middag 19 mei traden we op voor een gezelschap van oud-aannemers en hun partners. Daarvoor was een programma georganiseerd waarin
het thema "natuur" een grote rol speelde. Onderdeel daarvan was een bezoek aan het Park de Hoge Veluwe. En voorafgaand aan de lunch van het
gezelschap mochten wij ons muzikale verhaal over de jacht vertellen.
Het begon al goed: na een zonnige rit zaten wij heerlijk aan de koffie, op het terras. Alwaar steeds meer leden van het gezelschap arriveerden.
Toen men compleet was begonnen wij natuurlijk met de begroeting. Met het muziekstuk "begroeting", welteverstaan, op onze hoorns dus. Daarna hebben
we met hen het verloop van een jachtdag muzikaal doorgenomen. Uiteraard kwam een behoorlijk aantal jachtsignalen aan de orde ("Hoe ging Hahn im Ruhe
ook alweer???"). Hieronder ziet u ons eerst op het terras aan de koffie. En dan tijdens de uitleg, ik geloof dat we hier een olifant uitbeelden... Mijn collega-blazers kijken ademloos toe...
 
Maar ook eten, drinken, drijven en natuurlijk een stuk of wat vrolijke marsen en fanfares kwamen aan de beurt (Met dank aan onze gelegenheidsfotograaf Emile Kersten voor de foto's!).
Kortom, én het publiek én wij hadden het naar ons zin! Na afloop werden we keurig bedankt, sommige toehoorders kwamen nog even een praatje maken, en toen ging het gezelschap
lunchen. Wij bliezen tijdens hun aftocht uiteraard nog "Zum Essen".
Zoals gezegd, men ging lunchen. En wij? Wat denkt u? Vergaderen natuurlijk , evalueren... en ook lunchen natuurlijk! Op een van onze vaste stekjes, net buiten het park.
De nazit... ernsthaft wie immer....
 
 
Hard werken, jachthoornblazen kost energie! En dat moet dus weer zo snel mogelijk worden aangevuld...
Kampioenschapsclubmatch Golden Retriever Club Nederland
De Golden Retriever Club Nederland organiseerde op hemelvaartsdag haar kampioenschapsclubmatch. Op het terrein van de KNHS in Ermelo waren
ongeveer 350 Golden Retrievers aanwezig. En hun bazen natuurlijk, en fans, en standhouders. En de organisatie. En last but not least een
internationale jury: veel juryleden uit Engeland, en natuurlijk ook de nodige Nederlandse helpers.
Omdat een retriever nu eenmaal van oorsprong een jachthond is (de naam zegt het al: een "terugbrenger", een hond voor werk ná het schot) was
Betoeterd uitgenodigd om vóór de keuring jachtmuziek ten gehore te brengen. De langere stukken (jachtfanfares e.d.) werden afgewisseld door
wildsignalen. En dat werd opgemerkt door de praktijkmensen: zo werd bijvoorbeeld "Damhert" herkend, en "Aanblazen van de drift" en "Verzamelen
van de jagers".
Na de opening door de voorzitter, waarbij ook de jury werd voorgesteld aan het publiek, weerklonk het Wilhelmus, en sloten wij af met "Auf Wiedersehen".
Daarna begon voor de deelnemers het spannendste deel: de keuringen. En later op de dag zouden er ook nog demo's worden verzorgd door werkhonden.
Maar voor ons zat "het werk" er al weer op, en wij konden nog wat rondwandelen en, natuurlijk, hoe kan het ook anders, we vonden een teckel! En een mooie ook!
 
De heren der schepping hadden het maar druk: de een met jureren, en de ander met zijn "roedel"....
 
Want ja, u weet het waarschijnlijk al, na afloop van een optreden moet je herinvesteren. En dat deden we dan ook, in een idyllisch in
de bossen gelegen oude herberg. Zwaar werk hoor, dat jachthoornblazen. En dan moet je de verbruikte energie immers weer aanvullen.... Volgende week "moeten" we al wéér optreden, én repeteren, het houdt maar niet op....
Gelegenheidsformatie jachthoornblazers bij de NOJG-ledenvergadering
Zoals u wellicht weet kent Nederland drie jagersverenigingen. Drie ja. Een grote sportvissersclub (vissen is namelijk ook jagen en beheren, maar
zonder knal. En meestal
zetten vissers hun vangst terug...), de NOJG (Nederlandse Organisatie voor Jacht en Grondbeheer)en de KNJV. De NOJG hield onlangs in De Meern haar
jaarvergadering.
De opening van deze vergadering ging gepaard met, hoe kan het ook anders, jachthoorngeschal. En wie het wereldje een beetje kent ziet dat het
een gelegenheidsformatie was met o.a blazers van Nouveau Départ, De Dalhoorn, en Jachthoorn Genootschap Betoeterd. En wellicht ook nog wat mensen
erbij van andere jachthoornblaasgroepen.
En... het klonk best leuk, het resultaat van deze "fusie". Misschien iets voor de jagersverenigingen, om eens over na te denken...? Nadenken, dat kan toch immers nooit kwaad?
Jachthoornseminar 11t/m 13 juni 2010
Binnenkort wordt er weer een jachthoornseminar georganiseerd, voor zowel esblazers als besblazers. In het Limburgse Kasteel de Berckt in Baarlo,
11 t/m 13 juni 2010.
Het seminar wordt georganiseerd op initiatief van Jachthoorngroep Nouveau Départ in samenwerking met het "Jagdhornbläser Gilde"” en het "Forum
für Jagdmusik".
Maar waarom zou je in vredesnaam zo'n seminar bijwonen? Welnu, dat is heel eenvoudig: het is erg gezellig, en je leert een hoop dingen waar
je de rest van je "blazerscarriére" plezier van hebt: denk alleen al aan de ademtechniek en ademsteun. Maar ook: stemmen, intonatie enz. enz.
Alle Betoeterden hebben diverse malen met veel plezier zo'n seminar bijgewoond, dus we spreken uit ervaring. Ik herinner me onder andere een seminar
in een klooster in Vught, en in Woudschoten. Met een klassieke zangeres (ademhalingstechniek!, met "Keiner ist wie Rainer" (Rainer Tenkleve, een
enthousiaste Duitse jachthoorblazer die op álle instrumenten een mooi geluid voortbrengt), en niet in het minst : veel lachen, kletsen, en lekker eten en drinken.
Nieuwsgierig geworden? Kijk dan op de website van Nouveau Départ, daar wordt alles uitgebreid uit de doeken gedaan!
Sinds wanneer drinken Belgen karnemelk????
U kent ze vast nog wel van de psychologische tests: die rijtjes met figuren of woorden, en ééntje past er niet tussen.
Laat ik het verduidelijken
met een voorbeeld: Belg, Karnemelk, Pintje, Friet. Wat past er niet tussen? Juist, karnemelk!
Nog een voorbeeld: Jager. Jachthoornblazer. Karnemelk. Levensgenieter.
Wat past er niet tussen? Karnemelk zegt u? Fout! Het is een instinker! Alle woorden passen namelijk in dit rijtje!
Wel een beetje gemeen, dat geef ik toe. Maar ik zal het uitleggen. Karnemelk heet in Vlaanderen "botermelk". Soms ook wel gespeld als "botermelck".
Gaat er bij de jachthoornblazers onder u al een belletje rinkelen? Vast wel, als ik er nog wat aan toevoeg: Botermelck - La Garenne.
Of helemaal voluit: Jachthoorngroep Botermelck - La Garenne.
Niet geheel toevallig weten wij dat deze groep houdt van jachthoornblazen, van jagen, bestaat uit Belgen, vast wel een frietje lust, zeker en vast ook wel eens
een pintje nuttigt (of twee), maar ja, karnemelk?
Wat wil nu het geval: onlangs was Botermelck-La Garenne te gast in een Belgisch radioprogramma, Klara genaamd, en ook daar werd de presentator eigenlijk wat op het verkeerde been gezet door het woordje "botermelck (karnemelk)".
Het zij ons dus vergeven...
Wilt u het fijne ervan weten? Bekijk en beluister dan op U-Tube het filmpje dat van deze uitzending gemaakt is. Botermelck-filmpje Ik weet haast zeker dat u bij uw volgende glas karnemelk hier nog eens aan terug denkt....
Jachtexamen 2010
Woensdag 28 april 2010 was het in meerdere opzichten zweten geblazen: het was welhaast tropisch weer; én er deden maar liefst 850 man/vrouw het jachtexamen, dat wil zeggen, het theoriegedeelte (het praktijkgedeelte volgt in mei).
En zelfs in de grote hal van het veemarktcomplex waar dit plaatstvond is dat toch een indrukwekkende menigte.
Dat vergt heel wat voorbereiding, en instructie. De surveillanten luisteren aandachtig naar Alice Schimmel van de Stichting Jachtopleidingen Nederland, en zelfs de jachthoornblazers zijn even stil:
Hier leest zij nog een keer voor uit "het grote boek". En de jachthoorns liggen te wachten tot het zover is...:
 
En ja hoor, zodra de examenkandidaten binnenstromen is het de beurt aan ons: jachthoornmuziek maken totdat de voorzitter van de examencommissie gaat spreken, zo luidt de opdracht. En daarna: kan er geblokt worden!
 
Dat een examen een goede voorbereiding vergt moge duidelijk zijn. Hier worden, een kwartiertje voor aanvang, de puntjes nog even op de i gezet. Lekker buiten, in de zon, op de parkeerplaats:
Maar een examen is natuurlijk ook gebaat bij een serieuze en nauwgezette evaluatie! Kijk, daar zorgen wij dan weer voor. De spanning is van de gezichten af te lezen hahaha....
Vanaf deze plaats wenst Jachthoorn Genootschap Betoeterd iedereen in elk geval alvast een succesvolle uitslag. En: weer of geen weer; oefenen
voor de praktijk! Wie weet treffen we elkaar dan later weer in het veld!
Supportersgeweld bij NK
Wedden dat u aan voetballen dacht? Maar ja, daar heb ik geen verstand van en dat wil ik ook graag zo houden. Afgelopen zaterdag waren wel veel
supporters, waaronder ik, afgereisd naar het NK Jachthoornblazen. Alwaar wél veel "herrie", maar géén supportersgeweld werd waargenomen, trouwens....
 
Met dank aan fotografen Henk en Ria Zandvliet voor de foto's! O ja, de uitslagen: De Overlopers werden eerste in de bes-klasse; en 't Sticht eerste in de es-klasse.
Het jachtexamen 2010 komt er aan!
Nog een paar dagen blokken, en dan is het woensdag 28 april. Op die dag doen weer pakweg 800 kandidaten het theorie-examen voor het jachtdiploma. Om ze wat moed in te blazen zullen wij, direct
voorafgaande aan het examen, optreden voor de verzamelde menigte. Ook dit jaar zitten er weer heel wat bekenden in de zaal. Wellicht komen we ze straks ook tegen in het jachtveld!
In dat jachtveld is trouwens heel wat veranderd. Zowel qua biotoop, als qua diersoorten en jachtmethode. En ook de emancipatie doet zich gelden: er komen steeds meer vrouwelijke jagers,
en wat die allemaal oogsten.. tjonge jonge...
  
Dolfijn optreden
Op zondag 11 april hebben we met veel plezier geblazen voor de Clubmatch van de Vrienden van de Engelse Setter. Deze club bestaat maar liefst 80 jaar,
een respectabele leeftijd! Reden te meer om ook nog even "Lang zal die leven" ten gehore te brengen natuurlijk.
Hoewel de meeste leden van de club voor het exterieur gaan, waren er wel degelijk ook werkhonden aanwezig. Honden waarmee gejaagd wordt. Op fazanten,
op waterwild.
Over waterwild gesproken, dat kwamen we onderweg terug ook nog tegen: "gewone" eenden, kuifeenden, ganzen, ja zelfs een dolfijn! En nee, dit is geen
jagerslatijn, kijkt u maar naar de foto! Links ziet u een echte dolfijn, rechts een ... tja, ehhh... zullen we zeggen walrus?
 
Op de Clubmatch was natuurlijk van alles te zien en te koop. Dus bleven we na ons optreden nog gezellig een poosje plakken. En in de buurt van onze
thuisbasis hebben we (traditie!) een horeca-etablissement opgezocht. Ook dáár bleef van alles plakken... Maar Karin wist daar wel een oplossing voor....:
 
Kortom, het was weer een welbestede muzikale kynologische en culinaire zondag!
Overigens, de hond die geheel links op de foto hieronder goedkeurend toekijkt en luistert, is wel Engels, maar is géén Engelse Setter....
Volgens mij komt-ie (komt ze?) uit het graafschap Yorkshire:
Was komt dort von der Höh? Ein Weimaraner vielleicht hahaha
Maandag 22 maart kwam de Brabantse jachthoornblaasgroep La Chasse op bezoek. Eindelijk!
Hun bezoek hebben we namelijk keer op keer moeten verzetten vanwege... ijspret.
Wij repeteren namelijk in een gebouw van een natuurijsclub. En met een winter zoals we nu net achter de rug hebben betekende dat: het op schaatsavonden
niet kunnen gebruiken van de ruimte. En natuurlijk vielen die avonden net samen met de geplande bezoekdata...
Maar van uitstel kwam geen afstel: nu was het dus zo ver. Ook La Chasse is een kleine groep, wie ze nog niet kent moet
maar eens op www.lachasse.nl kijken.
Bij diverse gelegenheden hebben we ook al samen met hen opgetreden.
Altijd leuk, en je leert weer eens een ander muziekstuk. Zo hebben wij ooit ""Der grüne Brüch" van hen gekregen, en natuurlijk stond dat ook
nu weer op het programma.
Maar eerst hebben we, zoals gebruikelijk, een poosje met z'n allen op de plesshoorn geblazen. Na deze warming-up pakten we de parforcehoorns
erbij en hebben we een aantal bekende stukken geblazen.
 
Totdat we gezamenlijk een nieuw stuk gingen instuderen: "Was kommt dort
von der Höh'?" geheten. En jawel, in heel vlot tempo kregen we dit vierstemmige stuk onder de knie. Daarna werd het tijd voor
de verzoeknummers. De Ländler bijvoorbeeld, of de Hessischer Jägermarsch. En toen: de Weimaranerruf... Hoe gaat dat ook al weer?
Hulplijnen werden ingeschakeld.... Dat zul je altijd zien, met die Weimaraners... volgens mij zijn het gewoon grote teckels.. met een eigen wil....
Tegen tienen hielden we op met blazen, en begonnen aan het volgende programmaonderdeel: u raadt het al: eten en drinken....
Aangezien
niet alleen wij maar ook La Chasse van alles hadden meegebracht, mag u dit programmaonderdeel niet onderschatten: best zwaar werk!
Na veel gelachen en gekletst te hebben, werd het tijd om op te breken. Onze brabantse gasten moesten nog een uurtje rijden. En
wij deden nog even de afwas. Het was een gezellige avond, voor herhaling vatbaar!
Een bruiloft: da's wachten
Bij een bruiloft komt héél wat wachten kijken.... Eerst wachten op een aanzoek, natuurlijk... En later op het afleveren van de bruidskleding,
de kapper, de make-up, de koetsier... De taart...
De gasten. En dan de trouwdienst niet te vergeten.
Vrijdag blies Jachthoorn Genootschap Betoeterd, u begrijpt het al, bij een bruiloft. Alles was voor elkaar. Mooie omgeving: Lage Vuursche. Geen zonnetje maar wel droog en zacht weer. Muziek en taart waren geregeld. En voor ons was het
wachten bij de kerk, tot de menigte naar buiten kwam...
 
En als je als piepjong bruidsmeisje vindt dat de dienst wat te lang duurt? Nou, dan lees
je toch gewoon even de zendingsbode?
Tja, foto's van de bruid en bruidegom en van het blazen hebben we niet, want zelfs wij kunnen niet tegelijkertijd fotograferen en hoornblazen...
Maar neemt u maar van mij aan; het was een plaatje. Nee niet wij, maar de bruid en de bruidegom natuurlijk.
Geheel volgens onze traditie zochten wij na afloop direct een nabijgelegen etablissement op, om wat te "investeren". In een bittergarnituur
bijvoorbeeld. Foto links toon de aanval daarop...
En de foto rechts.. tja, dat is een UNIEKE opname: KARIN AAN HET BIER!!!! Waar moet het heen
met de wereld? Wat is de volgende stap? Zijn onze sigaren straks niet meer veilig? Gaat ze een jachtdiploma halen? Of gaat ze toch maar eerst
op voor een jachthoornblaasinsigne? De tijd zal het leren...
 
Betoeterd blaast op de Grüne Tage in Ochtrup
Op zaterdag 28 en zondag 29 augustus 2010 vinden de Grüne Tage plaats in Ochtrup. Nét over de grens, in Duitsland. Een ouderwets-gezellige
buitenbeurs voor jagers, vissers en natuurmensen. Voor Nederlanders en Duitsers, met Nederlandse en Duitse standhouders.
Met allerlei handige zaken. En een modeshow. En een kookwedstrijd. En, en, en... met jachthoornblazers natuurlijk: Jachthoorn Genootschap Betoeterd gaat daar zaterdag 28 augustus jachthoornblazen. En inkopen doen. Kletsen. Eten. Drinken. Kortom druk druk druk... Wordt vervolgd...
Meer weten over de Grüne Tage / Groene Dagen? Neem alvast een kijkje: Grüne Tage
Kampioenschapsclubmatch Golden Retriever Club Nederland
Een Duitser heeft het een keer mooi verwoord: "Jagen ohne Hund ist eine Schund". Daarom doet het ons genoegen, als jagers en als jachthoornblazers,
dat we al wéér bij een groot gezelschap hondenliefhebbers zijn uitgenodigd. De Golden Retriever Club Nederland houdt op hemelvaartsdag haar
Kampioenschapsclubmatch.
En naast alle klassen, oplopend van pup tot veteraan, is er óók een gebruikshondenklasse! En dat zien wij natuurlijk
graag, in het veld, maar ook op een show. Er gaat geapporteerd worden, dat is zeker... al zal het vermoedelijk met dummies zijn.
 
Dus als u dit mooie en vriendelijke ras eens wilt bekijken, of ons wilt horen spelen, kom dan naar Ermelo, donderdag 13 mei. Meer weten over
dit evenement en over de Golden Retriever Club Nederland? Neem een kijkje op de
clubsite: KLIK
Clubmatch Vrienden van de Engelse Setter
U zult ze hier niet veel in het veld tegenkomen, in het jachtveld bedoel ik. Maar ze kunnen het wel, jagen! Zie onderstaande foto's. De linkse setter heet waarschijnlijk Gordon. Het is daarom een Gordon setter hahaha. De rechtse is wél een echte engelse setter...
 
Zondag 11 april houdt de 80-jarige Vereniging van vrienden van de Engelse Setter (kortweg: de VES) haar clubmatch. Een mooie gelegenheid om dit ras eens te bekijken.
En ons te beluisteren, want Betoeterd blaast op de jachthoorn bij de opening, zo pakweg halftien 's-morgens. In Kerkwijk, da's toch een toepasselijke
naam nietwaar, op zondagmorgen?
Meer weten? Kijk dan op de site van de VES: klik hier !
IJs en weder dienende... wordt er toch nog geblazen!
Het is wat, met al dat ijs en al die sneeuw. Prachtig hoor. Maar voor dieren is het niet altijd even prettig natuurlijk. Voor mensen ook niet, trouwens.
Neem nu mensen die schaatsen.... daar kun je behoorlijk mee onderuit gaan. En zelf was ik vanmorgen best een tijdje bezig om mijn auto een beetje schoon te krijgen:
 
Maar ook voor mensen die jachthoorblazen valt het niet altijd mee! Zo hebben we al twee keer een afspraak met Jachthoornblaasgroep La Chasse
moeten verzetten. Wat wil namelijk het geval: La Chasse zou bij ons op bezoek komen, en onze oefenruimte is.... een gebouwtje van een
natuurijsbaan!
Voelt u'm al? Na talloze magere jaren leeft de ijsclub zich nu natuurlijk uit, en gelijk hebben ze, het is ze van harte gegund!
De afspraak is ook dat wij er niet terecht kunnen als de ijsbaan open is. Logisch, maar ja, met zijn vieren oefenen gaat nog wel thuis maar met
een bezoekende groep erbij? Dat is krap, en dat kunnen we de buren ook niet aandoen hahaha.
Denk nu vooral niet dat wij in zak en as zitten: een nieuwe afspraak is al gepland. En aan schaatsen op natuurijs kun je wel degelijk plezier
beleven. En met ijs kun je zelfs hoornblazen, kijk maar:
 
Toeval? dat bestaat niet!
Heeft u het stukje gelezen over de Midwinter Workingtest? Hieronder? Dan weet u ook dat wij o.a. voorzien werden van een heerlijk borreltje,
Schrobbelèr genaamd. Maar omdat ik twijfelde aan de schrijfwijze heb ik even gegoogled en kwam zo op de officiële site terecht.
Links en rechts wat knoppen aangeklikt, o.a. de knop "Shop", en wat ik toen zag.....
Ik heb meteen mijn betere helft erbij geroepen of ik het wel goed had... En ja hoor: zij herkende ook haar oudste zoon en zijn vriendin!
Hij werkte in die tijd bij een slijter, en kennelijk zijn er toen wat fotoshoots gedaan. Het is toch haast niet te geloven!
We weten het nu zeker; toeval bestaat niet! Schrobbelèr gelukkig wel...
Maar ja... nu beweren ze dat ze het niet zijn... na lang bestuderen van de foto's , dat wel... Wie houdt nu wie voor de gek? Twee dubbelgangers
bij elkaar? Dat kan toch haast niet? Nu weten we het ook niet meer... Lastig onderwerp hoor, toeval....
Loon op Zand: een aangename Midwinter Workingtest 2010
Zaterdag 6 februari 2010 was het zover: de bekende Midwinter Workingtest, voor bazen, jachthonden, en... voor jachthoornblazers! Iedereen had
namelijk zijn eigen handicap: het was een supermistige dag (héél sfeervol, maar lastig voor de baas om de hond te zien, en omgekeerd), én:
door de lage temperatuur en al het vocht moest er flink geblazen worden om de hoorns op temperatuur te krijgen!
En een ervaren koperblazer weet:
als er te veel vocht in je instrument zit, dan kun je het wel schudden! Nou, dat is ook gebeurd. De meneer links vraagt zich duidelijk af wat er hier aan de hand is hahaha:
Met veel plezier hebben we vooraf (opening), tijdens de wedstrijd (bij de verzamelplaats en tent natuurlijk, niet in het veld bij de proeven!)
en tijdens de lunch een grote hoeveelheid jachtmuziek laten klinken. Zowel met de parforcehoorn als met de plesshoorn.
 
Niet onvermeld mag blijven dat wij natuurlijk ons geheime wapen hadden om dit allemaal te overleven: we werden steeds door de dames van de catering
verwend met Schrobbelèr (een heerlijk borreltje, bij voorkeur warm en afgedekt met slagroom te genieten!), met zelfgebakken brood met hartig en
smeuiig beleg, met snert, met fazantensoep, met koffie, met cake...
Achteraf is het eigenlijk een wonder dat we nog tijd overhielden om te blazen, en ook nog van een paar hondenproeven te genieten! Maar ja, met
een strakke planning kwam ook dat voor elkaar.
Maar alle gekheid op een stokje, het ging natuurlijk niet om ons, maar om de hondenwedstrijd. En ook die was goed georganiseerd. Eerst werd bij
koffie en rokende vuurkorven een duidelijke uitleg verzorgd door organisator Ton van der Bruggen. Daarna ging ieder op weg naar de proeven. Een enkeling bleef nog even achter, om het vuur aan te wakkeren... Altijd handig hoor, maar wel oppassen dat je hoed niet in de fik vliegt:
 
In het bos en in het veld is het mistig maar/en sfeervol, kijkt u maar:
 
Bij de B-proef dook ik de sloot in om het een en ander eens uit een ander perspectief te bezien... en ja hoor, een nieuwsgierige hond moest daar ook het zijne van hebben: wat is die snuiter nou aan het doen???:
 
Even niet blazen? Dan gaan we lekker wandelen en een proef bekijken. En daarna weer tijdig terug, zodat iedereen tijdens de gezellige en lekkere lunch ook kon genieten van jachthoornklanken:
 
Uiteraard was er van alles te zien, en ook te koop: vooral hondespullen natuurlijk. Ambachtelijk gemaakte honderiemen, dummies, en natuurlijk Karlie. Karlie? Da's een spelfout zeker? Het is
toch eigenlijk Carley? Nee, toch niet. De ene Karlie (links) is namelijk een hondendekje, en de andere Carley (rechts) is een dierenarts-in-spé;
hier druk bezig met een tuintafeloperatie op een etterende achterloper van een ree.... Het ree is overleden trouwens, maar dat was niet haar schuld, dat lag aan mij.... :
 
Tja, er valt natuurlijk nog veel over te vertellen. Maar voor het echte wedstrijdverhaal kunt u het beste de site van de Midwinter Workingtest
raadplegen: klik hier.
En bekijk niet te vergeten de foto's van fotograaf Henk Eggink eens! Inmiddels hebben we een aantal prachtige foto's van ons Genootschap van hem gekregen (zie hieronder) maar voor de wedstrijd- en jachthondenfoto's moet u echt even op zijn site zijn! klik hier en kies daarna "Jachthonden 1" en "Midwinter Workingtest".
Wij hebben zoals u merkt met veel plezier de muzikale franje verzorgd. En de wedstrijdsfeer was goed, terwijl baas en hond toch onder moeilijke omstandigheden aan het werk waren. Zo'n dag dat doe je niet alleen: daar zal een heel team van mensen natuurlijk hard aan gewerkt hebben. Zo maken wij het graag mee!
Op een andere manier naar je jachtveld kijken
Om te beginnen: natuurlijk kijk je naar je jachtveld als natuurliefhebben en jager. Ik ook. Maar als je je verdiept in bijvoorbeeld cultuurhistorie,
landschaps- en bodemkunde, bouwkunde, ruimtelijk ordening enz. dan kom je ineens allerlei zaken tegen in je veld. Die er al jaren, sterker,
soms miljoenen jaren, waren. Maar die je nooit echt hebt gezien!
Met wat voorbeelden uit mijn eigen jachtveld (gelegen in Drenthe) zal ik proberen deze misschien wat cryptische intro te verduidelijken.
Cultuurhistorie:
Als een boer vroeger een hekpaal nodig had, of een steel voor landbouwgereedschap, of een mand of…of… dan ging hij niet naar Welkoop; nee hij
ging naar zijn eigen daartoe aangeplant bosje. Vaak lagen dit soort bosjes op de landbouwkundig minst waardevolle plekken: vochtig, laag.
Hij maakte "ruggen", en pootte daar bomen op. Dit zijn de zogenaamde "rabattenbosjes". Tegenwoordig kun je die soms nog aantreffen, vaak
verwaarloosd.. Door de opgehoogde ruggen en het dichte onderhout zijn rabattenbosjes geliefd bij konijnen, zeker als er ook nog wat zand
in de buurt is. Ik heb me vroeger nooit afgevraagd waarom dat bosje daar lag, en waarom het er zo uitzag. Blijk je ineens een leuk stukje
cultuurhistorie in je veld te hebben!
Bodemkunde:
In mijn veld komen verschillende dobben voor: kleine meertjes en vennen, miljoenen jaren geleden in de ijstijd gevormd. Ze zijn omgeven door een
zandige randwal. Sommige dobben zijn wél diep: tot meer dan 10 meter! Het gaat dan om een zogenaamde "pingo-ruïne". Een pingo-ruïne is in de
ijstijd (miljoenen jaren geleden dus) ontstaan doordat een aangroeiende ijskern de bodem omhoogdrukte. De grond op de top en de flanken gleed er
later vanaf, vóór en tijdens het smelten van de kern. De afgegleden grond (zand) vormt een ring rondom het ontstane diepe gat, dat gevuld is met
water. Als je dit allemaal weet, kijk je toch ineens met andere ogen naar zo'n " plasje".....
Ruimtelijke ordening:
Er zijn nog enkele stukjes "woeste grond", maar het meeste is de afgelopen eeuw in cultuur gebracht. Als je historische kaarten van je veld
bekijkt, in mijn geval bijvoorbeeld uit 1880, 1900, 1930, 1960, 1975 en een actuele kaart, dan realiseer je je wat er allemaal is veranderd.
Je herkent sporen van oude wegen. De bebouwing rukt op. Er komt een snelweg. Heidegrond wordt in cultuur gebracht. Historische grafheuvels
worden met de grond gelijk gemaakt, ja ja… Van die grafheuvels zijn er trouwens gelukkig nog wat gespaard gebleven. Het waren er ooit zeven.
En nu? Nu wordt er een nieuwe begraafplaats aangelegd, met de historisch zeer verantwoorde naam "Zevenbergen". Dat is dan wel weer goed bedacht
natuurlijk!
Met andere ogen, waardoor?
Ik volg momenteel een opleiding tot rentmeester. Geen oud en stoffig beroep. Het is juist een actueel beroep waarbij je op allerlei manieren bezig
bent met vastgoed en grondzaken. Je kunt daarbij denken aan een landgoed, maar het kan ook agrarische grond zijn, of om een stedelijk gebied gaan.
Om beheer of exploitatie, of om herindeling of ruilverkaveling. Of om een functieverandering (van agarische grond naar natuur of wegenbouw of
woningbouw bijvoorbeeld). Taxatie, verkoop, onteigening enz.
Daar komt mijn andere manier van kijken naar mijn jachtveld dus vandaan: van de rentmeesteropleiding. Ik vind het fascinerend: door vakken zoals
bodemkunde, landschapskunde, recht, bedrijfseconomie, taxatieleer, bouwkunde enz. enz. ging de wereld (of in ieder geval mijn jachtveld ....) er
heel anders uitzien. Nog breder, nog boeiender.
U zult inmiddels wel begrepen hebben dat ik zeer enthousiast ben over de opleiding en over het werk dat je ermee kunt doen. Nu ik bijna klaar
ben wil ik graag op dit gebied aan de slag. Ik ben daarom alvast begonnen met zoeken. Als er mensen zijn die iets weten (vacature, stage, tip)
dat relevant zou zijn voor mij, dan hoor ik dat graag!
Midwinter-Workingtest Loon op Zand
De Midwinter-Workingtest is een proef voor jachthonden op A++ niveau. Er worden voornamelijk toppers van het afgelopen seizoen uitgenodigd,
aangevuld met de betere voorjagers uit de regio. Dit jaar viert de organisatie het 10-jarig jubileum. De wedstrijd bestaat uit vijf meervoudige
proeven, waarbij alle verschillende soorten wild enz. kunnen voorkomen.
Ook kunt u Betoeterd in het wild tegenkomen; wij blazen daar namelijk..... We hebben er nu al zin in. Want er is niet alleen mooi hondenwerk te zien.
Er kan ook bijgekletst worden met bekenden. Kennisgemaakt worden met nieuwe mensen. En.... uit ervaring weten wij dat de organisatie niet
alleen staat als een huis, maar ook binnen haar gelederen beschikt over culinaire talenten!
 
Ook nieuwsgierig geworden? Kijk eens op de site klik hier voor meer informatie.
En kom kijken, luisteren, proeven....
De situatie in de bouw
Wat? In de bouw? Waar slaat dat nu weer op? Wel, op een vossenbouw natuurlijk. We liepen er enkele af op een mooie zondagmiddag.
Wat heb je daarvoor nodig? Even een spoedcursus. Geweren (letterlijk en figuurlijk). Aardhonden, liefst minstens even hoog als de sneeuw...
Een trekker. O ja, en een vos natuurlijk. En eventueel een jachthoorn. Even wat foto's ter verduidelijking:
Bovenstaande foto lijkt me duidelijk. De teckels zijn nog nét zichtbaar. Ik kan u wel vertellen: als ik een reu was ging ik niet in zulke
hoge sneeuw lopen, als u begrijpt wat ik bedoel!! Chapeau dus, voor deze dappere hondjes. Eentje was al 14 jaar oud!
Hieronder: Sjouwen, je opstellen, je vergewissen van de veilige sector.. en soms onverrichterzake weer terugkeren...:
 
Tja, en dan deze foto's... De trekker (foto links) was alleen voor het lange-afstand-transport door het terrein; in de buurt van de bouw gingen we uiteraard
te voet en waren we muisstil.
Maar de rechterfoto: wat heeft die er mee te maken? Nou, nogal logisch lijkt me: de vogel was gevlogen.... Daarom dus ook geen jachthoornfoto er bij.
Volgende keer beter!
 
Jachtimpressie uit het Groene Hart
Het is al weer even geleden. December 2008 om precies te zijn. Enkelen van de geportretteerden hebben zelfs inmiddels al een wereldreis achter de rug. Maar toen we deze foto's binnenkregen.... leek het als of het gisteren was!
Natuurlijk werd "De Begroeting" geblazen:
Het geweer is gebroken... en deze jongens ook, zo lijkt het...:
 
Waar we naar staan te kijken? Géén idee... een haas misschien?
Strategisch overleg: dat is nog eens een poldermodel! En Rien blaast leven in het geheel:
 
Probeer het maar eens met blubberlaarzen over zo'n glibberige balk... Ja ja daar namen de drijvers hun petje voor af....
 
Jonge honden... blij met het resultaat:
 
Over trosjes reeën, schepneteendenjacht, en een damhert-teckelkruising...
De afgelopen dagen waren we weer een beetje woudloper. En wij niet alleen. Hoewel wij niet rammelden van de kou, en die anderen juist weer wél....
 
Ik weet niet hoe het komt, echt niet, maar als Betoeterd op pad gaat gebeurt er altijd iets bijzonders..... Want zeg nou zelf,een druiventros
of een tros tomaten, dat is een normaal verschijnsel, maar een trosje reeën? Het bestaat echt, we hebben het zelf gezien! En er was ook nog een héél bijzondere weegschaal...
 
Ook hebben we een jachtopziener gezien die met geweer én schepnet jaagt, ook niet alledaags.
 
En tijdens de laatste aanzit schoot ik (een foto van een...) kruising van een teckel en en damhert. Wat de zin hiervan is, mag Joost weten.
Voor de bouwjacht heb je er niets aan. En je betaalt je arm aan hondenvoer.... Reeëntellen is ook altijd leuk. Ik zie er 3.
 
Gelukkig hebben we ook nog "normale" dingen meegemaakt. Druk gejaagd. Daarom heettte het ook drukjacht, geloof ik....
 
Gegeten natuurlijk, gezellig en lekker. En wat aan hersengymnastiek gedaan.
 
O ja, we hebben ook nog jachthoorngeblazen natuurlijk, maar dat gelooft u zo wel, daar hebben we geen foto voor nodig......
Jachtsociëteit Amersfoort
Op donderdag 7 januari hield de "Jachtsociëteit Amersfoort en omstreken" haar inmiddels traditionele nieuwjaarsdiner. Verzorgd door de leden.
En, het zal u niet verbazen, met veel wild op het menu. Natuurlijk werd er ook gespeecht. En jachthoornblazen ontbrak natuurlijk ook niet!
 
En er werd gelachen. En de voorzitter kreeg een startversie
van een heuse eigen website aangeboden.
 
Voorlopig hangt deze tijdelijk aan de website van Betoeterd; daarom treft u nu ook in het menu een knop "Jachtsociëteit" aan. Tezijnertijd komt er een eigen domeinnaam. Ook nieuwsgierig naar de "jachtsoos", zoals-ie in de wandelgangen genoemd wordt? Met een druk op de knop bent u er!
Wintersprong
Gisteren in ons jachtveld. Niet echt nieuws natuurlijk. Tenzij je als leek niet weet dat een groep reeën een "sprong" genoemd wordt. En dat met name in de winter
"sprongvorming" plaatsvindt. Daar vóór en daarná zul je niet zo snel zo'n grote groep bij elkaar aantreffen, maar is het ree meer
solitair of leeft het in gezinsverband.
Maar hoe dan ook; hoewel niet echt nieuws, ik kon het toch niet laten (met dank aan Milko voor de foto!): wat een prachtig wintertafereel:
Het verschil tussen oudere en jongere bokken....
Tja, dat kun je op allerlei manieren benaderen. Hier legt een wat oudere "bok" aan een jachthoornblazende "geit" uit hoe lenig hij nog is.... en demonstreert dat vervolgens bij het eerste het beste hek eroverheen te "springen":
 
En "echte" bokken ? Hoe doen die dat? Eerst wat tekst, en dan wat beeld:
"Das Reh springt hoch. Das Reh springt weit. Warum auch nicht? Er hat ja Zeit!"
Maar ja, eerlijk is eerlijk, een "echte" bok kan bijvoorbeeld weer niet jachthoornblazen... Zo heeft iedereen wel zijn talenten en beperkingen....
| 
